← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου

Α' Πέτρου 5 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Πέτρου 5Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στην Α' Πέτρου 5 προσφέρει διαχρονική ποιμαντική σοφία για ηγέτες και εκκλησίες. Σε αυτό το κεφάλαιο ο απόστολος απευθύνεται στους πρεσβυτέρους, στα νεότερα μέλη του ποιμνίου και σε κάθε πιστό που αντιμετωπίζει πνευματική αντίθεση. Ο Χένρι αναλύει προσεκτικά κάθε προτροπή, δείχνοντας πώς η ταπεινοφροσύνη, η επαγρύπνηση και η σταθερή πίστη στηρίζουν την εκκλησία υπό πίεση. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο τις ευθύνες των ποιμένων όσο και τους πόρους που παρέχει ο Θεός στον λαό Του. Καθώς ακούμε την έκθεσή του σήμερα, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας στάση απέναντι στην ηγεσία, τα βάσανα και τον εχθρό των ψυχών μας. Είθε αυτές οι αρχαίες οδηγίες, φωτισμένες από τη διορατικότητα του Χένρι, να ενισχύσουν την πορεία μας με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο της Α' Πέτρου. Προσέξτε τα άμεσα λόγια του αποστόλου προς τους πρεσβυτέρους για την πρόθυμη βοσκή του ποιμνίου και προς τους νεότερους πιστούς για την ταπεινοφροσύνη και την εναπόθεση των μεριμνών στον Θεό. Παρατηρήστε επίσης την επείγουσα πρόσκληση σε νηφαλιότητα και αντίσταση κατά του ωρυόμενου λέοντος. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφείτε στην έκθεση του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει το τμήμα για τους πρεσβυτέρους περιγράφοντας λεπτομερώς τα διαπιστευτήρια του αποστόλου. ΙΙ. Το πρόσωπο που δίνει αυτή την προτροπή — ο απόστολος Πέτρος: Προτρέπω· και για να δώσει δύναμη σε αυτή την προτροπή, τους λέει ότι ήταν αδελφός-πρεσβύτερος ή συνπρεσβύτερός τους, και έτσι δεν τους επιβάλλει τίποτε που δεν ήταν έτοιμος να εκτελέσει ο ίδιος. Ήταν επίσης μάρτυρας των παθημάτων του Χριστού, όντας μαζί Του στον κήπο, συνοδεύοντάς Τον στο παλάτι του αρχιερέα, και πολύ πιθανόν θεατής του πάθους Του επί του σταυρού, από απόσταση μέσα στο πλήθος, Πράξεις γ΄ 15. Προσθέτει ότι ήταν επίσης μέτοχος της δόξας που αποκαλύφθηκε σε κάποιο βαθμό στη Μεταμόρφωση (Ματθ. ιζ΄ 1-3), και θα απολαμβάνεται πλήρως κατά τη δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού. Μάθετε, 1. Εκείνοι των οποίων το έργο είναι να διδάσκουν άλλους οφείλουν να μελετούν προσεκτικά το δικό τους καθήκον, καθώς και να διδάσκουν στον λαό το δικό του. 2. Πόσο διαφορετικό ήταν το πνεύμα και η συμπεριφορά του Πέτρου από εκείνο των υποτιθέμενων διαδόχων του! Δεν διατάζει και δεν κυριαρχεί, αλλά προτρέπει. Δεν διεκδικεί κυριαρχία επί όλων των ποιμένων και των εκκλησιών, ούτε αυτοαποκαλείται πρίγκιπας των αποστόλων, τοποτηρητής του Χριστού ή κεφαλή της εκκλησίας, αλλά θεωρεί τον εαυτό του πρεσβύτερο. Όλοι οι απόστολοι ήταν πρεσβύτεροι, αν και κάθε πρεσβύτερος δεν ήταν απόστολος. 3. Ήταν ιδιαίτερη τιμή του Πέτρου, και λίγων ακόμη, να είναι μάρτυρες των παθημάτων του Χριστού· αλλά είναι προνόμιο όλων των αληθινών χριστιανών να είναι μέτοχοι της δόξας που θα αποκαλυφθεί. Στη συνέχεια, ο Χένρι περιγράφει το τριπλό ποιμαντικό καθήκον και τον ορθό τρόπο εκτέλεσής του. ΙΙΙ. Το καθήκον του ποιμένα περιγράφεται, και ο τρόπος με τον οποίο αυτό το καθήκον οφείλει να εκτελείται. Το ποιμαντικό καθήκον είναι τριπλό: —1. Να βόσκει το ποίμνιο, κηρύττοντας σε αυτό τον ειλικρινή λόγο του Θεού, και κυβερνώντας το σύμφωνα με τέτοιες οδηγίες και πειθαρχία όπως ο λόγος του Θεού ορίζει, και τα δύο υπονοούνται σε αυτή την έκφραση, Βόσκε το ποίμνιο. 2. Οι ποιμένες της εκκλησίας οφείλουν να επιβλέπουν αυτό. Οι πρεσβύτεροι προτρέπονται να εκτελούν το έργο των επισκόπων (όπως σημαίνει η λέξη), με προσωπική φροντίδα και επαγρύπνηση επί όλου του ποιμνίου που τους έχει εμπιστευθεί. 3. Οφείλουν να είναι παράδειγμα για το ποίμνιο, και να ασκούν την αγιότητα, την αυταπάρνηση, τη νέκρωση, και όλα τα άλλα χριστιανικά καθήκοντα, τα οποία κηρύττουν και συνιστούν στον λαό τους. Αυτά τα καθήκοντα οφείλουν να εκτελούνται, όχι εκ καταναγκασμού, όχι επειδή πρέπει να τα κάνετε, όχι από πίεση της πολιτικής εξουσίας, ή από τον καταναγκασμό του φόβου ή της ντροπής, αλλά από πρόθυμο νου που ευχαριστείται στο έργο: όχι για αισχρό κέρδος, ή για οποιαδήποτε ωφελήματα και κέρδη που συνοδεύουν τον τόπο όπου κατοικείτε, ή για οποιοδήποτε δικαίωμα που ανήκει στο αξίωμα, αλλά με πρόθυμο νου, θεωρώντας το ποίμνιο περισσότερο από το μαλλί, υπηρετώντας ειλικρινά και πρόθυμα την εκκλησία του Θεού· ούτε ως κυριεύοντες την κληρονομία του Θεού, τυραννώντας αυτούς με καταναγκασμό και εξαναγκαστική δύναμη, ή επιβάλλοντες σε αυτούς αγραφικές και ανθρώπινες εφευρέσεις αντί για αναγκαίο καθήκον, Ματθ. κ΄ 25, 26· Β΄ Κορ. α΄ 24. Μάθετε, (1.) Την εξέχουσα αξιοπρέπεια της εκκλησίας του Θεού, και όλων των αληθινών μελών της. Αυτοί οι φτωχοί, διασκορπισμένοι, πάσχοντες χριστιανοί ήταν το ποίμνιο του Θεού. Το υπόλοιπο του κόσμου είναι ένα κτηνώδες κοπάδι. Αυτοί είναι ένα εύτακτο ποίμνιο, εξαγορασμένο στον Θεό από τον Μέγα Ποιμένα, ζώντας σε άγια αγάπη και κοινωνία μεταξύ τους, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Είναι επίσης τιμημένοι με τον τίτλο της κληρονομίας ή του κλήρου του Θεού, του ιδιαίτερου κλήρου Του, εκλεγμένου από το κοινό πλήθος για τον δικό Του λαό, για να απολαμβάνει την ιδιαίτερη εύνοιά Του και να Του προσφέρει ιδιαίτερη υπηρεσία. Η λέξη δεν περιορίζεται ποτέ στην Καινή Διαθήκη στους λειτουργούς της θρησκείας. (2.) Οι ποιμένες της εκκλησίας οφείλουν να θεωρούν τον λαό τους ως το ποίμνιο του Θεού, ως την κληρονομία του Θεού, και να τους μεταχειρίζονται αναλόγως. Δεν είναι δικοί τους, για να κυριαρχούνται κατά βούληση· αλλά είναι λαός του Θεού, και οφείλουν να μεταχειρίζονται με αγάπη, πραότητα και τρυφερότητα, για χάρη Εκείνου στον οποίο ανήκουν. (3.) Εκείνοι οι λειτουργοί που είτε ωθούνται στο έργο από ανάγκη είτε έλκονται σε αυτό από αισχρό κέρδος δεν μπορούν ποτέ να εκτελέσουν το καθήκον τους όπως οφείλουν, επειδή δεν το κάνουν πρόθυμα και με πρόθυμο νου. (4.) Ο καλύτερος τρόπος που μπορεί να ακολουθήσει ένας λειτουργός για να κερδίσει τον σεβασμό ενός λαού είναι να εκπληρώνει το δικό του καθήκον μεταξύ τους με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί, και να είναι διαρκές παράδειγμα για αυτούς σε όλα τα καλά. Έπειτα ο Χένρι στρέφεται στα νεότερα μέλη, διδάσκοντάς τους για την υποταγή και την ταπεινοφροσύνη. Ι. Πώς να συμπεριφέρονται προς τους λειτουργούς τους και μεταξύ τους. Τους αποκαλεί νεότερους, ως γενικά νεότερους από τους σεβαστούς ποιμένες τους, και για να τους υπενθυμίσει την κατωτερότητά τους, ο όρος νεότερος χρησιμοποιείται από τον Σωτήρα μας για να σημαίνει κατώτερο, Λουκ. κβ΄ 26. Προτρέπει εκείνους που είναι νεότεροι και κατώτεροι να υποταχθούν στον πρεσβύτερο, να δώσουν τον οφειλόμενο σεβασμό και ευλάβεια στα πρόσωπά τους, και να υπακούσουν στις νουθεσίες, τις επιπλήξεις και την εξουσία τους, διατάσσοντας και προστάζοντας ό,τι απαιτεί ο λόγος του Θεού, Εβρ. ιγ΄ 17. Όσον αφορά μεταξύ τους, ο κανόνας είναι ότι οφείλουν όλοι να υποτάσσονται ο ένας στον άλλον, στο μέτρο που να δέχονται τις επιπλήξεις και τις συμβουλές ο ένας του άλλου, και να είναι έτοιμοι να βαστάζουν ο ένας τα βάρη του άλλου, και να εκτελούν όλα τα έργα φιλίας και αγάπης ο ένας προς τον άλλον· και ιδιαίτερα πρόσωπα οφείλουν να υποτάσσονται στις οδηγίες όλης της κοινωνίας, Εφ. ε΄ 21· Ιακ. ε΄ 16. Αυτά τα καθήκοντα υποταγής σε ανωτέρους κατά ηλικία ή αξίωμα, και υποταγής μεταξύ τους, όντας αντίθετα προς την υπερήφανη φύση και τα ιδιοτελή συμφέροντα των ανθρώπων, τους συμβουλεύει να ενδυθούν την ταπεινοφροσύνη. «Ας στολιστούν οι νόες, η συμπεριφορά, η ενδυμασία και όλο το πλαίσιο σας με ταπεινοφροσύνη, ως το ωραιότερο ένδυμα που μπορείτε να φορέσετε· αυτό θα κάνει την υπακοή και το καθήκον εύκολο και ευχάριστο· αλλά, αν είστε ανυπάκουοι και υπερήφανοι, ο Θεός θα ταχθεί εναντίον σας και θα σας συντρίψει· διότι αντιτάσσεται στους υπερήφανους, όταν δίνει χάρη στους ταπεινούς.» Παρατηρήστε, 1. Η ταπεινοφροσύνη είναι ο μεγάλος φύλακας της ειρήνης και της τάξης σε όλες τις χριστιανικές εκκλησίες και κοινωνίες, συνεπώς η υπερηφάνεια είναι ο μεγάλος διαταράκτης τους, και η αιτία των περισσοτέρων διχασμών και ρήξεων στην εκκλησία. 2. Υπάρχει αμοιβαία αντίθεση μεταξύ του Θεού και των υπερήφανων, όπως σημαίνει η λέξη· πολεμούν εναντίον Του, και Εκείνος τους περιφρονεί· αντιτάσσεται στους υπερήφανους, επειδή είναι όμοιοι με τον διάβολο, εχθροί του ιδίου και της βασιλείας Του μεταξύ των ανθρώπων, Παρ. γ΄ 34. 3. Όπου ο Θεός δίνει χάρη για να είναι ταπεινοί, θα δώσει περισσότερη χάρη, περισσότερη σοφία, πίστη, αγιότητα και ταπεινοφροσύνη. Γι' αυτό προσθέτει ο απόστολος: Ταπεινωθείτε λοιπόν υπό την κραταιά χείρα του Θεού, για να σας υψώσει εν καιρώ, στ. 6. «Επειδή ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, αλλά δίνει χάρη στους ταπεινούς, γι' αυτό ταπεινωθείτε, όχι μόνο ο ένας στον άλλον, αλλά στον μεγάλο Θεό, του οποίου οι κρίσεις έρχονται επί του κόσμου, και πρέπει να αρχίσουν από τον οίκο του Θεού (δ΄ 17)· η χείρ Του είναι παντοδύναμη, και μπορεί εύκολα να σας καταβάλει αν είστε υπερήφανοι, ή να σας υψώσει αν είστε ταπεινοί· και θα το κάνει σίγουρα, είτε στη ζωή αυτή, αν το θεωρεί καλύτερο για σας, είτε κατά την ημέρα της γενικής ανταποδόσεως.» Μάθετε, (1.) Η σκέψη της παντοδύναμης χειρός του Θεού οφείλει να μας κάνει ταπεινούς και υποτακτικούς σε Αυτόν σε όλα όσα φέρνει επάνω μας. (2.) Η ταπείνωσή μας στον Θεό υπό την χείρα Του είναι ο επόμενος δρόμος προς την απελευθέρωση και την ύψωση· η υπομονή υπό τις παιδείες Του, και η υποταγή στην ευαρέσκειά Του, η μετάνοια, η προσευχή και η ελπίδα στο έλεός Του, θα εξασφαλίσουν τη βοήθειά Του και την απελευθέρωση εν καιρώ, Ιακ. δ΄ 7, 10.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει την έκθεση του κεφαλαίου δείχνοντας πώς ο Θεός μόνος τελειοποιεί και εδραιώνει τον πάσχοντα λαό Του. 1. Τι προσεύχεται για λογαριασμό τους· όχι να απαλλαγούν από τα βάσανα, αλλά να είναι τα βάσανά τους μέτρια και σύντομα, και, αφού υποφέρουν λίγο καιρό, ο Θεός να τους αποκαταστήσει σε μια εδραιωμένη και ειρηνική κατάσταση, και να τελειοποιήσει το έργο Του σε αυτούς — να τους εδραιώσει εναντίον της αστάθειας, είτε στην πίστη είτε στο καθήκον, να ενδυναμώσει εκείνους που είναι αδύναμοι, και να τους εδραιώσει επάνω στον Χριστό το θεμέλιο, τόσο σταθερά ώστε η ένωσή τους με Αυτόν να είναι αδιάλυτη και αιώνια. Μάθετε, (1.) Όλη η χάρη είναι από τον Θεό· Εκείνος είναι που συγκρατεί, μεταστρέφει, παρηγορεί και σώζει τους ανθρώπους με τη χάρη Του. (2.) Όλοι όσοι καλούνται σε κατάσταση χάριτος καλούνται να μετέχουν αιώνιας δόξας και μακαριότητας. (3.) Εκείνοι που καλούνται να είναι κληρονόμοι αιώνιας ζωής δια του Ιησού Χριστού οφείλουν, παρ' όλα αυτά, να υποφέρουν στον κόσμο αυτό, αλλά τα βάσανά τους θα είναι μόνο για λίγο καιρό. (4.) Η τελείωση, η εδραίωση, η ενδυνάμωση και η σταθεροποίηση των καλών ανθρώπων στη χάρη, και η επιμονή τους σε αυτή, είναι τόσο δύσκολο έργο, ώστε μόνο ο Θεός πάσης χάριτος μπορεί να το επιτελέσει· και γι' αυτό οφείλει να ζητείται με θερμή προσευχή και εξάρτηση από τις υποσχέσεις Του.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Σε ποιο τομέα υπηρεσίας πειράζομαι να ενεργώ από καταναγκασμό παρά από πρόθυμο νου; 2. Πού η υπερηφάνεια αντιστέκεται αυτή τη στιγμή στη χάρη που ο Θεός επιθυμεί να μου δώσει; 3. Πώς θα μπορούσα να εναποθέτω πιο σκόπιμα τις καθημερινές μου μέριμνες στον Κύριο αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, ένδυσον ἡμᾶς τὴν ταπείνωσιν ποὺ ὑποκλίνεται κάτω ἀπὸ τὴν κραταιά Σου χεῖρα, ὥστε νὰ ρίψωμεν πᾶσαν μέριμναν ἐπὶ Σέ, τὸν φροντίζοντα δι’ ἡμᾶς, καὶ νὰ διακονῶμεν ἀλλήλους ὡς πρόθυμα παραδείγματα τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διατήρησον ἡμᾶς νήφοντας καὶ ἀγρύπνους, στερεοὺς ἐν τῇ πίστει καθὼς ἀνθιστάμεθα εἰς τὸν ἀντίδικον ποὺ περιπατεῖ ζητῶν νὰ καταπιῇ, ἐμπιστευόμενοι ὅτι ἡ ἰδία χάρις συντηρεῖ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφάς μας ἀνὰ τὸν κόσμον. Ἀφοῦ πάθωμεν ὀλίγον, Σὺ ὁ Θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ἡμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον δόξαν Σου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, αὐτὸς καταρτίσαι ἡμᾶς, στηρίξαι, σθενώσαι, ἑδραιώσαι, ἵνα Σοῦ ᾖ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →