← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 20 — με τον Clarke

Ιωάννης 20Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην προσεκτική του έκθεση του κεφαλαίου 20 του Ιωάννη, ο Clarke ανοίγει την αφήγηση της ανάστασης με την απλή έννοια της Γραφής και τη θερμή πρόσκληση της Γουεσλεϊανής χάριτος. Οι σημειώσεις του καθοδηγούν κάθε πιστό προς την πρακτική αγιότητα, δείχνοντας πώς ο αναστημένος Χριστός συναντά τους απλούς μαθητές με έλεος και δύναμη. Μέσω του πιστού έργου του Clarke, ο λόγος ανοίγεται ώστε η πίστη να μπορεί να στηριχθεί σε σίγουρα στοιχεία και το Πνεύμα να μπορεί να εμφυσήσει νέα ζωή σε κάθε καρδιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 20 του Ιωάννη με πνεύμα ήσυχης προσδοκίας. Ακούστε τη μαρτυρία του κενού τάφου, την τρυφερή συνάντηση με τη Μαρία, το δώρο της ειρήνης στους συγκεντρωμένους μαθητές και την ευγενική αποκατάσταση του Θωμά. Δεχτείτε τον λόγο με ανοιχτή καρδιά, ζητώντας από το ίδιο Πνεύμα που ανέστησε τον Ιησού να φωτίσει κάθε γραμμή για την ανάπτυξή σας στη χάρη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke στρέφεται πρώτα στην προηγούμενη αποτυχία των μαθητών να κατανοήσουν τις γραφές. Εδάφιο 9. Εδάφιο Ιωάννης 20:9. Δεν γνώριζαν την γραφή — Δηλαδή, Ψαλμοί 16:9-10: Δεν θα αφήσεις την ψυχή μου στον άδη - כי לא תעזב נפשי לשאול ki lo taazob naphshi l'sheol - Διότι δεν θα εγκαταλείψεις τη ζωή μου στον τάφο, ούτε θα επιτρέψεις στον Άγιό σου να δει φθορά. Ήταν σίγουρα μομφή για τους μαθητές που δεν είχαν κατανοήσει αυτή την προφητεία, όταν ο Κύριός μας τους είχε δώσει συχνά τις πιο άμεσες πληροφορίες σχετικά με αυτήν. Ο Χριστός είχε αναφερθεί στην ιστορία του Ιωνά, Ματθαίος 12:40, η οποία ήταν ταυτόχρονα ο τύπος και η απόδειξη της δικής του ανάστασης. Ωστόσο, αυτή η ειλικρινής ομολογία του Ιωάννη, σε ένα θέμα τόσο ατιμωτικό για τον εαυτό του, είναι πλήρης απόδειξη της ειλικρίνειάς του και της αλήθειας της αφήγησής του. Στην απογευματινή εμφάνιση, στη συνέχεια, αναπτύσσει την πνοή του Πνεύματος. Εδάφιο 22. Εδάφιο 22. Εμφύσησε σ' αυτούς] Υπονοώντας, με αυτό, ότι επρόκειτο να γίνουν νέοι άνθρωποι, προκειμένου να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για το έργο στο οποίο τους είχε καλέσει· διότι σε αυτή την εμφύσηση αναφερόταν σαφώς στην πρώτη δημιουργία του ανθρώπου, όταν ο Θεός εμφύσησε σ' αυτόν την πνοή της ζωής, και έγινε ζωντανή ψυχή: η πνοή ή το Πνεύμα του Θεού (רוח אלהים ruach Elohim) είναι η μεγάλη αρχή και αιτία της πνευματικής και Θείας ζωής του. Λάβετε Πνεύμα Άγιο — Από αυτή την πράξη του Κυρίου μας, οι επιρροές του Αγίου Πνεύματος στις ψυχές των ανθρώπων έχουν ονομαστεί η έμπνευσή του· από το in, μέσα, και spiro, αναπνέω. Κάθε λόγος του Χριστού που γίνεται δεκτός στην καρδιά με πίστη συνοδεύεται από αυτή τη Θεία πνοή· και, χωρίς αυτή, δεν υπάρχει ούτε φως ούτε ζωή. Όπως ακριβώς ήταν ο Αδάμ πριν ο Θεός εμφυσήσει σ' αυτόν το ζωοποιό πνεύμα, έτσι είναι κάθε ανθρώπινη ψυχή μέχρι να λάβει αυτή την έμπνευση. Ο Clarke κλείνει το κεφάλαιο πιέζοντας την ευλογία που υποσχέθηκε στους μεταγενέστερους πιστούς. Εδάφιο 29. Εδάφιο Ιωάννης 20:29. Θωμάς — Αυτή η λέξη παραλείπεται από σχεδόν κάθε χειρόγραφο, μετάφραση και αρχαίο σχολιαστή μεγάλης σημασίας. Μακάριοι είναι αυτοί, κ.λπ.] Είδες, και γι' αυτό πίστεψες, και τώρα είσαι μακάριος — είσαι τώρα ευτυχισμένος — πλήρως πεπεισμένος για την ανάστασή μου· όμως όχι λιγότερο μακάριοι θα είναι όλοι εκείνοι που πιστεύουν στην ανάστασή μου, χωρίς την απόδειξη που είχες εσύ. Από αυτό μαθαίνουμε ότι το να πιστεύει κανείς στον Ιησού, με τη μαρτυρία των αποστόλων του, θα τον οδηγήσει στην κατοχή της ίδιας ακριβώς ευλογίας που απολάμβαναν και αυτοί. Και έτσι έχει συστήσει ο Θεός ολόκληρη την οικονομία της χάριτος, ώστε ένας πιστός, σε απόσταση χιλίων οκτακοσίων ετών από την εποχή της ανάστασης, να μην υφίσταται καμία απώλεια επειδή δεν έχει δει τον Χριστό εν σαρκί. Η σημασία και η υπεροχή της άμεσης πίστης στη μαρτυρία του Θεού δηλώνεται έτσι από τον Ραβίνο Τάνχουμ: 'Ο Ραβίνος Συμεών μπεν Λάχες λέει, Ο προσήλυτος είναι πιο αγαπητός από τον άγιο ευλογημένο Θεό από όλο αυτό το πλήθος που στάθηκε μπροστά στο Όρος Σινά· διότι αν δεν είχαν ακούσει τη βροντή, και δεν είχαν δει τις φλόγες και τους κεραυνούς, τους λόφους να τρέμουν, και τις σάλπιγγες να ηχούν, δεν θα είχαν λάβει τον νόμο. Αλλά ο προσήλυτος δεν έχει δει τίποτα από όλα αυτά, και όμως έχει έρθει, αφιερώνοντας τον εαυτό του στον άγιο ευλογημένο Θεό, και έχει αναλάβει (τον ζυγό) της βασιλείας των ουρανών.' Αναγνώστη! Ο Χριστός πέθανε για σένα! — πίστεψε, και θα σωθείς, και θα γίνεις τόσο ευλογημένος και τόσο ευτυχισμένος όσο ένας απόστολος.
Σκεφτείτε
Ο Clarke φτάνει στο πιο βαρυσήμαντο συμπέρασμά του στην ομολογία του Θωμά για τον Χριστό ως Κύριο και Θεό. Είσαι πράγματι το ίδιο πρόσωπο,— ο Κύριός μου του οποίου μαθητής υπήρξα τόσο καιρό και είσαι ο Θεός μου, εφεξής το αντικείμενο της θρησκευτικής μου λατρείας. Ο Θωμάς ήταν ο πρώτος που έδωσε τον τίτλο του Θεού στον Ιησού· και, με αυτή την ένδοξη ομολογία, αποκατέστησε κάπως την προηγούμενη επίμονη απιστία του. Αξίζει να σημειωθεί ότι από αυτή τη στιγμή και μετά όλοι οι μαθητές αντιμετώπισαν τον Κύριό μας με τον μέγιστο σεβασμό, χωρίς ποτέ να χρησιμοποιούν την οικειότητα προς αυτόν που είχαν χρησιμοποιήσει συχνά πριν. Η ανάσταση από τους νεκρούς τους έδωσε την πληρέστερη απόδειξη της θεότητας του Χριστού. Και αυτή, πράγματι, είναι η χρήση που κάνει ο Άγιος Ιωάννης αυτής της εκδήλωσης του Χριστού. Βλέπε Ιωάννης 20:30-31. Ο Επίσκοπος Pearce λέει εδώ: 'Παρατηρήστε ότι ο Θωμάς αποκαλεί τον Ιησού Θεό του, και ότι ο Ιησούς δεν τον επιπλήττει γι' αυτό, αν και πιθανότατα ήταν η πρώτη φορά που τον αποκάλεσαν έτσι.'
Απαντήστε
1. Πού στην προσωπική σας πορεία χρειαστήκατε, όπως οι πρώτοι μαθητές, το Πνεύμα να ανοίξει τον απλό λόγο της Γραφής; 2. Πώς το δώρο της ειρήνης του αναστημένου Κυρίου σας καλεί σε βαθύτερη πρακτική αγιότητα σήμερα; 3. Σε ποιον τομέα σας καλεί ο Κύριος απαλά να μετακινηθείτε από την αμφιβολία στην ευχάριστη ομολογία ότι Αυτός είναι ο Κύριός σας και ο Θεός σας;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Adam Clarke, ο οποίος άνοιξε τον λόγο Σου με σεβασμό και αγάπη. Εμφύσησε ξανά σε εμάς με το Άγιο Σου Πνεύμα, ώστε η αλήθεια της ανάστασης να γεμίσει τις καρδιές μας με ζωντανή πίστη. Χάρισέ μας τη χάρη να περπατήσουμε στην ειρήνη που έδωσες στους μαθητές Σου και να Σε ομολογήσουμε ανεπιφύλακτα ως τον Κύριό μας και τον Θεό μας. Κράτησέ μας από τη λύπη της απουσίας μας από τον λαό Σου, και κάνε μας σταθερούς στην πρακτική αγιότητα. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ανέστησε τον Ιησού να κατοικεί πλούσια σε εμάς, ώστε να μαρτυρούμε το έλεός Σου και να ζούμε μόνο για τη δόξα Σου. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →