← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 23-24 — με τον Σίμεων

Δευτερονόμιο 23-24Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, όπου ο ευαγγελικός θεολόγος ανοίγει τις Γραφές με υπομονετική, διερευνητική ερμηνεία. Η πραγματεία του για το Δευτερονόμιον 23–24 εισάγει την Εκκλησία σε ζωντανή συνομιλία με τον νόμο του Μωυσή, δείχνοντας πώς τα αρχαία διατάγματα εξακολουθούν να μας καλούν σε αγάπη και σε εμπιστοσύνη στην εκλεκτική αγάπη του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξει ο αναγνώστης τα διατάγματα που καταγράφονται στο Δευτερονόμιον 23 και 24, επιτρέποντας στις απλές λέξεις του νόμου να προετοιμάσουν την καρδιά για τις βαθύτερες εφαρμογές που θα ξεδιπλώσει ο Σίμεων από αυτά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων ανοίγει κατευθύνοντας την προσοχή στην πρακτική αξιοποίηση της αρχαίας καταγραφής. Στίχοι 3-4. ΟΜΙΛΙΑ: 214 ΑΓΑΘΟΠΟΙΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Δευτερονόμιον 23:3-4. Αμμωνίτης ή Μωαβίτης δεν θα εισέλθει στη συναγωγή του Κυρίου· ακόμη και μέχρι τη δέκατη γενιά τους δεν θα εισέλθουν στη συναγωγή του Κυρίου για πάντα· επειδή δεν σας συνάντησαν με ψωμί και με νερό, όταν βγήκατε από την Αίγυπτο. Διαβάζοντας την ιστορία του αρχαίου λαού του Θεού, θα κάνουμε καλά να προσέξουμε ακόμη και τις πιο μικρές περιστάσεις· αφού σχεδόν καμία δεν θα βρεθεί που να μην είναι ικανή για πνευματική αξιοποίηση, ή από την οποία να μην μπορούν να αντληθούν τα πιο σημαντικά μαθήματα. Η καταγραφή ενώπιόν μας θα παραβλεφθεί από τους περισσότερους αναγνώστες, ως σχετιζόμενη μόνο με εκείνη την ιδιαίτερη οικονομία, και ως προσφέρουσα λίγη διδασκαλία για εμάς αυτή τη στιγμή· όμως στην πραγματικότητα περιέχει τόσο μεγάλη πρακτική πληροφορία όσο μπορεί να βρεθεί σε οποιοδήποτε από τα πιο σημαντικά γεγονότα με τα οποία αφθονεί η εμπνευσμένη ιστορία. Στη συνέχεια εκθέτει το καθήκον της αγαθοποιίας γενικά. Τώρα είναι στην πρακτική αξιοποίησή τους που επιθυμώ να κατευθύνω την προσοχή σας· και για αυτόν τον σκοπό θα σας παρουσιάσω, Ι. Το καθήκον της αγαθοποιίας γενικά— Είναι καθήκον— [Η αγάπη είναι η ίδια η ουσία όλης της πρακτικής θρησκείας. Είναι με τον πιο ιδιαίτερο τρόπο που διδάσκεται υπό τη χριστιανική οικονομία· και πρέπει να ασκείται προς κάθε παιδί του ανθρώπου. Ο Θεός, που είναι η ίδια η αγάπη, «ανατέλλει τον ήλιο του επί πονηρούς και αγαθούς, και στέλνει βροχή επί δικαίους και αδίκους»· και το καθήκον μας είναι να του μοιάσουμε, και να είμαστε «τέλειοι, όπως ο Πατέρας σας ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος [Σημείωση: Ματθαίος 5:44-48 .].» Αν αμφιβάλλουμε μέχρι πού πρέπει να υπακούεται αυτή η εντολή, η παραβολή του καλού Σαμαρείτη μας δίνει σαφή και αλάνθαστη κατεύθυνση [Σημείωση: Λουκάς 10:37 .]. Έπειτα σημειώνει την ειδική υποχρέωσή μας προς τον αρχαίο λαό του Θεού. ] Θεωρώντας το γενικό σημείο εδραιωμένο, ότι πρέπει να δείχνουμε αγαθοποιία προς όλους, προχωρώ να σημειώσω, ΙΙ. Την ειδική υποχρέωσή μας να την ασκούμε προς τον αρχαίο λαό του Θεού— Οι Ιουδαίοι έχουν, σε κάθε περίπτωση, την ίδια αξίωση στην αγαθοποιία μας όπως οποιοσδήποτε άλλος λαός. Δεν γίνεται καμία εξαίρεση στη Γραφή σχετικά με αυτούς· και, κατά συνέπεια, αν αποτύχουμε να εδραιώσουμε τις ιδιαίτερες αξιώσεις τους, το κύριο επιχείρημά μας θα παραμείνει με όλη του τη δύναμη. Αλλά έχουν αξιώσεις ανώτερες από οποιονδήποτε άλλο λαό στη γη— 1. Είμαστε περισσότερο υπόχρεοι σε αυτούς παρά σε οποιονδήποτε άλλο λαό υπό τον ουρανό— [Σε ποιους είμαστε υπόχρεοι για όλη την διδασκαλία που λάβαμε σχετικά με τον δρόμο της ειρήνης και της σωτηρίας; Την οφείλουμε όλη σε Ιουδαίους. Τέλος πιέζει τις πιο ιδιαίτερες υποχρεώσεις που βαρύνουν την Εκκλησία αυτή τη στιγμή. Οι πιο ιδιαίτερες υποχρεώσεις που έχουμε να ασκούμε αγαθοποιία προς αυτούς αυτή τη στιγμή— Ο Θεός, με την πρόνοιά του, κάλεσε τους Αμμωνίτες και τους Μωαβίτες να δείξουν καλοσύνη προς τον Ισραήλ· και η ενοχή τους επιδεινώθηκε πολύ από το ότι έδειξαν τέτοια απροθυμία να συνεργαστούν μαζί του στα σχέδια αγάπης του προς αυτούς· και γι' αυτό τον λόγο εκδόθηκε εναντίον τους τόσο βαρύ κρίμα, «ακόμη και μέχρι τη δέκατη γενιά τους». Και δεν μας καλεί τώρα ο Θεός να συμπράξουμε μαζί του σε ό,τι κάνει για τον αρχαίο λαό του; Ναι· νομίζω ότι η κλήση του προς εμάς είναι σαφής και δυνατή. Παρατηρήστε, 1. Το ενδιαφέρον που νιώθεται τώρα στον χριστιανικό κόσμο για την αποκατάστασή τους στον Θεό— [Αυτό το ενδιαφέρον είναι πραγματικά πρωτοφανές. Υπήρξαν εποχές που λίγα πρόσωπα εργάστηκαν για την ευημερία τους· αλλά τώρα υπάρχει, σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική, πολύ μεγάλη και γενική αύξηση της καλοσύνης προς αυτούς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεων ολοκληρώνει καλώντας την Εκκλησία να εργαστεί ενώ εκπληρώνονται τα προφητικά σημεία. Τα χίλια διακόσια εξήντα χρόνια που μίλησε ο Δανιήλ, ως η περίοδος που καθορίστηκε στις θείες βουλές για την εγκατάσταση της βασιλείας του Λυτρωτή μεταξύ τους, έχουν, με οποιονδήποτε υπολογισμό, σχεδόν λήξει. Δεν πρέπει λοιπόν, όπως ο Δανιήλ, να προβάλλουμε τις προσευχές μας προς τον Θεό για την ολοκλήρωση αυτού του μεγάλου γεγονότος, και με κάθε δυνατό μέσο να το βοηθήσουμε να προχωρήσει; Νομίζω ότι, συνδυάζοντας όλες αυτές τις περιστάσεις—την ανησυχία των χριστιανών, την κίνηση μεταξύ των Ιουδαίων, τους πραγματικούς προσήλυτους από αυτούς, και το αναμφισβήτητο έδαφος που μας δίνεται στην προφητεία για να περιμένουμε την ταχεία μεταστροφή τους—μπορούμε να το θεωρήσουμε όλο ως κλήση από τον Θεό, σχεδόν εξίσου ισχυρή με εκείνη που δόθηκε στους Μωαβίτες και Αμμωνίτες παλαιά, να «έρθουμε σε βοήθεια του Κυρίου», και να εργαστούμε με όλη μας τη δύναμη για τη σωτηρία τους. Στην αλήθεια, αν δεν ενεργήσουμε έτσι, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε άλλο παρά «την κατάρα του Θεού [Σημείωση: Κριτές 5:23 .]», και τα πιο διαρκή σημεία της δυσαρέσκειάς του.] 1. Κλείνει με μια επίσημη προειδοποίηση κατά της αδιαφορίας για την παρούσα κλήση του Θεού. Και ας μην παρεξηγηθώ: είμαι μακριά από το να εννοώ ότι όλοι όσοι έχουν παραμελήσει αυτή την ιερή υπόθεση είναι εξίσου έκθετοι στη δυσαρέσκεια του Θεού· διότι είναι μόλις πρόσφατα που η προσοχή του χριστιανικού κόσμου έχει κληθεί σε αυτήν· αλλά νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι είναι τώρα καιρός να ασκηθούμε για τον Θεό, και να εξαγοράσουμε, όσο είναι δυνατόν, τον χρόνο που χάσαμε. Η υπόθεση αξίζει καλά τις πιο επιμελείς προσπάθειές μας· και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, ότι ο Θεός, που τόσο αγανακτισμένα αγανάκτησε για την αδράνεια των Αμμωνιτών, θα ανταποδώσει πλουσίως όλα όσα μπορούμε να κάνουμε για την προώθηση των χαριτωμένων σχεδίων του· διότι έχει πει, «Ευλογημένος είναι αυτός που ευλογεί εσένα· και καταραμένος είναι αυτός που καταριέται εσένα.»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα ζωή μου με καλεί ο Κύριος να δείξω πρακτική καλοσύνη σε εκείνους από τους οποίους έχω λάβει πνευματικό αγαθό; Πώς η βεβαιότητα της εκλεκτικής αγάπης του Θεού με σταθεροποιεί όταν συναντώ αντίθεση για χάρη του Ευαγγελίου; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μου ζητείται, αυτή την εβδομάδα, να «ενισχύσω τα χέρια» εκείνων που εργάζονται για τη σωτηρία του Ισραήλ;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που αγάπησες τον λαό σου με αιώνια αγάπη, δώσε μας χάρη να αγαπούμε όπως αγαπάς. Κάνε μας πρόθυμους να θυμόμαστε τα ελέη που λάβαμε μέσω του αρχαίου λαού σου, και παρακίνησέ μας να εξοφλήσουμε αυτό το χρέος με έργα αγάπης και προσευχής. Μετάτρεψε κάθε κατάρα που απειλεί την Εκκλησία σου σε ευλογία, και επίσπευσε την ημέρα που το πλήρωμα των εθνών και όλος ο Ισραήλ θα σωθούν· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →