← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 13-14 — με τον Μακλάρεν

Έξοδος 13-14Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν για ένα καθοδηγούμενο ταξίδι μέσα από τα κεφάλαια 13 και 14 της Εξόδου. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν αναδεικνύει την διαρκή πρόσκληση να θυμόμαστε τις ισχυρές πράξεις απελευθέρωσης του Θεού ενώ παρακολουθεί τα δραματικά γεγονότα της διαφυγής του Ισραήλ μέσα από τη θάλασσα. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να δούμε πώς οι αρχαίες εντολές διαμορφώνουν την παρούσα πίστη και πώς η θεία παρέμβαση εξακολουθεί να μιλά στις δικές μας στιγμές κρίσης και διάβασης. Στις επόμενες ενότητες θα ακούσουμε προσεκτικά καθώς ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει τόσο τις μνημονικές όσο και τις πρακτικές διαστάσεις της λύτρωσης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά την Έξοδο 13-14, επιτρέποντας στην αφήγηση της εντολής του Πάσχα και της θαυμαστής διέλευσης μέσα από τη θάλασσα να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στη μνήμη και την δραματική κίνηση από τον φόβο στην ελευθερία. Αφήστε την ένταση και τον θρίαμβο του κειμένου να προετοιμάσουν την καρδιά σας για την έκθεση του Μακλάρεν που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας αν η εντολή να διατηρηθεί η απελευθέρωση ως σημείο είναι κυριολεκτική ή μεταφορική. Το ερώτημα μπορεί να τεθεί, αν αυτή η εντολή πρέπει να ληφθεί μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Αναμφίβολα η μνήμη της μεγάλης απελευθέρωσης εμπιστεύθηκε σε πράξεις. Εκτός από τις ετήσιες εορτές του Πάσχα, επιγράμματα στους παραστάτες των θυρών και κρόσσια στο ένδυμα ορίστηκαν για αυτόν τον σκοπό. Και οι Ιουδαίοι από πολύ νωρίς, σίγουρα πριν από την εποχή του Κυρίου μας, φορούσαν φυλακτήρια δεμένα, όπως αυτό και άλλα χωρία ορίζουν, στο αριστερό χέρι και στο μέτωπο, και επικαλούνταν αυτά τα λόγια ως την εντολή που υπάκουαν σε αυτά. Αλλά φαίνεται πιο πιθανό ότι το νόημα είναι μεταφορικό, και ότι αυτό που διατάσσεται είναι μάλλον μια διαρκής μνήμη της μεγάλης απελευθέρωσης, και μια διαρκής ρύθμιση της πρακτικής ζωής από αυτήν. Διότι τι είναι αυτό που θα είναι «σημείο»; Είναι η εορτή του Πάσχα. Και το «άρα» του επόμενου στίχου φαίνεται να λέει ότι η τήρηση αυτής της διατάξεως στην εποχή της είναι η εκπλήρωση αυτής της εντολής. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξετάζει πώς η μεγάλη πράξη απελευθέρωσης προορίζεται να παραμένει συνεχώς μπροστά στις σκέψεις μας. Ι. Η μεγάλη απελευθέρωση του Θεού πρέπει να βρίσκεται συνεχώς μπροστά στις σκέψεις μας. Στρεφόμενος στα γεγονότα στη θάλασσα, ο Μακλάρεν περιγράφει το πρώτο βήμα στη θεία απελευθέρωση. Ι. Το πρώτο βήμα στην αργή πορεία της θείας απελευθέρωσης είναι η πρόνοια για τον έλεγχο της αιγυπτιακής προέλασης και την εξασφάλιση της ασφαλούς διάλυσης του ισραηλιτικού στρατοπέδου. Οι διώκτες ερχόντουσαν στροβιλιζόμενοι με πλήρη ταχύτητα, και σύντομα θα βρίσκονταν μέσα στη άτακτη μάζα, προκαλώντας καταστροφή. Δεν υπήρχε δυνατότητα να ολοκληρωθεί η διάβαση αν δεν συγκρατούνταν. Όταν ένας στρατός πρέπει να διασχίσει ένα ποτάμι μπροστά σε εχθρικές δυνάμεις, η επικίνδυνη επιχείρηση είναι δυνατή μόνο αν αφεθεί ισχυρή οπισθοφυλακή στην πλευρά του εχθρού, για να καλύψει τη διάβαση. Αυτό ακριβώς γίνεται εδώ. Ο στύλος του πυρός και της νεφέλης, το σύμβολο της θείας παρουσίας, πέρασε από την εμπροσθοφυλακή στην οπισθοφυλακή. Η καθοδήγησή του δεν χρειαζόταν, όταν μόνο ένα μονοπάτι μέσα από τη θάλασσα ήταν δυνατό. Η άμυνά του χρειαζόταν όταν ο εχθρός πίεζε με ζήλο τα τακούνια του στρατεύματος. Οι ανάγκες του λαού Του καθόρισαν τότε, όπως πάντα, τη μορφή της θείας παρουσίας και βοήθειας. Πολύ αργότερα, ο προφήτης άδραξε το μεγάλο μάθημα αυτού του γεγονότος, όταν ξέσπασε στην θριαμβευτική προσδοκία μιας ακόμη μελλοντικής απελευθέρωσης, η οποία θα επαναλάμβανε με νέα εμπειρία την αρχαία νίκη, «Ο Κύριος θα πορευθεί μπροστά σας· και ο Θεός του Ισραήλ θα είναι ο οπισθοφύλακάς σας». Στο σημείο όπου η ανάγκη είναι πιο έντονη, και με τη μορφή που απαιτείται περισσότερο, εκεί και αυτό θα είναι ο Θεός πάντα σε όσους εμπιστεύονται σε Αυτόν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν στη συνέχεια στοχάζεται πάνω στην ασφαλή διάβαση μέσα από τα νερά και την πρόσκλησή της να τολμήσουμε με πίστη. Τι σκηνή! Τα έκπληκτα πλήθη, ο ουρλιαχτός άνεμος, ίσως η καταιγίδα, η λάμψη του στύλου που γυάλιζε πάνω στον υγρό και γλιστερό δρόμο, η πανσέληνος του Πάσχα που έλαμπε πάνω στα υψωμένα νερά! Πώς ο δέος και η ελπίδα έπρεπε και οι δύο να αυξηθούν με κάθε βήμα βαθύτερα στην άβυσσο, και πιο κοντά στην ασφάλεια! Η προς Εβραίους Επιστολή παίρνει αυτό ως παράδειγμα «πίστης» εκ μέρους των Ισραηλιτών· και αληθινά μπορούμε να αισθανθούμε ότι έπρεπε να χρειαστεί κάποια εμπιστοσύνη στο προστατευτικό χέρι του Θεού για να τολμήσουν σε έναν τέτοιο δρόμο, όπου, ανά πάσα στιγμή, τα τείχη μπορούσαν να καταρρεύσουν και να τους πνίξουν όλους. Οδηγήθηκαν να τολμήσουν από τον φόβο τους για τον Φαραώ· αλλά η πίστη, καθώς και ο φόβος, ενεργούσαν μέσα τους. Η δική μας πίστη επίσης συχνά καλείται να τολμήσει σε επικίνδυνα μονοπάτια. Μπορούμε να εμπιστευθούμε σε Αυτόν να συγκρατήσει τα υδάτινα τείχη από το να πέσουν. Η εικόνα της διάβασης φέρει αιώνια αλήθεια για όλους μας. Ο δρόμος της ασφάλειας δεν ανοίγει παρά μόνο όταν είμαστε περικυκλωμένοι, και τα άρματα του Φαραώ σχεδόν έχουν φτάσει. Συχνά οδηγεί μέσα στο ίδιο το πάχος αυτού που θεωρούμε κινδύνους. Συχνά πρέπει να τολμηθεί στο σκοτάδι, και με τον άνεμο στα πρόσωπά μας. Αλλά αν τον διαβούμε με πίστη, το ρευστό θα γίνει στερεό, και το αδιάβατο μονοπάτι βατό, ή οποιαδήποτε άλλη φαινομενική αδυνατότητα θα πραγματοποιηθεί, πριν η εμπιστοσύνη μας ντροπιαστεί, ή ένα πραγματικό κακό μας φτάσει. Τέλος ο Μακλάρεν μεταφέρει το μάθημα προς την τελική νίκη πάνω σε κάθε καταπιεστή. Εκείνη η τελική νίκη πάνω «στο θηρίο», είτε είναι πρόσωπο είτε τάση, πρόκειται να αναπαραγάγει σε υψηλότερο τρόπο εκείνη την παλιά κατάκτηση από την Ερυθρά Θάλασσα. Υπάρχει ελπίδα για τον κόσμο ότι οι καταπιεστές του δεν θα τυραννούν πάντα· υπάρχει ελπίδα για κάθε ψυχή ότι, αν πάρουμε τον Χριστό ως απελευθερωτή και οδηγό μας, Αυτός θα σπάσει τις αλυσίδες από τους καρπούς μας, και θα μας φέρει τελικά στην αιώνια ακτή, όπου μπορούμε να σταθούμε, όπως ο λυτρωμένος λαός, και, καθώς η ανέσπερη πρωία ανατέλλει, να δούμε τις ακτίνες της να αγγίζουν με χρυσό φως τον ήρεμο ωκεανό, κάτω από τον οποίο οι καταπιεστές μας κείτονται θαμμένοι για πάντα, και να υψώσουμε ευγνώμονες ευχαριστίες σε Αυτόν που «μας οδήγησε μέσα από πυρ και ύδωρ, και μας έβγαλε σε τόπο ευρύχωρο».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ρουτίνα η μνήμη της απελευθέρωσης του Θεού χρειάζεται περισσότερο να γίνει καθοδηγητικό σημείο; Πώς μπορεί το πρότυπο της θείας βοήθειας που φτάνει ακριβώς όταν αισθάνεστε περικυκλωμένοι να διαμορφώσει την απόκρισή σας στις παρούσες πιέσεις; Σε ποια περιοχή προσκαλείστε να πατήσετε σε ένα μονοπάτι που μόνο η πίστη μπορεί να κάνει βατό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε της Εξόδου, σε ευχαριστούμε για τη μεγάλη απελευθέρωση που ακόμη διατάσσει τις ημέρες μας. Διατήρησε τη μνήμη των σωτηρίων πράξεών Σου ζωντανή στις σκέψεις μας, στα χέρια μας και στα λόγια μας. Όταν στεκόμαστε ανάμεσα στην έρημο και τη θάλασσα, άπλωσε την παρουσία Σου για να συγκρατήσεις κάθε διώκοντα φόβο. Δώσε μας θάρρος να βαδίσουμε τον στενό δρόμο που ανοίγεις, εμπιστευόμενοι ότι τα νερά θα χωριστούν και το μονοπάτι θα κρατήσει. Φέρε μας τελικά στην απέναντι ακτή όπου μπορούμε να ψάλουμε με όλους τους λυτρωμένους για την ακλόνητη αγάπη Σου και τη δυνατή δύναμή Σου, δια του Ιησού Χριστού του απελευθερωτή μας. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →