Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφία Σολομώντος
Η Σιωπηλή Κάθοδος του Λόγου: Φως στο Αιγυπτιακό Σκοτάδι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ελάτε και σταθείτε στην άκρη ενός σκότους τόσο πυκνού που μπορούσε να γίνει αισθητό. Πάνω από τη γη της Αιγύπτου είχε απλωθεί μια βαριά νύχτα, και μέσα σε αυτήν οι υπερήφανοι έτρεμαν σε κάθε ήχο, χωρίς να βρίσκουν ανάπαυση ξύπνιοι ή κοιμισμένοι, κλεισμένοι σε φυλακή χωρίς ούτε έναν σιδερένιο κρίκο. Ωστόσο την ίδια εκείνη ώρα, πάνω από τον λαό του Θεού, υπήρχε ένα πολύ μεγάλο φως. Ο Ράβανος Μαύρος, ηγούμενος της Φούλντα, διαβάζει αυτά τα κεφάλαια όχι πρώτα ως αρχαία ιστορία αλλά ως την αιώνια διαμάχη ανάμεσα στην ψυχή που φεύγει από το φως και στην ψυχή που περπατά μέσα σε αυτό. Δύο πολύτιμοι λίθοι μας περιμένουν στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο: η σιωπηλή μεσονύκτια ώρα στην οποία ο παντοδύναμος Λόγος πήδηξε κάτω από τον βασιλικό θρόνο, και ο αρχιερέας που στάθηκε ανάμεσα στους νεκρούς και στους ζωντανούς μέχρι να σταματήσει η πληγή. Ας εισέλθουμε στο σκοτάδι μόνο για να μάθουμε πώς το Φως το υπερνικά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τη Σοφία 17 αργά: οι ασεβείς δεμένοι με αλυσίδες σκότους και μακράς νύχτας, η ίδια τους η συνείδηση να τους ελέγχει, ενώ ολόκληρος ο κόσμος φωτίζεται με καθαρό φως. Έπειτα συνεχίστε στο κεφάλαιο 18, όπου οι άγιοι έχουν μεγάλο φως, ο παντοδύναμος Λόγος πηδά από τις βασιλικές έδρες μέσα στη μεσονύκτια ώρα, και ο Ααρών στέκεται ανάμεσα στους νεκρούς και στους ζωντανούς με προσευχή και θυμίαμα. Προσέξτε πώς η Σοφία δεν αφήνει ποτέ το σκοτάδι να είναι απλώς καιρός — είναι πάντα εικόνα της καρδιάς, και το φως είναι πάντα ένα Πρόσωπο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ράβανος διδάσκει ότι η νύχτα που έπεσε στην Αίγυπτο δεν ήταν ποτέ το βαθύτερο σκοτάδι. Το βαθύτερο σκοτάδι βρίσκεται μέσα:
τα πνευματικά σκοτάδια που υποφέρει ο νους είναι βαρύτερα από τα σωματικά σκοτάδια που υπομένει το μάτι. Οι υπερήφανοι δεν μπορούσαν να φύγουν, γιατί ήταν δεμένοι όχι με σίδερο αλλά με τα δικά τους εγκλήματα,
τους οποίους οι άρχοντες αυτών των σκοταδιών οδηγούν σύμφωνα με το δικό τους θέλημα. Ενάντια σε αυτή τη φυλακή της συνείδησης, η Σοφία αντιπαραθέτει την αφθονία που δόθηκε στους πιστούς,
αλλά οι προσκυνητές του Θεού αφθονούσαν με άφθονο φως. Ο ίδιος ήλιος έλαμπε πάνω από όλους· η διαφορά δεν ήταν στους ουρανούς αλλά στην ψυχή που δεχόταν ή έφευγε από το φως.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τώρα ο Ράβανος μας ανυψώνει στο μεγάλο μυστήριο του κεφαλαίου. Στην ησυχία της μεσονύκτιας ώρας ο παντοδύναμος Λόγος κατέβηκε: διαβάζει τον στίχο της Σοφίας 18 ως την κάθοδο του ίδιου του Λόγου, γιατί
Γιατί ποιος είναι ο λόγος του Κυρίου παρά ο Υιός του Θεού;Αυτός ο Λόγος κατέβηκε σιωπηλά στον κόσμο, χωρίς όμως να εγκαταλείψει τον ουρανό,
διότι αν και ενσαρκώθηκε συναναστρεφόταν με ανθρώπους στη γη, όμως με τη μεγαλειότητά του υπερβαίνει όλα τα ουράνια πράγματα. Και όταν η καταστρεπτική πληγή απείλησε τον λαό, ο Ααρών ο αρχιερέας έτρεξε στη μέση των ετοιμοθάνατων με το θυμιατήρι του· ο Ράβανος βλέπει σε αυτόν μια εικόνα του μεγάλου Αρχιερέα, ο οποίος
στάθηκε ως μεσίτης ανάμεσα στους ζωντανούς και τους νεκρούς, και δεν άφησε τον θάνατο να προχωρήσει περισσότερο. Ο σιωπηλός Λόγος που κατέβηκε είναι ο ίδιος ο Ιερέας που μεσιτεύει.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην ίδια σας την καρδιά βρίσκεται το σκοτάδι που φτιάχτηκε από εσάς; Η Σοφία προειδοποιεί ότι κανείς δεν δένεται με σίδερο μέχρι να αρνηθεί πρώτα το φως, και ο Ράβανος δείχνει ότι η μετάνοια είναι το θυμιατήρι που μεταφέρεται στη μέση της πληγής. Έτσι μάθετε τη μορφή της προσευχής του Ααρών: νίκησε τον καταστροφέα όχι με δύναμη όπλων αλλά με μεσιτεία, με θυμίαμα, με ανάμνηση της διαθήκης. Όταν η οργή φαίνεται να πιέζει εμάς ή αυτούς που αγαπάμε, ας τρέξουμε στη μέση με προσευχή, εμπιστευόμενοι ότι ο αληθινός Αρχιερέας ήδη στέκεται ανάμεσα στους νεκρούς και τους ζωντανούς. Διότι η εικόνα κάποτε τους έσωσε εν σκιά, αλλά
σε εμάς έχει έρθει η ίδια η αλήθεια της σωτηρίας.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ Θεέ μας, παντοδύναμε Λόγε, που στη βαθιά σιωπή της μεσονύκτιας ώρας πήδηξες κάτω από τον βασιλικό θρόνο του ουρανού και εισήλθες στον κόσμο του θανάτου μας χωρίς να απομακρυνθείς από τον κόλπο του Πατρός: φώτισε το σκοτάδι που φτιάχνουμε μέσα μας, και οδήγησέ μας έξω από τη φυλακή της συνείδησης στο θαυμαστό σου φως. Όπως ο Ααρών στάθηκε με θυμίαμα ανάμεσα στους νεκρούς και τους ζωντανούς και σταμάτησε την πληγή, κάνε εσύ, ο μέγας Αρχιερέας μας, να σταθείς για εμάς, και ας μη προχωρήσει ο θάνατος εναντίον του λαού σου. Κάνε την προσευχή μας ένα ευωδιαστό θυμιατήρι που μεταφέρεται στη μέση κάθε θλίψης, ώστε να περπατούμε ως τέκνα του φωτός και να σε βρίσκουμε την αληθινή Σωτηρία που έχει έρθει. Διότι εσύ είσαι το φως του κόσμου, και σε εσένα δίνουμε δόξα, με τον Πατέρα σου που είναι από αιώνων και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα σου, τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →