← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Η Κληρονομία του Δανιήλ στο Τέλος των Ημερών

Δανιήλ 12Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο έργο του Ουρία Σμιθ Σκέψεις επί του Δανιήλ και της Αποκαλύψεως το τελευταίο κεφάλαιο του Δανιήλ λαμβάνει προσεκτική ερμηνεία. Το μάθημα αντλεί από την πραγματεία του περί του καιρού του τέλους, της αποσφράγισης του προφητικού βιβλίου και των περιόδων που σηματοδοτούν το πέρας της επίγειας δοκιμασίας. Ακούμε πάλι την μετρημένη φωνή αυτού του κλασικού Αντβεντιστικού σχολίου καθώς ακολουθεί την εμπνευσμένη αφήγηση μέχρι την ολοκλήρωσή της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στο δωδέκατο κεφάλαιο του Δανιήλ και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Άφησε τα λόγια που αφορούν τον Μιχαήλ, τον καιρό της θλίψης, το σφραγισμένο βιβλίο και την τελική στάση του προφήτη να αναπαυθούν στον νου προτού εξετάσουμε την ερμηνεία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σμιθ αρχίζει τοποθετώντας τον όρκο του ανδρός ενδεδυμένου λινού εντός της ευρύτερης προφητικής ακολουθίας. Και είπε προς τον ενδεδυμένον λινού, ο οποίος ήτο επί των υδάτων του ποταμού, Έως πότε θα είναι το τέλος των θαυμασίων τούτων; 7. Και ήκουσα τον ενδεδυμένον λινού, ο οποίος ήτο επί των υδάτων του ποταμού, όταν ύψωσε την δεξιάν χείρα αυτού και την αριστεράν χείρα αυτού εις τον ουρανόν, και ώμοσε δι' εκείνου ο οποίος ζη εις τους αιώνας ότι θα είναι εις καιρόν, καιρούς και ήμισυ καιρόν· και όταν τελειώση να διασκορπίση την δύναμιν του αγίου λαού, όλα ταύτα θα τελειώσουν. Η ερώτησις, 'Έως πότε θα είναι το τέλος των θαυμασίων τούτων;' αναφέρεται αναμφιβόλως εις όλα όσα προηγουμένως εμνημονεύθησαν, περιλαμβανομένης της αναστάσεως του Μιχαήλ, του καιρού της θλίψης, της απελευθερώσεως του λαού του Θεού και της ειδικής και προηγουμένης αναστάσεως του εδαφίου 2. Και η απάντησις φαίνεται να δίδεται εις δύο μέρη: Πρώτον, σημειούται μία συγκεκριμένη προφητική περίοδος· και, δεύτερον, ακολουθεί αόριστος περίοδος προ της καταλήξεως όλων τούτων· ακριβώς όπως έχομεν εις το κεφάλαιον 8:13,14. Όταν ηρώτηθη, 'Έως πότε η όρασις . . Έπειτα προσδιορίζει τας 1290 ημέρας και την σχέσιν αυτών προς την αφαίρεσιν της καθημερινής θυσίας. Και από του χρόνου καθ' ον η καθημερινή θυσία θα αφαιρεθή, και η βδέλυγμα της ερημώσεως τεθή, θα είναι χίλιαι διακόσιαι ενενήκοντα ημέραι. Έχομεν εδώ μίαν νέαν προφητικήν περίοδον εισαγομένην· δηλαδή, 1290 προφητικάς ημέρας, αι οποίαι θα εσήμαινον τον ίδιον αριθμόν κυριολεκτικών ετών. Από της αναγνώσεως του κειμένου, τινές συνήγαγον (μολονότι το συμπέρασμα δεν είναι αναγκαίον) ότι η περίοδος αύτη αρχίζει με την εγκατάστασιν του βδελύγματος της ερημώσεως, ή της παπικής εξουσίας, το 538, και συνεπώς εκτείνεται μέχρι του 1828. Αλλά ενώ δεν ευρίσκομεν τίποτε εις το τελευταίον έτος που να σημειώνη την λήξιν αυτής, ευρίσκομεν απόδειξιν εις το περιθώριον ότι αρχίζει προ της εγκαταστάσεως του παπικού βδελύγματος. Το περιθώριον αναγινώσκει, 'Δια να τεθή το βδέλυγμα,' κ.λπ. Με την ανάγνωσιν ταύτην το κείμενον θα εστάθη ούτω: 'Και από του χρόνου καθ' ον η καθημερινή θυσία θα αφαιρεθή δια να τεθή [ή προς το να τεθή] το βδέλυγμα το ερημούν, θα είναι χίλιαι διακόσιαι ενενήκοντα ημέραι.' Έπειτα εντοπίζει τας 1335 ημέρας από το ίδιον αφετηριακόν σημείον το 508. Μακάριος ο αναμένων και φθάνων εις τας χιλίας τριακοσίας τριάκοντα πέντε ημέρας. 13. Αλλά σύ ύπαγε την οδόν σου έως του τέλους· διότι θα αναπαυθής, και θα σταθής εις την κληρονομίαν σου εις το τέλος των ημερών. Έτι μία προφητική περίοδος εισάγεται εδώ δηλούσα 1335 έτη. Η μαρτυρία περί της περιόδου ταύτης, όπως και εκείνη η αφορώσα τα 1290 έτη, είναι πολύ λιτή. Δυνάμεθα να είπωμεν πότε αρχίζει και λήγει η περίοδος αύτη; Η μόνη ένδειξις την οποίαν έχομεν δια την λύσιν του ζητήματος τούτου είναι το γεγονός ότι ομιλείται περί αυτής εις άμεσον σύνδεσιν με τα 1290 έτη, τα οποία ήρχισαν, ως εδείχθη ανωτέρω, το 508. Από του σημείου εκείνου θα είναι, λέγει ο προφήτης, 1290 ημέραι. Και η αμέσως επομένη πρότασις αναγινώσκει, 'Μακάριος ο αναμένων και φθάνων εις τας 1335 ημέρας.' Από ποίου σημείου; - Από του αυτού σημείου, αναμφιβόλως, από του οποίου χρονολογούνται αι 1290· δηλαδή, 508. Εκτός εάν μέλλουν να λογισθούν από του σημείου τούτου, είναι αδύνατον να εντοπισθούν, και πρέπει να εξαιρεθούν από την προφητείαν του Δανιήλ όταν εφαρμόζωμεν εις αυτήν τα λόγια του Χριστού, 'Όστις αναγινώσκει, ας εννοή.' Ματθ.24:15. Τέλος δείχνει πώς αι περίοδοι αύται συγκλίνουν επί του καιρού του τέλους. Από του σημείου τούτου θα εξετείνοντο μέχρι του 1843· διότι 1335 προστιθέμενα εις το 508 κάμνουν 1843. Αρχόμεναι την άνοιξιν του προτέρου έτους, ετελείωσαν την άνοιξιν του δευτέρου. Αλλά πώς είναι δυνατόν να ετελείωσαν, δύναται να ερωτηθή, αφού εις το τέλος των ημερών τούτων ο Δανιήλ ίσταται εις την κληρονομίαν αυτού, το οποίον υπό τινων υποτίθεται ότι αναφέρεται εις την ανάστασιν αυτού εκ νεκρών; Το ερώτημα τούτο στηρίζεται επί παρεξηγήσεως εις δύο σημεία: Πρώτον, ότι αι ημέραι εις το τέλος των οποίων ο Δανιήλ ίσταται εις την κληρονομίαν αυτού είναι αι 1335 ημέραι· και, δεύτερον, ότι η στάσις του Δανιήλ εις την κληρονομίαν αυτού είναι η ανάστασις αυτού, το οποίον επίσης δεν δύναται να υποστηριχθή. Το μόνον το υποσχόμενον εις το τέλος των 1335 ημερών είναι ευλογία εις εκείνους οι οποίοι αναμένουσι και φθάνουσιν εις τον χρόνον εκείνον· δηλαδή, εις εκείνους οι οποίοι ζουν τότε. Τι είναι η ευλογία αύτη; Βλέποντες το έτος 1843, όταν τα έτη ταύτα εξέπνευσαν, τι βλέπομεν; - Βλέπομεν μίαν αξιοσημείωτον εκπλήρωσιν προφητείας εις την μεγάλην διακήρυξιν της δευτέρας παρουσίας του Χριστού. Τεσσαράκοντα πέντε έτη προ τούτου, ο καιρός του τέλους ήρχισε, το βιβλίον απεσφραγίσθη, και το φως ήρχισε να αυξάνη.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σμιθ στρέφει την προσοχήν εις την διακονίαν του αγιαστηρίου εν τη οποία ο Δανιήλ ίσταται εις την κληρονομίαν αυτού. Τώρα, όταν ο άγγελος λέγει εις τον Δανιήλ, εις το τέλος των οδηγιών αυτού, ότι θα σταθή εις την κληρονομίαν αυτού εις το τέλος των ημερών, χωρίς να προσδιορίζη ποία περίοδος εννοείται, δεν θα έστρεφεν ο νους του Δανιήλ φυσικώς εις την κυρίαν και μακροτέραν περίοδον, τας 2300 ημέρας, μάλλον ή εις οιανδήποτε των υποδιαιρέσεων αυτής; Εάν τούτο είναι ούτω, αι 2300 είναι αι ημέραι αι εννοούμεναι. Η ανάγνωσις της Εβδομήκοντα φαίνεται να βλέπη πολύ σαφώς προς την κατεύθυνσιν ταύτην: 'Αλλά ύπαγε την οδόν σου και αναπαύου· διότι υπάρχουν έτι ημέραι και καιροί εις την πλήρη εκπλήρωσιν [τούτων των πραγμάτων]· και θα σταθής εις την κληρονομίαν σου εις το τέλος των ημερών.' Τούτο ασφαλώς επαναφέρει τον νουν εις την μακράν περίοδον η οποία περιέχεται εις την πρώτην όρασιν, εις σχέσιν προς την οποίαν εδόθησαν αι επόμεναι οδηγίαι. Αι 2300 ημέραι, ως ήδη εδείχθη, ετελείωσαν το 1844, και μας έφερον εις τον καθαρισμόν του αγιαστηρίου. Πώς εστάθη ο Δανιήλ εις την κληρονομίαν αυτού κατά τον χρόνον εκείνον; Απάντησις: Εν τω προσώπω του Συνηγόρου αυτού, του Μεγάλου Αρχιερέως ημών, καθώς παρουσιάζει τας υποθέσεις των δικαίων προς αποδοχήν εις τον Πατέρα αυτού. Κλείει δείχνοντας τας αποφάσεις αι οποίαι τώρα αποδίδονται δια την επουράνιον κληρονομίαν. Η λέξις η οποία εδώ μεταφράζεται κληρονομία δεν σημαίνει τεμάχιον ακινήτου, 'κομμάτι' γης, αλλά τας 'αποφάσεις της τύχης' ή τας 'διατάξεις της Πρόνοιας.' Εις το τέλος των ημερών, η κληρονομία, ούτως ειπείν, έμελλε να ριφθή. Εν άλλοις λόγοις, έμελλε να γίνη μία απόφασις αναφορικώς προς εκείνους οι οποίοι έμελλον να λογισθούν άξιοι κτήσεως εις την επουράνιον κληρονομίαν. Και όταν η υπόθεσις του Δανιήλ έρχεται εις εξέτασιν, ευρίσκεται δίκαιος, ίσταται εις την κληρονομίαν αυτού, απονέμεται θέσις εις την επουράνιον Χαναάν. Όταν ο Ισραήλ έμελλε να εισέλθη εις την επαγγελθείσαν γην, η κληρονομία ερρίφθη, και η κτήσις εκάστης φυλής απεδόθη. Αι φυλαί ούτως εστάθησαν εις τας αντιστοίχους 'κληρονομίας' αυτών πολύ προ της εισόδου εις την πραγματικήν κτήσιν της γης. Ο χρόνος του καθαρισμού του αγιαστηρίου αντιστοιχεί προς την περίοδον ταύτην της ιστορίας του Ισραήλ. Ιστάμεθα τώρα επί των ορίων της επουρανίου Χαναάν, και αποφάσεις γίνονται, απονέμουσαι εις τινάς θέσιν εις την αιώνιον βασιλείαν, και αποκλείουσαι άλλους δι' αιωνιότητος εκείθεν. Εις την απόφασιν της υποθέσεως αυτού, η μερίς του Δανιήλ εις την ουράνιον κληρονομίαν θα βεβαιωθή εις αυτόν.
Απαντήστε

Απάντηση

Πώς η αποσφράγισις της προφητείας του Δανιήλ επηρεάζει τον τρόπον κατά τον οποίον ζώμεν ενώ το αγιαστήριον καθαρίζεται; Κατά ποίους τρόπους η υπόσχεσις ότι οι σοφοί θα εννοήσουν ενισχύει την πίστιν εν μέσω της παρούσης συγχύσεως; Ποία προσωπική προετοιμασία απαντά εις την πρόσκλησιν να σταθώμεν εις την κληρονομίαν ημών εις το τέλος των ημερών;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε των προφητών, ευχαριστούμέν Σε δια το αποσφραγισμένον βιβλίον και δια το φως το οποίον ανέτειλεν επί των τελευταίων τούτων σελίδων του Δανιήλ. Δώρησον ημίν την σοφίαν η οποία ανήκει εις τον καιρόν του τέλους, ώστε να καθαρισθώμεν, να λευκανθώμεν και να δοκιμασθώμεν. Κράτησον τους οφθαλμούς ημών επί της διακονίας του μεγάλου Αρχιερέως ημών έως ότου πάσα υπόθεσις αποφασισθή και ο λαός Σου απελευθερωθή. Είθε ημείς, όπως ο Δανιήλ, να αναπαυώμεθα εις την βεβαιότητα ότι θα σταθώμεν εις την κληρονομίαν ημών εις το τέλος των ημερών, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →