← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 7-8 — με τον Σάιμεον

Ιώβ 7-8Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, το Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον προσφέρει σταθερό φως για την καθημερινή ανάγνωση της Γραφής. Σήμερα η έκθεση στρέφεται στα κεφάλαια 7 και 8 του Ιώβ, όπου ο ιεροκήρυκας εξετάζει το καθορισμένο διάστημα της ανθρώπινης ζωής και τον κίνδυνο μιας ελπίδας που στηρίζεται σε οτιδήποτε λιγότερο από ειλικρινή πίστη. Η ίδια ευλαβής προσοχή που διαμόρφωσε τη διακονία του άμβωνα του Σάιμεον μας προσκαλεί τώρα να ακούσουμε εκ νέου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας αναγνωσθούν αργά και χωρίς βιασύνη τα ορισμένα κεφάλαια. Προσέξτε τα ερωτήματα που θέτει ο Ιώβ σχετικά με τον καθορισμένο χρόνο του ανθρώπου και την αρχαία συμβουλή που προσφέρει ο Βιλδάδ σχετικά με το τέλος κάθε ψευδούς ελπίδας. Δεχθείτε το κείμενο όπως το έχει δεχθεί από καιρό η Εκκλησία, με ήσυχη προσδοκία ότι το Πνεύμα θα εφαρμόσει την αλήθεια του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει θέτοντας τι συνεπάγονται οι ερωτήσεις του Ιώβ 7. Τι συνεπάγονται αυτές οι ερωτήσεις— Όπου γίνονται εκκλήσεις προς τον άνθρωπο στον εμπνευσμένο τόμο, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι τα πράγματα που διακηρύσσονται είναι αληθινά, και ότι αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Εκείνες που παρουσιάζονται στην προσοχή μας στο κείμενο συνεπάγονται σαφώς, 1. Ότι ο χρόνος του ανθρώπου στη γη καθορίζεται από τον ίδιο τον Θεό— [Ο χρόνος της γέννησής μας καθορίζεται από Εκείνον που μας έπλασε στη μήτρα, και εμφύσησε στα ρουθούνια μας την πνοή της ζωής. Η συνέχιση, επίσης, στη ζωή είναι καθορισμένη. Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει τη ζωή μέχρι να έρθει ο καιρός μας· ούτε μπορεί κανείς να παρατείνει την ύπαρξή του στη γη ούτε στιγμή, όταν έχει φθάσει η ορισμένη περίοδος της διάλυσής του. «Κανείς», λέγει ο Σολομών, «δεν έχει εξουσία πάνω στο πνεύμα, να κρατήσει το πνεύμα· ούτε έχει εξουσία την ημέρα του θανάτου· και δεν υπάρχει απαλλαγή σε εκείνον τον πόλεμο [Σημείωση: Εκκλησιαστής 8:8 .].» Στη συνέχεια δείχνει τι προτείνουν αυτές οι ερωτήσεις σε κάθε στοχαστικό νου. Αναμφίβολα, όποιοι και αν είναι οι κόποι ή οι συγκρούσεις μας, δεν είναι «ανταμοιβή χρέους, αλλά ανταμοιβή χάριτος [Σημείωση: Ρωμαίους 4:4 .]», που πρέπει να ελπίζουμε· αλλά ο Θεός έχει δεσμευθεί με χάρη ότι «ο κόπος μας δεν θα είναι μάταιος [Σημείωση: Α' Κορινθίους 15:58 .]»· και θα θεωρούσε τον εαυτό του «άδικο, αν ξεχνούσε τα έργα και τους κόπους αγάπης που έχουμε επιτελέσει για χάρη του ονόματός Του [Σημείωση: Εβραίους 6:10 .].» Η σημασία των ερωτήσεων είναι αρκετά σαφής, ας δείξω, ΙΙ. Τι προτείνουν σε κάθε στοχαστικό νου— Ολόκληροι τόμοι δεν θα επαρκούσαν για πλήρη έκθεση αυτού του μέρους του θέματός μας. Για να αναφέρουμε μόνο το πιο προφανές, προτείνουν, 1. Ότι πρέπει να εκτελούμε με επιμέλεια το ορισμένο έργο μας— [Αναμένουμε από έναν μισθωτό ή στρατιώτη να το κάνει αυτό. Αν ήταν απρόσεκτοι στην κλήση τους, ή αργοπορούσαν σε αυτήν, θα τους θεωρούσαμε άξιους επίπληξης. Ο Σάιμεον στρέφεται έπειτα στην προειδοποίηση του Βιλδάδ κατά των οδών εκείνων που λησμονούν τον Θεό. Στίχοι 8-14. ΟΜΙΛΙΑ: 457 Ο ΒΙΛΔΑΔ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΙΩΒ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ Ιώβ 8:8-14 . Ερώτησε, σε παρακαλώ, την προηγούμενη γενιά, και προετοίμασε τον εαυτό σου για την έρευνα των πατέρων τους· (διότι εμείς είμαστε μόνο του χθες, και δεν γνωρίζουμε τίποτε, επειδή οι ημέρες μας στη γη είναι σκιά·) δεν θα σε διδάξουν εκείνοι, και δεν θα σου πουν, και δεν θα εκστομίσουν λόγια από την καρδιά τους; Μπορεί ο πάπυρος να μεγαλώσει χωρίς λάσπη; μπορεί το καλάμι να μεγαλώσει χωρίς νερό; Ενώ είναι ακόμη στην πρασινάδα του, και δεν έχει κοπεί, μαραίνεται πριν από κάθε άλλο χόρτο. Έτσι είναι οι οδοί όλων όσοι λησμονούν τον Θεό· και η ελπίδα του υποκριτή θα χαθεί· η ελπίδα του οποίου θα αποκοπεί, και η εμπιστοσύνη του θα είναι ιστός αράχνης . Η θρησκευτική διαμάχη σπανίως διεξάγεται με εκείνη την πραότητα και την ειλικρίνεια, που είναι απαραίτητες για να την καταστήσουν ωφέλιμη στην ψυχή.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σάιμεον καταλήγει πιέζοντας τον κίνδυνο της αυτοαπάτης. Ο κίνδυνος της αυτοαπάτης— [Όλοι βλέπουν πώς οι άλλοι απατούν τον εαυτό τους· όμως κανείς, οποιασδήποτε τάξης, δεν φαντάζεται ότι βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο αυτοαπάτης. Αλλά ο άγιος Ιάκωβος μας λέγει, ότι μπορούμε «να φαινόμαστε θρησκευόμενοι», και να πείθουμε τον εαυτό μας ότι είμαστε, και όμως «να απατούμε τις ίδιες μας τις ψυχές, και η θρησκεία μας να είναι μάταιη [Σημείωση: Ιακώβου 1:26 .].» Ω, θυμήσου, ότι ζούμε σε έναν απατηλό κόσμο, και έχουμε έναν αντίπαλο του οποίου οι παγίδες και τα τεχνάσματα είναι ασύλληπτα λεπτά· και ότι οι «καρδιές μας επίσης είναι απατηλές πάνω από όλα τα πράγματα και απελπιστικά πονηρές»· και ας μας κάνει η σκέψη αυτών των πραγμάτων «ζηλότυπους για τον εαυτό μας με θεία ζηλοτυπία». Μην είσαι υπερβολικά βέβαιος ότι όλα είναι εντάξει μαζί σου· αλλά πες με τον Παύλο, «Αν και δεν γνωρίζω τίποτε εναντίον του εαυτού μου, όμως δεν δικαιώνομαι από αυτό· αλλά Εκείνος που με κρίνει είναι ο Κύριος [Σημείωση: Α' Κορινθίους 4:4 .].» Τελειώνει με μια τελική πρόσκληση σε γνήσια ευσέβεια. Πράγματι, πράγματι, όσο και αν οι ασεβείς χλευάζουν την ευσέβεια, δεν υπάρχει τίποτε που να αξίζει σκέψη σε σύγκριση με αυτήν. Αν ολόκληρος ο κόσμος δεν είναι επαρκής τιμή για μία μόνο ψυχή, είναι τρέλα να ανταλλάσσουμε τις ψυχές μας, όπως κάνουν τόσοι πολλοί, για τα πιο ασήμαντα πράγματα που μπορούν να παρουσιαστούν στην όρασή μας. Σε όλους λοιπόν, και ιδιαίτερα στους νέους, θα έλεγα, Θυμήσου τον Θεό· «θυμήσου τον Δημιουργό σου στις ημέρες της νεότητας» ή της υγείας· και ας «ζούμε τη ζωή που τώρα ζούμε στη σάρκα, με πίστη στον Υιό του Θεού, που μας αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για μας». Αλλά, αν είσαι ακόμη διατεθειμένος να κρατήσεις τις απατηλές προσδοκίες σου, πήγαινε και σκούπισε έναν ιστό αράχνης, και έπειτα συλλογίσου, πόσο ξαφνικά, και ανεπανόρθωτα, καταστρέφεται . Τότε πες στον εαυτό σου, Τέτοια είναι η ελπίδα μου, και τέτοιο θα είναι σύντομα το τέλος της. «Ω, συλλογίσου αυτό, εσείς που λησμονείτε τον Θεό, μήπως σας διασπάσει σε κομμάτια, και δεν υπάρχει κανείς να σας ελευθερώσει [Σημείωση: Ψαλμοί 50:22 .].»] 2.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην τάξη των ημερών μου ξεχνώ πιο εύκολα ότι οι καιροί μου κρατούνται στο χέρι του Θεού; Ποια παρούσα δοκιμασία πειράζομαι να αντιμετωπίσω με ανυπομονησία παρά με την υπομονή που συνιστά ο Σάιμεον; Σε ποιο κρυφό μέρος η ελπίδα μου μοιάζει ακόμη με τον ιστό της αράχνης που περιγράφει ο Βιλδάδ;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που έχεις καθορίσει τα όρια που δεν μπορούμε να περάσουμε, χάρισε μας χάρη να αριθμούμε τις ημέρες μας ορθά και να κοπιάζουμε ενώ λέγεται σήμερα. Φύλαξέ μας από κάθε ψευδή εμπιστοσύνη που μαραίνεται όταν αποτυγχάνουν τα νερά· ρίζωσε την ελπίδα μας αντίθετα στο τετελεσμένο έργο του Υιού Σου. Ενίσχυσέ μας για τον πόλεμο που πρέπει να διεξάγουμε, και ας τελειοποιήσει το Πνεύμα Σου στην αδυναμία μας το καλό έργο που έχεις αρχίσει. Έτσι ας βρεθούμε άγρυπνοι όταν έρθει η αλλαγή μας, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →