Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 11-12 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής ανάγνωσης της Αγίας Γραφής στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του Daniel D. Whedon, του οποίου η μετρημένη Ουεσλεϊανή έκθεση ανοίγει τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης με δογματική σαφήνεια και ευαγγελική θέρμη. Εδώ ο σεβάσμιος σχολιαστής ανιχνεύει τη διασπορά των εθνών και την κλήση του πατριάρχη, υπενθυμίζοντας στους Μεθοδιστές αναγνώστες ότι η θεία κρίση και η εκλεκτική χάρη κινούνται πάντα μαζί προς την αποκατάσταση της ανθρώπινης οικογένειας εν Χριστώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια έντεκα και δώδεκα της Γένεσης με ανοιχτές Βίβλους και προσεκτικές καρδιές, επιτρέποντας στην ιερή αφήγηση της κρίσης της Βαβέλ και της υπάκουης αναχώρησης του Άβραμ να μιλήσει εκ νέου. Σταματήστε μετά από κάθε παράγραφο, προσκαλώντας το Άγιο Πνεύμα να εφαρμόσει τον λόγο στην παρούσα πορεία της πίστης μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας την ενότητα της γλώσσας πριν από την κρίση στη Βαβέλ.
Εδάφια 1-9. Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ, Γένεση 11:1-9. Η αφήγηση εδώ επιστρέφει πάλι στον εαυτό της για να δώσει την αιτία των εθνικών διαιρέσεων που περιγράφονται στο κεφ. 10. Αναφέρεται σε ένα γεγονός που έλαβε χώρα στις ημέρες του Φάλεκ, (Γένεση 10:25), του τέταρτου σε καταγωγή από τον Σημ. Όπως η ενότητα του ανθρώπινου γένους, με την αυστηρότερη έννοια της λέξης, δηλώνεται από την αφήγηση του κατακλυσμού, ο οποίος περιόρισε όλη την ανθρωπότητα σε μια ενιαία οικογένεια από την οποία επανακατοικήθηκε όλος ο κόσμος, έτσι και σε αυτό το κεφάλαιο δηλώνεται η ενότητα της γλώσσας, και εκτίθεται η πρωταρχική αιτία όλων των γλωσσικών διαφορών. Η ποικιλία των γλωσσών είναι μια θεία κρίση πάνω στην ανθρώπινη ιδιοτέλεια και υπερηφάνεια, που οδηγεί σε πολλαπλές εθνικές παρεξηγήσεις και αιματηρές συγκρούσεις, εμποδίζοντας έτσι σοβαρά την πνευματική και ηθική πρόοδο, αλλά και χρησιμεύοντας ως προνοιακό εμπόδιο στην αμαρτία.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το υπερήφανο σχέδιο του πύργου και τη σεμνή διαβούλευση του Τριαδικού Θεού.
Εδάφιο 4. 4. Μια πόλη, και ένας πύργος. Ο Νεβρώδ, του οποίου η αρχή του βασιλείου ήταν η Βαβέλ, (Γένεση 10:10), αναγνωρίζεται από σχεδόν καθολική παράδοση ως ο ηγέτης σε αυτό το κίνημα. Το όνομά του, που σημαίνει 'Ας επαναστατήσουμε', εκφράζει συνοπτικά το συναίσθημα αυτού του εδαφίου. Δεν ήταν για να αποφύγουν έναν άλλο κατακλυσμό, όπως φαντάζεται ο Ιώσηπος, που επρόκειτο να χτιστεί ένας ψηλός πύργος, γιατί, αν αυτός ήταν ο στόχος, ένα βουνό θα είχε σίγουρα επιλεγεί για την τοποθεσία του αντί για μια πεδιάδα. Αλλά για να καθιερώσουν ένα εμφανές σημείο συγκέντρωσης, και να ανεγείρουν μια ισχυρή ακρόπολη, με την οποία θα μπορούσε να επιβληθεί η δεσποτική ενότητα που στόχευαν. Πρότειναν να χτίσουν μια πόλη και έναν πολύ ψηλό πύργο, με την κορυφή του στον ουρανό. Έτσι οι Ισραηλίτες μιλούσαν για τις χαναανιτικές πόλεις ως τειχισμένες μέχρι τον ουρανό. Δευτερονόμιο 1:28· Δευτερονόμιο 9:1. Αυτή η υπερβολική έκφραση, περνώντας στα ειδωλολατρικά έθνη, ίσως γέννησε τον μύθο σχετικά με τους γίγαντες που στοίβαξαν βουνά για να σκαρφαλώσουν στους ουρανούς και να εκθρονίσουν τον Δία. (Όμηρος, Οδύσσεια, 11: 311, κ.λπ.) Ας κάνουμε ένα όνομα για εμάς. Εβραϊκά, ένα Shem, ίσως σε αναφορά στον Σημ που ζήτησε φήμη από τον Θεό, και αρνήθηκε να εμπλακεί στα ασεβή τους σχέδια. Ο Θεός του είχε υποσχεθεί αιώνια φήμη, (Γένεση 9:26)· αυτοί θα την αναζητούσαν για τον εαυτό τους. Δεσποτική ενότητα, στρατιωτική δύναμη και φήμη, με τις συνοδευτικές συνέπειες του πολέμου, της πολυτέλειας και της δουλείας, αυτοί ήταν οι σκοποί της ουρανο-αψηφούς υπερηφάνειας τους.Ο Whedon στη συνέχεια τονίζει τον αιφνίδιο, θαυματουργό χαρακτήρα της σύγχυσης των γλωσσών.
Εδάφιο 7. 7. Ας… συγχύσουμε τη γλώσσα τους. Η σεμνή διαβούλευση και απόφαση του Τριαδικού Θεού υπονοείται μυστηριωδώς σε αυτή τη γλώσσα. Βλέπε σημείωση στη Γένεση 1:1· Γένεση 1:26. Έτσι και στο θαύμα της Πεντηκοστής, το οποίο προεικόνιζε την αποκατάσταση της ενότητας που διαλύθηκε στη Βαβέλ, ο ΧΡΙΣΤΟΣ, στα δεξιά του ΠΑΤΕΡΑ υψωμένος, εξέχεε το ΠΝΕΥΜΑ πάνω στο πλήθος από 'κάθε έθνος κάτω από τον ουρανό', δηλαδή, εκπροσώπους ολόκληρου του γένους. Η γλώσσα αυτού του εδαφίου σίγουρα υποδηλώνει μια αιφνίδια και θαυματουργή, παρά μια σταδιακή και προνοιακή, ενέργεια στην τροποποίηση της ανθρώπινης ομιλίας. Ο τρόπος ενός τέτοιου θαύματος, όπως και όλων των θαυμάτων, είναι, φυσικά, ανεξήγητος, γιατί η εξήγηση είναι απλώς αναφορά σε κάποιο φυσικό νόμο, και όπου πρόκειται για θαύμα, αιτίες πάνω από τη φύση τίθενται σε δράση. Αλλά ο πιθανός χαρακτήρας του θαύματος μπορεί να φανεί από την εξέταση της φύσης της γλώσσας.
Σκεφτείτε
Τέλος, σταθμίζει τις διαρκείς συνέπειες αυτής της κρίσης και την υπόσχεση αποκατεστημένης ενότητας στη Μεσσιανική βασιλεία.
Η υπερηφάνεια είχε ήδη σπάσει τον δεσμό της αδελφικής ενότητας, και έτσι η ανθρώπινη οικογένεια, νιώθοντας την έλλειψη αυτής της εσωτερικής έλξης, αναζήτησε μια εξωτερική ενότητα. Έτσι πάντα στην ιστορία ο άνθρωπος έλκεται προς τον αδελφό του από τα ένστικτά του, αλλά διαρκώς απωθείται από αυτόν από την ιδιοτέλεια. Εξ ου και οι τεράστιες μοναρχίες που σε όλες τις εποχές προσπάθησαν να εδραιώσουν τη φυλή, αλλά πάντα διακρίνονταν από πολυτέλεια, ή εξερράγησαν σε επανάσταση. Εξ ου και οι ιεραρχίες, οι οποίες, μέσα από αιματηρούς αιώνες, προσπάθησαν τυφλά να καλύψουν την έλλειψη της φλόγας της αγάπης αλυσοδένοντας τους ανθρώπους στην ενότητα της εκκλησιαστικής δεσποτείας. Καθώς η αμαρτία εξαφανίζεται, και η αδελφοσύνη της αγάπης αποκαθίσταται, αυτές οι διαφορές γλώσσας θα εξαφανιστούν επίσης, γιατί στη Μεσσιανική βασιλεία όλοι 'οι λαοί, τα έθνη και οι γλώσσες θα τον υπηρετούν', (Δανιήλ 7:14), μια εποχή που προεικονίστηκε από το θαύμα της Πεντηκοστής, το οποίο έκανε κάθε άνθρωπο να ακούσει την αλήθεια στη δική του γλώσσα.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου εξακολουθώ να επιδιώκω να χτίσω ένα όνομα ανεξάρτητα από τον Κύριο;
2. Πώς με προειδοποιεί η διασπορά στη Βαβέλ ενάντια στην ύπουλη υπερηφάνεια που αντιστέκεται στο ενωτικό έργο του Πνεύματος;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα απαντήσω στην κλήση του Θεού να εγκαταλείψω το οικείο και να ταξιδέψω με πίστη σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που συνέχεες τους υπερήφανους οικοδόμους της Βαβέλ αλλά κάλεσες τον Άβραμ να περπατήσει ενώπιόν Σου με αγάπη διαθήκης, χάρισέ μας τη χάρη να αποκηρύξουμε κάθε αυτο-υψωτικό πύργο και να ακολουθήσουμε την κλήση που οδηγεί στην πόλη της οποίας ο οικοδόμος και δημιουργός είναι ο Θεός. Με το ίδιο Πνεύμα που στην Πεντηκοστή άρχισε να θεραπεύει την αρχαία ρήξη, ένωσε τις καρδιές μας σε αγία αγάπη, ώστε κάθε γλώσσα να ομολογήσει ακόμη ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, προς δόξα του Θεού Πατέρα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →