Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το Α' Κορινθίους 12. Ο Καλβίνος δείχνει πώς ο απόστολος αντιμετωπίζει την κατάχρηση των πνευματικών χαρισμάτων από τους Κορινθίους και επαναφέρει την προσοχή τους στο Πνεύμα που τα δωρίζει. Το σχόλιό του τονίζει τόσο την πηγή κάθε χαρίσματος όσο και τον ενιαίο σκοπό για τον οποίο ο Θεός τα παρέχει. Καθώς ακούμε τα λόγια του Καλβίνου, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές και να δεχθούμε τα χαρίσματα του Πνεύματος για το καλό όλου του σώματος. Ας εμβαθύνει αυτή η μελέτη την ευγνωμοσύνη μας και την ενότητα μας εν Χριστώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το δωδέκατο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους. Προσέξτε πώς ο Παύλος μεταβαίνει από την πραγματικότητα πολλών χαρισμάτων στο ενιαίο Πνεύμα που τα διανέμει και στο ενιαίο σώμα που προορίζονται να υπηρετήσουν. Αφήστε το κεφάλαιο να σας μιλήσει πριν ακούσουμε τις γνώσεις του Καλβίνου για το νόημα και την τάξη του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει το κεφάλαιο δηλώνοντας τον σκοπό των πνευματικών χαρισμάτων.
1. Τώρα σχετικά με τα πνευματικά πράγματα. Συνεχίζει να διορθώνει ένα άλλο σφάλμα. Καθώς οι Κορινθίοι κακομεταχειρίζονταν τα χαρίσματα του Θεού για επίδειξη και φαντασία, και η αγάπη ήταν λίγη, αν όχι καθόλου, σεβαστή, τους δείχνει για ποιο σκοπό οι πιστοί στολίζονται από τον Θεό με πνευματικά χαρίσματα — για την οικοδομή των αδελφών τους. Αυτή η πρόταση, ωστόσο, τη διαιρεί σε δύο μέρη· διότι, πρώτον, διδάσκει ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός αυτών των χαρισμάτων, και, δεύτερον, αφού το καθιέρωσε αυτό, συλλογίζεται σχετικά με τον σκοπό τους. Αποδεικνύει από την ίδια τους την εμπειρία ότι εκείνα τα πράγματα στα οποία καυχώνταν, δίνονται στους ανθρώπους μέσω της άσκησης της εύνοιας του Θεού· διότι τους υπενθυμίζει πόσο αδαείς ήταν, και ανόητοι, και στερημένοι από κάθε πνευματικό φως, πριν τους καλέσει ο Θεός. Εξ αυτού φαίνεται ότι είχαν εφοδιαστεί με αυτά — όχι από τη φύση, αλλά μέσω της αδικαιολόγητης καλοσύνης του Θεού.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αντλεί μια γενική διδασκαλία από την εμπειρία των Κορινθίων.
3. Γι' αυτό σας γνωρίζω. Αφού τους νουθέτησε από την ίδια τους την εμπειρία, τους προβάλλει μια γενική διδασκαλία, την οποία αντλεί από αυτήν· διότι αυτό που οι Κορινθίοι είχαν βιώσει στον εαυτό τους είναι κοινό σε όλη την ανθρωπότητα — να περιπλανώνται στο λάθος, προηγουμένως να επαναφέρονται, μέσω της καλοσύνης του Θεού, στον δρόμο της αλήθειας. Εξ αυτού είναι αναγκαίο να καθοδηγούμαστε από το Πνεύμα του Θεού, αλλιώς θα περιπλανιόμαστε για πάντα. Από αυτό επίσης έπεται ότι όλα τα πράγματα που αφορούν την αληθινή γνώση του Θεού, είναι δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Ταυτόχρονα αντλεί ένα επιχείρημα από αντίθετες αιτίες σε αντίθετα αποτελέσματα. Κανείς, μιλώντας από το Πνεύμα του Θεού, δεν μπορεί να βλασφημήσει τον Χριστό· έτσι, από την άλλη πλευρά, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει καλά για τον Χριστό, παρά μόνο από το Πνεύμα του Χριστού. Το να πει ότι ο Ιησούς είναι καταραμένος είναι απόλυτη βλασφημία εναντίον του. Το να πει ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος, είναι να μιλήσει γι' αυτόν με τιμητικούς όρους και με σεβασμό, και να εξυψώσει τη μεγαλειότητά του.Για τις ποικιλίες των χαρισμάτων ο Καλβίνος γράφει:
4. Τώρα υπάρχουν ποικιλίες χαρισμάτων Η συμμετρία της Εκκλησίας συνίσταται, ας πούμε, σε μια πολλαπλή ενότητα, δηλαδή όταν η ποικιλία των χαρισμάτων κατευθύνεται προς τον ίδιο σκοπό, όπως στη μουσική υπάρχουν διαφορετικοί ήχοι, αλλά προσαρμοσμένοι ο ένας στον άλλο με τέτοια προσαρμογή, ώστε να παράγουν αρμονία. Εξ αυτού είναι πρέπον να υπάρχει διάκριση χαρισμάτων καθώς και αξιωμάτων, και όμως όλα να εναρμονίζονται σε ένα. Ο Παύλος, αναλόγως, στο δωδέκατο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους, επαινεί αυτή την ποικιλία, ώστε κανείς να μην εισβάλλει απερίσκεπτα στη θέση του άλλου, συγχέοντας τη διάκριση που ο Κύριος έχει καθιερώσει. Εξ αυτού διατάζει τον καθένα να είναι ικανοποιημένος με τα δικά του χαρίσματα, και να καλλιεργεί το ιδιαίτερο τμήμα που του έχει ανατεθεί. Απαγορεύει σε αυτούς να υπερβαίνουν τα δικά τους όρια με ανόητη φιλοδοξία. Τελικά, προτρέπει ότι ο καθένας πρέπει να σκέφτεται πόσο του έχει δοθεί, ποιο μέτρο του έχει αποδοθεί, και σε τι έχει κληθεί. Εδώ, από την άλλη πλευρά, διατάζει τον καθένα να φέρει ό,τι έχει στον κοινό σωρό, και να μην κρατά πίσω τα χαρίσματα του Θεού απολαμβάνοντας ο καθένας το δικό του, χωριστά από τους άλλους, αλλά να στοχεύουν ενωμένοι στην οικοδομή όλων από κοινού. Και στα δύο χωρία, προβάλλει την ομοιότητα του ανθρώπινου σώματος, αλλά, όπως μπορεί να παρατηρηθεί, για διαφορετικούς λόγους. Το σύνολο όσων δηλώνει ανέρχεται σε αυτό — ότι τα χαρίσματα δεν διανέμονται έτσι ποικιλοτρόπως μεταξύ των πιστών, ώστε να χρησιμοποιούνται χωριστά, αλλά ότι στη διαίρεση υπάρχει ενότητα, εφόσον ένα Πνεύμα είναι η πηγή όλων αυτών των χαρισμάτων, ένας Θεός είναι ο Κύριος όλων των διακονιών, και ο δημιουργός όλων των ασκήσεων δύναμης. Τώρα ο Θεός, που είναι η αρχή, πρέπει επίσης να είναι το τέλος.Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί τον σκοπό για τον οποίο δίνεται η φανέρωση του Πνεύματος.
7. Αλλά η φανέρωση του Πνεύματος δίνεται σε κάθε άνθρωπο Τώρα δείχνει τον σκοπό για τον οποίο ο Θεός έχει ορίσει τα χαρίσματά του, διότι δεν τα παρέχει σε εμάς μάταια, ούτε σκοπεύει να υπηρετήσουν τον σκοπό της επίδειξης. Εξ αυτού πρέπει να ερωτήσουμε για τον σκοπό για τον οποίο παρέχονται. Ως προς αυτό ο Παύλος απαντά — (με σκοπό τη χρησιμότητα) — προς το συμφέρον· δηλαδή, ώστε η Εκκλησία να λάβει όφελος από αυτό. Η φανέρωση του Πνεύματος μπορεί να ληφθεί με παθητική καθώς και με ενεργητική έννοια — με παθητική έννοια, επειδή όπου υπάρχει προφητεία, ή γνώση, ή οποιοδήποτε άλλο χάρισμα, το Πνεύμα του Θεού εκεί φανερώνεται — με ενεργητική έννοια, επειδή το Πνεύμα του Θεού, όταν μας πλουτίζει με οποιοδήποτε χάρισμα, ξεκλειδώνει τους θησαυρούς του, για τον σκοπό να φανερώσει σε εμάς εκείνα τα πράγματα που διαφορετικά θα ήταν κρυμμένα και κλειστά. Η δεύτερη ερμηνεία ταιριάζει καλύτερα. Η άποψη που λαμβάνει ο Χρυσόστομος είναι μάλλον σκληρή και βεβιασμένη — ότι αυτός ο όρος χρησιμοποιείται, επειδή οι άπιστοι δεν αναγνωρίζουν τον Θεό, παρά μόνο με ορατά θαύματα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος δείχνει πώς το ένα Πνεύμα διανέμει χαρίσματα σε κάθε μέλος.
11. Ένα και το αυτό Πνεύμα που διανέμει. Εξ αυτού έπεται ότι εκείνοι ενεργούν κακώς οι οποίοι, μη έχοντας μέριμνα για τη συμμετοχή, διασπούν εκείνη την αγία αρμονία, που είναι εύστοχα προσαρμοσμένη σε όλα τα μέρη της, μόνο όταν υπό την καθοδήγηση του ιδίου Πνεύματος, όλοι συνωμοτούν προς έναν και τον αυτόν σκοπό. Καλεί πάλι τους Κορινθίους στην ενότητα, υπενθυμίζοντάς τους ότι όλοι έχουν αντλήσει από μία πηγή ό,τι κατέχουν, ενώ τους διδάσκει, ταυτόχρονα, ότι κανείς δεν έχει τόσο πολύ ώστε να έχει αρκετά μέσα του, ώστε να μην χρειάζεται βοήθεια από άλλους. Διότι αυτό εννοεί με αυτά τα λόγια — διανέμοντας σε καθέναν χωριστά όπως θέλει Το Πνεύμα του Θεού, επομένως, τα διανέμει μεταξύ μας, ώστε να κάνουμε όλα να συνεισφέρουν στο κοινό όφελος. Σε κανέναν δεν δίνει όλα, μήπως κάποιος, ικανοποιημένος με το ιδιαίτερο μερίδιό του, αποχωριστεί από τους άλλους, και ζήσει μόνο για τον εαυτό του. Η ίδια ιδέα εννοείται στο επίρρημα χωριστά, καθώς είναι μεγάλης σημασίας να κατανοήσουμε ακριβώς εκείνη την ποικιλία με την οποία ο Θεός μας ενώνει αμοιβαία ο ένας με τον άλλον. Τώρα, όταν αποδίδεται θέληση στο Πνεύμα, και αυτό σε σύνδεση με δύναμη, μπορούμε να συμπεράνουμε από αυτό ότι το Πνεύμα είναι αληθινά και κυρίως Θεός.Ο Καλβίνος οδηγεί τη μεταφορά του σώματος στο συμπέρασμά της.
12. Διότι όπως το σώμα είναι ένα Τώρα αντλεί μια ομοιότητα από το ανθρώπινο σώμα, την οποία χρησιμοποιεί επίσης στη Ρωμαίους 12:4· αλλά είναι για διαφορετικό σκοπό, όπως έχω ήδη δηλώσει παραπάνω. Σε εκείνο το χωρίο, προτρέπει τον καθένα να είναι ικανοποιημένος με την ίδια του την κλήση, και να μην εισβάλλει στην περιοχή του άλλου· καθώς η φιλοδοξία, η περιέργεια, ή κάποια άλλη διάθεση, ωθεί πολλούς να αναλάβουν περισσότερα από όσα είναι συμφέροντα. Εδώ, όμως, προτρέπει τους πιστούς να προσκολλώνται ο ένας στον άλλον σε αμοιβαία διανομή χαρισμάτων, καθώς δεν τους παραχωρήθηκαν από τον Θεό ώστε ο καθένας να απολαμβάνει το δικό του χωριστά, αλλά ώστε ο ένας να βοηθά τον άλλον. Είναι σύνηθες, όμως, οποιαδήποτε κοινωνία ανθρώπων, ή σύναξη, να ονομάζεται σώμα, καθώς μία πόλη αποτελεί σώμα, και έτσι, παρομοίως, μία σύγκλητος, και ένας λαός. Ο Μενένιος Αγρίππας, επίσης, στους αρχαίους χρόνους, όταν επιθυμούσε να συμφιλιώσει τον ρωμαϊκό λαό, όταν ήταν σε διαμάχη με τη σύγκλητο, χρησιμοποίησε μια αλληγορία, όχι πολύ ανόμοια με τη διδασκαλία του Παύλου εδώ. Μεταξύ των χριστιανών, όμως, η περίπτωση είναι πολύ διαφορετική· διότι δεν αποτελούν απλώς πολιτικό σώμα, αλλά είναι το πνευματικό και μυστικό σώμα του Χριστού, όπως ο ίδιος ο Παύλος προσθέτει αργότερα. (Α' Κορινθίους 12:27.) Το νόημα επομένως είναι — «Αν και τα μέλη του σώματος είναι ποικίλα, και έχουν διαφορετικές λειτουργίες, είναι, παρ' όλα αυτά, συνδεδεμένα μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο ώστε να συγχωνεύονται σε ένα. Εμείς, αναλόγως, που είμαστε μέλη του Χριστού, αν και είμαστε προικισμένοι με ποικίλα χαρίσματα, οφείλουμε, παρ' όλα αυτά, να έχουμε το βλέμμα μας σε εκείνη τη σύνδεση που έχουμε εν Χριστώ.»
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού πιο εύκολα ξεχνώ ότι κάθε πνευματικό χάρισμα προέρχεται από το ένα Πνεύμα;
2. Πώς χρησιμοποιώ αυτή τη στιγμή ό,τι έχω λάβει για το όφελος των άλλων;
3. Με ποιον τρόπο μπορεί να πειραστώ να φθονήσω τη θέση ενός άλλου μέλους στο σώμα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμον Πνεύμα, σε ευχαριστούμε για τα χαρίσματα που έχεις χύσει στην Εκκλησία σου. Φύλαξέ μας από το να τα χρησιμοποιούμε για επίδειξη ή ιδιοτελές κέρδος. Ένωσε τις καρδιές μας ώστε κάθε ικανότητα να υπηρετεί το κοινό καλό και να οικοδομεί το σώμα του Χριστού. Δίδαξέ μας να χαιρόμαστε στη θέση που έχεις αναθέσει σε κάθε μέλος και να εξαρτώμαστε ο ένας από τον άλλον ως μέλη του ιδίου Κυρίου. Ας ρέει η ενιαία ζωή σου μέσα από όλη την ποικιλία μας μέχρι να φτάσουμε στην πληρότητα της ωριμότητας εν Χριστώ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →