Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 123-124 — με αλ.)
Άνοιγμα
Στην απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης, μεταξύ των οποίων ο Θεόδωρος Μπέζα και ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ, παρουσίασαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις του 1599 στους Ψαλμούς 123 και 124. Τα σύντομα σχόλιά τους ανιχνεύουν την ανοδική ματιά της ψυχής όταν κάθε επίγεια καταφυγή αποτυγχάνει και υμνούν την μοναδική δύναμη του Κυρίου να σώσει την εκκλησία του από τα ορμητικά νερά και τις κρυμμένες παγίδες. Αυτές οι σημειώσεις παραμένουν ένα σταθερό φανάρι για τους πιστούς που εξακολουθούν να ζητούν έλεος και να ευχαριστούν για τη σωτηρία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχες καρδιές ας ακούσουμε τα άσματα των αναβάσεων. Ο Ψαλμός 123 υψώνει τα μάτια των δούλων προς το χέρι του Κυρίου τους μέχρι να έρθει το έλεος· ο Ψαλμός 124 ανακαλεί πώς ο Κύριος μόνος στάθηκε μεταξύ του Ισραήλ και της ξαφνικής καταστροφής. Διαβάστε και τα δύο κεφάλαια αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να αφυπνίσει την ίδια εξάρτηση και ευγνωμοσύνη που παρατήρησαν οι σχολιαστές σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές της Γενεύης αρχίζουν παρουσιάζοντας το σταθερό βλέμμα των δούλων.
Στίχος 2. 123:2 Ιδού, καθώς οι οφθαλμοί των {α} δούλων [βλέπουν] προς το χέρι των κυρίων τους, [και] καθώς οι οφθαλμοί μιας δούλης προς το χέρι της κυρίας της· ούτως οι οφθαλμοί ημών [περιμένουν] τον Κύριον τον Θεόν ημών, έως ότου ελεήσει ημάς. (α) Συγκρίνει την κατάσταση των ευσεβών με δούλους που στερούνται κάθε βοήθειας, διαβεβαιώνοντας ότι όταν κάθε άλλη βοήθεια αποτυγχάνει, ο Θεός είναι πάντα κοντά και όμοιος με τον εαυτό του.Στη συνέχεια δηλώνουν ότι μόνο ο Κύριος ήταν παρών για να σώσει τον Ισραήλ.
Στίχος 1. 124:1 [Άσμα των αναβαθμών του Δαβίδ.] Εάν [δεν ήταν] ο Κύριος ο οποίος ήταν {α} με το μέρος μας, τώρα μπορεί να πει ο Ισραήλ· (α) Δείχνει ότι ο Θεός ήταν έτοιμος να βοηθήσει στην ανάγκη και ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος σωτηρίας, παρά μόνο με αυτόν τον τρόπο.Στα φουσκωμένα νερά πιέζουν την εικόνα της θαυματουργικής διάσωσης.
Στίχος 4. 124:4 Τότε τα {γ} ύδατα θα μας είχαν κατακλύσει, ο χείμαρρος θα είχε περάσει πάνω από την ψυχή μας: (γ) Χρησιμοποιεί κατάλληλες ομοιότητες για να εκφράσει τον μεγάλο κίνδυνο στον οποίο βρισκόταν η Εκκλησία, και από τον οποίο ο Θεός τους έσωσε θαυματουργικά.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Μπέζα και ο Γουίτινγκχαμ δείχνουν τότε την κραυγή που υψώνεται όταν η περιφρόνηση ξεχειλίζει.
Στίχος 3. 123:3 Ελέησον ημάς, Κύριε, ελέησον ημάς· διότι {β} υπερβολικά επληρώθημεν περιφρονήσεως. (β) Δηλώνει ότι όταν οι πιστοί είναι τόσο πλήρεις ώστε δεν μπορούν πλέον να υποφέρουν την καταπίεση και τον χλευασμό των ασεβών, υπάρχει πάντα βοήθεια άνωθεν, εάν με πεινασμένες επιθυμίες την ζητήσουν.Τέλος, σημειώνουν την σπασμένη παγίδα και την απόδραση της ψυχής.
Στίχος 7. 124:7 Η ψυχή ημών διέφυγε ως όρνεον εκ της {δ} παγίδος των κυνηγών· η παγίς εθραύσθη, και ημείς διέφυγομεν. (δ) Διότι οι ασεβείς όχι μόνο μανιωδώς οργίζονται κατά των πιστών, αλλά και με πανουργία σχεδίαζαν να τους καταστρέψουν.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στρέφονται τα μάτια σου όταν κάθε ανθρώπινη βοήθεια έχει εξαντληθεί; Πώς η ανάμνηση των παρελθόντων σωτηριών ενισχύει την παρούσα σου εμπιστοσύνη; Με ποιους τρόπους μπορεί η εκκλησία σήμερα να ομολογεί ακόμα ότι ο Κύριος μόνος στάθηκε μεταξύ μας και του κατακλυσμού;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Κύριε, ομολογούμε ότι η βοήθειά μας είναι μόνο σε σένα. Όταν η περιφρόνηση ανεβαίνει και τα νερά φουσκώνουν, στερέωσε τα μάτια μας στο ελεήμον χέρι σου. Σπάσε κάθε παγίδα που έστησαν οι ασεβείς και φέρε την εκκλησία σου σε ασφάλεια, ώστε να ευλογήσουμε το όνομά σου που έκανε τον ουρανό και τη γη. Κράτησέ μας άγρυπνους και ευγνώμονες μέχρι την ημέρα που το έλεος θα είναι πλήρες και κάθε εχθρός θα είναι κάτω από τα πόδια μας, μέσω του Ιησού Χριστού του μόνου μας Λυτρωτή. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →