Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 13-14 — με τον Benson
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Μπένσον για τον Ιώβ 13-14 μας προσκαλεί να ακούσουμε έναν πάσχοντα άγιο να υπερασπίζεται την υπόθεσή του ενώπιον του ζώντος Θεού. Τα λόγια του σταθεροποιούν τις καρδιές μας, δείχνοντας πώς η ακεραιότητα και η εμπιστοσύνη μπορούν να σταθούν ακόμη και όταν κάθε εξωτερική άνεση αφαιρείται. Ερχόμαστε ως μαθητές, έτοιμοι να δεχτούμε τόσο την ειλικρινή αναζήτηση όσο και την ήσυχη ελπίδα που ο Μπένσον ξεδιπλώνει από αυτά τα αρχαία κεφάλαια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 13 και 14 του Ιώβ αργά και με προσευχή. Ακούστε τον πάσχοντα δούλο του Θεού να υπερασπίζεται την ακεραιότητά του, να αμφισβητεί τους φίλους του και να παραδίδεται στο έλεος του Παντοδύναμου. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό του κειμένου να προετοιμάσει την ψυχή για την πιστή έκθεση του Μπένσον που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπένσον ξεκινά παρουσιάζοντας την επιθυμία του Ιώβ να συλλογιστεί απευθείας με τον Παντοδύναμο.
Στίχος 3. Ιώβ 13:3 . Βεβαίως θα μιλούσα στον Παντοδύναμο. Θα προτιμούσα να συζητήσω το θέμα με τον Θεό παρά με εσάς. Δεν φοβάμαι να παρουσιάσω το πρόσωπό μου και την υπόθεσή μου ενώπιόν Του, ο οποίος είναι μάρτυρας της ακεραιότητάς μου, και δεν θα μου φερόταν τόσο ανελέητα όσο εσείς.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ακλόνητη αποφασιστικότητα του Ιώβ να εμπιστευτεί τον Θεό ακόμη και υπό την απειλή του θανάτου.
Στίχος 15. Ιώβ 13:15 . Αν και με σκοτώσει Αλλά αν ο Θεός αυξήσει ακόμη περισσότερο τα βασανιστήριά μου, ώστε να μην μπορώ πλέον να τα υποφέρω, αλλά να αντιληφθώ ότι βρίσκομαι στο σημείο του θανάτου, χωρίς καμία ελπίδα ανάρρωσης· όμως θα Τον εμπιστευτώ Ή, πιο ακριβώς σύμφωνα με το εβραϊκό κείμενο, Δεν θα Τον εμπιστευτώ; Θα απελπιστώ; Όχι· δεν θα το κάνω, ξέρω ότι είναι ένας δίκαιος, πιστός και ελεήμων Θεός· και ξέρει ότι η καρδιά μου είναι ευθεία ενώπιόν Του, και ότι δεν είμαι υποκριτής. Αλλά θα διατηρήσω τους δικούς μου τρόπους Αν και Τον εμπιστεύομαι, όμως θα Του εκθέσω ταπεινά το θέμα. Εβραϊκά, θα επιχειρηματολογήσω, θα αποδείξω, ή θα καταδείξω τους τρόπους μου· δηλαδή, θα κάνω μια ελεύθερη και πλήρη ομολογία ολόκληρης της πορείας της ζωής μου, και θα υποστηρίξω με τόλμη, αν και υποτακτικά, την ακεραιότητά μου, την οποία και Αυτός, δεν αμφιβάλλω, θα αναγνωρίσει. Και, ό,τι έχω κάνει λάθος, θα το ομολογήσω εξίσου ελεύθερα, και θα παρακαλέσω τον Κριτή μου για τη συγχώρεσή του. Ενώπιόν Του Εβραϊκά, אל פניו , el panaiv, ενώπιον του προσώπου Του, στην παρουσία Του, ή ενώπιον του δικαστηρίου Του, γιατί δεν επιθυμώ κανέναν άλλο κριτή εκτός από Αυτόν.Ο Μπένσον στη συνέχεια δείχνει την ταπεινή ομολογία της αδυναμίας του Ιώβ ενώπιον του ερευνητικού βλέμματος του Θεού.
Στίχος 25. Ιώβ 13:25 . Θα σπάσεις ένα φύλλο; κ.λπ. Ταιριάζει στην άπειρη και εξαιρετική μεγαλειότητά σου να χρησιμοποιείς τη δύναμή σου για να συντρίψεις ένα τόσο φτωχό, ανίσχυρο και εύθραυστο πλάσμα όπως εγώ, που δεν μπορεί να αντισταθεί στη δύναμή σου περισσότερο από ό,τι ένα φύλλο ή ένα μικρό ξερό άχυρο μπορεί να αντισταθεί στην οργή του ανέμου ή της φωτιάς; Έτσι, ό,τι ήταν ασεβές ή ακατάλληλο στις εκφράσεις του Ιώβ, όπως καταγράφεται στο Ιώβ 13:22 , μετριάζεται σημαντικά, όπως παρατήρησε ο Δρ. Dodd, από τον Peters, από την ταπεινοφροσύνη και την αυτο-ταπείνωση που εκδηλώνονται σε αυτούς τους τρεις τελευταίους στίχους. Σχεδόν ποτέ δεν εκφράστηκαν τα συναισθήματα της ανθρώπινης καρδιάς, φορτωμένης με ένα εξαιρετικό βάρος θλίψης, με πιο φυσικό ή λιγότερο αξιόμεμπτο τρόπο. Πρώτον, εύχεται ο Θεός να του αποκαλύψει τις συγκεκριμένες αμαρτίες, αν υπήρχαν, για τις οποίες τον βασάνιζε έτσι, υπονοώντας την προθυμία του να τις θρηνήσει και να διορθώσει τα λάθη του για το μέλλον. Δεύτερον, θεωρεί τη μεγαλύτερη από τις συμφορές του το ότι ο Θεός έκρυψε το πρόσωπό Του από αυτόν και του φερόταν ως εχθρός· στη φιλία και την εύνοια του οποίου είχε πάντα δώσει τη μεγαλύτερη αξία· είχε προσπαθήσει να τη διατηρήσει με την ακεραιότητα της ζωής του, και ήταν αποφασισμένος να μην απομακρυνθεί ποτέ από αυτή την ακεραιότητα. Τέλος, ομολογεί τη δική του μικρότητα, ή μάλλον το τίποτα, σε σύγκριση με τον Θεό· και αυτό με έναν τρόπο τόσο ειλικρινή και απλό, ώστε να δείξει ότι οι διαμαρτυρίες του, όσο παθιασμένες και συγκινητικές κι αν ήταν, δεν προέρχονταν από υπερηφάνεια ή πείσμα πνεύματος.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Στην ελπίδα της ανάστασης, ο Μπένσον πιέζει την τελευταία λέξη της υπομονετικής προσδοκίας.
Στίχος 14. Ιώβ 14:14 . Αν πεθάνει ένας άνθρωπος, θα ζήσει ξανά; Δεν θα ζήσει σε αυτόν τον κόσμο, αλλά θα ζήσει σε έναν άλλο και καλύτερο· και, επομένως, όλες τις ημέρες του καθορισμένου χρόνου μου θα περιμένω Εβραϊκά, צבאי , tsebai, του πολέμου μου, δηλαδή, με τους πνευματικούς μου εχθρούς, ή της υπηρεσίας και του πάθους μου, ή της θέσης και του τόπου που μου έχει αναθέσει ο Θεός. Η ιδέα που μεταφέρει η λέξη είναι εν μέρει, τουλάχιστον, αυτή μιας θέσης ή σταθμού που δίνεται σε έναν άνθρωπο από τον Θεό για να διατηρήσει, μέχρι να απελευθερωθεί από αυτήν, και να κληθεί σε μια καλύτερη κατάσταση· σαν να έλεγε ο Ιώβ, Όποια θέση ή κατάσταση κι αν ευαρεστηθεί ο Θεός να μου ορίσει, είτε εδώ είτε στην ενδιάμεση κατάσταση, θα περιμένω ακόμη με ειλικρινή προσδοκία για τη μελλοντική ανανέωση και ανάσταση· εδώ προφανώς εννοείται η αλλαγή που περίμενε να έρθει. 'Πρέπει να επιμείνω', λέει ο κ. Peters, 'ότι ο Ιώβ, σε αυτόν τον στίχο, δηλώνει πολύ καθαρά την ελπίδα του για μια μελλοντική ανάσταση. Ξέρω ότι είναι μια κοινή άποψη, ότι με την αλλαγή που αναφέρεται εδώ, εννοείται η αλλαγή του θανάτου· αλλά η παραπάνω έννοια ταιριάζει καλύτερα με το πλαίσιο, καθώς και με την εβραϊκή λέξη חליפה , chalipah, η οποία σημαίνει κυρίως μια αλλαγή προς το καλύτερο, μια ανανέωση.' Ο Houbigant αποδίδει την αρχή αυτού του στίχου, Διότι αν και ένας άνθρωπος πεθάνει, όμως θα αναβιώσει ξανά· και, επομένως, θα περιμένω, κ.λπ., παρατηρώντας, σε συμφωνία με τον κ. Peters, ότι τίποτα δεν μπορεί να είναι τόσο παράλογο όσο να υποθέσουμε ότι τα λόγια περιέχουν οποιαδήποτε αμφιβολία για μια μελλοντική ζωή.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στην παρούσα δοκιμασία μου καλούμαι να μιλήσω ειλικρινά αλλά με σεβασμό στον Θεό;
2. Πώς η διαβεβαίωση της τελικής σωτηρίας του Θεού με σταθεροποιεί όταν οι περιστάσεις παραμένουν αμετάβλητες;
3. Με ποιους τρόπους η ανάμνηση της θνητότητάς μου βαθαίνει την εμπιστοσύνη και την ταπεινοφροσύνη μου ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων και άγιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως που μας χάρισες μέσω του δούλου σου Ιωσήφ Μπένσον. Χάρισέ μας την ίδια ευθύτητα καρδιάς που επέδειξε ο Ιώβ, ώστε να σε εμπιστευόμαστε ακόμα και όταν μας σκοτώνεις. Κρύψε μας στο μυστικό της παρουσίας σου μέχρι να περάσει κάθε θύελλα. Ανύψωσε τις ελπίδες μας σε εκείνη την ευλογημένη αλλαγή όταν η θνητότητα θα ενδυθεί την αθανασία. Κράτησέ μας άγρυπνους, υπομονετικούς και γεμάτους αγάπη μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο· μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →