← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Προς Γαλάτας 2 — με τον Γκιλ

Γαλάτες 2John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Σήμερα στρεφόμαστε στο δεύτερο κεφάλαιο προς Γαλάτας, όπου ο Γκιλ ξεδιπλώνει προσεκτικά την αφήγηση του αποστόλου Παύλου για την επίσκεψή του στα Ιεροσόλυμα, την υπεράσπιση της ελευθερίας του ευαγγελίου και την ενότητα που επιτεύχθηκε μεταξύ των αποστόλων. Τα σχόλια του Γκιλ στίχο προς στίχο φωτίζουν το ιστορικό πλαίσιο και τα δογματικά διακυβεύματα με ακρίβεια και ποιμαντική διορατικότητα. Καθώς ακολουθούμε την εξήγησή του, καλούμαστε να δούμε πώς η αλήθεια της δικαίωσης μόνο δια πίστεως διαφυλάχθηκε για τις εκκλησίες τότε και τώρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το δεύτερο κεφάλαιο προς Γαλάτας στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Προσέξτε το ταξίδι του Παύλου, τους συντρόφους του, την αντιπαράθεση με τους ψευδαδέλφους και το δεξί χέρι της κοινωνίας που δόθηκε από τον Ιάκωβο, τον Κηφά και τον Ιωάννη. Αφήστε τη ροή του κεφαλαίου να προετοιμάσει την καρδιά σας για την εξήγηση που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει αφηγούμενος τις περιστάσεις του πρώτου στίχου. Στίχος 1. Τότε δεκατέσσερα χρόνια μετά ανέβηκα πάλι στα Ιεροσόλυμα,.... Δηλαδή, είτε μετά που ευδόκησε ο Θεός να τον καλέσει με τη χάρη του και να αποκαλύψει τον Υιό του μέσα του, είτε μάλλον μετά που είχε πάει στα Ιεροσόλυμα για να δει τον Πέτρο, με τον οποίο έμεινε δεκαπέντε ημέρες, και μετά πήγε στη Συρία και την Κιλικία, έτσι ώστε ήταν δεκαεπτά χρόνια μετά τη μεταστροφή του που έκανε αυτό το ταξίδι στα Ιεροσόλυμα για το οποίο μιλά εδώ, και φαίνεται να αναφέρεται στην εποχή που αυτός και ο Βαρνάβας πήγαν από την εκκλησία της Αντιόχειας στους αποστόλους και τους πρεσβυτέρους για το ζήτημα αν η περιτομή ήταν απαραίτητη για τη σωτηρία, Πράξεις 15:1, το οποίο συμφωνεί απόλυτα με την αφήγηση που δίνει εδώ ο απόστολος για αυτό το ταξίδι, και το οποίο δεν πήγε μόνος του αλλά με τον Βαρνάβα, και πήρε μαζί του και τον Τίτο. Ο Βαρνάβας αναφέρεται στην αφήγηση του Λουκά ότι πήγε μαζί του αυτή τη φορά, αλλά ο Τίτος δεν αναφέρεται, ο οποίος, αν και δεν στάλθηκε από την εκκλησία, ο απόστολος μπορεί να έκρινε σωστό και συνετό να τον πάρει μαζί του, ο οποίος είχε μεταστραφεί από αυτόν, ήταν υπηρέτης του ευαγγελίου και παρέμεινε απερίτμητος, και μάλλον επέλεξε να τον έχει μαζί του, εν μέρει για να επιβεβαιωθεί στην πίστη που του είχε διδάξει ο απόστολος, και εν μέρει για να είναι ζωντανή μαρτυρία της συμφωνίας μεταξύ των αρχών και της πρακτικής του αποστόλου, και έχοντας αυτόν και τον Βαρνάβα να έχει επαρκή αριθμό μαρτύρων για να μαρτυρήσουν τα δόγματα που κήρυττε, τα θαύματα που έκανε και την επιτυχία που τον συνόδευε μεταξύ των εθνών, και για να διηγηθούν, κατά την επιστροφή τους, τι πέρασε μεταξύ αυτού και των πρεσβυτέρων στα Ιεροσόλυμα, γιατί με το στόμα δύο ή τριών μαρτύρων κάθε πράγμα βεβαιώνεται. Ο Γκιλ στη συνέχεια αναφέρεται στην αποκάλυψη που ώθησε το ταξίδι στον δεύτερο στίχο. Στίχος 2. Και ανέβηκα με αποκάλυψη,.... Δεν στάλθηκε από τους αποστόλους στα Ιεροσόλυμα, ούτε πήγε από μόνος του, ούτε μόνο με την ψήφο της εκκλησίας στην Αντιόχεια, αλλά με θεία αποκάλυψη, όχι αποκάλυψη που έγινε στην εκκλησία ή από τους προφήτες εκεί, αλλά από τον ίδιο τον Θεό σε αυτόν, είχε μυστική ώθηση από το Πνεύμα του Θεού και ιδιωτική υπόδειξη ότι ήταν θέλημα Θεού να ανέβει αυτή τη στιγμή, το οποίο δεν είναι καθόλου ασυνεπές με το ότι στάλθηκε από την εκκλησία, αλλά χρησίμευσε ως επιβεβαίωση σε αυτόν ότι αυτό που αποφάσισαν ήταν σωστό και σύμφωνα με το νου του Θεού, και ανακοίνωσε σε αυτούς το ευαγγέλιο που κηρύττω μεταξύ των εθνών, το ίδιο ακριβώς ευαγγέλιο που είχε κηρύξει και συνέχιζε να κηρύττει στους εθνικούς, σχετικά με την ελεύθερη και πλήρη άφεση αμαρτίας με το αίμα του Χριστού, τη δικαίωση με τη δικαιοσύνη του χωρίς τα έργα του νόμου και την ελευθερία από όλα τα τελετουργικά και τη δουλεία της μωσαϊκής οικονομίας, γιατί όπως το ευαγγέλιο που κήρυττε ήταν ενιαίο, ομοιόμορφο και συνεπές, έτσι δεν κήρυττε ένα είδος διδασκαλίας στους εθνικούς και άλλο στους Ιουδαίους, αλλά ακριβώς τις ίδιες αλήθειες που ήταν το αντικείμενο της διακονίας του στον κόσμο των εθνών, που ήταν ένας σταυρωμένος Χριστός και σωτηρία μόνο από αυτόν, αυτές τις ανακοίνωσε, έθεσε ενώπιον και εξέθεσε στην εξέταση των πρεσβυτέρων και των αποστόλων στα Ιεροσόλυμα, όχι με σκοπό να δώσει ή να λάβει οδηγίες, αλλά για να συγκρίνει τα αισθήματα και τις αρχές τους μαζί, ώστε να φανεί ότι υπήρχε πλήρης αρμονία και συμφωνία μεταξύ τους, και αυτό δεν το έκανε δημόσια σε ολόκληρη την εκκλησία, τουλάχιστον στην αρχή, και ιδιαίτερα το άρθρο της χριστιανικής ελευθερίας που αφορά την ελευθερία των πιστών Ιουδαίων από τον ζυγό του νόμου, γιατί ακόμα δεν ήταν σε θέση να αντέξουν αυτή τη διδασκαλία, μπορούσαν αρκετά εύκολα να συμφωνήσουν ότι οι εθνικοί δεν ήταν υποχρεωμένοι σε αυτό, αλλά δεν μπορούσαν να θεωρήσουν τους εαυτούς τους ελεύθερους από αυτό, γι' αυτό ο απόστολος με μεγάλη σύνεση δεν διακήρυξε αυτό στο δημόσιο ακροατήριο, αλλά ιδιωτικά σε αυτούς που είχαν φήμη, ή 'που φαίνονταν να είναι', ι. Ο Γκιλ στη συνέχεια στρέφεται στην περίπτωση του Τίτου στον τρίτο στίχο. Στίχος 3. Αλλά ούτε ο Τίτος, που ήταν μαζί μου, όντας Έλληνας,.... Υπήρχε τέτοια συμφωνία μεταξύ του αποστόλου και των συναποστόλων του στα Ιεροσόλυμα, ακόμη και για αυτό το άρθρο της αναγκαιότητας της περιτομής και άλλων τελετουργιών του νόμου του Μωυσή για τη σωτηρία, ώστε ο Τίτος, τον οποίο έφερε μαζί του, στενός σύντροφός του στα ταξίδια του, συνεργάτης του στη διακονία, και τώρα επί τόπου, αν και ήταν εθνικός, απερίτμητος άνθρωπος, όμως ούτε αυτός εξαναγκάστηκε να περιτμηθεί, οι πρεσβύτεροι δεν το επέμειναν ούτε επέμειναν σε αυτό ως σωστό και αναγκαίο, το θεώρησαν ως αδιάφορο πράγμα, τον άφησαν στην ελευθερία του και δεν χρησιμοποίησαν βίαιες μεθόδους για να τον υποχρεώσουν σε αυτό, μάλιστα ήταν της γνώμης, όπως δήλωσαν ο Πέτρος και ο Ιάκωβος στη σύνοδο, ότι τέτοιος ζυγός δεν έπρεπε να τεθεί στους λαιμούς των μαθητών και ότι όσοι στρέφονταν στον Θεό από τους εθνικούς δεν έπρεπε να ενοχληθούν με αυτά τα πράγματα. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ προχωρά στην έκθεση των τακτικών των ψευδαδέλφων στον τέταρτο στίχο. Στίχος 4. Και αυτό εξαιτίας ψευδαδέλφων,.... Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι πρεσβύτεροι δεν επέμειναν στην περιτομή του Τίτου, γιατί αυτός δεν υποτάχθηκε σε αυτήν και γιατί ο απόστολος δεν θα το επέτρεπε, αν είχε αφεθεί ως αδιάφορο πράγμα ή αν είχε προταθεί για να ικανοποιήσει κάποιες αδύναμες διάνοιες, θα μπορούσε να είχε συμμορφωθεί, όπως στην περίπτωση του Τιμοθέου, αλλά αυτοί οι άνθρωποι επέμεναν σε αυτό ως αναγκαίο για τη σωτηρία, ήταν πονηροί, τεχνικοί, σχεδιαστικοί άνθρωποι, αν μπορούσαν να κερδίσουν τον σκοπό τους σε μια τέτοια περίπτωση, αν μπορούσαν να αποκτήσουν ένα τέτοιο προηγούμενο σε μια τέτοια στιγμή, όταν το θέμα αυτό συζητούνταν, θα έκαναν μεγάλη χρήση του στις εκκλησίες των εθνικών, γι' αυτόν τον λόγο δεν κρίθηκε καθόλου σωστό και σκόπιμο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα υπογραμμίζοντας την πλήρη συμφωνία των αποστόλων. Ή ίσως αυτοί οι ψευδοδιδάσκαλοι είχαν αντιταχθεί σε αυτόν ότι αυτοί οι πολύτιμοι άνθρωποι ήταν με τον Χριστό από την αρχή, ήταν αυτόπτες μάρτυρες της μεγαλειότητάς του, άκουσαν τα δόγματα του ευαγγελίου από τα χείλη του και είδαν τα θαύματά του, είχαν παρόμοια συναναστροφή μαζί του, ενώ αυτός ήταν κήρυκας πολύ μεταγενέστερης ημερομηνίας και δεν μπορούσε να ισχυριστεί τέτοια πλεονεκτήματα, και επομένως δεν έπρεπε να εξισωθεί μαζί τους, η απάντησή του είναι ότι όποια προνόμια αυτού του είδους είχαν απολαύσει, όπως δεν μπορούσε να αρνηθεί ότι ήταν σημαντικά, όμως αυτό δεν είχε σημασία ούτε έκανε μεγάλη διαφορά μεταξύ αυτού και αυτών, είχε δει και αυτός τον Χριστό, αν και ως ένας γεννημένος εκτός καιρού, είχε λάβει άμεση εντολή από αυτόν να κηρύξει το ευαγγέλιό του και διορίστηκε απόστολος από αυτόν όπως και αυτοί, χωρίς κανένα σεβασμό προσώπων, και ενώ μπορεί να είχε προβληθεί ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν διαφορετικά αισθήματα από αυτόν παλαιότερα σχετικά με την τήρηση του νόμου, υποδηλώνει ότι δεν είχε καμία σχέση με αυτό, στον δικό τους κύριο στέκονταν, στον οποίο έπρεπε να δώσουν λογαριασμό, ο οποίος χωρίς σεβασμό προσώπων θα αποδώσει σε κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του, και προσθέτει, γιατί αυτοί που φαίνονταν να είναι κάτι στη συνομιλία δεν πρόσθεσαν τίποτα σε εμένα, όποιες απόψεις είχαν υιοθετήσει παλαιότερα, στη συνομιλία τους μαζί του, όταν τους ανακοίνωσε το ευαγγέλιο που κήρυττε, δεν βρήκαν κανένα σφάλμα σε αυτό, δεν προσπάθησαν να το διορθώσουν, ούτε έκαναν καμία προσθήκη σε αυτό, το σχήμα των αληθειών που έθεσε ενώπιόν τους, το οποίο ήταν το αντικείμενο της διακονίας του, ήταν τόσο πλήρες και τέλειο, περιέχοντας όλη τη βουλή του Θεού, ώστε δεν είχαν τίποτα να προσθέσουν σε αυτό, το οποίο δείχνει τη συμφωνία μεταξύ τους, ότι δεν έλαβε το ευαγγέλιό του από αυτούς, την τελειότητα της διακονίας του και ότι δεν ήταν καθόλου πίσω τους σε γνώση και χαρίσματα. Ο Γκιλ κλείνει τη συζήτηση σημειώνοντας το μοναδικό αίτημα που παρέμεινε. Τώρα, αφού οι απόστολοι στα Ιεροσόλυμα δεν επιθυμούσαν τίποτε άλλο παρά αυτό, και δεν είπαν λέξη σχετικά με την τήρηση των τελετουργιών και των εθίμων του νόμου, και ούτε βρήκαν σφάλμα ούτε πρόσθεσαν στο ευαγγέλιο που τους ανακοίνωσε ο απόστολος, ήταν σαφές ότι υπήρχε πλήρης συμφωνία μεταξύ τους, σε αρχή και πρακτική, και ότι δεν έλαβε το ευαγγέλιό του από αυτούς.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στη δική σας πορεία αισθάνεστε το Πνεύμα να προτρέπει ένα βήμα υπακοής παρόμοιο με το ταξίδι του Παύλου; 2. Πώς η ελευθερία που έχουμε στον Χριστό διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιστέκεστε στις λεπτές πιέσεις προς τον νομικισμό σήμερα; 3. Σε ποιες σχέσεις μπορείτε να δώσετε το δεξί χέρι της κοινωνίας για να ενισχύσετε την ενότητα του ευαγγελίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τὸ κηρυχθὲν ἐν τῷ λόγῳ σου, δι' οὗ δικαιούμεθα διὰ πίστεως ἐν Χριστῷ μόνῳ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ σταθῶμεν στερεοὶ ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ ἣν ἠγόρασεν, περιπατοῦντες ἐν ταύτῃ τῇ ἐλευθερίᾳ ἀσυμβιβάστως καὶ ἐκτείνοντες ἀληθινὴν κοινωνίαν εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτόν. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν προσηλωμένας εἰς τὴν ἀλήθειαν τὴν ἐλευθεροῦσαν ἡμᾶς, ἵνα ζῶμεν εἰς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →