Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 4 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο του Δανιήλ, ο Συμεών μας καθοδηγεί μέσα από την ταπείνωση και την αποκατάσταση του Ναβουχοδονόσορ, δείχνοντας πώς οι υπερήφανοι ταπεινώνονται και οι μετανοούντες αποκαθίστανται. Ο λόγος του μας προσκαλεί να ανιχνεύσουμε το ίδιο κυρίαρχο χέρι που εργάζεται στις δικές μας ζωές, ώστε να μάθουμε τόσο να φοβόμαστε όσο και να λατρεύουμε τον Βασιλέα του ουρανού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Θεού στο κεφάλαιο 4 του Δανιήλ. Καθώς ακούμε τη μαρτυρία του ταπεινωμένου βασιλέα, είθε το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την διδασκαλία που αντλεί ο Συμεών από αυτή την αρχαία καταγραφή, ώστε και εμείς να υψώσουμε τα μάτια μας προς τον ουρανό και να ευλογήσουμε τον Ύψιστο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει παρουσιάζοντας την εξαιρετική ιστορία που καταγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο.
Τώρα εγώ ο Ναβουχοδονόσορ αινώ και υψώνω και τιμώ τον Βασιλέα του ουρανού, του οποίου όλα τα έργα είναι αλήθεια και οι οδοί του κρίση· και εκείνους που πορεύονται εν υπερηφανεία είναι ικανός να ταπεινώσει. Πιο αξιοσημείωτη ιστορία από αυτή δεν βρίσκεται στα χρονικά του κόσμου. Ποτέ δεν ακούστηκε τέτοια μετάβαση, από τόσο υψηλή θέση σε κατάσταση τόσο εξαιρετικής ταπείνωσης, όσο αυτή που καταγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο. Η αφήγηση γράφτηκε από τον ίδιο τον Ναβουχοδονόσορ· και, αναμφίβολα με θεία καθοδήγηση, ενσωματώθηκε στα συγγράμματα του Δανιήλ και έγινε μέρος του εμπνευσμένου τόμου. Ο Ναβουχοδονόσορ ήταν ο μεγαλύτερος μονάρχης που ζούσε τότε στον κόσμο· είχε υποτάξει πολλές χώρες στον ζυγό του· και τις κυβερνούσε με δεσποτική εξουσία. Αλλά εξαιτίας της υπερβολικής υπερηφάνειάς του, ο Θεός αποφάσισε να τον ταπεινώσει και να τον κάνει παράδειγμα για όλες τις μελλοντικές γενιές.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το πρώτο μεγάλο μάθημα που αντλείται από την εμπειρία του Ναβουχοδονόσορ.
Αναγνωρίζει τον Θεό ως τον Κυρίαρχο Διαχειριστή όλων των γεγονότων— [Σε όλη την προηγούμενη ζωή του είχε αφήσει έξω από τη σκέψη του τις ιδέες μιας υπερισχύουσας Πρόνοιας, και είχε αποδώσει όλες τις νίκες του στη δική του σοφία και ανδρεία. Αν είχε δώσει κάποια τιμή σε άλλον, ήταν στο είδωλό του, τον Βήλ. Αλλά τώρα είδε ότι ο Ιεχωβάς ήταν ο Θεός όλης της γης· ότι, όσο κι αν φαίνονταν οι άνθρωποι να επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στη γη, στην πραγματικότητα ήταν «τίποτα»· ήταν απλά όργανα στα χέρια του Θεού· το τσεκούρι ή το πριόνι, με το οποίο εκτελούσε τα δικά του σχέδια [Σημείωση: Ησαΐας 10:15 .]. Αυτό αποδείχθηκε σαφώς σε αυτόν με τη διαχείριση που έλαβε χώρα· διότι, τόσο στην κρίση που υπέστη όσο και στο έλεος που βίωσε, ο Θεός μόνος ενήργησε· «ούτε μπορούσε κανείς να συγκρατήσει το χέρι του ή να του πει, Τι κάνεις;»Έπειτα στρέφεται στην προσκυνητική απάντηση του βασιλέα στις θείες ενέργειες.
]:» ούτε η πτώση ενός σπουργιτιού συμβαίνει παρά «σύμφωνα με την καθορισμένη βουλή και πρόγνωση του Θεού». Αυτό, ενώ δεν μειώνει στο ελάχιστο την ευθύνη των ανθρώπων ως ηθικών όντων [Σημείωση: Πράξεις 2:23 .], τείνει πολύ να ηρεμήσει τον νου κάτω από όλη την ποικιλία των διαχειρίσεων που διαδέχονται η μία την άλλη· και να μας εντυπώσει με την ιδέα ότι ό,τι κι αν σχεδιάζεται ή γίνεται από ανθρώπους, ο Θεός θα «αποκτήσει τιμή για τον εαυτό του», όπως έκανε στον Φαραώ, και τελικά θα δοξασθεί.] ΙΙ. Προσκυνά τον Θεό για τις διαχειρίσεις του προς τον εαυτό του— [Αυτές ήταν υπερβολικά ταπεινωτικές· όμως μιλά γι’ αυτές στην αρχή αυτού του κεφαλαίου με θαυμασμό και θαυμασμό: «Νόμισα καλό να δείξω τα σημεία και τα θαύματα που ο Ύψιστος Θεός έκανε προς εμένα· πόσο μεγάλα είναι τα σημεία του! και πόσο ισχυρά τα θαύματα του [Σημείωση: Δανιήλ 4:2-3 .]!»
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τέλος ο Συμεών πιέζει την διαρκή προειδοποίηση και την πρόσκληση σε αυτοεξέταση.
Κάποιους, όπως τον Μανασσή, θα τους πάρει ανάμεσα στα αγκάθια· άλλους, όπως τον Πέτρο, θα τους αφήσει να πέσουν και να ατιμάσουν την άγια ομολογία τους· και άλλους, όπως τον Φαραώ ή τον Ηρώδη, θα τους βυθίσει στην άβυσσο της κολάσεως. «Όπου κι αν υπερηφανευθούν, θα δείξει τον εαυτό του πάνω από αυτούς.» Ας μην ξεχάσουμε ποτέ, λοιπόν, ότι «οι υπερήφανοι στην καρδιά είναι βδέλυγμα στον Κύριο»· ότι «ενώ δίνει χάρη στους ταπεινούς, θα τους αντισταθεί»· και ενώ γεμίζει τους πεινασμένους με αγαθά, θα διασκορπίσει τους υπερήφανους στη φαντασία των καρδιών τους.»] Προτρέπουμε όλους, λοιπόν, 1. Να ερευνήσουν τις καρδιές τους σχετικά με αυτή την αμαρτία— [Οι άνθρωποι που βρίσκονται υπό την επιρροή αυτής της αμαρτίας, πάντα βρίσκουν μέσα να την κρύψουν από τα ίδια τους τα μάτια. Αλλά είναι μάταιο να εξαπατούμε τον εαυτό μας· ο Θεός δεν θα εξαπατηθεί από φαινομενικά ονόματα· βλέπει το κακό, όπου υπάρχει· και το μισεί με τέλειο μίσος.Κλείνει με μια τριπλή προτροπή σε όλους όσους θα περπατούσαν ταπεινά ενώπιον του Θεού.
Δεν εννοούμε ότι είναι απαραίτητο να δημοσιεύουμε τις αμαρτίες μας σε όλο τον κόσμο· αλλά είναι απαραίτητο να ομολογούμε τα σφάλματά μας σε εκείνους που επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από αυτά. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να κάνουμε ομολογία ενώπιον του Θεού μας· διότι από αυτό εξαρτάται η παρούσα και αιώνια αποδοχή μας από αυτόν· είναι αδύνατο, «αν σκληρύνουμε τον εαυτό μας εναντίον του, να ευημερήσουμε»· ναι, «θα καταστραφούμε ξαφνικά, και αυτό χωρίς θεραπεία.» «Όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί· αλλά αυτός που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή μου πορεία αποδίδω σιωπηλά τη σοφία μου στο δικό μου χέρι αντί στο κυρίαρχο χέρι του Θεού; Πόσο έτοιμος είμαι να φιλήσω τη ράβδο όταν έρχεται η θλίψη, αντί να γογγύσω εναντίον της; Σε ποια κρυμμένη γωνιά της καρδιάς μου ψιθυρίζει ακόμα η υπερηφάνεια ότι είμαι κατά κάποιον τρόπο εξαίρεση στον κανόνα ότι ο Θεός ταπεινώνει τους υπερήφανους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ύψιστε, του οποίου η κυριαρχία είναι αιώνια κυριαρχία, χάρισε μας χάρη να δούμε το χέρι σου σε κάθε πρόνοια. Όπου η υπερηφάνεια μας έχει υψώσει, ταπείνωσέ μας· όπου η θλίψη μας έχει ήδη ταπεινώσει, δίδαξέ μας να ευλογούμε το όνομά σου. Κάνε μας ευγνώμονες για κάθε πιστό λόγο που μας προειδοποιεί εναντίον του εαυτού μας, και δώσε μας θάρρος να ομολογήσουμε τα σφάλματά μας ενώπιόν σου και ενώπιον εκείνων που αδικήσαμε. Έτσι ας περπατήσουμε στην ταπείνωση του Χριστού, ο οποίος για χάρη μας έγινε υπήκοος μέχρι θανάτου, και ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί σου και το Άγιο Πνεύμα, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →