Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 6 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο καθημερινό μας μάθημα ερχόμαστε σε επαφή με την Ερμηνεία της Αγίας Γραφής όλου του κόσμου του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου βαπτιστή, στις Πράξεις κεφάλαιο 6. Αυτό το τμήμα της Γραφής δείχνει τη νεαρή εκκλησία να αντιμετωπίζει την πρώτη πρακτική δυσκολία της με σοφία και τάξη. Η προσεκτική ερμηνεία του Γκιλ κατά στίχο μας καθοδηγεί μέσα από τα γεγονότα, βοηθώντας μας να δούμε πώς οι απόστολοι διατήρησαν την προτεραιότητα του Λόγου ενώ φρόντιζαν κάθε μέλος. Καθώς ακούμε την ερμηνεία του, καλούμαστε να εξετάσουμε τόσο τις προκλήσεις όσο και τις λύσεις που δόθηκαν από το Πνεύμα και ενίσχυσαν την πρώιμη κοινότητα των πιστών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα διαβάζουμε ολόκληρο το κεφάλαιο 6 των Πράξεων. Ακούστε την αύξηση της εκκλησίας, το παράπονο που προέκυψε ανάμεσα στις χήρες, τη σοφή συμβουλή των αποστόλων και τον διορισμό των πρώτων επτά διακόνων. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει καθαρά πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Γκιλ για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά με την ερμηνεία του στίχου 1.
'' Η λέξη 'μαθητές' ήταν κοινό όνομα για όλους τους χριστιανούς, για όλους όσους πίστεψαν στον Χριστό, και ήταν το όνομα με το οποίο πορεύονταν πριν ονομαστούν χριστιανοί, Πράξεις 11:26, προέκυψε γογγυσμός των Ελληνιστών κατά των Εβραίων. Με τους Εβραίους εννοούνται οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν στην Ιουδαία και ήταν κάτοικοι αυτής της χώρας, κυρίως της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι μιλούσαν την εβραϊκή ή μάλλον τη συριακή γλώσσα. Με τους Ελληνιστές εννοούνται όχι οι Έλληνες που προσηλυτίστηκαν στην ιουδαϊκή θρησκεία, αν και υπήρχαν λίγοι ανάμεσά τους, αλλά Ιουδαίοι που γεννήθηκαν και κατοικούσαν σε κάποια μέρη της Ελλάδας, μιλούσαν την ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούσαν την ελληνική μετάφραση της Αγίας Γραφής. Ανάμεσα σε αυτούς τους δύο προέκυψε γογγυσμός, έγινε παράπονο του ενός κατά του άλλου. Έτσι, όπως φαίνεται από το παράδειγμα του Ανανία και της Σαπφείρας, ότι αυτή η πρώτη και καθαρή ευαγγελική εκκλησία δεν ήταν ελεύθερη από υποκριτές, είναι επίσης φανερό ότι, αν και στην αρχή ήταν τόσο ενωμένοι και αρμονικοί στις στοργές και τις κρίσεις τους, δεν ήταν πάντα απαλλαγμένοι από έριδες, εχθρότητες και διαμάχες. Ο σατανάς κινητοποιήθηκε και βρήκε έδαφος ανάμεσά τους, όπως συνήθως κάνει όπου κηρύττεται το ευαγγέλιο και υπάρχει αύξησή του. Ο λόγος αυτής της δυσαρέσκειας ήταν επειδή οι χήρες τους παραμελούνταν στην καθημερινή διακονία. Δηλαδή δεν λάμβαναν ό,τι ήταν απαραίτητο γι' αυτές, ούτε τόσο όσο οι Εβραίες χήρες. Παραπονέθηκαν για μεροληψία, σαν επειδή οι Εβραίες χήρες ήταν ιθαγενείς της χώρας και μπορεί να ήταν στενά συγγενείς με πολλούς της κοινότητας, γι' αυτό και τις φρόντιζαν περισσότερο και τις προμήθευαν καλύτερα κάθε μέρα από τις χήρες τους, των οποίων οι άνδρες είχαν κατοικήσει σε ξένες χώρες και δεν ήταν τόσο γνωστοί και είχαν λιγότερες γνωριμίες και συγγενείς. Φαίνεται ότι η διακονία ή η διανομή γινόταν κάθε μέρα. Και τέτοια πρακτική υπήρχε μεταξύ των Ιουδαίων γενικά, που συνήθιζαν να συλλέγουν κάθε μέρα για τους φτωχούς και να τους δίνουν καθημερινά.Ο Γκιλ προχωρά στην ομιλία των αποστόλων στον στίχο 2.
Στίχος 2. Τότε οι δώδεκα, οι δώδεκα απόστολοι, όπως διαβάζει η συριακή μετάφραση. Διότι ο αριθμός τους ήταν τώρα πλήρης, αφού ο Ματθίας είχε εκλεγεί στη θέση του Ιούδα. Αυτοί, αφού πληροφορήθηκαν τον γογγυσμό που υπήρχε ανάμεσα στους δύο τύπους πιστών, τους Εβραίους και τους Ελληνιστές Ιουδαίους, κάλεσαν το πλήθος των μαθητών προς αυτούς. Είτε τους εκατόν είκοσι, τα αρχικά μέλη της εκκλησίας που την σχημάτισαν πρώτα και στους οποίους κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής, είτε μάλλον ολόκληρο το σώμα της εκκλησίας. Διότι όσα είχαν να πουν οι απόστολοι αφορούσαν όλους. Και όλοι είχαν ίσο δικαίωμα να εκλέξουν τους αξιωματούχους τους, που θα τους διακονούσαν. Και όταν συγκεντρώθηκαν, τους απηύθυναν με αυτόν τον τρόπο και είπαν: δεν είναι εύλογο, ούτε αρέσει στον Θεό ούτε σε εμάς. Έτσι διαβάζει η αραβική μετάφραση: 'αυτό δεν μας αρέσει'. Ούτε θα μπορούσε να αρέσει στην ίδια την εκκλησία. Να εγκαταλείψουμε τον λόγο του Θεού, τη μελέτη του λόγου, τον στοχασμό επ' αυτού και το κήρυγμά του. Όχι ότι εγκατέλειψαν κάποιο από αυτά, αλλά μερικές φορές ήταν υποχρεωμένοι να τα παραλείπουν ή να μην τα παρακολουθούν τόσο συχνά. Η φροντίδα των φτωχών απαιτούσε περισσότερο από τον χρόνο τους από ό,τι επέτρεπε το έργο της διακονίας ή το κήρυγμα του ευαγγελίου. Και γι' αυτό θεώρησαν ότι δεν είναι τόσο σωστό και πρέπον, ούτε τόσο αποδεκτό πράγμα στον Θεό και στους ανθρώπους, να παραμελούν έστω και λίγο ένα έργο τόσο μεγάλης σημασίας για τις ψυχές των ανθρώπων και να το αφήνουν να υποχωρεί μπροστά σε αυτό που αφορούσε μόνο τα σώματά τους. Και να υπηρετούν τραπέζια, τα τραπέζια των φτωχών, να συλλέγουν γι' αυτούς, να εξετάζουν τις διάφορες περιπτώσεις και καταστάσεις τους και να διανέμουν ανάλογα. Αυτό απαιτούσε αρκετό χρόνο, φροντίδα, σκέψη και περίσκεψη, ιδιαίτερα σε μια τέτοια εκκλησία όπου οι αριθμοί ήταν τόσο μεγάλοι.Ο Γκιλ συνεχίζει με τα προσόντα που τίθενται στον στίχο 3.
Στίχος 3. Γι' αυτό, αδελφοί, επιλέξτε ανάμεσά σας, ή 'διαλέξτε ανάμεσά σας', όπως προσθέτει η συριακή μετάφραση, και όπως το αποδίδουν οι αραβικές και αιθιοπικές μεταφράσεις. Αυτό δείχνει ότι αυτό το είδος αξιωματούχων, οι διάκονοι, πρέπει να είναι μέλη της εκκλησίας και της ίδιας εκκλησίας στην οποία χειροτονούνται διάκονοι. Και ότι πρέπει να εκλέγονται σε αυτό το αξίωμα από ολόκληρη την κοινότητα ή από τις κοινές ψήφους και ψηφοφορίες του λαού. Έτσι οι Ιουδαίοι 'δεν διόριζαν επιστάτη των φτωχών σε μια συναγωγή χωρίς να συμβουλευτούν τη συναγωγή', ο οποίος αξιωματούχος φαίνεται να αντιστοιχεί αρκετά σε έναν διάκονο.Ο Γκιλ τονίζει στη συνέχεια τις πνευματικές ιδιότητες που απαιτούνται στον στίχο 3.
Είναι απαραίτητο αυτό το είδος αξιωματούχων στην εκκλησία να είναι άνδρες 'με καλή μαρτυρία', που έχουν καλή μαρτυρία τόσο από μέσα από την εκκλησία όσο και από έξω, για την ειλικρίνεια και την πιστότητά τους, αφού τους εμπιστεύονται το απόθεμα της εκκλησίας και τους ανατίθεται η φροντίδα πολλών. Έτσι, οι συλλέκτες ελεημοσυνών μεταξύ των Ιουδαίων έπρεπε να είναι άνδρες 'γνωστοί και πιστοί', άνδρες γνωστής εντιμότητας και ακεραιότητας. Και εκτός από αυτή την καλή και έντιμη μαρτυρία που έπρεπε να έχουν από άλλους, έπρεπε επίσης να είναι άνδρες γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα, σοφίας. Έπρεπε να είναι άνδρες που όχι μόνο είχαν το Πνεύμα του Θεού μέσα τους, αλλά που ήταν εξέχοντες για τις πλούσιες εμπειρίες χάριτός τους. Και που είχαν ανώτερα χαρίσματα του Πνεύματος, με τα οποία ήταν ικανοί τόσο να υπερασπίζονται την αλήθεια κατά των αντιπάλων όσο και να μιλούν λόγο παραινέσεως προς το καθήκον, ή παρηγοριάς υπό θλίψη, ή ελέγχου προς μέλη, όπως απαιτούσαν οι περιστάσεις. Και μπορεί σε αυτή την εποχή, όταν η εκκλησία αποτελούνταν από μερικούς από όλα τα έθνη, όπως φαίνεται από τις Πράξεις 2:9, να ήταν απαραίτητο να έχουν τα έκτακτα χαρίσματα του Πνεύματος, ιδιαίτερα αυτό της ομιλίας με διάφορες γλώσσες, ώστε να μπορούν να συνομιλούν με πρόσωπα διαφορετικών γλωσσών. Και η 'σοφία' είναι ιδιαίτερα απαραίτητη σε αυτούς, ώστε να είναι καλοί οικονομολόγοι του αποθέματος της εκκλησίας και να το διαθέτουν με τον πιο συνετό τρόπο και να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τα διαφορετικά χαρακτηριστικά και πνεύματα των ανθρώπων με τους οποίους έχουν να κάνουν, και ιδιαίτερα στο να συνθέτουν διαφορές μεταξύ μελών.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα επιστρέφοντας στην απόφαση των αποστόλων στον στίχο 4.
Στίχος 4. Αλλά εμείς θα αφοσιωθούμε συνεχώς στην προσευχή, τόσο ιδιωτικά για τον εαυτό μας και την εκκλησία, όσο και στα σπίτια και τις οικογένειες των αγίων, με τους αρρώστους και τους θλιμμένους, και δημόσια, στον ναό ή σε οποιονδήποτε τόπο συναντιούνταν για δημόσια λατρεία. Και στη διακονία του λόγου, στο κήρυγμα του ευαγγελίου, στο οποίο η προσευχή είναι απολύτως απαραίτητη και με το οποίο συνδέεται πάντα. Αυτά τα δύο, η προσευχή και το κήρυγμα, είναι η κύρια απασχόληση ενός ευαγγελικού διακόνου και είναι αυτό με το οποίο πρέπει να ασχολείται, όχι μόνο πού και πού, αλλά αυτό στο οποίο πρέπει να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά, ώστε να φανεί η πρόοδός του. Και αυτό στο οποίο πρέπει να ασκείται και να απασχολείται συνεχώς. Και αν η αποδέσμευση από αυτόν τον κλάδο της διακονικής λειτουργίας, τη φροντίδα των κοσμικών υποθέσεων της εκκλησίας και των φτωχών της, ήταν απαραίτητη στους αποστόλους, ώστε να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να παρακολουθούν τα πιο σημαντικά και χρήσιμα καθήκοντα της προσευχής και του κηρύγματος, επομένως φαίνεται απαραίτητο αυτοί που καλούνται να εργαστούν στον λόγο και τη διδασκαλία, αν είναι δυνατόν, να απαλλάσσονται από κάθε κοσμική εργασία και απασχόληση, διότι η διακονία είναι αρκετή για να απασχολήσει όλο τον χρόνο και τις σκέψεις ενός ανθρώπου. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ ολοκληρώνει το απόσπασμα σημειώνοντας το αποτέλεσμα που καταγράφεται στον στίχο 7.
Στίχος 7. Και ο λόγος του Θεού αυξανόταν. Αυτή η στρατηγική του σατανά δεν πέτυχε να διαιρέσει την εκκλησία, αλλά κατέληξε στην καλύτερη τάξη και πειθαρχία της και στην εξάπλωση και επιτυχία του ευαγγελίου. Ο Θεός έτσι έκανε όλα τα πράγματα να συνεργάζονται για το καλό. Και ο αριθμός των μαθητών πολλαπλασιαζόταν στην Ιερουσαλήμ πολύ, όπου ο Χριστός σταυρώθηκε, οι απόστολοι μαστιγώθηκαν και αντιμετωπίστηκαν με τον απόλυτο περιφρόνηση, η Συνέδριο και οι άρχοντες των Ιουδαίων κατοικούσαν, οι οποίοι χρησιμοποίησαν όλη τη δύναμη και την πονηρία τους για να συντρίψουν το ευαγγέλιο και να εμποδίσουν την πρόοδό του, αλλά μάταια, εκεί ο λόγος αυξανόταν. Το οποίο μπορεί να ειπωθεί ότι κάνει όταν οι άγιοι οικοδομούνται από αυτό και οι αμαρτωλοί μεταστρέφονται υπό αυτό. Και με αυτή την τελευταία έννοια πρέπει κυρίως να εννοηθεί εδώ. Οι περιπτώσεις μεταστροφής ήταν πολύ πολυάριθμες. Πόσο μεγάλη πρέπει να ήταν τώρα αυτή η εκκλησία! Και ένα μεγάλο πλήθος από τους ιερείς υπάκουσαν στην πίστη, δηλαδή στο ευαγγέλιο, το οποίο περιέχει πράγματα που πρέπει να πιστευτούν, άρθρα πίστης, προτείνει τον Χριστό, το μεγάλο αντικείμενο της πίστης, και είναι το μέσο παραγωγής πίστης, και το οποίο δεν ωφελεί αν δεν αναμειχθεί με πίστη. Και να υπακούσει σε αυτό είναι να αγκαλιάσει ειλικρινά τις διδασκαλίες του ευαγγελίου και να υποταχθεί πρόθυμα στα διατάγματά του. Και ότι οι ιερείς, και ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς, έπρεπε να το κάνουν αυτό, είναι πολύ θαυμαστό, αφού ήταν οι πιο ένθερμοι εχθροί του ευαγγελίου και διώκτες των αγίων. Αλλά τι είναι αυτό που δεν μπορεί να κάνει η αποτελεσματική χάρη; Η συριακή μετάφραση αντί για 'ιερείς' διαβάζει 'Ιουδαίους', αλλά χωρίς υποστήριξη από κανένα χειρόγραφο. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς μπορεί η προτεραιότητα που έθεσαν οι απόστολοι στην προσευχή και τον Λόγο να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνουμε τις δικές μας καθημερινές ζωές; Με ποιους τρόπους μπορεί η τοπική μας εκκλησία να διασφαλίσει ότι οι πρακτικές ανάγκες ικανοποιούνται χωρίς να μειώνεται η διακονία του Λόγου; Πού βλέπουμε το Πνεύμα να εξακολουθεί να εγείρει υπηρέτες γεμάτους πίστη και σοφία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την τάξη και τη σοφία που έδωσες στην πρώιμη εκκλησία μέσω των αποστόλων σου. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε τόσο τη διακονία του Λόγου όσο και τη φροντίδα κάθε μέλους. Ύψωσε ανάμεσά μας υπηρέτες γεμάτους από το Άγιο Πνεύμα και σοφία. Φύλαξε τις καρδιές μας από γογγυσμό και χάρισέ μας ενότητα στο ευαγγέλιο. Ας αυξηθεί ο Λόγος σου και ας γίνουν πολλοί περισσότεροι υπάκουοι στην πίστη. Ενίσχυσε τις εκκλησίες μας να υπηρετούν ο ένας τον άλλον με αγάπη και να κηρύττουν τον Χριστό χωρίς απόσπαση. Ζητούμε αυτά τα πράγματα στο όνομα του Ιησού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →