Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 77-78 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς πάνω στην Αγία Γραφή και ακούμε καθώς ο σχολιαστής διατρέχει τους Ψαλμούς 77 και 78 με τη σταθερή ευλαβική φροντίδα που χαρακτηρίζει ολόκληρο το έργο του. Ο Μπάρνς αντιμετωπίζει αυτούς τους ψαλμούς ως ειλικρινείς καταγραφές του αγώνα και της ανάκαμψης ενός πιστού δείχνοντας πώς η ίδια η Γραφή καθοδηγεί την ταραγμένη καρδιά πίσω στην πιστότητα του Θεού. Οι παρατηρήσεις του στίχο προς στίχο μας προσκαλούν να διαβάσουμε αργά να παρατηρήσουμε τις ερωτήσεις του ψαλμωδού χωρίς φόβο και να λάβουμε την ίδια παρηγοριά που βρήκε ο αρχαίος συγγραφέας. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του μας υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος Κύριος που οδήγησε τον Ισραήλ μέσα από τη θάλασσα εξακολουθεί να οδηγεί τον λαό Του σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 77 και 78 δυνατά, επιτρέποντας στις λέξεις του ψαλμωδού να διαμορφώσουν τις δικές μας προσευχές. Προσέξτε τη μετάβαση από βαθιά θλίψη σε σταθερή εμπιστοσύνη στο κεφάλαιο 77, και έπειτα τη μακρά επανάληψη των ισχυρών έργων του Θεού στο κεφάλαιο 78. Διαβάστε αρκετά αργά ώστε να αισθανθείτε το βάρος κάθε ερώτησης και τη σταθερή παρηγοριά που ακολουθεί. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους ψαλμούς να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την οδηγία τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά εξετάζοντας τον τίτλο και την πατρότητα του ψαλμού.
Εισαγωγή. Για την έννοια του τίτλου σε αυτόν τον ψαλμό, βλέπε τις σημειώσεις στον τίτλο των Ψαλμών 39:1-13. Αποδίδεται, όπως οι προηγούμενοι, σε ψαλμό του Ασάφ. Βλέπε τις σημειώσεις στον τίτλο των Ψαλμών 73:0. Τίποτε δεν είναι γνωστό, ούτε μπορεί τώρα να εξακριβωθεί, για την περίσταση κατά την οποία συντέθηκε ο ψαλμός. Δεν είναι απολύτως βέβαιο αν αναφέρεται σε κάποια δημόσια συμφορά, και σχεδιάζεται να εκφράσει τα συναισθήματα ενός ευσεβούς Εβραίου, όπως του ίδιου του ψαλμωδού (Ρόζενμυλλερ), ή κάποιου άλλου Ιουδαίου (ΝτεΒέττε), ενόψει μιας τέτοιας δημόσιας συμφοράς· ή αν σχεδιάζεται να αντιπροσωπεύσει την «παράπονο της εκκλησίας ενόψει της συμφοράς και της εγκατάλειψής της (Καθηγητής Αλέξανδρος)· ή αν είναι η δήλωση της ιδιωτικής και προσωπικής εμπειρίας του συγγραφέα του ψαλμού. Σε εμένα φαίνεται ότι η τελευταία είναι η πιο πιθανή υπόθεση, και ότι, από αυτή την άποψη, συμφωνεί με το νόημα και τον σκοπό των Ψαλμών 73:0, που είναι από τον ίδιο συγγραφέα.Ο Μπάρνς στη συνέχεια πραγματεύεται την αυτομομφή του ψαλμωδού και την στροφή προς την ανάμνηση.
Στίχος 10. Και είπα, Αυτή είναι η αδυναμία μου - Το νόημα αυτής της φράσης δεν είναι, όπως θα φαινόταν από τη μετάφρασή μας, ότι οι σκέψεις του πάνω στο θέμα οφείλονταν στην αδυναμία του, ή αποτελούσαν απόδειξη αδυναμίας του νου, αλλά ότι το θέμα τον κατανίκησε. Αυτός ο στίχος έχει αποδοθεί με πολύ διαφορετικούς τρόπους. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα και η Βουλγάτα τον μεταφράζουν, «Και είπα, τώρα αρχίζω· αυτή είναι αλλαγή της δεξιάς του Υψίστου», με νόημα που είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς. Ο Λούθηρος τον αποδίδει, «Αλλά όμως είπα, πρέπει να υποφέρω αυτό· η δεξιά του Υψίστου μπορεί να αλλάξει τα πάντα»· μια ωραία σκέψη, αλλά πιθανότατα όχι η ιδέα του πρωτοτύπου. Το εβραϊκό σημαίνει, «Αυτό με αρρωσταίνει»· δηλαδή, «Αυτό με στενοχωρεί· με θλίβει· με κατακλύζει. Τέτοιες σκέψεις με καταβάλουν, και δεν μπορώ να αντέξω κάτω από αυτές. Πρέπει να αναζητήσω ανακούφιση. Πρέπει να τη βρω κάπου.Ο Μπάρνς ολοκληρώνει την ανάλυσή του επιβεβαιώνοντας την αγιότητα του τρόπου του Θεού.
Στίχος 13. Ο τρόπος σου, Θεέ, είναι στο αγιαστήριο - Ο Λούθηρος το αποδίδει, «Θεέ, ο τρόπος σου είναι άγιος». Ο Καθηγητής Αλέξανδρος, «Θεέ, εν αγιότητι είναι ο τρόπος σου». Ο ΝτεΒέττε, «Θεέ, άγιος είναι ο τρόπος σου». Η λέξη που αποδίδεται «αγιαστήριο» - קדשׁ qôdesh - σημαίνει κυρίως «αγιότητα». Δεν είναι η ίδια λέξη που στους Ψαλμούς 73:17 αποδίδεται «αγιαστήριο» - מקדשׁ miqdâsh. Η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ, όμως, μπορεί να σημαίνει άγιο τόπο, αγιαστήριο, όπως η σκηνή Έξοδος 28:43· Έξοδος 29:30, ή ο ναός Α' Βασιλέων 8:8· Β' Χρονικών 29:7. Σε αυτό το χωρίο η λέξη είναι αμφίσημη. Σημαίνει είτε ότι ο τρόπος του Θεού είναι άγιος, ή εν αγιότητι· ή, ότι είναι στο αγιαστήριο, ή άγιο τόπο. Αν το πρώτο, είναι μια δήλωση του αποτελέσματος στο οποίο κατέληξε ο ψαλμωδός σχετικά με τον θείο χαρακτήρα, από τη θεώρηση των έργων του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Barnes τονίζει το σημείο ότι το μεγαλείο του Θεού απαιτεί ταπεινή εμπιστοσύνη πέρα από πλήρη κατανόηση.
Το προφανές συμπέρασμα από αυτό στο μυαλό του ψαλμωδού, καθώς αφορά το θέμα της έρευνάς του, είναι ότι πρέπει να αναμένεται ότι θα υπάρχουν πράγματα στη διοίκησή Του τα οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελπίζει να κατανοήσει· ότι δεν πρέπει να σχηματίζεται βιαστική και ξαφνική κρίση σχετικά με Αυτόν από τις πράξεις Του· ότι οι άνθρωποι πρέπει να περιμένουν τις εξελίξεις των σχεδίων Του· ότι δεν πρέπει να καταδικάζεται επειδή υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ή που φαίνονται ασυνεπή με την αγαθότητα. Αυτή είναι μια θεώρηση που πρέπει πάντοτε να επηρεάζει εμάς στις απόψεις μας για τον Θεό και τη διακυβέρνησή Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή αισθανθήκατε την ίδια νυχτερινή θλίψη που περιγράφει ο ψαλμωδός, και πώς φέρατε αυτές τις σκέψεις ενώπιον του Κυρίου; Ποια παρελθόντα έργα της πιστότητας του Θεού χρειάζεστε περισσότερο να θυμηθείτε όταν οι παρούσες δυσκολίες κάνουν τους τρόπους του να φαίνονται κρυμμένοι; Πώς το μεγαλείο του Θεού ταπεινώνει τις ερωτήσεις σας και ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στη φροντίδα του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὅταν αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἀρνοῦνται τὴν παρηγορίαν καὶ τὸ σκότος πιέζει, στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὰ ἔργα Σου τὰ δυνατὰ τὰ ἀρχαῖα καὶ τὴν ἁγίαν ὁδόν Σου ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνίσχυσον τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν εἰς τὴν αὐτὴν δύναμιν ποὺ ὡδήγησε τὸν Ἰσραὴλ διὰ τῆς θαλάσσης, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς διὰ πάσης θλίψεως ἕως οὗ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ σωτηρίᾳ ποὺ ἔχεις ἐπιτελέσει.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →