Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 1 — με τον Χοτζ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της Μεταρρυθμισμένης παράδοσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχόλιο του Καρόλου Χοτζ πάνω στους Ρωμαίους, την Α' Κορινθίους και την Εφεσίους. Αυτό το σεβαστό έργο προσφέρει ακριβή δογματική διορατικότητα στην πρώτη επιστολή του αποστόλου Παύλου προς τους Κορινθίους. Καθώς ανοίγουμε το πρώτο κεφάλαιο, η προσεκτική έκθεση του Χοτζ φωτίζει το ιστορικό πλαίσιο, τους αγώνες της εκκλησίας και τη διαρκή δύναμη του ευαγγελίου. Είθε ο Κύριος να μας δώσει καρδιές να δεχθούμε τον λόγο του με ταπείνωση και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια διαβάζουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Ας εγκατασταθούν βαθιά τα λόγια της Γραφής καθώς τα εφαρμόζει το Πνεύμα. Κάντε παύση μετά από κάθε τμήμα για να σκεφθείτε τον χαιρετισμό του Παύλου, την ευχαριστία του και την πρόσκλησή του σε ενότητα εν Χριστώ. Δεχθείτε το κείμενο όχι απλώς ως αρχαία ιστορία αλλά ως ζωντανή διδασκαλία για την εκκλησία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χοτζ αρχίζει θέτοντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των πιστών της Κορίνθου.
Οι απόγονοι των αποίκων που έστειλε ο Ιούλιος Καίσαρ, οι Έλληνες που ελκύθηκαν στην κύρια πόλη της χώρας τους, οι Ιουδαίοι και οι ξένοι από όλα τα μέρη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συγκεντρώθηκαν εδώ. Ο κυρίαρχος χαρακτήρας του λαού ήταν αναμφίβολα ελληνικός. Η πλειοψηφία των προσηλυτισμένων στον Χριστιανισμό ήταν πιθανώς Έλληνες, σε διάκριση από τους Ιουδαίους. (Βλέπε Α' Κορινθίους 12:1.) Σε όλες τις εποχές οι Έλληνες διακρίνονταν για την αγάπη τους προς τη θεωρία, τη ματαιοδοξία και την αγάπη για την ηδονή, και το κομματικό τους πνεύμα.Στη συνέχεια εξετάζει το κομματικό πνεύμα που διαιρούσε την εκκλησία.
Μια εκκλησία αποτελούμενη από ανθρώπους με αυτά τα χαρακτηριστικά, με μεγάλη ανάμειξη Ιουδαίων προσηλυτισμένων, μορφωμένων μέσα στον εξευγενισμένο ειδωλολατρισμό, περιτριγυρισμένων από όλα τα κίνητρα για ακολασία, διδαγμένων να θεωρούν την ηδονή, αν όχι το ύψιστο αγαθό, όμως σε κάθε μορφή αγαθό, πιεζόμενων από παντού από φιλοσόφους και ψευδοδιδασκάλους, θα ανέμενε κανείς να παρουσιάζει ακριβώς τα χαρακτηριστικά που σε αυτή την επιστολή φαίνονται τόσο καθαρά. Το κομματικό τους πνεύμα. 'Ο ένας έλεγε εγώ είμαι του Παύλου, άλλος εγώ του Απολλώ, άλλος εγώ του Κηφά, άλλος εγώ του Χριστού.' Πολλή εφευρετικότητα και μάθηση δαπανήθηκαν για να προσδιοριστεί η φύση αυτών των κομματικών διαιρέσεων. Αυτό που μπορεί να θεωρηθεί λίγο πολύ ικανοποιητικά προσδιορισμένο είναι, — 1. Ότι υπήρχαν φατρίες στην εκκλησία της Κορίνθου που αυτοαποκαλούνταν με τα ονόματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, και επομένως ότι τα ίδια τα ονόματα δίνουν ένα κλειδί για τον χαρακτήρα των κομμάτων.Ο Χοτζ προχωρεί να διακρίνει τις διάφορες φατρίες και τα υποκείμενα κίνητρά τους.
Η ιδέα ότι τα ονόματα του Παύλου, του Απολλώ και του Κηφά χρησιμοποιούνται μεταφορικά, όταν εννοούνταν πραγματικά άλλοι διδάσκαλοι, είναι τόσο αφύσικη και έχει τόσο λίγη υποστήριξη, ώστε τώρα σχεδόν καθολικά απορρίπτεται. 2. Μπορεί να υπάρχει μικρή αμφιβολία ότι εκείνοι που αυτοαποκαλούνταν με το όνομα του Παύλου, ή έκαναν τους εαυτούς τους οπαδούς του, ήταν κυρίως οι εθνικοί προσηλυτισμένοι, — άνθρωποι που μεγάλωσαν ελεύθεροι από τη δουλεία του Μωσαϊκού νόμου και ελεύθεροι από την επιρροή των ιουδαϊκών ιδεών και εθίμων. Ήταν διατεθειμένοι να ωθήσουν στα άκρα την ελευθερία του ευαγγελίου, να θεωρούν αδιάφορα πράγματα που είναι από μόνα τους αμαρτωλά, και να αντιμετωπίζουν χωρίς σεβασμό τις επιφυλάξεις των αδύναμων. 3. Οι στενές σχέσεις που υπήρχαν μεταξύ του Παύλου και του Απολλώ, όπως υποδεικνύονται σε αυτές τις επιστολές, επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι δεν ήταν για δογματικούς λόγους που οι οπαδοί του τελευταίου διέφεραν από εκείνους του πρώτου.Προσδιορίζει περαιτέρω την ιουδαϊστική αντίθεση που αμφισβητούσε την αποστολική εξουσία.
Είναι πιθανό ότι εκείνοι που αντέτειναν στον Παύλο ότι δεν κήρυττε με τη 'σοφία των λόγων', ήταν εκείνοι που ελκύονταν από την ευγλωττία του Απολλώ. 4. Είναι σχεδόν εξίσου βέβαιο ότι εκείνοι που έλεγαν, 'Εμείς είμαστε του Πέτρου', ήταν οι ιουδαϊστές, καθώς ο Πέτρος ήταν ιδιαίτερα ο απόστολος της περιτομής. Δεν υπάρχει όμως απόδειξη από αυτή την επιστολή ότι οι ηγέτες αυτής της φατρίας είχαν επιχειρήσει να εισαγάγουν στην Κόρινθο την τήρηση του ιουδαϊκού νόμου. Αλλά ήταν αποφασισμένοι αντίπαλοι του αποστόλου Παύλου. Είχαν έρθει στην Κόρινθο με συστατικές επιστολές (Β' Κορινθίους 2:1). Ήταν Εβραίοι (Β' Κορινθίους 11:22), ισχυρίζονταν ότι ήταν διάκονοι του Χριστού (Β' Κορινθίους 11:23), ήταν ψευδοαπόστολοι (Β' Κορινθίους 11:13), διάκονοι του Σατανά, χειριζόμενοι τον λόγο του Θεού δολίως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χοτζ ολοκληρώνει την επισκόπησή του για την κατάσταση της εκκλησίας με μια βαρυσήμαντη ποιμαντική σκέψη.
Τέτοια είναι η εικόνα που παρουσιάζεται σε αυτή την επιστολή μιας από τις πιο ακμαίες εκκλησίες της αποστολικής εποχής, ζωγραφισμένη όχι από εχθρό αλλά από τον ίδιο τον απόστολο. Παρ' όλα αυτά, υπήρχαν όχι μόνο πολλά καθαρά και υποδειγματικά μέλη της εκκλησίας, αλλά και πολλή πίστη και ευσέβεια ακόμη και σε εκείνους που ήταν λίγο πολύ υπεύθυνοι για αυτές τις αταξίες. Ο Παύλος, επομένως, τους προσφώνησε ως αγιασμένους εν Χριστώ Ιησού, ευχαριστεί τον Θεό για τη χάρη που τους είχε δοθεί, και εκφράζει την πεποίθησή του ότι ο Θεός θα τους διατηρήσει αμέμπτους μέχρι την ημέρα του Κυρίου Ιησού. Αυτό μας δείχνει πώς λειτουργεί το ευαγγέλιο σε ειδωλολατρικές χώρες. Είναι σαν προζύμι κρυμμένο σε μέτρο αλεύρου. Χρειάζεται πολύς χρόνος πριν ζυμωθεί όλη η μάζα. Δεν μεταμορφώνει τον χαρακτήρα των ανθρώπων ή την κατάσταση της κοινωνίας σε μια στιγμή, αλλά διατηρεί μια συνεχή σύγκρουση με το κακό μέχρι να νικηθεί τελικά. 4.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η παρουσία φατριών στην Κόρινθο αποκαλύπτει τη δική μας τάση να εκτιμούμε ανθρώπινους ηγέτες πάνω από τον Χριστό; Με ποιους τρόπους μπορεί η δύναμη του ευαγγελίου να εξακολουθεί να εργάζεται μέσα σε εμφανή αταξία στην εκκλησία; Ποια βήματα ταπεινής μετάνοιας προτρέπει το Πνεύμα καθώς σκεφτόμαστε το παράδειγμα του Παύλου για υπομονετική πιστότητα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ὁ ἐκλεξάμενος τὰ ἀσθενῆ καὶ μωρὰ τοῦ κόσμου τούτου ἵνα καταισχύνῃς τοὺς σοφούς, δεόμεθά σου νὰ δώσῃς ἡμῖν τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ σου, ἵνα καυχώμεθα μόνον ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ. Κατάστειλον τὴν ὑπερηφανίαν ἡμῶν, ἴασαι τὰ σχίσματα τὰ λυποῦντα τὴν ἐκκλησίαν σου, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀμέμπτους ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ εὐαγγέλιον βεβαιωθῇ ἐν ἡμῖν ὡς δύναμις Θεοῦ εἰς σωτηρίαν. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς πιστότητος τῆς διαθήκης σου, εἰς ἔπαινον τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →