Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Ο Άγγελος στη Νύχτα και η Σκιά που Ανασύρθηκε: Ο Θεός που Λυτρώνει Εκείνους που Εμπιστεύονται σε Αυτόν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Σενναχηρείμ ο Ασσύριος, αφού κατέπιε τις δέκα φυλές και πολιόρκησε τις πόλεις του Ιούδα, στέλνει επιστολή γεμάτη βλασφημία, θεωρώντας τον ζωντανό Θεό τίποτε περισσότερο από τους λαξευτούς θεούς των εθνών που έχει ήδη κάψει. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου — ο νηφάλιος Αντιοχέας που διαβάζει την ιστορία με προσοχή και την αφήνει να ανοίξει προς τον Θεό — μας δείχνει τον Εζεκία να μεταφέρει εκείνη την επιστολή στον ναό και να την απλώνει ενώπιον του Κυρίου, ομολογώντας Αυτόν μόνο ως Δημιουργό του ουρανού και της γης. Ο προφήτης Ησαΐας φέρνει πίσω τη θεία απάντηση· και εκείνη ακριβώς τη νύχτα ο άγγελος του Κυρίου εξέρχεται και πατάσσει εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες Ασσυρίων, ώστε ο υπερήφανος βασιλιάς να φύγει στην πατρίδα του για να πέσει από τα ξίφη των ιδίων των υιών του. Ο Θεοδώρητος διαβάζει σε αυτό τη δικαιοσύνη και τη δύναμη του ενός αληθινού Θεού: ο βλάσφημος μαθαίνει από πείρα τη διαφορά ανάμεσα στον αληθινό Θεό και σε έναν ψεύτικο, και η λύτρωση ενός λαού που εμπιστεύεται γίνεται σημείο με το οποίο τα έθνη έρχονται να γνωρίσουν ότι ο Κύριος μόνος είναι Θεός. Έπειτα τα ίδια κεφάλαια μας δίνουν την ασθένεια και την ίαση του Εζεκία, και το θαύμα της σκιάς του ηλίου που ανασύρθηκε δέκα βαθμούς — ένα θαύμα, λέει ο Θεοδώρητος, που διαδόθηκε σε όλη την οικουμένη, ώστε ακόμη και ο βασιλιάς της Βαβυλώνας έστειλε πρέσβεις και δώρα στον βασιλιά των Ιουδαίων. Ο Θεός που ακούει την προσευχή του δικαίου βασιλιά, που λυτρώνει ενάντια σε κάθε πιθανότητα, και που είναι Κύριος ακόμη και του ηλίου και του χρόνου, είναι ο Θεός που διδασκόμαστε εδώ να εμπιστευόμαστε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Β' Βασιλειών 19–20 — Ο Εζεκίας, ακούγοντας τις απειλές του Σενναχηρείμ, 'έσχισε τα ιμάτιά του, και περιεβλήθη σάκκον, και εισήλθεν εις τον οίκον του Κυρίου', και έστειλε προς τον προφήτη Ησαΐα. Ο λόγος επέστρεψε: 'Μη φοβηθής τους λόγους ους ήκουσας… Ιδού, εγώ αποστέλλω πνεύμα επ' αυτόν.' Ο Σενναχηρείμ στέλνει επιστολή χλευάζοντας τον Θεό του Ισραήλ· 'και έλαβεν Εζεκίας την επιστολήν… και ανέβη εις τον οίκον του Κυρίου, και εξέτεινεν αυτήν ενώπιον Κυρίου. Και προσηύξατο Εζεκίας… Κύριε Θεέ Ισραήλ, ο καθήμενος επί των χερουβίμ, συ εί Θεός, συ μόνος… Νυν ουν, Κύριε ο Θεός ημών, σώσον ημάς εκ χειρός αυτού, όπως γνώσι πάντα τα βασίλεια της γης ότι συ εί Κύριος ο Θεός, συ μόνος.' Ο Ησαΐας απαντά με τον λόγον του Κυρίου κατά του υπερήφανου Ασσυρίου· 'και εγένετο εν τη νυκτί εκείνη, και εξήλθεν άγγελος Κυρίου, και επάταξεν εν τη παρεμβολή των Ασσυρίων εκατόν ογδοήκοντα πέντε χιλιάδας.' Ο Σενναχηρείμ επιστρέφει στη Νινευή και θανατώνεται από τους υιούς του. Έπειτα ο Εζεκίας ασθενεί 'έως θανάτου'· κλαίει και προσεύχεται, και ο Κύριος προσθέτει δεκαπέντε έτη στη ζωή του και δίνει σημείο: 'επέστρεψεν η σκιά οπίσω δέκα βαθμούς.' Και έρχονται οι απεσταλμένοι της Βαβυλώνας, στους οποίους ο βασιλιάς άφρονα δείχνει όλους τους θησαυρούς του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος διαβάζει την προσευχή του Εζεκία ως ομολογία ανθρώπου που γνωρίζει τη διαφορά ανάμεσα στον Ποιητή των πάντων και στα είδωλα των εθνών. Ο Σενναχηρείμ έχει κάψει τους θεούς των λαών και νόμισε τον Κύριο όμοιο· αλλά ο βασιλιάς απαντά ότι ο βλάσφημος πρέπει να διδαχθεί από πείρα:
Αυτό, λέγει, κίνησε τον ανόσιο αυτόν προς ασεβεία. Διότι νόμισε ότι Εσύ ήσουν όμοιος με τους θεούς που δεν υπάρχουν· αλλά ας μάθει από πείρα, Δέσποτα, πόση είναι η διαφορά ανάμεσα στον αληθινό Θεό και σε έναν ψεύτικο. Και η λύτρωση ενός λαού που εμπιστεύεται, λέγει ο Θεοδώρητος, γίνεται το ίδιο το μέσο με το οποίο τα έθνη έρχονται στη γνώση του Θεού, διότι θα δουν τη διαφορά γραμμένη στην έκβαση:
δηλώνει ότι η σωτηρία μας θα γίνει μέσο προγνώσεως ευσεβείας, όταν δουν όλους τους άλλους ηττημένους, αλλά εμάς μόνους να έχουμε νικήσει. Έπειτα η απάντηση πέφτει σε μία μόνο νύχτα. Ο Θεοδώρητος αφηγείται το θαύμα νηφάλια και ακριβώς:
ο Δεσπότης, δεχθείς την ικεσία, εν μια στιγμή της νυκτός παρέδωσε εις θάνατον εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδας των Ασσυρίων. Όλη η υπερήφανη στρατιά που θεωρούσε τον ζωντανό Θεό πράγμα από ξύλο και λίθο καταστρέφεται μεταξύ της δύσεως και της ανατολής ενός ηλίου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο τέλος του υπερήφανου βασιλιά είναι η δικαιοσύνη του Θεού μετρημένη πίσω επάνω του, διότι το χέρι που μαινόταν κατά του Ποιητού πλήττεται από τους υιούς του ιδίου του οίκου του:
Διότι αφού είχε μαινθεί κατά του Ποιητού του, υπέστη σφαγή από τα χέρια εκείνων που είχε γεννήσει. Δύο ακόμη σημειώσεις της αναγνώσεως του Θεοδωρήτου ανοίγουν την καρδιά αυτών των κεφαλαίων. Πρώτον, όταν ο Κύριος υπόσχεται να σώσει την πόλη, ονομάζει όχι τον Εζεκία αλλά τον Δαβίδ — και ο Θεοδώρητος ακούει σε αυτό μια θεία φρουρά κατά της υπερηφάνειας στην οποία ακόμη και ένας λυτρωμένος βασιλιάς μπορεί να πέσει, διότι η αιτία της σωτηρίας ανήκει όχι στον σωζόμενο αλλά στον Θεό που σώζει:
αναχαιτίζοντας την υπερηφάνεια, απέδωσε την αιτία της σωτηρίας όχι σε αυτόν, αλλά στον Δαβίδ. Η λύτρωση είναι χάρις, όχι ανταπόδοση· και πράγματι, σημειώνει ο Θεοδώρητος, το αμέσως επόμενο που λέει η ιστορία είναι ότι η καρδιά του Εζεκία υψώθηκε. Έπειτα έρχεται το θαύμα που ξεπέρασε κάθε στρατό: η σκιά του ηλίου ανασύρθηκε προς τα πίσω ως σημείο προς τον ασθενή βασιλιά. Ο Θεοδώρητος θαυμάζει ότι αυτό το θαύμα, σε αντίθεση με τη σφαγή της νυκτός, είδαν όλοι στη γη:
Το θαύμα όμως περί τον ήλιον διεδόθη εις όλην την οικουμένην. Διότι η επιστροφή του ηλίου έγινε γνωστή εις πάντας. Ο Θεός που ακούει τα δάκρυα ενός ανθρώπου που πεθαίνει δείχνεται εδώ Κύριος ακόμη και του ηλίου και του χρόνου, ικανός να ανασύρει τις ίδιες τις ώρες. Αυτός είναι ο Θεός στον οποίο ο χριστιανός εμπιστεύεται: όχι μία από τις δυνάμεις που δεν υπάρχουν, αλλά ο Ποιητής του ουρανού και της γης, που λυτρώνει εκείνους που καταφεύγουν σε Αυτόν ενάντια σε κάθε πιθανότητα, που μετρά δικαιοσύνη πίσω επάνω στον βλάσφημο, και που είναι κυρίαρχος επί της τάξεως του ίδιου του κόσμου. Ο άγγελος που διήλθε μέσα από το στρατόπεδο τη νύχτα είναι σημείο ότι κανένας στρατός του εχθρού δεν μπορεί να σταθεί κατά του Κυρίου των δυνάμεων όταν ο λαός Του απλώνει την ανάγκη του ενώπιόν Του και εμπιστεύεται σε Αυτόν μόνο.
Απαντήστε
Απόκριση
Μάθε από τον Εζεκία πού να μεταφέρεις τον φόβο σου. Όταν έρχεται η επιστολή του εχθρού, γεμάτη απειλές πολύ μεγάλες για σένα — ασθένεια, απώλεια, οι δυνάμεις του κόσμου παραταγμένες εναντίον σου — μην της απαντάς με τη δική σου δύναμη. Μεταφορά την στον οίκο του Κυρίου και άπλωσέ την ανοιχτή ενώπιόν Του, ομολογώντας Αυτόν μόνο ως Θεό, τον Ποιητή του ουρανού και της γης, δίπλα στον οποίο κάθε απειλητική δύναμη είναι πράγμα που δεν υπάρχει. Ο Θεός που ακούει την προσευχή του δικαίου βασιλιά μπορεί να διασκορπίσει σε μία μόνο νύχτα στρατό που ποτέ δεν θα μπορούσες να αντιμετωπίσεις· ο Θεός που είναι Κύριος του ηλίου μπορεί να ανασύρει τις ίδιες τις ώρες για το καλό εκείνου που κλαίει ενώπιόν Του. Έτσι μη μετράς τη λύτρωσή σου από το μέγεθος του κινδύνου, αλλά από το μέγεθος Εκείνου στον οποίο εμπιστεύεσαι. Και φύλαγε την καρδιά σου στην ώρα της σωτηρίας. Ο Θεοδώρητος προειδοποιεί ότι ακόμη και ένας λυτρωμένος βασιλιάς υπερηφανεύθηκε, και ότι ο Κύριος σκόπιμα απέδωσε τη σωτηρία στον Δαβίδ και όχι στον Εζεκία, μήπως ο σωζόμενος λησμονήσει ποιος σώζει. Όταν ο Θεός σε έχει ακούσει, δόξασέ Τον· μη καυχιέσαι, όπως ο Εζεκίας έδειξε στους Βαβυλωνίους τους θησαυρούς του, τα δώρα που ήρθαν σε σένα από νίκη που δεν κέρδισες. Ας είναι ο Θεός που σε λυτρώνει ενάντια σε κάθε πιθανότητα, και που είναι Κύριος ακόμη και του χρόνου, ολόκληρο το καύχημα της καρδιάς σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, Θεέ του Ισραήλ, ο καθήμενος επί των Χερουβίμ, Συ εί Θεός μόνος επί πάντων των βασιλείων της γης, και Συ εποίησας τον ουρανόν και την γην: όπως ο δούλος Σου Εζεκίας απλώνω ενώπιόν Σου κάθε επιστολή του εχθρού, κάθε απειλή πολύ μεγάλη για εμένα, και ομολογώ ότι πλην Σου δεν υπάρχει άλλος. Συ εξαπέστειλας τον άγγελόν Σου εν τη νυκτί και ελύτρωσας λαόν εμπιστευόμενον ενάντια σε κάθε πιθανότητα· Συ εμέτρησες δικαιοσύνη πίσω επάνω στον βλάσφημο που εμαίνετο κατά του Ποιητού του· και Συ ανέσυρες την ίδια τη σκιά του ηλίου για το καλό εκείνου που έκλαιε ενώπιόν Σου, δείχνοντας τον Εαυτόν Σου Κύριον ακόμη και του χρόνου. Άκουσέ με όταν καταφεύγω σε Σένα, και ας διδάξει η λύτρωσή μου τα έθνη ότι Συ μόνος εί Θεός. Φύλαξον την καρδίαν μου από υπερηφάνειαν εν τη ώρα της σωτηρίας· ας αποδώσω τη σωτηρία μου όχι εις εαυτόν αλλά εις το έλεός Σου, και μη καυχηθώ ποτέ ως ιδία τα δώρα που ήλθαν διά νίκης την οποίαν Συ ενίκησας. Εις Σέ, Χριστέ ο Θεός ημών, ο Κύριος του ουρανού και της γης και πάντων των αιώνων, μετά του Πατρός και του Παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →