← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 19 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Πράξεις 19Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη διακονία του αποστόλου Παύλου στην Έφεσο όπως φωτίζεται από την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να δούμε πώς η πρώτη εκκλησία προχώρησε από το προπαρασκευαστικό έργο του Ιωάννη του Βαπτιστή στο πλήρες φως του Χριστού και την έκχυση του Πνεύματος. Το υπόμνημά του υπογραμμίζει την ενότητα του απολυτρωτικού σχεδίου του Θεού διαμέσου των διαθηκών και την αναγκαιότητα της ορθής διδασκαλίας για την αληθινή πνευματική δύναμη. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας κατανόηση του βαπτίσματος, των χαρισμάτων του Πνεύματος και της εξουσίας του ονόματος του Χριστού. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια να ενισχύσουν την πίστη και να διεγείρουν φρέσκια υπακοή στην εποχή μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το δέκατο ένατο κεφάλαιο των Πράξεων στο σύνολό του. Ακούστε την κίνηση του Πνεύματος μεταξύ νέων μαθητών, την τόλμη του κηρύγματος του Παύλου και τις ισχυρές αποδείξεις που συνόδευαν τον λόγο. Προσέξτε πώς το όνομα του Ιησού μεγαλύνεται ακόμη και όταν αντιτίθεται από ψευδείς πρακτικούς. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν μελετήσουμε τους στοχασμούς του Καλβίνου για αυτά τα γεγονότα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει την ερμηνεία του θέτοντας τη σκηνή για τους μαθητές που συναντά ο Παύλος στην Έφεσο. 1. Ο Λουκάς δείχνει εδώ ότι η Εκκλησία της Εφέσου όχι μόνο επιβεβαιώθηκε και αυξήθηκε με την επιστροφή του Παύλου, αλλά και ότι εκεί έγινε ένα θαύμα, επειδή τα ορατά χαρίσματα του Πνεύματος δόθηκαν σε ορισμένους ακατέργαστους και νέους μαθητές. Επιπλέον, δεν είναι γνωστό αν ήταν κάτοικοι της πόλης ή ξένοι· ούτε έχει μεγάλη σημασία. Δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι ήταν Ιουδαίοι, επειδή είχαν λάβει το βάπτισμα του Ιωάννη· επίσης, πρέπει να θεωρηθεί ότι κατοικούσαν στην Έφεσο όταν ο Παύλος τους βρήκε εκεί. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τη δήλωση των μαθητών ότι δεν είχαν ακούσει ούτε αν υπάρχει Άγιο Πνεύμα. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει Άγιο Πνεύμα. Πώς θα μπορούσε να συμβεί, άνθρωποι που ήταν Ιουδαίοι να μην άκουσαν τίποτα για το Πνεύμα, για το οποίο οι προφήτες μιλούν παντού, και του οποίου οι έπαινοι και οι τίτλοι είναι παρόντες σε όλη την Γραφή; Σίγουρα συμπεραίνουμε από αυτό ότι ο Παύλος δεν μίλησε γενικά για το Πνεύμα· και ότι αυτοί οι άνθρωποι, όπως ρωτήθηκαν, αρνήθηκαν ότι γνώριζαν εκείνα τα ορατά χαρίσματα με τα οποία ο Θεός είχε στολίσει τη βασιλεία του Υιού του. Επομένως, ομολογούν ότι δεν γνωρίζουν αν ο Θεός δίνει τέτοια δώρα. Άρα, υπάρχει στον λόγο Πνεύμα η μεταφορά μετωνυμία. Και αυτή η έννοια επιβεβαιώνεται από το ότι αν είχαν αρνηθεί εντελώς ότι γνώριζαν οτιδήποτε σχετικά με το Πνεύμα του Θεού, ο Παύλος δεν θα είχε παραλείψει με σιωπή ένα τόσο χονδροειδές λάθος· ναι, ένα λάθος εντελώς τερατώδες. Όταν ρωτά για ποιο σκοπό ή πώς βαπτίστηκαν, δείχνει ταυτόχρονα ότι όπου ο Χριστός είχε κηρυχθεί σωστά και πλήρως, εμφανίζονταν και τα ορατά χαρίσματα, ώστε αυτή η λατρεία να είναι κοινή σε όλες τις εκκλησίες. Γι' αυτό, δεν είναι παράξενο αν ο Παύλος απορεί που οι πιστοί αγνοούν τέτοια δόξα του Χριστού, την οποία ο Θεός θα ήθελε να είναι φανερή παντού εκείνη την εποχή· και αμέσως μια διόρθωση, τους λέει ότι δεν πρέπει να μείνουν σε εκείνα τα στοιχειώδη που είχαν μάθει· επειδή ήταν έργο του Ιωάννη να προετοιμάσει μαθητές για τον Χριστό. Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια πώς το βάπτισμα του Ιωάννη έδειχνε προς τον Χριστό και πώς το χριστιανικό βάπτισμα εκπληρώνει την ίδια χάρη. Και ακόμη και από αυτό διδασκόμαστε ότι το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν σημείο μετανοίας και άφεσης αμαρτιών και ότι το βάπτισμά μας σήμερα δεν διαφέρει καθόλου από αυτό, παρά μόνο ότι ο Χριστός έχει ήδη αποκαλυφθεί, και στον θάνατο και την ανάστασή του η σωτηρία μας έχει τελειοποιηθεί· και έτσι το βάπτισμα οδηγήθηκε στο αποτέλεσμά του· επειδή από εκείνη την πηγή του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού για την οποία μίλησα, ρέει η μετάνοια, και εκεί αναφέρεται πάλι η πίστη ώστε να ζητήσει από εκεί δωρεάν δικαιοσύνη. Συνοπτικά, ο Παύλος δείχνει καθαρά ότι εκείνο ήταν το βάπτισμα της αναγέννησης και της ανανέωσης όπως το δικό μας. Και επειδή τόσο ο καθαρισμός όσο και η καινότητα ζωής ρέουν από τον Χριστό μόνο, λέει ότι ήταν θεμελιωμένο στην πίστη του, με τα οποία λόγια διδασκόμαστε επίσης ότι από αυτό εξαρτάται όλη η δύναμη του βαπτίσματος, ότι αρπάζουμε με πίστη στον Χριστό ό,τι το βάπτισμα απεικονίζει· τόσο μακριά είναι το εξωτερικό σημείο από το να αφαιρεί ή να μειώνει τη χάρη του Χριστού έστω και κατά ένα ιώτα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος εξετάζει τον προσωρινό χαρακτήρα ορισμένων σημείων όπως η επιθέση χεριών και προειδοποιεί κατά της συνέχισης αυτών μόλις ο σκοπός τους εκπληρωθεί. Επιπλέον, καθώς ομολογώ ότι αυτή η επιθέση χεριών ήταν μυστήριο, έτσι λέω ότι εκείνοι που συνέχισαν να το μιμούνται έπεσαν λόγω άγνοιας. Διότι αφού όλοι συμφωνούν σε αυτό, ότι ήταν χάρη που επρόκειτο να διαρκέσει μόνο για ένα διάστημα, η οποία φανερώθηκε με εκείνο το σημείο, είναι διεστραμμένο και γελοίο πράγμα να διατηρείται το σημείο αφού η αλήθεια έχει αφαιρεθεί. Υπάρχει άλλη σχέση του βαπτίσματος και της ευχαριστίας, όπου ο Κύριος μαρτυρεί ότι εκείνα τα δώρα είναι ανοιχτά για εμάς, τα οποία η Εκκλησία θα απολαμβάνει μέχρι το τέλος του κόσμου. Γι' αυτό πρέπει να διακρίνουμε επιμελώς και σοφά τα αιώνια μυστήρια από εκείνα που διαρκούν μόνο για ένα διάστημα, μήπως μάταιες και φευγαλέες ομοιότητες έχουν θέση μεταξύ των μυστηρίων. Ενώ οι άνθρωποι του παρελθόντος χρησιμοποιούσαν την επιθέση χεριών, για να επιβεβαιώσουν την ομολογία πίστεως σε εκείνους που είχαν μεγαλώσει, δεν το αποδοκιμάζω· αρκεί να μην νομίζει κανείς ότι η χάρη του Πνεύματος είναι συνδεδεμένη με μια τέτοια τελετή, όπως κάνει ο Ιερώνυμος κατά των Λουκιφεριανών.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού μπορεί να εξακολουθείτε να αναπαύεστε σε προπαρασκευαστικές αλήθειες αντί να προχωράτε προς την πληρότητα του Χριστού; 2. Πώς η ενότητα του βαπτίσματος του Ιωάννη και του χριστιανικού βαπτίσματος ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στη συνεπή χάρη του Θεού; 3. Με ποιους τρόπους πειράζεστε να αντιμετωπίζετε τα πνευματικά χαρίσματα ή σημεία ως μόνιμα αντί ως προσωρινές επιβεβαιώσεις του λόγου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου σφραγίσας τοὺς πιστεύσαντας ἐν Ἐφέσῳ διὰ τῆς ἐπαγγελθείσης δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ καὶ ποιήσας τὸν λόγον Σου νὰ ὑπερισχύσῃ σφοδρῶς ἐπὶ παντὸς εἰδώλου, χάρισόν ἡμῖν χάριν νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ τοῦ Υἱοῦ μόνου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ μεταχειριζώμεθα τὰ ἱερὰ σημεῖα ὡς σκοποὺς καθ' ἑαυτά, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς διὰ τῆς διαθηκικῆς πιστότητος νὰ μεγαλύνωμεν τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῇ γενεᾷ ἡμῶν. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Κυρίου, ὅστις μετὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος βασιλεύει εἰς τοὺς αἰῶνας, Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →