Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 23-24 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση του Αμερικανικού Πρεσβυτεριανισμού, οι Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς πάνω στην Αγία Γραφή αποτελούν έναν σταθερό οδηγό για την κατανόηση των καθορισμένων καιρών και των ιερών τελετών της Παλαιάς Διαθήκης. Το σχόλιό του στο Λευιτικόν 23-24 κατευθύνει την προσοχή στο εβδομαδιαίο Σάββατο, τις ετήσιες εορτές και τις ιερές προσφορές που ρύθμιζαν τη ζωή του Ισραήλ ενώπιον του Κυρίου. Μέσα από προσεκτική προσοχή στο κείμενο, ο Μπάρνς βοηθά τους αναγνώστες να δουν πώς αυτές οι διατάξεις προεικόνιζαν μεγαλύτερες πραγματικότητες που εκπληρώθηκαν στον Χριστό. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να καθίσουμε κάτω από την έκθεσή του με ευλάβεια και ευγνωμοσύνη για το φως που ρίχνει στην Γραφή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 23 και 24 του Λευιτικού. Αυτά τα κεφάλαια μας παρουσιάζουν τις καθορισμένες εορτές του Κυρίου και τους κανονισμούς για τους λύχνους της σκηνής και τους άρτους της προθέσεως. Καθώς ακούμε τα λόγια της Γραφής, ας προετοιμάσει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε την διδασκαλία που ακολουθεί από τις προσεκτικές σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει την πραγματεία του για τους καθορισμένους καιρούς διευκρινίζοντας την πρακτική καθοδήγησή τους για τον λαό.
Στίχος 2. Οι εορτές - κυριολεκτικά, οι καθορισμένοι καιροί. Έτσι στο Λευιτικόν 23:4, Λευιτικόν 23:37, κ.λπ. Αυτό το τμήμα Λευιτικόν 23:1-38 εκθέτει για πρακτική καθοδήγηση τη σχέση στην οποία οι καθορισμένοι καιροί του Κυρίου, εβδομαδιαίοι καθώς και ετήσιοι, στέκονταν προς τις συνήθεις ασχολίες του λαού. Ιερές συγκλήσεις - Ημέρες σαββατικής αναπαύσεως για όλο τον λαό· οφείλουν το όνομά τους σε συγκεντρώσεις για θρησκευτική οικοδομή, οι οποίες, σε μεταγενέστερους χρόνους, πιθανώς γίνονταν σε κάθε πόλη και χωριό στην αγία γη. Υπήρχαν κατά τη διάρκεια του έτους, εκτός από τα εβδομαδιαία Σάββατα, επτά ημέρες ιερών συγκλήσεων Έξοδος 12:16· Αριθμοί 28:18, Αριθμοί 28:25-26· Αριθμοί 29:1, Αριθμοί 29:12, Αριθμοί 29:35, με διάκριση μεταξύ τους όσον αφορά την αυστηρότητα της τήρησης (συγκρίνετε Λευιτικόν 23:3, Λευιτικόν 23:28 με Λευιτικόν 23:7).Στη συνέχεια διακρίνει το Πάσχα από την Εορτή των Αζύμων σε αυτούς τους στίχους.
Στίχοι 5-8. Σε αυτούς τους στίχους, το Πάσχα, ή Πασχάλιο Δείπνο, και η Εορτή των Αζύμων, αναφέρονται σαφώς ως διακριτές εορτές. Βλέπε Έξοδος 12:6, Έξοδος 12:15, Έξοδος 12:17· Αριθμοί 28:16-17. Λευιτικόν 23:5 Βλέπε Έξοδος 12:6. Σύμφωνα με τον εβραϊκό τρόπο υπολογισμού, η 15η ημέρα του μηνός άρχιζε το βράδυ της 14ης. Η ημέρα της ιερής συγκλήσεως με την οποία άρχιζε η Εορτή των Αζύμων Λευιτικόν 23:7 ήταν η 15η, και εκείνη με την οποία τελείωνε ήταν η 21η. Συγκρίνετε Αριθμοί 28:16-17. Λευιτικόν 23:6 Εορτή - Οι τρεις εορτές (συχνά καλούμενες Μεγάλες Εορτές), Πάσχα, Πεντηκοστή και Σκηνοπηγία, στις οποίες το όνομα χαγ, δηλαδή εορτή ή χαρά ανήκει κυρίως Λευιτικόν 23:6, Λευιτικόν 23:34, Λευιτικόν 23:39, Λευιτικόν 23:41, διακρίνονταν από την παρουσία των αρρένων Ισραηλιτών στο εθνικό ιερό (συγκρίνετε Έξοδος 23:17· Έξοδος 34:23· Δευτερονόμιον 16:16). Σε μεταγενέστερους χρόνους ονομάζονταν από τους ραβίνους «εορτές προσκυνήματος». Αξίζει να σημειωθεί ότι η εβραϊκή λέξη είναι ταυτόσημη με την αραβική «χάτζ», το όνομα του προσκυνήματος στη Μέκκα, από το οποίο προέρχεται η γνωστή λέξη για προσκυνητή, «χάτζι». Λευιτικόν 23:7 Ουδεμία δουλική εργασία - κυριολεκτικά, ουδεμία εργασία κόπου, ουδεμία εργασία που ανήκει στην κοσμική κλήση κάποιου, όπως εργασία στη γεωργία ή τη χειροτεχνία. Η προετοιμασία τροφής επιτρεπόταν Έξοδος 12:16, άδεια που δεν χορηγείται στο εβδομαδιαίο Σάββατο, ή την ημέρα του εξιλασμού Λευιτικόν 23:28, Λευιτικόν 23:30· Έξοδος 20:10· Έξοδος 35:3. Λευιτικόν 23:8 Οι θυσίες που εννοούνται εδώ ονομάζονται στους Αριθμούς 28:19-24.Ο Μπάρνς στη συνέχεια ασχολείται με την ξεχωριστή εντολή σχετικά με τη συγκομιδή των σιτηρών.
Στίχοι 9-22. Αυτοί οι στίχοι περιέχουν μια ξεχωριστή εντολή σχετικά με τις θρησκευτικές υπηρεσίες που συνδέονται άμεσα με τη συγκομιδή των σιτηρών, δοθείσα προληπτικά εν όψει του χρόνου που ο λαός θα κατείχε τη γη της επαγγελίας. Λευιτικόν 23:10 Δέμα - Η αρχική λέξη, «όμερ», σημαίνει είτε ένα δέμα Δευτερονόμιον 24:19· Ρουθ 2:7, είτε ένα μέτρο Έξοδος 16:16. Η μετάφρασή μας είναι πιθανώς σωστή σε αυτό το σημείο. Η προσφορά που κυματιζόταν Λευιτικόν 7:30 ήταν πιθανότατα ένα μικρό δέμα κριθαριού, του σιτηρού που ωριμάζει πρώτο. Οι πρώτοι καρποί της συγκομιδής του σίτου προσφέρονταν επτά εβδομάδες αργότερα στους άρτους της Πεντηκοστής. Βλέπε Λευιτικόν 23:15-17. Οι δύο προσφορές έτσι απεικονίζουν την ακριβή αρχή και την ολοκλήρωση της συγκομιδής των σιτηρών· συγκρίνετε Ρουθ 1:22· Ρουθ 2:23.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς αντλεί τη σύνδεση με τον Χριστό ως τους πρώτους καρπούς σε αυτόν τον στοχασμό.
Φαίνεται εδώ να δηλώνει τη γη στην οποία επρόκειτο να κατοικήσουν οι Ισραηλίτες ώστε να εκφράσει ότι το αλεύρι έπρεπε να είναι εγχώριας παραγωγής. Οι δύο άρτοι έπρεπε απλώς να κυματισθούν ενώπιον του Γιαχβέ και έπειτα να γίνουν ιδιοκτησία των ιερέων. Ουδείς άρτος που περιέχει ζύμη μπορούσε να προσφερθεί στο θυσιαστήριο (βλέπε τη σημείωση Λευιτικόν 2:11). Ο σκοπός αυτής της προσφοράς φαίνεται να ήταν να παρουσιάσει στον Κύριο την καλύτερη παραγωγή της γης στην πραγματική κατάσταση στην οποία είναι πιο χρήσιμη για τη συντήρηση της ανθρώπινης ζωής. Έτσι αντιπροσώπευε με τον πλέον κατάλληλο τρόπο την ευχαριστία που άρμοζε στην εποχή. Οι άρτοι φαίνεται να ονομάζονται διακριτικά «οι πρώτοι καρποί για τον Γιαχβέ», και αναφορές σε αυτούς βρίσκονται στο Προς Ρωμαίους 11:16· Α' Κορινθίους 15:20, Α' Κορινθίους 15:23· Ιακώβου 1:18· Αποκάλυψη 14:4, κ.λπ.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η διάταξη των εορτών του Ισραήλ διαμορφώνει τα δικά μας πρότυπα λατρείας και αναπαύσεως σήμερα; Με ποιους τρόπους η προσφορά των πρώτων καρπών βαθαίνει την ευγνωμοσύνη μας για την ανάσταση του Χριστού; Ποιες ευθύνες φέρουμε ως εκείνοι που τώρα προσφέρουμε τους εαυτούς μας υπό το φως αυτών των αρχαίων σκιών;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεὲ φιλάνθρωπε, καθὼς συλλογιζόμεθα τὰς ὡρισμένας ἑορτὰς καὶ τὰς ἁγίας συνάξεις τὰς ἐκτεθείσας ἐν τῷ Λόγῳ Σου, Σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν αὐτῶν ἐν Χριστῷ, τῷ Πάσχα ἡμῶν καὶ τῇ ἀπαρχῇ ἐκ νεκρῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ ταύτας τὰς εὐαγγελικὰς σκιὰς τὰς νῦν πραγματωθείσας, ἵνα τιμῶμεν τὴν Κυριακήν, περιπατῶμεν ἐν ἁγιότητι, καὶ ἀναπαυώμεθα πλήρως ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ζῶμεν ὡς λαὸς ἀφιερωμένος εἰς τὴν δόξαν Σου, μέχρις ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὴν αἰώνιον σαββατικὴν ἀνάπαυσιν.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →