← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 14 — με τον Μακλάρεν

Λουκάς 14Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν πάνω στο κεφάλαιο 14 του Λουκά. Σε αυτό το απόσπασμα ο Ιησούς παρευρίσκεται σε σαββατικό γεύμα ανάμεσα σε παρατηρητικούς Φαρισαίους, θεραπεύει έναν άνθρωπο με υδρωπικία και στη συνέχεια ξεδιπλώνει παραβολές που αποκαλύπτουν τις δικαιολογίες που προσφέρουν οι άνθρωποι όταν προσκαλούνται στη βασιλεία του Θεού. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν μας βοηθά να δούμε τόσο το έλεος του Χριστού όσο και τους λεπτούς τρόπους με τους οποίους αποστρεφόμαστε από τη γιορτή Του. Ας προετοιμάσει το Πνεύμα τις καρδιές μας καθώς ακούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το κεφάλαιο 14 του Λουκά αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την ένταση στο τραπέζι του Φαρισαίου, την απρόσμενη θεραπεία, τη βιασύνη για θέσεις και την εύστοχη ιστορία του μεγάλου δείπνου στο οποίο κανείς δεν παρευρίσκεται. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας στις προσκλήσεις και τις προειδοποιήσεις που μιλά ο Ιησούς σε αυτό το κεφάλαιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά περιγράφοντας την αποδοχή της πρόσκλησης από τον Ιησού παρά την παγίδα. Ο Ιησούς ποτέ δεν αρνήθηκε πρόσκληση, είτε ο προσκαλών ήταν Φαρισαίος είτε τελώνης, φίλος είτε εχθρός. Ποτέ δεν παρεξήγησε τη διάθεση του οικοδεσπότη Του. Δέχτηκε «χαιρετισμούς όπου δεν υπάρχει καλοσύνη» και σε αυτή την περίπτωση δεν υπήρχε καμία. Ο οικοδεσπότης ήταν κατάσκοπος και το γεύμα ήταν παγίδα. Τι αντίθεση ανάμεσα στους κακόβουλους παρατηρητές στο τραπέζι, έτοιμους να σημειώσουν και να ερμηνεύσουν με τον χειρότερο τρόπο κάθε ενέργειά Του, και Εκείνον που αγαπούσε και ήθελε να ευλογήσει ακόμη και αυτούς! Η ψυχρή ατμόσφαιρα της καχυποψίας δεν πάγωσε τη ροή της ευγενικής ευεργεσίας και της σοφής διδασκαλίας Του. Η ταπεινή καλοσύνη Του παρέμεινε η ίδια μπροστά σε εχθρικούς παρατηρητές. Το θαύμα και οι δύο παραβολές στοχεύουν ευθέως στα λάθη τους. Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια την παρουσία του ανθρώπου με υδρωπικία και την παρακολούθηση των Φαρισαίων. Πιθανώς είχε απλώς μπει για να παρακολουθήσει το γεύμα, όπως επέτρεπε η ελευθερία των τρόπων τότε. Η απουσία οποιασδήποτε ένδειξης ότι ήρθε ελπίζοντας σε θεραπεία, και η απουσία οποιουδήποτε ίχνους πίστης εκ μέρους του, ή λόγου προς αυτόν από τον Χριστό, μαζί με την άμεση αποχώρησή του μετά τη θεραπεία, ευνοούν μάλλον την υπόθεση ότι είχε τοποθετηθεί ως δόλωμα της παγίδας, με τον υπολογισμό ότι η θέα του θα κινούσε τον Ιησού να τον θεραπεύσει. Οι στήνοντες την παγίδα «παρατηρούσαν» αν θα λειτουργούσε, και ο Ιησούς «απάντησε» στις σκέψεις τους, οι οποίες ήταν, αναμφίβολα, ορατές στα μάτια τους. Η απάντησή Του έχει τρία στάδια-μια ερώτηση που είναι μια διαβεβαίωση, η θεραπεία και μια άλλη ερώτηση που επιβεβαιώνει. Και τα τρία συναντούν σκυθρωπή σιωπή, η οποία μιλά περισσότερο από ό,τι θα έλεγαν τα λόγια. Η πρώτη ερώτηση παίρνει τους «νομικούς» στο δικό τους έδαφος και ουσιαστικά διαβεβαιώνει ότι η θεραπεία δεν παραβίαζε το Σάββατο. Ο Μακλάρεν δείχνει στη συνέχεια πώς ο Ιησούς αμφισβητεί τον συλλογισμό τους για το Σάββατο με μια άμεση ερώτηση. Ο Ιησούς αμφισβητεί την άρνηση της νομιμότητάς του, και η σιωπή των Φαρισαίων ομολογεί ότι δεν τολμούν να αρνηθούν. «Το γυμνό γεγονός της θεραπείας δεν απαγορεύεται», θα μπορούσαν να είχαν πει, «αλλά οι πράξεις που είναι απαραίτητες για τη θεραπεία είναι». Αλλά δεν χρειάστηκαν πράξεις για να λειτουργήσει η δύναμη αυτού του Θεραπευτή. Η έκχυση του θελήματός Του είχε δύναμη. Οι λεπτομερείς διακρίσεις τους για πράξεις νόμιμες και παράνομες ήταν ιστοί αράχνης, και η πράξη ελέους Του πέταξε ψηλά πάνω από τους ιστούς, σαν κάποιο όμορφο φτερωτό πλάσμα που γυαλίζει στον ήλιο, ενώ η αράχνη κάθεται στη σχισμή της απογοητευμένη. Η ευρεία αρχή που εμπεριέχεται στην πρώτη ερώτηση του Ιησού είναι ότι κανένας νόμος του Σαββάτου, κανένας λεγόμενος θρησκευτικός περιορισμός, δεν μπορεί ποτέ να απαγορεύσει τη βοήθεια προς τον δυστυχισμένο. Η ανάπαυση του Σαββάτου βαθαίνει, δεν διαταράσσεται, από τη δραστηριότητα για το καλό του ανθρώπου. Ο Μακλάρεν συνεχίζει αντανακλώντας στη σιωπηλή απάντηση των καλεσμένων μετά τη θεραπεία. Η δεύτερη ερώτηση στρέφεται από το νομικό σε μια ευρύτερη θεώρηση. Οι αυθόρμητες λειτουργίες της καρδιάς δεν πρέπει να φράσσονται από τελετουργικούς νόμους. Η ανάγκη απαιτεί άμεση βοήθεια. Δεν περιμένετε να δύσει ο ήλιος του Σαββάτου όταν το βόδι σας ή ο γάιδαρός σας είναι σε λάκκο. Η ανάγνωση «γιος» αντί για «βόδι», όπως στο περιθώριο της Αναθεωρημένης Έκδοσης, είναι αταίριαστη. Ο Ιησούς απευθύνεται στην ενστικτώδη επιθυμία να δοθεί άμεση βοήθεια ακόμη και σε ζώο που βρίσκεται σε κίνδυνο, και υπονοεί ότι πολύ περισσότερο θα έπρεπε να επιτρέπεται στο ίδιο ένστικτο άμεση δράση όταν το αντικείμενό του είναι άνθρωπος. Οι ακροατές καταδικάστηκαν από τον εαυτό τους, και η πεισματική σιωπή τους αποδεικνύει ότι το βέλος είχε χτυπήσει βαθιά.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν στρέφεται στις δικαιολογίες που προσφέρονται στην παραβολή και στο βαθύτερο νόημά τους. Όλες αυτές οι δικαιολογίες αναφέρονται σε νόμιμα πράγματα. Είναι απολύτως σωστό ο άνθρωπος να πάει να δει το χωράφι του, απολύτως σωστό τα δέκα βόδια να ζευχθούν και να δοκιμαστούν, απολύτως σωστό η γλυκύτητα του έγγαμου έρωτα να γευτεί και να πιει, απολύτως λάθος οποιοδήποτε από αυτά να τεθεί ως λόγος για να μην αποδεχθεί κανείς την προσφορά του Χριστού. Ας πάρουμε το μάθημα ότι η νόμιμη εργασία και οι νόμιμες και καθαρές στοργές μπορεί να καταστρέψουν μια ψυχή και μπορεί να αποτελέσουν το εμπόδιο που φράζει τον δρόμο της προς τον Θεό. Ο Μακλάρεν καταλήγει προτρέποντάς μας να δούμε ότι αυτές οι δικαιολογίες κρύβουν μια απλή απροθυμία. Έχω πει ότι ως πρόσχημα οι τρεις εξηγήσεις ήταν ανεπαρκείς. Όταν ένας άνθρωπος επικαλείται μια προηγούμενη υποχρέωση ως λόγο για να μην αποδεχθεί μια πρόσκληση, εννέα φορές στις δέκα είναι ένας ευγενικός τρόπος να πει: «Δεν θέλω να πάω». Έτσι ήταν και σε αυτή την περίπτωση. Πόσες από αυτές τις απόλυτες αδυναμίες, που καθιστούσαν απολύτως αδύνατο για τους τρεις αποστάτες να καθίσουν στο τραπέζι, θα είχαν λιώσει στον αέρα αν, κατά τύχη, είχε έρθει στο μυαλό τους η επιθυμία να βρίσκονται εκεί! Θα είχαν βρει μέσα να φροντίσουν το χωράφι και τα ζώα και το σπίτι, και να είναι στις θέσεις τους παρ’ όλα αυτά, αν το ήθελαν. Ο πραγματικός λόγος που κρύβεται πίσω από την αποστροφή των ανθρώπων από την προσφορά του Χριστού είναι, όπως είπα στην αρχή των παρατηρήσεών μου, ότι δεν ενδιαφέρονται να την έχουν. Δεν έχουν κλίσεις και γούστα για τις ανώτερες και καθαρότερες ευλογίες.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ζωή αισθάνεστε την ίδια παρατηρητική επιφυλακτικότητα που έδειξαν οι Φαρισαίοι απέναντι στον Ιησού; Ποιο νόμιμο καθήκον ή στοργή γίνεται συχνότερα η έτοιμη δικαιολογία που σας κρατά μακριά από την πληρέστερη πρόσκληση του Χριστού; Πώς θα μπορούσατε να ασκήσετε αυτή την εβδομάδα το είδος της ταπεινής αυτοταπείνωσης που συνέστησε ο Ιησούς στο τραπέζι;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, Εσύ ακόμη έρχεσαι στα τραπέζια μας και ακόμη μιλάς λόγια που αποκαλύπτουν τις καρδιές μας. Συγχώρησε τις ευγενικές αρνήσεις που προσφέρουμε ενώ ισχυριζόμαστε ότι Σε τιμούμε. Σπάσε τη γοητεία των χωραφιών μας, των βοδιών μας και των αγαπημένων μας αγαπημένων όταν στέκονται ανάμεσα σε εμάς και τη γιορτή Σου. Δίδαξέ μας να παίρνουμε τη χαμηλότερη θέση ώστε Εσύ να μας υψώσεις στον κατάλληλο καιρό. Σύρε μας με το Πνεύμα Σου στη χαρά της βασιλείας Σου, και κάνε μας πρόθυμους καλεσμένους που αφήνουμε πρόθυμα πίσω κάθε δικαιολογία. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →