Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 5 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το πέμπτο κεφάλαιο της πρώτης επιστολής προς τους Κορινθίους εκθέτει την επίπληξη του αποστόλου σε μια εκκλησία που είχε επιτρέψει χονδροειδή ανηθικότητα να παραμείνει αδιευκρίνιστη εντός των ορίων της. Το ζήτημα αφορά κάποιον που είχε λάβει τη σύζυγο του πατέρα του, ένα αδίκημα που παραβίαζε τόσο τη φυσική τάξη όσο και την αγιότητα της διαθήκης που απαιτείται από εκείνους που καλούνται από τον Θεό. Αντί να θρηνήσουν για την αμαρτία ή να ενεργήσουν για την απομάκρυνσή της, η σύναξη είχε συνεχίσει στην προηγούμενη καύχησή της. Αυτή η σιωπή αποκαλύπτει μια βαθύτερη αταξία: την αποτυχία να λογαριάσουν την κυρίαρχη αξίωση του Κυρίου επάνω στον λαό του ως εξαγνισμένο σώμα. Το κείμενο επομένως μεταβαίνει από την έκθεση του αδικήματος στο προδιαγεγραμμένο φάρμακο του χωρισμού, υπογραμμίζοντας ότι η ακεραιότητα της εκκλησίας στηρίζεται όχι στην ανθρώπινη ανοχή αλλά στην αποφασιστική ενέργεια εκείνων που φέρουν το όνομα του Χριστού. Σε αυτό εμφανίζεται η κυριαρχία του Θεού, διότι αυτός μόνος καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους ο λαός της διαθήκης του μπορεί να παραμείνει σε κοινωνία με αυτόν και μεταξύ τους.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το κεφάλαιο πλήρως, προσέχοντας την ακολουθία της φόρτισης του αποστόλου. Παρατηρήστε πρώτα την αναφορά της συγκεκριμένης παράβασης και την απάντηση της σύναξης με συνεχιζόμενη υπερηφάνεια. Σημειώστε την κλήση να πενθήσετε και να παραδώσετε τον παραβάτη στον Σατανά. Σημειώστε την εκτεταμένη εικόνα του ζυμώματος και την απομάκρυνσή του πριν από τη γιορτή. Διακρίνετε τις κρίσεις που απαιτούνται εντός της εκκλησίας από εκείνες που αφήνονται στον Θεό σχετικά με εκείνους έξω. Σκεφθείτε πώς η τελική εντολή να απομακρύνετε τον πονηρό άνθρωπο ολοκληρώνει το επιχείρημα και τι αυτό συνεπάγεται για την ορατή καθαρότητα της κοινότητας της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με το γεγονός μιας αναφερόμενης αιμομικτικής ένωσης που η εκκλησία δεν είχε κρίνει. Ο απόστολος δηλώνει ότι τέτοια πράξη δεν έπρεπε ούτε να ονομάζεται μεταξύ των αγίων, όμως η σύναξη είχε παραμείνει ακίνητη. Η καύχησή τους, ήδη επιπληχθείσα στο προηγούμενο κεφάλαιο ως στηριζόμενη σε χαρίσματα παρά στη χάρη, εμφανίζεται τώρα ακόμη πιο αταίριαστη παρουσία ανεκτής αμαρτίας. Το προδιαγεγραμμένο φάρμακο είναι η σύναξη στο όνομα του Κυρίου Ιησού, με την εξουσία του Κυρίου παρούσα, για να παραδώσουν τον παραβάτη στον Σατανά προς καταστροφή της σάρκας. Αυτή η πράξη χωρισμού υπηρετεί τόσο την τιμή του Χριστού όσο και την πιθανή σωτηρία του απομακρυνθέντος. Το επιχείρημα στη συνέχεια στρέφεται στην εικόνα του ζυμώματος. Λίγο ζύμωμα ζυμώνει όλο το φύραμα· επομένως το παλαιό ζύμωμα πρέπει να καθαριστεί ώστε η εκκλησία να τηρήσει τη γιορτή με το άζυμο ψωμί της ειλικρίνειας και της αλήθειας. Η εικόνα του Πάσχα ανακαλεί τη μοναδική λύτρωση που επιτελέστηκε από τον Χριστό, του οποίου η θυσία ορίζει τους όρους της συνεχιζόμενης κοινωνίας. Η διάκριση μεταξύ εκείνων εντός και εκείνων εκτός ακολουθεί αμέσως. Η κρίση των εντός ανήκει στην εκκλησία· οι εκτός παραμένουν υπό την κρίση του Θεού. Το κεφάλαιο κλείνει με την ρητή εντολή να απομακρύνετε από μεταξύ σας τον πονηρό άνθρωπο. Σε όλο το κείμενο, υποτίθεται ότι η εκκλησία κατέχει εξουσία να ενεργεί στο όνομα του Χριστού για τη διατήρηση της θέσης της διαθήκης της, και ότι η αποτυχία άσκησης αυτής της εξουσίας φέρνει όνειδος στο ίδιο το ευαγγέλιο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η ίδια αρχή του χωρισμού εμφανίζεται στην εντολή του Κυρίου σχετικά με ιδιωτικά αδικήματα στο Ματθαίος 18, όπου ο αμετανόητος αδελφός πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εθνικός και τελώνης μόλις εξαντληθούν τα βήματα της επίπληξης. Η απαίτηση της Παλαιάς Διαθήκης να απομακρύνεται το κακό από τον Ισραήλ παρέχει το υπόβαθρο κατά του οποίου ο απόστολος συλλογίζεται, τώρα εφαρμοσμένο στον νέο λαό της διαθήκης. Μεταγενέστερες επιστολές ενισχύουν το πρότυπο: η εκκλησία των Θεσσαλονικέων καλείται να αποσυρθεί από κάθε αδελφό που περιπατά άτακτα, και οι ποιμαντικές επιστολές κατευθύνουν τον χειρισμό εκείνων που επιμένουν στην αμαρτία. Η ανάκτηση της πειθαρχίας από τη Μεταρρύθμιση ως σημείου της αληθινής εκκλησίας στέκεται σε συνέχεια με αυτή την αποστολική τάξη, αναγνωρίζοντας ότι η ορατή αγιότητα ανήκει στον ίδιο τον ορισμό του συγκεντρωμένου λαού του Θεού παρά σε προαιρετική βελτίωση επάνω σε αυτόν.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η συνεχιζόμενη ανοχή γνωστής αμαρτίας εντός μιας σύναξης σήμερα αντιφάσκει με τη φόρτιση του αποστόλου ότι η εκκλησία πρέπει να κρίνει εκείνους εντός της κοινωνίας της; Πώς θα μπορούσε μια ανάκτηση σκόπιμου χωρισμού, αναληφθέντος στο όνομα του Χριστού και με την εξουσία του, να υπηρετήσει τόσο την καθαρότητα του σώματος όσο και το τελικό καλό του απομακρυνθέντος; Ποια μέτρα προστασίας υπονοεί το κείμενο ότι είναι αναγκαία ώστε η πειθαρχία της εκκλησίας να παραμείνει πράξη πιστότητας της διαθήκης παρά έκφραση ανθρώπινης υπερηφάνειας ή μεροληψίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που κάλεσες λαό στον εαυτό σου και όρισες τους όρους της κοινωνίας τους στο αίμα του Υιού σου, χάρισε στις εκκλησίες σου να περιπατούν άξια της κλήσεως με την οποία κλήθηκαν. Όπου η αμαρτία είναι γνωστή και αμετανόητη, δώσε θάρρος σε εκείνους που φέρουν εξουσία να ενεργήσουν στο όνομα του Χριστού για την απομάκρυνση του αδικήματος. Διαφύλαξε τον λαό σου από το ζύμωμα που διαφθείρει όλο το φύραμα, και κράτησέ τους στην ειλικρίνεια και την αλήθεια. Μην κρίνεις τους δούλους σου σύμφωνα με τη δική τους κατανόηση, αλλά σύμφωνα με τον λόγο που μίλησες. Ας μαρτυρεί η ορατή τάξη του οίκου σου την αγιότητα εκείνου που τον αγόρασε με το ίδιο του το αίμα, προς έπαινο της κυρίαρχης χάριτός σου μόνης. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.