← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών

Β' Χρονικών 33-36 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Χρονικών 33-36Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Β' Χρονικών 33–36 προσφέρει ένα πλούσιο πνευματικό ταξίδι μέσα από τις αντιθετικές βασιλείες του Μανασσή, του Αμών και του Ιωσία. Οι σκέψεις του τονίζουν πώς ακόμη και η βαθύτερη αποστασία μπορεί να συναντήσει μεταμορφωτική χάρη όταν μια καρδιά επιστρέφει στον Θεό. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Χένρι ανιχνεύει τον κύκλο της αποστασίας, της τιμωρίας, της μετάνοιας και της ανανεωμένης πιστότητας στη διαθήκη. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας ζωές υπό το φως αυτών των αρχαίων ιστοριών. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε νέα ενθάρρυνση να ζητούμε τον Κύριο νωρίς και να απαντούμε ταπεινά όταν έρχεται η διόρθωση. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από τις διαχρονικές γνώσεις του Χένρι για να ενισχύσει την πορεία μας με τον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 33 έως 36 των Β' Χρονικών στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Ακούστε την άνοδο και την πτώση των βασιλέων, την επιμονή της ειδωλολατρίας και τις στιγμές που η μετάνοια ανοίγει την πόρτα στο έλεος. Προσέξτε ιδιαίτερα πώς η προσωπική θλίψη και η επανανακάλυψη της Γραφής πυροδοτούν τη μεταρρύθμιση. Αφιερώστε χρόνο στο κείμενο πριν επιστρέψετε στις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τη μεγάλη ανομία του Μανασσή. Έχουμε εδώ μια περιγραφή της μεγάλης ανομίας του Μανασσή. Είναι σχεδόν λέξη προς λέξη η ίδια με εκείνη που είχαμε στη Β' Βασιλειών κα' 1-9, και την είδαμε με μελαγχολία. Δεν είναι τόσο ευχάριστο θέμα ώστε να θέλουμε να επανέλθουμε σε αυτό. Αυτός ο ανόητος νέος πρίγκιπας, σε αντίθεση με το καλό παράδειγμα και την καλή αγωγή που του έδωσε ο πατέρας του, παραδόθηκε σε κάθε ασεβή ζωή, αντέγραψε τα βδελύγματα των εθνών (εδ. 2), κατέστρεψε την καθιερωμένη θρησκεία, ξεδιάλυσε την ένδοξη μεταρρύθμιση του πατέρα του (εδ. 3), βεβήλωσε τον οίκο του Θεού με την ειδωλολατρία του (εδ. 4, 5), αφιέρωσε τα παιδιά του στον Μολόχ και έκανε τους ψεύτικους χρησμούς του διαβόλου οδηγούς και συμβούλους του, εδ. 6. Περιφρονώντας την εκλογή που έκανε ο Θεός της Σιών για να είναι η ανάπαυσή του για πάντα και του Ισραήλ για να είναι ο λαός της διαθήκης του (εδ. 8), και τους καλούς όρους στους οποίους βρισκόταν με τον Θεό, αγκάλιασε άλλους θεούς, βεβήλωσε τον εκλεκτό ναό του Θεού και διέφθειρε τον εκλεκτό λαό του. Τους έκανε να πλανηθούν και να κάνουν χειρότερα από τα έθνη (εδ. 9)· διότι, αν το ακάθαρτο πνεύμα επιστρέψει, φέρνει μαζί του επτά άλλα πνεύματα πιο πονηρά από τον εαυτό του. Αυτό που επιδείνωσε την αμαρτία του Μανασσή ήταν ότι ο Θεός μίλησε σε αυτόν και στον λαό του μέσω των προφητών, αλλά αυτοί δεν ήθελαν να ακούσουν, εδ. 10. Μπορούμε εδώ να θαυμάσουμε τη χάρη του Θεού που μιλά σε αυτούς, και την πείσμα τους που γυρίζουν κουφό αυτί σε αυτόν, ώστε είτε η κακία τους δεν απέστρεψε εντελώς την αγαθότητά του, αλλά ακόμη περίμενε να είναι ελεήμων, είτε η αγαθότητά του δεν τους απέστρεψε από την κακία τους, αλλά ακόμη μισούσαν να διορθωθούν. Από αυτό ας μάθουμε, 1. Ότι δεν είναι κάτι νέο, αλλά πολύ λυπηρό, τα παιδιά ευσεβών γονέων να απομακρύνονται από τον καλό δρόμο του Θεού στον οποίο έχουν εκπαιδευτεί. Οι γονείς μπορούν να δώσουν πολλά καλά πράγματα στα παιδιά τους, αλλά δεν μπορούν να τους δώσουν χάρη. 2. Οι διαφθορές στη λατρεία είναι τέτοιες ασθένειες της Εκκλησίας που είναι πολύ εύκολο να υποτροπιάσει σε αυτές ακόμη και όταν φαίνεται ότι έχουν θεραπευτεί. 3. Ο θεός αυτού του κόσμου έχει παραδόξως τυφλώσει τα μυαλά των ανθρώπων, και έχει θαυμαστή δύναμη πάνω σε εκείνους που αιχμαλωτίζονται από αυτόν· αλλιώς δεν θα μπορούσε να τους αποσπάσει από τον Θεό, τον καλύτερο φίλο τους, για να εξαρτώνται από τον ορκισμένο εχθρό τους. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την αφορμή της μετάνοιας του Μανασσή. Ι. Η αφορμή της μετάνοιας του Μανασσή, και αυτή ήταν η θλίψη του. Στη θλίψη του δεν (όπως ο βασιλιάς Άχαζ) αμάρτησε ακόμη περισσότερο κατά του Θεού, αλλά ταπεινώθηκε και επέστρεψε στον Θεό. Οι αγιασμένες θλίψεις συχνά αποδεικνύονται ευτυχή μέσα μεταστροφής. Ποια ήταν η θλίψη του μας λέγεται, εδ. 11. Ο Θεός έφερε ξένο εχθρό εναντίον του· ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, που φλέρταρε τον πατέρα του ο οποίος υπηρετούσε πιστά τον Θεό, εισέβαλε τώρα που αυτός είχε προδοτικά απομακρυνθεί από τον Θεό. Εδώ ονομάζεται βασιλιάς της Ασσυρίας, επειδή είχε γίνει κύριος της Ασσυρίας, κάτι που θα έκανε πιο εύκολα για την ήττα του στρατού του Σενναχειρείμ και την καταστροφή του ενώπιον της Ιερουσαλήμ. Στόχευε στους θησαυρούς που είχαν δει οι πρεσβευτές, και σε όλα εκείνα τα πολύτιμα πράγματα· αλλά ο Θεός τον έστειλε για να τιμωρήσει έναν αμαρτωλό λαό, και να υποτάξει έναν πλανημένο πρίγκιπα. Ο αρχηγός συνέλαβε τον Μανασσή ανάμεσα στα αγκάθια, σε κάποιον θάμνο ή άλλο, ίσως στον κήπο του, όπου είχε κρυφτεί. Ή λέγεται μεταφορικά: ήταν μπερδεμένος στις συμβουλές του και εμποδιζόταν στις υποθέσεις του. Ήταν, όπως λέμε, στα αγκάθια, και δεν ήξερε πώς να απεμπλακεί, και έτσι έγινε εύκολη λεία για τους Ασσύριους αρχηγούς, οι οποίοι αναμφίβολα λεηλάτησαν τον οίκο του και πήραν ό,τι ήθελαν, όπως είχε προφητεύσει ο Ησαΐας, Β' Βασιλειών κ' 17, 18. Αυτό που ήταν υπερηφάνεια του Εζεκία έγινε λεία τους. Έδεσαν τον Μανασσή, ο οποίος είχε δεθεί προηγουμένως με τα δεσμά της δικής του ανομίας, και τον μετέφεραν αιχμάλωτο στη Βαβυλώνα. Περίπου σε ποιο έτος της βασιλείας του δεν μας λέγεται· οι Ιουδαίοι λένε ότι ήταν στο εικοστό δεύτερο έτος του. Ο Χένρι εξερευνά στη συνέχεια τους καρπούς που ακολουθούν την αληθινή μετάνοια. IV. Οι καρποί άξιοι μετάνοιας που έφερε μετά την επιστροφή του στη δική του γη, εδ. 15, 16. 1. Απομακρύνθηκε από τις αμαρτίες του. Αφαίρεσε τους ξένους θεούς, τα είδωλά τους, και εκείνο το είδωλο (ό,τι και αν ήταν) που είχε στήσει με τόση επισημότητα στον οίκο του Κυρίου, σαν να ήταν κύριος εκείνου του οίκου. Έβγαλε όλα τα ειδωλολατρικά θυσιαστήρια που ήταν στο όρος του οίκου και στην Ιερουσαλήμ, ως βδελυρά πράγματα. Τώρα (ελπίζουμε) τα απεχθανόταν τόσο όσο ποτέ δεν τα είχε αγαπήσει, και τους είπε, Φύγετε από εδώ, Ησ. λ' 22. «Τι έχω να κάνω πλέον με τα είδωλα; Έχω χορτάσει από αυτά.» 2. Επέστρεψε στο καθήκον του· διότι επισκεύασε το θυσιαστήριο του Κυρίου, το οποίο είτε είχε κακοποιηθεί και γκρεμιστεί από κάποιους ειδωλολάτρες ιερείς, είτε τουλάχιστον είχε παραμεληθεί και χρειάζονταν επισκευή. Θυσίασε επάνω σε αυτό ειρηνικές προσφορές για να ικετεύσει την εύνοια του Θεού, και ευχαριστήριες προσφορές για να τον δοξάσει για την απελευθέρωσή του. Μάλιστα, τώρα χρησιμοποίησε τη δύναμή του για να μεταρρυθμίσει τον λαό του, όπως προηγουμένως την είχε καταχραστεί για να τον διαφθείρει: Πρόσταξε τον Ιούδα να υπηρετεί τον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ. Σημείωσε, Όσοι μετανοούν αληθινά για τις αμαρτίες τους δεν θα επιστρέψουν μόνο στον Θεό οι ίδιοι, αλλά θα κάνουν ό,τι μπορούν για να επαναφέρουν εκείνους που με το παράδειγμά τους είχαν παρασυρθεί και απομακρυνθεί από τον Θεό· αλλιώς δεν ξεγυρίζουν πλήρως (όπως οφείλουν) ό,τι έκαναν λάθος, ούτε κάνουν το έμπλαστρο τόσο πλατύ όσο η πληγή. Βρίσκουμε ότι κατάφερε να τους αποσπάσει από τους ψεύτικους θεούς τους, αλλά όχι από τους υψηλούς τόπους, εδ. 17. Ακόμη θυσίαζαν σε αυτούς, όμως μόνο στον Κύριο τον Θεό τους· ο Μανασσής δεν μπόρεσε να φέρει τη μεταρρύθμιση τόσο μακριά όσο είχε φέρει τη διαφθορά. Είναι εύκολο πράγμα να διαφθείρει κανείς τα ήθη των ανθρώπων, αλλά όχι τόσο εύκολο να τα μεταρρυθμίσει ξανά.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει την αφήγηση του Μανασσή αναλογιζόμενος το διαρκές αρχείο της ζωής του. Τέλος, εδώ είναι το συμπέρασμα της ιστορίας του. Οι επικεφαλίδες εκείνων των πραγμάτων για μια πλήρη αφήγηση των οποίων παραπεμπόμαστε στα άλλα γραπτά που υπήρχαν τότε είναι περισσότερες από οποιουδήποτε από τους βασιλείς, εδ. 18, 19. Μια ιδιαίτερη αφήγηση, φαίνεται, τηρήθηκε, 1. Όλων της αμαρτίας του, και της παράβασής του, των υψηλών τόπων που έχτισε, των άλσεων και των ειδώλων που έστησε, πριν ταπεινωθεί. Πιθανώς αυτό λήφθηκε από την ίδια την ομολογία του που έκανε για την αμαρτία του όταν ο Θεός του έδωσε μετάνοια, και την οποία άφησε καταγεγραμμένη, σε ένα βιβλίο με τίτλο, Τα λόγια των ορώντων. Σε εκείνους τους ορώντες που μίλησαν σε αυτόν (εδ. 18) για να τον ελέγξουν για την αμαρτία του έστειλε την ομολογία του όταν μετανόησε, για να εισαχθεί στα απομνημονεύματά τους, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης του προς αυτούς για την καλοσύνη τους να τον ελέγξουν. Έτσι αρμόζει στους μετανοούντες να παίρνουν ντροπή στον εαυτό τους, να δίνουν ευχαριστίες στους ελέγχοντές τους, και προειδοποίηση σε άλλους. 2. Των λόγων των ορώντων που μίλησαν σε αυτόν στο όνομα του Κυρίου (εδ. 10, 18), των ελέγχων που του έδωσαν για την αμαρτία του και των προτροπών τους σε μετάνοια. Σημείωσε, Οι αμαρτωλοί οφείλουν να σκεφτούν, ότι, όσο λίγη προσοχή και αν δίνουν σε αυτούς, τηρείται λογαριασμός των λόγων των ορώντων που τους μιλούν από τον Θεό για να τους νουθετούν για τις αμαρτίες τους, να τους προειδοποιούν για τον κίνδυνο, και να τους καλούν στο καθήκον τους, τα οποία θα παραχθούν εναντίον τους στη μεγάλη ημέρα. 3. Της προσευχής του προς τον Θεό (αυτό αναφέρεται δύο φορές ως αξιοσημείωτο πράγμα) και πώς ο Θεός εισακούστηκε από αυτόν. Αυτό γράφτηκε για τις επόμενες γενιές, ώστε ο λαός που θα δημιουργηθεί να δοξάζει τον Κύριο για την ετοιμότητά του να δέχεται επιστρέφοντες άσωτους. Σημειώνεται ο τόπος της ταφής του, όχι στους τάφους των βασιλέων, αλλά στο δικό του σπίτι· θάφτηκε ιδιωτικά, και τίποτα από εκείνη την τιμή δεν του έγινε στον θάνατό του που έγινε στον πατέρα του. Οι μετανοούντες μπορούν να ανακτήσουν την παρηγοριά τους νωρίτερα από την υπόληψή τους.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού στη ζωή μου έχω επαναλάβει πρότυπα αποστασίας που κάποτε αγκάλιασε ο Μανασσής; 2. Πώς η θλίψη ή η Γραφή πρόσφατα με ώθησε να ταπεινωθώ ενώπιον του Θεού; 3. Ποια πρακτικά βήματα μπορώ να κάνω σήμερα για να αφαιρέσω εναπομείναντα είδωλα και να επισκευάσω ό,τι έχει σπάσει η αμαρτία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τη ζωντανή μαρτυρία της μετάνοιας του Μανασσή που διατηρήθηκε για τη διδασκαλία μας. Σε δοξάζουμε ότι κανένας αμαρτωλός δεν είναι πέρα από την εμβέλεια του ελέους Σου όταν εμφανίζεται αληθινή ταπείνωση. Δώσε μας την ίδια συντριβή που τον οδήγησε να Σε ζητήσει στη θλίψη. Βοήθησέ μας να απομακρύνουμε κάθε ψεύτικο θεό και να επισκευάσουμε τα θυσιαστήρια της αφοσίωσης στις καρδιές μας. Ας γίνει ο Λόγος Σου, όπως το βιβλίο που βρέθηκε στις ημέρες του Ιωσία, αφορμή για φρέσκια υπακοή σε εμάς. Ενίσχυσε την απόφασή μας να οδηγούμε άλλους προς τη δικαιοσύνη παρά μακριά από αυτήν. Ζητούμε αυτά τα ελέη στο όνομα του Ιησού, Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →