Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Το Έλεος και ο Συντετριμμένος Κάλαμος: Κύριος του Σαββάτου
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Φαρισαίοι αντιλέγουν ότι οι μαθητές κόβουν στάχυα το Σάββατο και ότι ο Κύριος θεραπεύει ένα ξερό χέρι την αγία ημέρα — και ο Χριστός απαντά ότι το έλεος, όχι η τελετουργία, είναι η καρδιά του νόμου, διότι 'ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου'. Όταν δεν μπορούν να αρνηθούν τη δύναμή Του, συκοφαντούν την πηγή της, λέγοντας ότι εκβάλλει δαιμόνια με τον Βεελζεβούλ. Μέσα σε όλα αυτά το Ευαγγέλιο κρατά μπροστά μας μια τρυφερή προφητεία: 'συντετριμμένον κάλαμον ου συντρίψει'. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναδεικνύει την πραότητα του Χριστού, τον φθόνο που ωθεί τους εχθρούς Του και τη σοβαρή βαρύτητα της γλώσσας που στρέφεται εναντίον Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ματθαίος 12:1-37 — τα στάχυα που κόβονται το Σάββατο, 'έλεος θέλω και όχι θυσία', η θεραπεία του ξερού χεριού, ο πράος Δούλος που δεν θα συντρίψει τον συντετριμμένο κάλαμο, η κατηγορία του Βεελζεβούλ και η βασιλεία διαιρεμένη εναντίον της εαυτής της, η προειδοποίηση για την αμαρτία κατά του Πνεύματος και ο λόγος που θα δώσουμε για κάθε αργό λόγο. Συνεχίστε την ανάγνωση έως 12:38-50 για το σημείο του Ιωνά και τα λόγια του Κυρίου για την αληθινή συγγένεια.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι μαθητές δεν είναι ιερείς του ναού, όμως ο Χρυσόστομος λέει ότι είναι κάτι μεγαλύτερο, επειδή ο Κύριος του ναού περπατά δίπλα τους:
Διότι ο ίδιος ο Κύριος του ναού είναι εδώ: η αλήθεια, όχι ο τύπος.Και αποκαλύπτει τι πραγματικά ωθεί την αντίρρηση για το Σάββατο — όχι ζήλος για τον Θεό αλλά εχθρότητα προς το έλεος:
Διότι όπου δεν γίνεται τίποτε μεγάλο και ευγενές, είναι ήρεμοι· αλλά όταν βλέπουν κάποιον να γίνεται ολόκληρος, αγριεύουν και ταράζονται, και κανείς δεν είναι τόσο ανυπόφορος όσο αυτοί: τέτοιοι εχθροί είναι της σωτηρίας των ανθρώπων.Απέναντι στη σκληρότητά τους στέκεται η πραότητα του Δούλου, τον οποίο ο Χρυσόστομος μας προτρέπει να δούμε να θεραπεύει ανάμεσά τους:
Ιδού τα σπλάγχνα του Κυρίου. Τον έστησε στο μέσο, ώστε με την όραση να τους υποτάξει· ώστε νικημένοι από το θέαμα να αποβάλουν την κακία τους και από κάποια ντροπή προς τον άνθρωπο να παύσουν από τους αγρίους τρόπους τους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Πίσω από τη διαμάχη για το Σάββατο και τη συκοφαντία του Βεελζεβούλ, ο Χρυσόστομος ονομάζει την αληθινή ασθένεια — τον φθόνο, που καταστρέφει τον φθονερό περισσότερο από τον φθονούμενο:
Τέτοιο πράγμα είναι ο φθόνος, από τον οποίο χειρότερο κακό δεν μπορεί να υπάρξει. Διότι ο μοιχός απολαμβάνει κάποια ηδονή, όποια κι αν είναι, και σε σύντομο χρόνο ολοκληρώνει την οικεία αμαρτία του· αλλά ο φθονερός τιμωρεί τον εαυτό του και εκδικείται τον εαυτό του περισσότερο παρά το πρόσωπο που φθονεί, και ποτέ δεν παύει από την αμαρτία του, αλλά είναι συνεχώς απασχολημένος με την τέλεσή της.Εξηγεί επίσης γιατί η αμαρτία κατά του Πνεύματος είναι τόσο βαριά: μπορούσαν να επικαλεστούν άγνοια της κρυμμένης Θεότητας του Υιού, αλλά όχι του Πνεύματος, του οποίου τη δύναμη είχαν δει για αιώνες:
Διότι τον ίδιο μεν δεν τον γνώριζαν ποιος μπορεί να είναι, αλλά για το Πνεύμα είχαν λάβει άφθονη πείρα.Και το κεφάλαιο στρέφεται τελικά στη γλώσσα, που αποκαλύπτει τον κρυμμένο θησαυρό της καρδιάς και ζυγίζεται στην κρίση. Ο Χρυσόστομος αντιστρέφει τον φόβο: δεν είναι αυτός εναντίον του οποίου μιλιέται που πρέπει να τρέμει, αλλά αυτός που μιλά —
Γι' αυτό όχι αυτοί που συκοφαντούνται, αλλά οι συκοφάντες, έχουν ανάγκη να αγωνιούν και να τρέμουν.
Απαντήστε
Απόκριση
Δύο καθρέφτες υψώνονται σε αυτό το κεφάλαιο. Ο πρώτος: φοράς ποτέ τον θρησκευτικό ζήλο ως μάσκα για κάτι ψυχρότερο — ερεθισμό για το καλό κάποιου άλλου, μια σιωπηλή δυσαρέσκεια για έλεος που δείχνεται σε πρόσωπο που θεωρείς ανάξιο; Ο Χρυσόστομος ονομάζει αυτό φθόνο, το χειρότερο των κακών, την αμαρτία που τιμωρεί τον αμαρτωλό χωρίς ούτε την πρόσκαιρη ηδονή που προσφέρουν οι άλλες κακίες· και ήταν ακριβώς αυτό που όπλισε τους εχθρούς του Χριστού. Ο δεύτερος καθρέφτης είναι τα λόγια σου. Ο Κύριος λέει ότι θα δώσουμε λόγο γι' αυτά, και ο Χρυσόστομος προειδοποιεί ότι ο συκοφάντης βλάπτει τον εαυτό του περισσότερο από όλους. Πρόσεξε αυτή την εβδομάδα τον καπνίζοντα λίνο και τον συντετριμμένο κάλαμο γύρω σου — τους ολιγόπιστους, τους σχεδόν σπασμένους — και αποφάσισε να γίνεις, όπως ο Δάσκαλός σου, αυτός που δεν σβήνει αλλά ανάβει, που θεραπεύει αντί να εκθέτει.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε του Σαββάτου, πράε Δούλε που δεν θα συντρίψεις τον συντετριμμένο κάλαμο ούτε θα σβήσεις τον καπνίζοντα λίνο: καθάρισε την καρδιά μου από τον φθόνο, το χειρότερο των κακών που εκδικείται αυτόν που τον κρατά, και από κάθε ζήλο που είναι μόνο μάσκα ψυχρότητας προς το καλό του πλησίον μου. Κάνε με, όπως Εσύ, αποφασισμένο να κάνω το καλό και όχι να εκθέτω τους άλλους. Θέσε φρουρό στη γλώσσα μου, ώστε τα λόγια μου να μην με καταδικάσουν στην κρίση Σου, αλλά να αποκαλύπτουν καρδιά γεμάτη με αγαθό θησαυρό. Και ας κάνω το θέλημα του Πατέρα Σου, ώστε να λογιστώ αδελφός Σου. Σε Σένα η δόξα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →