← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 21 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ματθαίος 21Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο διορατικό υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 21 του Ματθαίου. Ο Καλβίνος αναλύει προσεκτικά την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, αποκαλύπτοντας στρώματα νοήματος στην ταπεινή πομπή και τις κραυγές του πλήθους. Οι σκέψεις του μας οδηγούν βαθύτερα στη φύση της βασιλείας του Χριστού και στην εκπλήρωση των αρχαίων υποσχέσεων. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγησή του, καλούμαστε να δούμε πέρα από την επιφάνεια των γεγονότων τις πνευματικές πραγματικότητες που ενεργούν. Τα λόγια του Καλβίνου μας βοηθούν να εκτιμήσουμε πώς ο Ιησούς διεκδικεί τη βασιλική τιμή και ταυτόχρονα την επαναπροσδιορίζει με τρόπους που αμφισβητούν τις κοσμικές προσδοκίες. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αλήθειες εκ νέου σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 21 του Ματθαίου. Αφιερώστε χρόνο στην αφήγηση της προσέγγισης του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, στις οδηγίες που δόθηκαν στους μαθητές, στον δανεισμό του όνου και του πώλου, και στην χαρούμενη πομπή που ακολουθεί. Προσέξτε τις κραυγές του πλήθους και τις αντιδράσεις της πόλης. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί αργά, προετοιμάζοντας τον δρόμο για την προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την αποστολή των δύο μαθητών. Ματθαίος 21:1. Τότε ο Ιησούς έστειλε δύο μαθητές Ο Ιησούς στέλνει τους μαθητές του να του φέρουν έναν όνο, όχι επειδή είχε κουραστεί από το ταξίδι, αλλά για διαφορετικό λόγο· διότι, καθώς πλησίαζε ο καιρός του θανάτου του, σκόπευε να δείξει, με μια επίσημη πράξη, ποια ήταν η φύση της βασιλείας του. Είχε αρχίσει, πράγματι, να το κάνει αυτό κατά το βάπτισμά του, αλλά έμενε να δοθεί αυτή η επίδειξη από αυτόν προς το τέλος της αποστολής του: γιατί μέχρι τώρα απέφευγε τον τίτλο του Βασιλιά, και τώρα επιτέλους δηλώνει ανοιχτά ότι είναι Βασιλιάς, παρά μόνο επειδή δεν απέχει πολύ από το τέλος της πορείας του; [710] Έτσι λοιπόν, καθώς η μετάβασή του στον ουρανό ήταν κοντά, σκόπευε να αρχίσει ανοιχτά τη βασιλεία του στη γη. Ο Καλβίνος προχωρεί στην ταπεινή επίδειξη πάνω στο δανεικό ζώο. Αυτό θα ήταν μια γελοία επίδειξη, αν δεν ήταν σύμφωνο με την προφητεία του Ζαχαρία (9:9). Για να διεκδικήσει τις τιμές της βασιλείας, εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα, ιππεύοντας έναν όνο. Μια μεγαλοπρεπής επίδειξη, αληθινά! ιδιαίτερα όταν ο όνος ήταν δανεικός από κάποιον, και όταν η έλλειψη σέλας και εξαρτημάτων ανάγκασε τους μαθητές να ρίξουν τα ενδύματά τους πάνω του, που ήταν σημάδι ταπεινής και ατιμωτικής φτώχειας. Τον συνοδεύει, το παραδέχομαι, μεγάλη συνοδεία· αλλά από τι είδους ανθρώπους; Από εκείνους που είχαν συγκεντρωθεί βιαστικά από τα γειτονικά χωριά. Ακούγονται ήχοι δυνατής και χαρούμενης υποδοχής· [711] αλλά από ποιους; Από τους πλέον φτωχούς, και από εκείνους που ανήκουν στο περιφρονημένο πλήθος. Κάποιος μπορεί να σκεφτεί, επομένως, ότι εκτέθηκε σκόπιμα στη χλεύη όλων. Αλλά καθώς είχε δύο πράγματα να κάνει ταυτόχρονα, -- καθώς έπρεπε να παρουσιάσει κάποια απόδειξη της βασιλείας του, και να δείξει ότι δεν μοιάζει με τις επίγειες βασιλείες, και δεν συνίσταται στα φθαρτά πλούτη αυτού του κόσμου, ήταν απολύτως απαραίτητο να ακολουθήσει αυτή τη μέθοδο. Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στον ρόλο του προφητικού λόγου. Στους πονηρούς ανθρώπους, χωρίς αμφιβολία, αυτό θα μπορούσε να είναι πολύ απαράδεκτο, αν ο Θεός δεν είχε μαρτυρήσει πολύ πριν μέσω του Προφήτη του ότι τέτοιος θα ήταν ο βασιλιάς που θα ερχόταν για να αποκαταστήσει τη σωτηρία του λαού του. Επομένως, για να μην εμποδίσει η ταπεινή όψη του Χριστού να αντιληφθούμε σε αυτή την επίδειξη, [712] τη πνευματική του βασιλεία, ας κρατήσουμε μπροστά στα μάτια μας την ουράνια προφητεία, με την οποία ο Θεός απέδωσε περισσότερη τιμή στον Υιό του κάτω από την αποκρουστική όψη ενός ζητιάνου, παρά αν είχε στολιστεί με όλα τα εκτυφλωτικά στολίδια των βασιλέων. Χωρίς αυτό το καρύκευμα, δεν θα έχουμε ποτέ καμία όρεξη για αυτή την ιστορία· και γι' αυτό έχει μεγάλη βαρύτητα στα λόγια του Ματθαίου, όταν λέει ότι η προφητεία του Προφήτη εκπληρώθηκε [713] Αντιλαμβανόμενος ότι ήταν δύσκολο για τους ανθρώπους, που είναι υπερβολικά αφοσιωμένοι στον πλούτο και τη λαμπρότητα, να αντλήσουν κάποιο όφελος από αυτή την αφήγηση, όταν την έβλεπαν σύμφωνα με το αίσθημα της σάρκας, τους απομακρύνει από την απλή θεώρηση του γεγονότος προς την εξέταση της προφητείας. Ο Καλβίνος συνεχίζει με την πρόθυμη υπακοή των μαθητών. 6. Και οι μαθητές πήγαν Αναφέρθηκε μόλις τώρα, ότι ο ζήλος και η ετοιμότητα των μαθητών να υπακούσουν αναφέρονται εδώ με έπαινο· διότι η επιρροή του Χριστού δεν ήταν τόσο μεγάλη, ώστε το όνομά του μόνο να είναι αρκετό για να προκαλέσει εντύπωση σε άγνωστα πρόσωπα· και επιπλέον, υπήρχε λόγος να φοβηθούν ότι θα κατηγορηθούν για κλοπή. Είναι επομένως απόδειξη του σεβασμού που έδειχναν στον Δάσκαλό τους, όταν δεν δίνουν καμία απάντηση, αλλά προχωρούν πρόθυμα προς εκείνο το μέρος όπου τους έχει διατάξει να πάνε, βασιζόμενοι στην εντολή και την υπόσχεσή του. Ας μάθουμε επίσης από το παράδειγμά τους να προχωρούμε μπροστά μέσα από κάθε είδους δυσκολία, ώστε να αποδίδουμε στον Κύριο την υπακοή που απαιτεί από εμάς· διότι θα απομακρύνει τα εμπόδια, και θα ανοίξει έναν δρόμο, και δεν θα επιτρέψει να είναι άκαρπες οι προσπάθειές μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται πάνω στο νόημα της κραυγής Ωσαννά. 9. Ωσαννά τω Υιώ Δαβίδ. Αυτή η προσευχή λαμβάνεται από τον Ψαλμό 118:25. Ο Ματθαίος αναφέρει ρητώς τις εβραϊκές λέξεις, για να μας πληροφορήσει ότι αυτά τα χειροκροτήματα δεν αποδόθηκαν στον Χριστό απερίσκεπτα, και ότι οι μαθητές δεν εξέφρασαν χωρίς σκέψη τις προσευχές που ήρθαν στα χείλη τους, αλλά ακολούθησαν με ευλάβεια τον τύπο προσευχής, τον οποίο το Άγιο Πνεύμα είχε ορίσει σε ολόκληρη την Εκκλησία δια του στόματος του Προφήτη. Διότι, μολονότι ομιλεί εκεί για τη δική του βασιλεία, εντούτοις δεν υπάρχει λόγος αμφιβολίας ότι κυρίως βλέπει, και σκοπεύει άλλοι να βλέπουν, στην αιώνια διαδοχή, την οποία ο Κύριος του είχε υποσχεθεί. Συνέταξε έναν αέναο τύπο προσευχής, ο οποίος θα τηρούνταν, ακόμη και όταν ο πλούτος της βασιλείας είχε παρακμάσει· και γι' αυτό ήταν συνήθεια επικρατούσα, ότι προσευχές για τη υποσχεθείσα λύτρωση προσφέρονταν γενικώς με αυτές τις λέξεις. Και ο σκοπός του Ματθαίου ήταν, όπως μόλις υπαινιχθήκαμε, να παραθέσει εβραϊστί έναν γνωστό ψαλμό, για να δείξει ότι ο Χριστός αναγνωριζόταν από το πλήθος ως Λυτρωτής. Η προφορά των λέξεων, πράγματι, αλλάζει κάπως· διότι θα έπρεπε μάλλον να είχε γραφεί, Χοσιάννα, (hvsy n') Σώσον τώρα, σε παρακαλούμε· αλλά γνωρίζουμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο να λάβει κανείς μια λέξη από μια γλώσσα σε άλλη, χωρίς να κάνει κάποια αλλαγή στον ήχο. Ούτε ήταν μόνο ο αρχαίος λαός τον οποίο ο Θεός διέταξε να προσεύχεται καθημερινώς για τη βασιλεία του Χριστού, αλλά ο ίδιος κανόνας τίθεται τώρα για εμάς. Και βεβαίως, καθώς είναι το θέλημα του Θεού να βασιλεύει μόνο στο πρόσωπο του Υιού Του, όταν λέμε, Ελθέτω η βασιλεία Σου, υπό αυτή την αίτηση μεταφέρεται το ίδιο πράγμα που εκφράζεται σαφέστερα στον ψαλμό. Εκτός αυτού, όταν προσευχόμαστε στον Θεό να διατηρεί τον Υιό Του ως Βασιλέα μας, αναγνωρίζουμε ότι αυτή η βασιλεία δεν ανεγέρθηκε από ανθρώπους, και δεν υποστηρίζεται από τη δύναμη ανθρώπων, αλλά παραμένει ανίκητη μέσω ουρανίου προστασίας. Ο Καλβίνος συνδέει την είσοδο με τη βασιλεία του Δαβίδ που υποσχέθηκε. Εν ονόματι του Κυρίου. Λέγεται ότι έρχεται εν ονόματι του Θεού, αυτός που όχι μόνο συμπεριφέρεται, αλλά λαμβάνει τη βασιλεία, με την εντολή και τον διορισμό του Θεού. Αυτό μπορεί να συναχθεί βεβαιότερα από τα λόγια του Μάρκου, όπου προστίθεται άλλη μια κραυγή, Ευλογημένη η βασιλεία του πατρός ημών Δαβίδ, η ερχομένη εν ονόματι του Κυρίου· διότι ομιλούν ούτως αναφορικά με τις υποσχέσεις· επειδή ο Κύριος είχε μαρτυρήσει ότι θα ήταν τελικώς λυτρωτής εκείνου του έθνους, και είχε ορίσει ως μέσο την αποκατάσταση της βασιλείας του Δαβίδ. Βλέπουμε λοιπόν ότι η τιμή του Μεσίτη, από τον οποίο η αποκατάσταση όλων των πραγμάτων και της σωτηρίας επρόκειτο να αναμένεται, αποδίδεται στον Χριστό. Τώρα, καθώς ήταν ταπεινοί και απαίδευτοι άνθρωποι από τους οποίους η βασιλεία του Χριστού ονομάστηκε βασιλεία του Δαβίδ, ας μάθουμε εξ αυτού ότι αυτή η διδασκαλία ήταν τότε καλά γνωστή, η οποία σήμερα φαίνεται σε πολλούς εξαναγκασμένη και σκληρή, επειδή δεν είναι καλά εξοικειωμένοι με την Γραφή.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς ο ταπεινός τρόπος της βασιλείας του Χριστού αμφισβητεί τις δικές σας προσδοκίες για δύναμη και τιμή; Με ποιους τρόπους μπορείτε να ασκήσετε την πρόθυμη υπακοή που μοντελοποιήθηκε από τους μαθητές σε αυτό το απόσπασμα; Πού αισθάνεστε ότι ο Θεός σας προσκαλεί να εμπιστευθείτε τις υποσχέσεις του ακόμη και όταν τα εξωτερικά σημάδια φαίνονται μικρά ή συνηθισμένα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὢ Κύριε Πατέρα, ὁ ἐν πίστει διαθήκης πέμψας τὸν Υἱόν σου εἰσελθεῖν εἰς Ἱερουσαλὲμ ἐν ταπεινώσει, πληρῶν τὸν λόγον σου καὶ ἀποκαλύπτων βασιλείαν οὐκ ἐγκοσμίου λαμπρότητος ἀλλὰ ἐμπιστοσύνης εἰς τὰς ἐπαγγελίας σου, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα ὑποδεχθῶμεν τὸν Χριστὸν ὡς Βασιλέα μετὰ καρδιῶν πλήρων αἰνέσεως. Διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματος, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ἵνα ἀκολουθήσωμεν αὐτὸν ἐν ἑτοιμότητι, ἀναπαυόμενοι ὁλοψύχως ἐν τῷ κυριαρχικῷ σου λόγῳ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →