Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Προς Φιλιππησίους 1 — με τον Έιντι
Άνοιγμα
Στην ήσυχη δύναμη της σκωτικής μεταρρυθμισμένης ευλάβειας στρεφόμαστε πάλι στο υπόμνημα του Ιωάννου Ήιντι πάνω στο ελληνικό κείμενο της προς Φιλιππησίους. Με ευλαβική ακρίβεια ο λόγιος υπομνηματιστής ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο ιχνηλατώντας τον χαιρετισμό και την ευχαριστία του αποστόλου με ερμηνευτική φροντίδα που υπηρετεί την οικοδομή της Εκκλησίας. Οι σελίδες του μας προσκαλούν να παραμείνουμε πάνω σε κάθε εμπνευσμένη πρόταση ώστε η δική μας κοινωνία στο ευαγγέλιο να βαθύνει και οι προσευχές μας να καταστούν πιο χαρούμενες. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Παύλο να καθοδηγήσει τη σημερινή μας μελέτη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Ακούστε τον θερμό χαιρετισμό του αποστόλου, την αδιάκοπη ευχαριστία του και την πεποιθημένη προσευχή του για την αγαπημένη εκκλησία των Φιλίππων. Αφήστε τα λόγια να εδραιωθούν βαθιά, ώστε η κοινωνία που περιγράφουν να γίνει δική μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ήιντι ανοίγει εκθέτοντας την προσφώνηση και την ευχαριστία του αποστόλου.
Εισαγωγή. Κεφάλαιο 1 Μετά την συνήθη προσφώνηση και χαιρετισμό, ο απόστολος, στρεφόμενος αμέσως προς τις στενές και εμπιστευτικές σχέσεις που υφίστανται μεταξύ αυτού και της εκκλησίας των Φιλιππησίων, τους λέγει ότι ολόκληρη η ανάμνησή του γι’ αυτούς του προξένησε αμιγή ικανοποίηση, και τον οδήγησε να ευχαριστήσει τον Θεό γι’ αυτούς· ότι σε αυτή την ευφρόσυνη κατάσταση του νου προσευχόταν πάντοτε σε όλες τις προσευχές του για όλους αυτούς· ότι η ιδιαίτερη αιτία της ευχαριστίας του ήταν η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ, η οποία υπήρχε μεταξύ τους από την περίοδο της μεταστροφής τους μέχρι την παρούσα στιγμή, και την οποία, όπως ήταν πεπεισμένος, ο Θεός θα διατηρούσε και θα ωρίμαζε μεταξύ τους. Έπειτα υπαινίσσεται ότι αυτή η ευνοϊκή γνώμη του γι’ αυτούς δεν ήταν ιδέα που υιοθέτησε χαλαρά, αλλά μία καλά θεμελιωμένη, αφού τους αγαπούσε θερμά ως συγκοινωνούς της χάριτος μαζί του. Η χριστιανική αυτή αγάπη δεν ήταν άπρακτο συναίσθημα, διότι εκφραζόταν σε συνεχή και χαρμόσυνη προσευχή. Και η προσευχή την οποία ανέφερε στον τέταρτο στίχο ως ομοιόμορφη πρακτική του, είχε ως θέμα της το να αυξηθεί η αγάπη τους, και να εφοδιασθεί με πληρέστερη γνώση και αληθινότερη πνευματική διάκριση, ώστε να επιτευχθεί από αυτούς υψηλότερη κατάσταση ηθικής αρετής, μαζί με ζωή πλουσιότερων καρπών—προς δόξα και αίνο του Θεού.Στη συνέχεια στρέφεται στην έκφραση ευγνωμοσύνης του αποστόλου στον τρίτο στίχο.
Στίχος 3. (Προς Φιλιππησίους 1:3.) Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν «Ευχαριστώ τον Θεό μου για όλη την ανάμνησή σας.» Πόσο διαφορετικό είναι αυτό το εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου από το απότομο θαυμάζω ὅτι των Γαλάτας 1:6!—ικανοποίηση εκφραζόμενη στο ένα, και έκπληξη και λύπη στο άλλο. Το ουσιαστικό μνεία αποδίδεται «μνεία» στο περιθώριο της Αγγλικής Βίβλου, και η απόδοση υιοθετείται από τον βαν Χένγκελ. Η ιδέα της μνείας βασίζεται πράγματι σε εκείνη της ανάμνησης· διότι είναι εκείνο το είδος μνείας που η μνήμη τόσο φυσικά προτρέπει και διαμορφώνει, και επομένως μπορεί να εκφρασθεί με το ποιεῖσθαι μνείαν, όπως στις Προς Ρωμαίους 1:9· Προς Εφεσίους 1:16. Αλλά τέτοιο ρήμα δεν χρησιμοποιείται εδώ, και η «ανάμνηση» είναι η καλύτερη απόδοση. Η πρόθεση ἐπί σημειώνει το έδαφος, ή την αφορμή, της ευγνωμοσύνης του αποστόλου. Ο Βίνερ, όμως, της αποδίδει χρονική σημασία, § 48.Έπειτα εκθέτει το έδαφος της ευχαριστίας στην κοινωνία υπέρ του ευαγγελίου.
Στίχος 5. (Προς Φιλιππησίους 1:5.) ᾿Επὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν «Ένεκα της κοινωνίας σας υπέρ του ευαγγελίου, από την πρώτη ημέρα μέχρι του νυν.» Ο απόστολος με αυτά τα λόγια εκφράζει τα εδάφη του εὐχαριστῶ. Ο Καλβίνος, ο Γκρότιος, ο Ντε Βέττε, ο βαν Χένγκελ και ο Έβαλντ συνδέουν τον στίχο με τον προηγούμενο, σαν να έδινε το έδαφος του μετὰ χαρᾶς. Η δήλωση είναι αληθής μέχρις ενός σημείου, διότι η χαρά που συνόδευε την προσευχή του αποστόλου πήγαζε από την ίδια ακριβώς πηγή με την ευχαριστία του. Η ευχαριστία βασιζόταν στην ανάμνηση, και η χαρά στην παρούσα γνώση· αλλά και οι δύο ομοίως έδειχναν ιδιαιτέρως προς αυτή την κοινωνία.
Σκεφτείτε
Ο Έιντι τονίζει το νόημα της ημέρας του Χριστού.
Η γνώμη είναι πολύ κοινή ότι εννοείται η δεύτερη και προσωπική παρουσία του Σωτήρος, πιστεύοντας ο απόστολος ότι επρόκειτο να συμβεί σύντομα, και στην εποχή του ιδίου. Χωρίς να εκφέρουμε οριστική και δογματική γνώμη επί του θέματος, μπορούμε μόνο να πούμε, ότι δεν μπορούμε καλά να κατανοήσουμε πώς ένας εμπνευσμένος άνθρωπος θα είχε επιτραπεί να διδάξει ένα ψεύδος, όχι απλώς να το δώσει ως δική του ιδιωτική κρίση ή πίστη, αλλά να το καταγράψει, αυθεντικά, μεταξύ των αληθινών λόγων του Θεού. Η ημέρα του Χριστού είναι η επιστροφή Του· αλλά μήπως δεν μπορεί να είναι μια τέτοια επιστροφή όπως υποσχέθηκε στους Έντεκα στο Μυστικό Δείπνο, «θα έρθω πάλι και θα σας παραλάβω προς τον εαυτό μου»; Η εμπιστοσύνη του αποστόλου ότι το ενωμένο δημόσιο πνεύμα τους θα συνεχιζόταν, στηριζόταν στη γνώση του για τον χαρακτήρα του Θεού και τις μεθόδους λειτουργίας Του. Το καλό έργο που ξεκίνησε από Αυτόν δεν επιτρέπεται να εκλείψει, αλλά καλλιεργείται και ευλογείται μέχρι να επιτευχθεί ο σκοπός Του.Περί της θείας προελεύσεως του αγαθού έργου καταλήγει.
Ούτε, τέλος, μπορούμε να πούμε με τον Οικουμένιο, ότι ο απόστολος αποδίδει το έργο στον Θεό, ἵνα μὴ φρονῶσι μέγα , «μήπως υπερηφανευθούν υπερβολικά». Είχε υψηλότερο κίνητρο στο να δώσει φωνή στην πολύτιμη αλήθεια, ότι ό,τι είναι καλό στην εκκλησία, έχει τη ρίζα και τη ζωή του στον Θεό, ότι επομένως Αυτός πρέπει να ευχαριστείται γι' αυτό, όπως είναι πολύ οφειλόμενο, και ότι προσευχή πρέπει να προσφέρεται με χαρά γι' αυτό, με τη βεβαιότητα ότι Αυτός που το άρχισε δεν θα το εγκαταλείψει ιδιότροπα, αλλά θα το προωθήσει μέχρι την ωριμότητα. Είναι εὐχαριστῶ - δέησιν ποιούμενος - πεποιθώς . Ο απόστολος τώρα προχωρεί να υπερασπιστεί την δήλωση που είχε κάνει.
Απαντήστε
1. Πώς η αδιάσπαστη κοινωνία που περιγράφει ο Παύλος αμφισβητεί την παρούσα κατάσταση των δικών σας χριστιανικών σχέσεων;
2. Με ποιους τρόπους η εμπιστοσύνη στη διατηρητική χάρη του Θεού διαμορφώνει τις προσευχές σας για τους συνανθρώπους σας πιστούς;
3. Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί σε μεγαλύτερη σταθερότητα στην υπεράσπιση και επιβεβαίωση του ευαγγελίου;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε ο Θεός μας, που έχεις αρχίσει ένα καλό έργο στον λαό Σου, Σε ευλογούμε για τη βέβαιη εμπιστοσύνη που εξέφρασε ο απόστολός Σου. Δώσε να μας οδηγεί πάντα η ανάμνηση των αγίων σε ευχαριστία και σε χαρούμενη δέηση. Διαφύλαξέ μας από κάθε ρίζα διχόνοιας, και ένωσέ μας σε ένα νου και ένα πνεύμα για χάρη του ευαγγελίου. Συνέχισε το έργο Σου σε εμάς μέχρι την ημέρα του Ιησού Χριστού, ώστε να βρεθούμε χωρίς κηλίδα και άμεμπτοι προς έπαινο της δόξας Σου. Μέσω του ίδιου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →