← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 4 — με τον Όουεν

Εβραίους 4John Owen — Έκθεσις της Προς Εβραίους Επιστολής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο μεγαλειώδες έργο του Τζον Όουεν «Exposition of the Epistle to the Hebrews», ο πουριτανός θεολόγος ξεδιπλώνει τις σοβαρές προειδοποιήσεις και τις ευαγγελικές υποσχέσεις του τέταρτου κεφαλαίου με διαθηκική ακρίβεια και ποιμαντική σοβαρότητα. Ο Όουεν ιχνηλατεί το επιχείρημα του αποστόλου από την απιστία της γενιάς της ερήμου μέχρι την εναπομείνασα ανάπαυση που ακόμη περιμένει τον λαό του Θεού, πιέζοντας τους πιστούς να φοβηθούν μήπως υστερήσουν της υποσχέσεως. Η πραγματεία του συνδυάζει δογματικό βάθος με διεισδυτική εφαρμογή, δείχνοντας πώς ο λόγος του Θεού ερευνά την καρδιά ενώ η αρχιερωσύνη του Χριστού εξασφαλίζει την ανάπαυση. Αυτό το μάθημα μας καλεί να καθίσουμε υπό την έκθεση του Όουεν ώστε το Πνεύμα να αφυπνίσει σε εμάς σήμερα ευλαβή επιμέλεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβή προσοχή στους εναρκτήριους στίχους του τέταρτου κεφαλαίου της προς Εβραίους. Καθώς διαβάζεται το απόσπασμα, ας σκεφθούμε πώς ο απόστολος συνδέει προειδοποίηση και υπόσχεση, παροτρύνοντας την εκκλησία να φοβηθεί μήπως κάποιος φανεί ότι υστερεί της εναπομείνουσας αναπαύσεως. Δεχθείτε τον λόγο με την ίδια πίστη που μόνη τον καθιστά ωφέλιμο, και παρακαλέστε τον Κύριο να ερευνήσει την καρδιά σας δι’ αυτού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Όουεν ανοίγει δείχνοντας την άμεση συνοχή της νέας προτροπής με το προηγούμενο κεφάλαιο. Εισαγωγή. ΤΟ παρόν κεφάλαιο είναι της αυτής φύσεως και συνεχίζει τον αυτόν σκοπό με το προηγούμενο. Εκείνο περιείχε προτροπή προς πίστη, υπακοή και επιμονή, ενισχυμένη με παράδειγμα της ολεθρίας εκβάσεως ή τιμωρίας που επήλθε σε εκείνους που ενοχούντο αμαρτίας αντίθετης προς τα καθήκοντα αυτά. Και τούτο εγένετο διά της ερμηνείας και εφαρμογής προφητικής μαρτυρίας, προτείνουσας παράδειγμα της προς τους απίστους διαχειρίσεως του Θεού παλαιότερον. Νυν δε, καθόσον εν τοις λόγοις του ψαλμωδού δεν προτείνεται μόνον ηθικόν παράδειγμα προς ημάς, αλλά και προφητεία είναι συμπεπλεγμένη περί της αναπαύσεως του Θεού εν Χριστώ διά του ευαγγελίου, και του καθήκοντος ημών επ’ αυτής, ο απόστολος προχωρεί εις ερμηνείαν, βελτίωσιν και επιβεβαίωσιν της προτροπής αυτού εκ του σκοπού, του σχεδίου και των λέξεων της προφητείας εκείνης. Διά τούτο, εν τη αρχή του παρόντος κεφαλαίου επαναλαμβάνει την προτροπήν αυτού, εν άμεση συνοχή και εξαρτήσει εκ των προηγουμένως διαλεχθέντων. Ο Όουεν κατόπιν διακρίνει το ήδη χρησιμοποιηθέν ηθικόν παράδειγμα από την προφητικήν προοπτικήν που ακόμη πρέπει να ερμηνευθεί. Αλλά, ως ελέχθη, οι λόγοι του ψαλμωδού περιέχοντες αναπαράστασιν ηθικού παραδείγματος εκ πραγμάτων παρελθόντων εν τη εκκλησία, και προφητικήν περιγραφήν της μελλούσης καταστάσεως και συνθήκης της εκκλησίας, ο απόστολος, αφού εχρησιμοποίησε το πρώτον ή ηθικόν παράδειγμα, εν τοις προηγουμένοις λόγοις, επιχειρηματολογίαις, ερωτήσεσι και προτροπαίς, εισέρχεται ενταύθα εις την ερμηνείαν και βελτίωσιν του δευτέρου, ή των λόγων του ψαλμωδού, αναφορικώς προς την προφητικήν αυτών προοπτικήν προς τους χρόνους του ευαγγελίου, και την διδασκαλίαν η οποία ήτο αποταμιευμένη διά την χρήσιν των χρόνων εκείνων εν τω παραδείγματι επί του οποίου επέμεινεν. Εν τούτοις, 1. Προτείνει το καθήκον το οποίον αποσκοπεί να πιέσει επί των Εβραίων τούτων, ως το απαιτούμενον εν τοις λόγοις του ψαλμωδού, εκ του παραδείγματος του εν αυτοίς αναπαρισταμένου· μετά ιδιαιτέρας ενισχύσεως αυτού, εκ της θεωρήσεως της αμαρτίας και της τιμωρίας εκείνων των οποίων το παράδειγμα προτείνεται, η οποία ακολουθεί επ’ αυτού, Εβραίους 4:1-2. Επί των ιδίων των στίχων, ο Όουεν αρχίζει την ιδιαιτέραν ερμηνείαν της ανανεωθείσης κλήσεως του αποστόλου προς φόβον. Schottgen, Baumgarten, Schulz, Wahl, Bretschneider, Ebrard. ΕΚΔ. Εβραίους 4:1-2. Ας φοβηθώμεν ουν, μήποτε, καταλειπομένης επαγγελίας εισελθείν εις την κατάπαυσιν αυτού, δοκή τις εξ υμών υστερηκέναι [αποτυχείν]. Και γαρ ευηγγελίσθημεν, καθάπερ κακείνοι [ημείς ευηγγελίσθημεν καθώς εκείνοι]· αλλ’ ο λόγος της ακοής ουκ ωφέλησεν εκείνους, μη συγκεκραμένος τη πίστει τοις ακούσασιν. Οι δύο ούτοι στίχοι, καθώς δύνανται και περιέχουν βελτίωσιν του παραδείγματος και των εξ αυτού συμπερασμάτων, ως εξεφράσθη εν τω προηγουμένω κεφαλαίω, ούτω μετά ταύτα και κυρίως ο απόστολος παρέχει τοις Εβραίοις περαιτέρω απόδειξιν ότι όσα επέμεινεν ήσαν άμεσου ενδιαφέροντος δι’ αυτούς, και ότι η κατάστασις αυτών εν τούτοις ανεπαρίστατο. Ο Όουεν κατόπιν ξεδιπλώνει την πνευματικήν διάθεσιν την οποίαν απαιτεί ο απόστολος, ιχνηλατώντας την πηγήν αυτής εν τη προηγουμένη διδασκαλία. Επί τη βάσει της ισότητος της καταστάσεως μεταξύ ημών και εκείνων εκ των οποίων το παράδειγμα λαμβάνεται, «Και γαρ ευηγγελίσθημεν, καθώς εκείνοι». 2. Επί τη βάσει της κακής εκβάσεως αυτών εν τη καταστάσει εκείνη, μετά του λόγου αυτής, «Αλλ’ ο λόγος ο κηρυχθείς ουκ ωφέλησεν εκείνους, διότι ου συνεκεράσθη τη πίστει τοις ακούσασιν». Της οδού ημών ούτω προπαρασκευασθείσης, δυνάμεθα να ανοίξωμεν τους λόγους ιδιαιτέρως καθώς κείνται εν τω συμφραζομένω. Φοβηθῶμεν οὖν. Οὖν, «άρα». Συμπερασματικόν, φανερούν την εξαγωγήν της παρούσης προτροπής εκ της προηγουμένης διδασκαλίας και του παραδείγματος. Πολλάκις ήδη παρετηρήσαμεν ότι ο απόστολος είναι σταθερός εις την μέθοδον ταύτην, ήτοι του εξάγειν νέας προτροπάς αμέσως εκ των δογματικώς προταθέντων και βεβαιωθέντων επιχειρημάτων. Τούτο καθιστά τον λόγον αυτού νευρώδη, και την προτροπήν αυτού αποτελεσματικήν· συγκλείον την διάνοιαν των προς ους ομιλεί, μη αφιέν αυτούς τόπον εις διαφυγήν ή υπεκφυγήν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Όουεν εκθέτει την βαρύνουσαν δογματικήν παρατήρησιν ότι αι ευαγγελικαί απειλαί πρέπει να πιέζωνται επί πάντων των ομολογούντων χωρίς εξαίρεσιν. Και ούτω δύο πράγματα περιλαμβάνονται εν αυτώ: Πρώτον, Φοβερά αντίληψις της αγιότητος και μεγαλειότητος του Θεού, μετά της αυστηρότητος αυτού κατά της αμαρτίας, ισορροπούσα την ψυχήν έναντι του πειρασμού. Δεύτερον, Επιμελής επιμέλεια εν τη χρήσει των μέσων, προς αποφυγήν του απειλουμένου κακού κατά της απιστίας και της παρακοής. Και η ορθή τοποθέτησις των πραγμάτων τούτων ούσα μεγάλου βάρους εν τη πράξει ημών, πρέπει να διασαφηνισθή περαιτέρω εν ταις επομέναις παρατηρήσεσιν. Ως, Παρατ. 1. Το ευαγγέλιον, εν τη διακονία αυτού, δεν συνοδεύεται μόνον υπό υποσχέσεων και αμοιβών, αλλά και υπό απειλών και τιμωριών. Τούτο, κατά την ουσίαν αυτού, ήδη ελέχθη επί Εβραίους 2:2-3. Παρατ. 2. Αι ευαγγελικαί απειλαί πρέπει να εφαρμόζωνται προς πάντα τα γένη των ομολογούντων αδιακρίτως, είτε αληθώς πιστοί, είτε προσκαίρως πιστεύοντες, είτε υποκριταί. Ούτω προτείνονται ενταύθα υπό του αποστόλου προς τους Εβραίους άνευ εξαιρέσεως ή περιορισμού, και μεταξύ αυτών ήσαν πρόσωπα πάντων των μνημονευθέντων γενών. Ο Όουεν περαιτέρω πιέζει την ορθήν επίδρασιν τοιούτων απειλών επί των αληθώς πιστών, δείχνοντας τον φόβον τον οποίον οφείλουν να παράγουν. Αλλά τούτο επίσης θα περιληφθή υπό της τρίτης προτάσεως· ήτοι, ότι, Παρατ. 3. Ο φόβος είναι το οικείον αντικείμενον των ευαγγελικών απειλών, ο οποίος οφείλει να αντιστοιχή προς τας διαφόρους καταστάσεις ημών και τους λόγους της υποκειμενικότητος ημών εις τας απειλάς ταύτας. Τούτο είναι εκείνο το οποίον ο απόστολος πιέζει ημάς, επί τη θεωρήσει της αυστηρότητος του Θεού κατά των απίστων, αποκλείοντος αυτούς οριστικώς εκ της αναπαύσεως αυτού, αφού απέρριψαν την υπόσχεσιν. «Ας φοβηθώμεν», λέγει, «άρα». Ποίος φόβος είναι ο εν σχέσει προς τους πιστούς ενταύθα εννοούμενος έχει ήδη δηλωθή. Θα ερωτήσωμεν νυν μέχρι τίνος και εν τίνι αι διάνοιαι των ανθρώπων οφείλουν να επηρεάζωνται υπό φόβου εκ των ευαγγελικών απειλών, και ποία η χρήσις αυτού εν τη πορεία ημών μετά του Θεού. Διότι υπάρχει, ως ελέχθη, απειλή συμπεριλαμβανομένη εν τω παραδείγματι της αυστηρότητος του Θεού προς τους απίστους, προηγουμένως επιμείναντι.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Εις ποίας περιοχάς της ζωής μου πειράζομαι να θεωρώ την υπόσχεσιν της εισόδου εις την ανάπαυσιν του Θεού ως ήδη εξασφαλισμένην άνευ παρούσης επιμελείας; 2. Πώς ο φόβος τον οποίον περιγράφει ο Όουεν διαφέρει και από την απιστίαν άγχος και από την αμέριμνον προληψιν; 3. Ποία μέσα έχει ορίσει ο Κύριος ώστε ο λόγος ο κηρυχθείς να συγκερασθή μετά πίστεως εν εμοί σήμερον;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ της διαθήκης, ο οποίος κατέλιπες υπόσχεσιν εισελθείν εις την ανάπαυσίν Σου, δώρησαι ημίν τον άγιον εκείνον φόβον ο οποίος ανατέλλει εκ της αυστηρότητος των κρίσεών Σου κατά της απιστίας και εκ του μεγαλείου της αγιότητός Σου. Ας συγκερασθή ο λόγος τον οποίον ηκούσαμεν μετά πίστεως, μήπως φανώμεν υστερούντες της αναπαύσεως της εναπομενούσης διά τον λαόν Σου. Φύλαξον ημάς από της πονηράς καρδίας της απιστίας· ενίσχυσον ημάς διά της αρχιερωσύνης του Υιού Σου να κρατώμεν στερεάν την ομολογίαν ημών· και ούτω ενέργησον εν ημίν ευλαβή επιμέλειαν ώστε να εισέλθωμεν εις την ανάπαυσιν εκείνην διά της χάριτός Σου μόνης, διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

John Owen — Έκθεσις της Προς Εβραίους Επιστολής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →