Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Η Δόξα Επιστρέφει και η Πύλη Κλείνει
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Νωρίτερα στο βιβλίο ο προφήτης είχε παρακολουθήσει με θλίψη τη δόξα του Κυρίου να ανεβαίνει και να αποχωρεί από τον ναό ενός άπιστου λαού. Τώρα, στο κεφάλαιο σαράντα τρία, η δόξα επιστρέφει — από την ανατολή, με φωνή σαν πολλών υδάτων, και 'η γη έλαμπε σαν φως από τη δόξα του γύρω'. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου ερμηνεύει αυτή την επιστροφή ως αποκατάσταση της χάριτος: ο Δεσπότης που αποσύρθηκε από έναν βεβηλωμένο οίκο επιστρέφει για να γεμίσει τον οίκο που θα οικοδομήσει, μια υπόσχεση που εκτείνεται πέρα από τις πέτρες οποιουδήποτε επίγειου ναού στην κατοίκηση του Θεού ανάμεσα στον λαό Του εν Χριστώ. Και έπειτα έρχεται ο στίχος που η χριστιανική Ανατολή ψάλλει επί αιώνες στις εορτές της Μητέρας του Θεού. Ο προφήτης βλέπει την πύλη που βλέπει προς την ανατολή, και είναι κλειστή, και διατάσσεται να παραμείνει κλειστή για πάντα, διότι ο Δεσπότης των όλων εισήλθε δι' αυτής. Ο Θεοδώρητος ακούει σε αυτή την κλειστή πύλη υπαινιγμό μεγαλυτέρου μυστηρίου — της παρθενικής μήτρας, από την οποία ο Κύριος μόνος διήλθε, και η οποία παραμένει σφραγισμένη. Δύο μεγάλα νήματα, λοιπόν, διατρέχουν αυτό το ζεύγος: η δόξα που επιστρέφει, και η πύλη που κλείνει — η έλευση του Χριστού, και η Παρθένος από την οποία ήλθε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ιεζεκιήλ 43–44 — 'η δόξα του Θεού του Ισραήλ ερχόταν από την οδό προς την ανατολή… και η γη έλαμπε σαν φως από τη δόξα του γύρω'· 'η δόξα του Κυρίου εισήλθε στον οίκο από την οδό της πύλης που βλέπει προς την ανατολή'· ο οίκος γέμισε δόξα, η φωνή από μέσα, 'Υιέ ανθρώπου, είδες τον τόπο του θρόνου μου και τον τόπο των πελμάτων των ποδών μου;… όπου το όνομά μου θα κατοικήσει εν μέσω των υιών Ισραήλ για πάντα'· το θυσιαστήριο και οι διατάξεις του, οι προσφορές για καθαρισμό, 'και η εξιλέωση για την αμαρτία ολοκληρώνεται'. Έπειτα το κεφάλαιο σαράντα τέσσερα: η πύλη που βλέπει προς την ανατολή, κλειστή — 'να είναι συνεχώς κλειστή και αποδομένη στον Δεσπότη των όλων'· η επίπληξη εκείνων που εισήγαγαν τους απεριτμήτους στον ναό· οι Λευίτες που έπεσαν στην ειδωλολατρία καθαιρέθηκαν από την τάξη τους· 'μόνον η γενεά του Σαδώκ, παραμένοντας στην ευσέβεια των πατέρων τους'· τα λινά ενδύματα, η τιάρα, η ζώνη, και οι νόμοι της ιερωσύνης — 'Διότι εγώ είμαι η κληρονομία τους και η κτήση τους'.
Μελετήστε
Μελέτη
Όταν η δόξα του Κυρίου εισέρχεται στον οίκο, ο Θεοδώρητος φυλάττει το μυστήριο της φύσεως του Θεού με ακριβή φροντίδα. Δεν είναι ότι ο απεριόριστος Θεός διέρχεται από πόρτα όπως σώμα· το κείμενο λέγει ότι η δόξα εισήλθε, όχι ο Κύριος:
Δεν είπε ότι ο Κύριος εισήλθε — διότι η θεία φύσις είναι απερίγραπτος — αλλά η δόξα του Κυρίου, δηλαδή η οπτασία που εφάνη.Έπειτα, στο θυσιαστήριο της οπτασίας, ο Θεοδώρητος βλέπει ολόκληρη την οικονομία της σωτηρίας προτυπωμένη. Ο προφήτης θεάται δύο ιλαστήρια, ένα μικρότερο και ένα μεγαλύτερο, ενώ ο Μωυσής είχε κατασκευάσει μόνο ένα· και ο Θεοδώρητος ερμηνεύει το μικρότερο ως σκιά του μεγαλυτέρου:
διότι η Παλαιά είναι τύπος της Καινής Διαθήκης, και εκείνο το ιλαστήριο τύπος του ιλαστηρίου μας· και το ιλαστήριό μας είναι ο Χριστός. Και ο ίδιος ο χώρος μεταξύ τους, τέσσερις πήχεις, ερμηνεύεται ως σημείο:
Λέγει επίσης ότι μεταξύ των δύο ιλαστηρίων υπάρχουν τέσσερις πήχεις, ίσοι αριθμητικώς με τα θεία Ευαγγέλια, διότι μεταξύ του νόμου και των αγαθών που ελπίζονται, η χάρις των Ευαγγελίων εδόθη στους ανθρώπους.Το θυσιαστήριο της επιστρεφούσης δόξας είναι το θυσιαστήριο του Χριστού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τώρα προς την κλειστή πύλη — τον τύπο που η Εκκλησία ψάλλει σε κάθε εορτή της Θεοτόκου. Ο προφήτης βλέπει την ανατολική πύλη κλειστή και διατάσσεται να παραμείνει κλειστή, διότι ο Δεσπότης των όλων εισήλθε δι' αυτής. Ο Θεοδώρητος πρώτα απομακρύνει την χονδροειδή ερμηνεία — ο Θεός δεν έχει ανάγκη θυρών, διότι είναι πανταχού παρών — και έπειτα ονομάζει το βαθύτερο πράγμα που διαμορφώνει η οπτασία:
Είναι πιθανόν ότι δι' αυτών υπαινίσσεται επίσης σε εμάς την παρθενική μήτρα, από την οποία ουδείς εισήλθε ή εξήλθε εκτός του Δεσπότου αυτού μόνον.Η πύλη από την οποία ο Κύριος μόνος διήλθε, και η οποία παραμένει για πάντα κλειστή — αυτό η χριστιανική Ανατολή πάντοτε ερμήνευσε ως την αειπαρθενία της Μητέρας του Θεού, η οποία εγέννησε τον Κύριο και όμως παρέμεινε παρθένος, η σφραγισμένη πύλη του Βασιλέως. Η άλλη μεγάλη λέξη του Θεοδωρήτου σε αυτό το κεφάλαιο κόβει προς τα μέσα, σε εμάς. Επιπλήττοντας εκείνους που εισήγαγαν τους απεριτμήτους στον ναό, διδάσκει ότι το εξωτερικό σημείο δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο:
ώστε είναι σαφές ότι η περιτομή της καρδίας είναι η επίτευξη της δικαιοσύνης, ενώ η περιτομή της σαρκός είναι σημείο και σφραγίδα της περιτομής κατά τον νου.Η πύλη που είναι κλειστή και η καρδία που περιτέμνεται: η καθαρότης που ο Θεός δείχνει στην Παρθένο ζητά, κατά χάριν, σε εμάς.
Απαντήστε
Απόκριση
Δύο ελέη του Θεού σε συναντούν σε αυτά τα κεφάλαια. Πρώτον, η δόξα επιστρέφει. Εάν έχεις παρακολουθήσει τη δόξα να αποσύρεται από την ίδια σου τη ζωή — διά της αμαρτίας, διά της αμελείας, διά οίκου που άφησες να γίνει σπήλαιο ληστών — άκουσε ότι ο Δεσπότης που αποχωρεί από τον βεβηλωμένο οίκο επιστρέφει για να γεμίσει τον οίκο που ανοικοδομεί. Άφησέ Τον να ανοικοδομήσει τον δικό σου· πρόσφερέ Του το θυσιαστήριο καρδίας συντετριμμένης, και η δόξα θα επιστρέψει από την οδό της ανατολής. Δεύτερον, η πύλη είναι κλειστή. Τίμησε την Παρθένο από την οποία ο Κύριος ήλθε σε εμάς, την σφραγισμένη πύλη του Βασιλέως, και μάθε από αυτήν την καθαρότητα που ο Θεός επιθυμεί — όχι μόνο το εξωτερικό σημείο, αλλά την περιτομή της καρδίας, 'την επίτευξη της δικαιοσύνης'. Ρώτησε πού η ίδια σου η καρδία παραμένει ακόμη απερίτμητη: τι είναι νεκρό και σκληρό μέσα σου, τι ξένο πράγμα έχεις εισαγάγει στον ναό της ψυχής σου που ο Θεός σκοπεύει να διατηρήσει άγιο. Η γενεά του Σαδώκ διατήρησε την ευσέβεια των πατέρων της και έτσι διατήρησε τη διακονία της· οι Λευίτες που κυνηγούσαν είδωλα έχασαν τη δική τους. Διατήρησε την πίστι όπου έχεις τοποθετηθεί, και μη φέρεις το απερίτμητο πράγμα στον άγιο τόπο.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε του οποίου η δόξα αποχώρησε από τον άπιστο οίκο και επιστρέφει για να γεμίσει τον οίκο που οικοδομείς: έλα πάλι από την οδό της ανατολής στον ναό της ψυχής μου, ώστε η γη της καρδίας μου να λάμψει με το φως Σου. Μας έδωσες ιλαστήριο που είναι ο Χριστός, την μία Προσφορά στην οποία ο νόμος και η ελπίς ενώνονται· χάρισε να πλησιάσω σε αυτό με πίστι. Σε ευλογούμε, ω σφραγισμένη πύλη του Βασιλέως, ω Παρθένε Θεοτόκε, από την οποία ο Δεσπότης μόνος διήλθε, η οποία παραμένεις κλειστή και απαραβίαστη· και όπως ο Θεός έδειξε την καθαρότητά Του σε σένα, έτσι κατά χάριν εργάσου σε εμένα την περιτομή της καρδίας, αφαιρώντας οτιδήποτε είναι νεκρό και ξένο μέσα, ώστε η δικαιοσύνη να κατοικήσει σε εμένα. Διατήρησέ με πιστό όπου με τοποθέτησες, όπως οι υιοί του Σαδώκ διατήρησαν την ευσέβεια των πατέρων τους. Διότι συ είσαι ο άγιος Θεός που κατοικείς μεταξύ των αγίων Σου, ω Χριστέ ο Θεός ημών, προς τον οποίον μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →