← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 3 — με τον Μακλάρεν

Μάρκος 3Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 3 του Μάρκου. Ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από δύο συναντήσεις του Σαββάτου που αποκαλύπτουν την εξουσία του Ιησού πάνω σε θρησκευτικές μορφές και την καρδιά του για την ανθρώπινη ανάγκη. Η προσεκτική του έκθεση αντλεί αρχές που ακόμη διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε το έλεος, τον νόμο και τον Κύριο του Σαββάτου. Καθώς ακούμε, ας γρηγορήσει το Πνεύμα την ακοή μας ώστε αυτές οι αρχαίες σκηνές να μιλήσουν φρέσκα στον καθημερινό μας περίπατο με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρεφόμαστε τώρα στο κεφάλαιο 3 του Μάρκου. Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τις δύο ιστορίες του Σαββάτου που στέκονται στο κέντρο του. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να εγκατασταθούν πριν ακούσουμε την έκθεση του Μακλάρεν. Αναπνεύστε βαθιά και ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας σε ό,τι θα μας δείξει μέσα από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει θέτοντας τις δύο σκηνές του Σαββάτου μέσα στη μεγαλύτερη ροή του Μάρκου 3. Αυτές οι δύο σκηνές του Σαββάτου αποτελούν κορύφωση των προηγούμενων παραγράφων, στις οποίες ο Ιησούς έχει διεκδικήσει το δικαίωμά του να παραμερίσει τις ραβινικές διατάξεις σχετικά με το φαγητό με αμαρτωλούς και σχετικά με τη νηστεία. Εδώ προχωρεί πολύ περισσότερο, διεκδικώντας εξουσία πάνω στη θεία διάταξη του Σαββάτου. Οι φορμαλιστές κινούνται σε μεγαλύτερη ιερή φρίκη από την ελεύθερη μεταχείριση των μορφών παρά από την ετεροδοξία ως προς τις αρχές. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε πώς οι υποψίες των Φαρισαίων επιδεινώθηκαν σε φονικό μίσος από αυτά τα δύο περιστατικά. Είναι αμφίβολο αν ο Μάρκος τα τοποθετεί μαζί επειδή συνέβησαν μαζί, ή επειδή αφορούν το ίδιο θέμα. Ασχολούνται με τις δύο κατηγορίες «έργων» που η μεταγενέστερη χριστιανική θεολογία έχει αναγνωρίσει ως νόμιμες εξαιρέσεις στον νόμο της ανάπαυσης του Σαββάτου· δηλαδή, έργα ανάγκης και ελέους. Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια την αρχή που διέπει τις τελετουργικές υποχρεώσεις. Ο Ιησούς συνεχίζει για να αναδείξει την αρχή που διαμόρφωσε το παράδειγμα που έδωσε. Δεν την εκθέτει στην ευρύτερη μορφή της, αλλά την περιορίζει στο θέμα που έχει υπόψη—τις υποχρεώσεις του Σαββάτου. Ο τελετουργικός νόμος σε όλα τα μέρη του καθιερώνεται ως μέσο προς έναν σκοπό—το υψηλότερο αγαθό των ανθρώπων. Επομένως, ο σκοπός είναι πιο σημαντικός από το μέσο· και, σε κάθε περίπτωση φαινομενικής σύγκρουσης, το μέσο πρέπει να υποχωρήσει ώστε ο σκοπός να εξασφαλιστεί. Οι εξωτερικές τηρήσεις δεν είναι μόνιμης, αμετάβλητης υποχρέωσης. Στέκονται σε διαφορετική βάση από τις πρωταρχικές ηθικές υποχρεώσεις, οι οποίες παραμένουν εξίσου επιτακτικές είτε η εκτέλεσή τους οδηγεί σε σωματικό αγαθό είτε σε κακό. Ο Δαβίδ και οι άνδρες του ήταν υποχρεωμένοι να τηρούν αυτές, είτε πεινούσαν είτε όχι· αλλά δεν ήταν υποχρεωμένοι να αφήσουν τους άρτους της προθέσεως να κείτονται στο ιερό και να πεινάσουν. Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στη δεύτερη σκηνή του Σαββάτου και στην ξεχωριστή έμφασή της. Η δεύτερη σκηνή του Σαββάτου ασχολείται με το ίδιο ερώτημα από άλλη οπτική γωνία. Τα έργα ανάγκης δικαιολογούσαν την υπέρβαση του νόμου του Σαββάτου· τα έργα ευεργεσίας δεν αποτελούν παραβιάσεις του. Υπάρχουν περιστάσεις στις οποίες είναι σωστό να κάνει κανείς ό,τι δεν είναι «νόμιμο» το Σάββατο, διότι τέτοια έργα όπως η θεραπεία του ανθρώπου με το ξερό χέρι είναι πάντοτε «νόμιμα».
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν αντλεί τον διαρκή σκοπό του Σαββάτου για όλους τους ανθρώπους. Αλλά σημειώστε ότι ο Κύριός μας, ακόμη και ενώ ορίζει έτσι τα όρια της υποχρέωσης, διεκδικεί την καθολικότητά της. «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο»—όχι για ένα έθνος ή μια εποχή, αλλά για όλο τον χρόνο και για ολόκληρη τη φυλή. Εκείνοι που θα ήθελαν να καταργήσουν την τήρηση της εβδομαδιαίας ημέρας ανάπαυσης αρέσκονται να παραθέτουν αυτό το κείμενο· αλλά δίνουν λίγη προσοχή στην πρώτη του πρόταση, και δεν σημειώνουν ότι το αγαπημένο τους απόσπασμα ανατρέπει την κύρια επιχειρηματολογία τους, και θεμελιώνει τον νόμο του Σαββάτου ως κτήμα για τον κόσμο για πάντα. Δεν είναι βάρος, αλλά προνόμιο, φτιαγμένο και προορισμένο για το υψηλότερο αγαθό του ανθρώπου. Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα διευκρινίζοντας τι ανατρέπει και τι δεν ανατρέπει η κυριότητα του Ιησού. Αυτό δεν είναι κατάργηση του Σαββάτου, αλλά, αντίθετα, επιβεβαίωση της καθολικής και ελεήμονος διατάξεως. Δεν δίνει άδεια να το τηρεί ή να το παραμελεί κανείς, σύμφωνα με ιδιοτροπία ή για χάρη ψυχαγωγίας, αλλά χαράζει, ισχυρά και καθαρά, τη διάκριση μεταξύ μιας θετικής τελετής που μπορεί να τροποποιηθεί, και μιας αμετάβλητης εντολής του ηθικού νόμου την οποία είναι καλύτερο για τον άνθρωπο να πεθάνει παρά να παραμελήσει ή να παραβεί.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αισθάνεστε ότι ο Ιησούς σας προσκαλεί να τοποθετήσετε το έλεος πάνω από άκαμπτη μορφή; Πώς θα μπορούσατε να ασκήσετε την ελευθερία του Σαββάτου ως δώρο και όχι ως βάρος αυτή την εβδομάδα; Σε ποια περιοχή σας ζητά ο Κύριος να εμπιστευθείτε την εξουσία του ακόμη και όταν άλλοι αντιτίθενται;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, εσύ είσαι Κύριος ακόμη και του Σαββάτου. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε την ημέρα σου ως δώρο προορισμένο για το αγαθό μας. Φύλαξέ μας από το να μετατρέπουμε τα ελέη σου σε βάρη και από το να αφήνουμε τις μορφές να παραμερίζουν τη συμπόνια. Δώσε μας καρδιές που χαίρονται να κάνουν το καλό, ακόμη και όταν άλλοι παρακολουθούν με υποψία. Ας διαμορφώσει η εξουσία σου την ανάπαυσή μας, την εργασία μας και την αγάπη μας για όσους έχουν ανάγκη. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →