Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 9 — με τον Γουέσλι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εξερευνούμε τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Γουέσλι στο κεφάλαιο 9 της Προς Ρωμαίους. Ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας παρέχει σύντομα, διεισδυτικά σχόλια στίχων που φωτίζουν την αντιμετώπιση από τον απόστολο των προνομίων του Ισραήλ, της θείας εκλογής και της εμβέλειας του ελέους του Θεού. Αυτές οι σημειώσεις προσκαλούν τους αναγνώστες να ανιχνεύσουν πώς η ίδια η Γραφή προλέγει τόσο την κρίση όσο και την ένταξη πιστών από κάθε έθνος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Κάντε παύση τώρα και διαβάστε αργά το Προς Ρωμαίους 9, ακούγοντας την ένταση μεταξύ της πιστότητας του Θεού προς τον Ισραήλ και της εκπληκτικής ελευθερίας του ελέους του. Προσέξτε πώς ο Παύλος θρηνεί αλλά και επιβεβαιώνει τον λόγο που δεν αποτυγχάνει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γουέσλι ανοίγει την πραγματεία του για τον στίχο 3 σημειώνοντας τη έντονη προσωπική δήλωση του αποστόλου.
Στίχος 3. Διότι θα ευχόμουν να ήμουν εγώ ο ίδιος ανάθεμα από τον Χριστό υπέρ των αδελφών μου, των συγγενών μου κατά σάρκα: Θα ευχόμουν — Ανθρώπινες λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν πλήρως τις κινήσεις ψυχών που είναι γεμάτες Θεό. Σαν να έλεγε, θα ευχόμουν να υποφέρω στη θέση τους· ναι, να είμαι ανάθεμα από τον Χριστό στη θέση τους. Σε πόσο υψηλή έννοια το ευχόταν αυτό, ποιος μπορεί να πει, εκτός αν ο ίδιος είχε ερωτηθεί και είχε απαντήσει στην ερώτηση; Σίγουρα δεν θεωρούσε τότε τον εαυτό του καθόλου, αλλά μόνο τους άλλους και τη δόξα του Θεού. Το πράγμα δεν μπορούσε να γίνει· όμως η ευχή ήταν ευσεβής και σταθερή· αν και με σιωπηρή προϋπόθεση, αν ήταν σωστό και δυνατό. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γουέσλι εξετάζει στη συνέχεια την αποτελεσματικότητα του λόγου του Θεού στον στίχο 6.
Στίχος 6. Όχι σαν να μην πέτυχε τίποτα ο λόγος του Θεού. Διότι δεν είναι όλοι Ισραήλ όσοι είναι από τον Ισραήλ: Όχι σαν να — Οι Ιουδαίοι φαντάζονταν ότι ο λόγος του Θεού έπρεπε να αποτύχει αν δεν σωζόταν όλο το έθνος τους. Αυτό ο Άγιος Παύλος το αναιρεί τώρα, και αποδεικνύει ότι ο ίδιος ο λόγος είχε προφητεύσει την πτώση τους. Ο λόγος του Θεού — Οι υποσχέσεις του Θεού προς τον Ισραήλ. Είχε πέσει στο έδαφος — Αυτό δεν μπορούσε να γίνει. Ακόμα και τώρα, λέει ο απόστολος, κάποιοι απολαμβάνουν τις υποσχέσεις· και στο μέλλον «όλος ο Ισραήλ θα σωθεί». Αυτό είναι το σύνολο των κεφαλαίων ένατου, δέκατου και ενδέκατου. Διότι — Εδώ εισέρχεται στην απόδειξή του. Δεν είναι όλοι Ισραήλ όσοι κατάγονται γραμμικά από τον Ισραήλ. Οι Ιουδαίοι διατηρούσαν σθεναρά το αντίθετο· δηλαδή ότι όλοι όσοι γεννήθηκαν Ισραηλίτες, και μόνο αυτοί, ήταν ο λαός του Θεού. Το πρώτο μέρος αυτής της δήλωσης αναιρείται εδώ, το δεύτερο, Προς Ρωμαίους 9:24 κ.ε. Το σύνολο είναι, ο Θεός δέχεται όλους τους πιστούς, και μόνο αυτούς· και αυτό δεν είναι καθόλου αντίθετο με τον λόγο του. Μάλιστα, έχει δηλώσει στον λόγο του, τόσο με τύπους όσο και με ρητές μαρτυρίες, ότι οι πιστοί γίνονται δεκτοί ως «τέκνα της επαγγελίας», ενώ οι άπιστοι απορρίπτονται, αν και είναι «τέκνα κατά σάρκα». Όλοι δεν είναι Ισραήλ — Όχι στην εύνοια του Θεού. Όσοι κατάγονται γραμμικά από τον Ισραήλ. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γουέσλι στη συνέχεια αναλαμβάνει το ζήτημα της θείας δικαιοσύνης που τίθεται στον στίχο 14.
Στίχος 14. Τι λοιπόν θα πούμε; Μήπως υπάρχει αδικία στον Θεό; Μη γένοιτο. Υπάρχει αδικία στον Θεό — Είναι άδικο στον Θεό να δώσει στον Ιακώβ την ευλογία παρά στον Ησαύ; ή να δέχεται πιστούς, και μόνο αυτούς. Μη γένοιτο — Καθόλου. Αυτό είναι απόλυτα συνεπές με τη δικαιοσύνη· διότι έχει το δικαίωμα να καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους θα δείξει έλεος, σύμφωνα με τη δήλωσή του στον Μωυσή, που ικέτευε για όλο τον λαό, αφού είχαν διαπράξει ειδωλολατρία με τον χρυσό μόσχο. Θα ελεήσω όν ελεώ — Σύμφωνα με τους όρους που ο ίδιος έχω καθορίσει. Και θα οικτειρήσω όν οικτείρω — Δηλαδή μόνο σε εκείνους που υποτάσσονται στους όρους μου, που το δέχονται με τον τρόπο που έχω ορίσει. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γουέσλι ολοκληρώνει το τμήμα δηλώνοντας την αρχή του ελέους και της σκλήρυνσης στον στίχο 18.
Στίχος 18. Άρα λοιπόν ελεεί όν θέλει, και όν θέλει σκληρύνει. Άρα λοιπόν — Δηλαδή, αναλόγως δείχνει έλεος με τους δικούς του όρους, δηλαδή σε εκείνους που πιστεύουν. Και όν θέλει — Δηλαδή εκείνους που δεν πιστεύουν. Σκληρύνει — Αφήνει στη σκληρότητα των καρδιών τους. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνεστε τη θλίψη και την ελπίδα να συναντώνται στις δικές σας προσευχές για τους άλλους; Πώς η έμφαση του Γουέσλι στον λόγο της επαγγελίας αναδιαμορφώνει την άποψή σας για την πιστότητα του Θεού; Σε ποια περιοχή της ζωής σας καλείστε να εμπιστευθείτε ότι το έλεος παρέχεται με τους δικούς του όρους του Θεού και όχι με τη δική σας προσπάθεια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεὲ τῆς κυρίαρχης εὐσπλαγχνίας, ὁ πλάττων σκεύη τιμῆς κατὰ τὸ ἴδιον ἔλεός Σου, ἁγίασον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα δεχθῶμεν τὴν συμπόνεσίν Σου μετὰ ταπεινῆς πίστεως. Διαμόρφωσον ἡμᾶς ὡς ὄργανα δικαιοσύνης, καὶ Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας, ἵνα ἡ ὑπακοὴ τῆς πίστεως χαρακτηρίζῃ τὰς ζωὰς ἡμῶν καὶ ἀποκαλύπτῃ τὴν τρυφερὰν ἐλευθερίαν Σου πρὸς πάντας τοὺς πιστεύοντας. Κράτησον ἡμᾶς μακρὰν ἀπὸ τοῦ γογγυσμοῦ κατὰ τῶν δικαίων ὁδῶν Σου, καὶ καθ' ἡμέραν ἕλκυσον ἡμᾶς βαθυτέρως εἰς τὴν ἁγιότητα τὴν πηγάζουσαν ἐκ τῆς ἐκλεκτικῆς Σου ἀγάπης. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →