← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

2 Σαμουήλ 15-16 — με τον Benson

Β' Σαμουήλ 15-16Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε ξανά στο πνεύμα της Γουεσλεϋανής οικίας της πίστης για να καθίσουμε με το Commentary on the Old and New Testaments του Joseph Benson. Σε αυτές τις σελίδες ο σεβαστός εξηγητής μας οδηγεί μέσα από τη θλιβερή ιστορία του 2 Σαμουήλ 15-16, ανιχνεύοντας την εξέγερση του Αβεσσαλώμ και την ταπεινωμένη πορεία του Δαβίδ με ποιμαντική τρυφερότητα και πιστότητα στις γραφές. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Benson να ανοίξει τώρα τις καρδιές μας για να δεχτούμε τον λόγο με πραότητα και άγιο φόβο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα την ίδια την ιερή αφήγηση. Με ήσυχη προσοχή και προσευχητική προσδοκία, διαβάστε αργά τα κεφάλαια 15 και 16 του 2 Σαμουήλ, επιτρέποντας στην ιστορία της συνωμοσίας του Αβεσσαλώμ και της φυγής του Δαβίδ να εδραιωθεί στη συνείδηση. Σημειώστε κάθε εξέλιξη των γεγονότων όπως ο λόγος του Θεού τα θέτει ενώπιόν μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ανοίγει την έκθεση εξετάζοντας τη δημόσια επίδειξη του Αβεσσαλώμ. Εδάφιο 1. 2 Σαμουήλ 15:1. Ο Αβεσσαλώμ ετοίμασε άρματα, κ.λπ. Όταν νόμισε ότι είχε εδραιωθεί στην καλή στοργή του πατέρα του, άρχισε να παίρνει μεγάλη μεγαλοπρέπεια, έστησε, όπως λέμε τώρα, ένα λαμπρό εξοπλισμό, και συνοδευόταν βασιλικά, ως ο πρωτότοκος γιος του βασιλιά, (τώρα ο Αμνών είχε πεθάνει,) και ο επόμενος κληρονόμος του στέμματος. Διότι φαίνεται ότι ο Χιλεάβ, ο οποίος ήταν μεγαλύτερος από αυτόν, 2 Σαμουήλ 3:3, είτε είχε επίσης πεθάνει, είτε, λόγω κάποιας αιτίας, ήταν ανίκανος για τη διακυβέρνηση. Ο Αβεσσαλώμ αναμφίβολα σχεδίαζε, ακολουθώντας αυτή την πορεία, να τραβήξει τα μάτια του λαού στον εαυτό του, οι οποίοι, καθώς ήταν πολύ ερωτευμένοι με την ομορφιά του, έτσι αναμφίβολα εντυπωσιάστηκαν πολύ με αυτό το ωραίο θέαμα αρμάτων και αλόγων, ειδικά καθώς ήταν ασυνήθιστο, μη επιτρεπόμενο από το νόμο. Ο Δαβίδ, ωστόσο, ήταν τόσο επιεικής που, φαίνεται, δεν το παρατήρησε. Και πενήντα άνδρες να τρέχουν μπροστά του. Μια τιμή τέτοια που ο βασιλικός του πατέρας ούτε είχε, ούτε είχε σκεφτεί. Αυτοί, αν και συνοδοί στην εμφάνιση, ήταν, στην πραγματικότητα, φρουροί. Στη συνέχεια αναπτύσσει τα υπολογισμένα λόγια του Αβεσσαλώμ προς εκείνους που ζητούσαν δικαιοσύνη. Εδάφιο 3. 2 Σαμουήλ 15:3. Ο Αβεσσαλώμ είπε, Ιδού, οι υποθέσεις σου είναι καλές και δίκαιες. Μετά από μια πολύ επιπόλαια ακρόαση της υπόθεσης οποιουδήποτε ανθρώπου, την ενέκρινε, για να τον υποχρεώσει· κολακεύοντας όλους ότι είχαν το δίκιο με το μέρος τους, έτσι ώστε, αν οι υποθέσεις τους πήγαιναν εναντίον τους, να μπορούσαν να συμπεράνουν ότι, αν ο Αβεσσαλώμ ήταν κριτής, θα ήταν διαφορετικά. Δεν υπάρχει κανείς διορισμένος από τον βασιλιά για να σε ακούσει. Κανείς που θα σου αποδώσει δικαιοσύνη. Οι άλλοι γιοι και συγγενείς του βασιλιά, και οι υπόλοιποι δικαστές και άρχοντες υπό αυτόν και αυτούς, είναι εντελώς διεφθαρμένοι· ή, τουλάχιστον, όχι προσεκτικοί και επιμελείς όπως θα έπρεπε, και ο πατέρας μου, έχοντας γεράσει, είναι αμελής στις δημόσιες υποθέσεις. Έτσι είπε, ή υπαινίχθηκε, ο Αβεσσαλώμ. Και είναι πάντα ο τρόπος των ταραχοποιών, φιλόδοξων ανθρώπων, να κατηγορούν την κυβέρνηση υπό την οποία βρίσκονται. Ακόμη και ο Δαβίδ, βλέπουμε, ένας από τους καλύτερους βασιλιάδες, δεν μπορούσε να αποφύγει τις χειρότερες κατηγορίες, και μάλιστα από τον ίδιο του τον γιο· διότι τι θα μπορούσε να είναι χειρότερο από αυτό που εκτοξεύεται εδώ εναντίον του, ότι παραμελούσε να αποδώσει αληθινή και αμερόληπτη δικαιοσύνη και κρίση στον λαό του; Είναι θαυμαστό που ο Δαβίδ δεν παρατήρησε και δεν έκοψε αυτή την αναπτυσσόμενη εξέγερση στην αρχή της. Αλλά ο Delaney είναι της γνώμης ότι ήταν επικίνδυνα άρρωστος αυτή την εποχή, και ότι επομένως ο Αβεσσαλώμ άδραξε αυτή την ευκαιρία ως κατάλληλη για να κάνει τα βήματα που αναφέρονται εδώ για να αυξήσει τη δημοτικότητά του, και να τραβήξει τον λαό πίσω του. Ο Benson στη συνέχεια ανιχνεύει τις θερμές προτάσεις του Αβεσσαλώμ προς κάθε ερχόμενο. Εδάφια 4-6. 2 Σαμουήλ 15:4-6. Ο Αβεσσαλώμ είπε, Ω, μακάρι να γινόμουν κριτής στη γη! Αν και του επιτρεπόταν να έρχεται στην αυλή και να βλέπει τον βασιλιά, δεν είχε κανένα αξίωμα εκεί, όπως, φαίνεται, είχαν οι υπόλοιποι γιοι του βασιλιά. Αυτό το θεώρησε κακό, και προσπάθησε να πείσει τον λαό να το κάνει επίσης, πείθοντάς τους ότι, αν ήταν στην εξουσία, θα φρόντιζε γρήγορα να τους αποδώσει δικαιοσύνη. Όταν κάποιος πλησίαζε για να του προσκυνήσει. Να πέσει μπροστά του ως γιος του βασιλιά. Έβαλε το χέρι του και τον έπιασε. Δηλαδή, τον εμπόδισε να προσκυνήσει, και συγκατατέθηκε ακόμη και να τον χαιρετήσει με ένα φιλί. Με αυτόν τον τρόπο έκανε ο Αβεσσαλώμ σε όλο τον Ισραήλ. Λήστεψε τον πατέρα του από τις στοργές του λαού, και τις κατέλαβε· άλλοι θαύμαζαν την ομορφιά και την ανδρεία του· άλλοι την ευγένεια και την ευπρέπεια του· και άλλοι εντυπωσιάστηκαν από τις μεγαλοπρεπείς υποσχέσεις του για τα ευγενή πράγματα που θα έκανε αν ήταν βασιλιάς τους. Στρέφεται τελικά στην γρήγορη απόφαση του Δαβίδ να φύγει από την πόλη. Εδάφιο 14. 2 Σαμουήλ 15:14. Ο Δαβίδ είπε, Σηκωθείτε, και ας φύγουμε. Μόλις έλαβε πληροφορίες για το τι είχε συμβεί, είδε ότι ο κίνδυνος ήταν άμεσος, και έλαβε τα μέτρα του αναλόγως. Ήξερε ότι ο Αβεσσαλώμ δεν θα έχανε χρόνο για να ολοκληρώσει το σχέδιό του, και ότι η φύση του απαιτούσε να χτυπήσει αμέσως. Ο Δαβίδ, επομένως, διατάζει τους υπηρέτες του, τους στρατιώτες και τους φίλους του, να φύγουν αμέσως από την Ιερουσαλήμ. Διότι, αν και το οχυρό της Σιών ήταν ισχυρό, και θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του εκεί για κάποιο διάστημα, ωστόσο δεν είχε αποθηκεύσει προμήθειες για μακρά πολιορκία· και, αν είχε πολιορκηθεί εκεί, ο Αβεσσαλώμ θα είχε αποκτήσει γρήγορα την κατοχή ολόκληρου του βασιλείου του, ενώ, αν έβγαινε έξω, θα μπορούσε να συγκεντρώσει έναν σημαντικό στρατό για την άμυνά του. Επιπλέον, το μεγαλύτερο μέρος της Ιερουσαλήμ δεν μπορούσε να υπερασπιστεί καλά εναντίον ενός εχθρού.
Σκεφτείτε
Ο Benson τονίζει το μάθημα της ταπεινής υποταγής στο θέλημα του Θεού. Delaney, 'Τώρα τον ακούω να εκφράζει τον ίδιο θρήνο που αργότερα εξέφρασε ο Αλφόνσος ο Σοφός, βασιλιάς της Αραγωνίας, σε παρόμοια περίσταση: 'Δεν απορώ τόσο με την αχαριστία του λαού μου προς εμένα, όσο με τη δική μου προς τον Θεό.' Ως εκ τούτου, με αυτό το πνεύμα ταπείνωσης, ο Δαβίδ δεν θα τολμούσε να έχει την κιβωτό, το σύμβολο της θείας παρουσίας, να φέρεται μπροστά του σε αυτόν τον πόλεμο: αυτή ήταν μια τιμή της οποίας θεωρούσε τον εαυτό του εντελώς ανάξιο. Και, επομένως, αναθέτοντας τον εαυτό του και τις υποθέσεις του στη διάθεση της Θείας Πρόνοιας, έστειλε πίσω τον Σαδώκ και τον Αβιάθαρ στην πόλη με την κιβωτό.' Ας κάνει με μένα ό,τι του φαίνεται καλό. Δεν έχω τίποτα να αντιτείνω· όλα είναι καλά όσα κάνει ο Θεός. Έτσι πρέπει να αποδεχόμαστε με χαρά το θέλημα του Θεού, ό,τι κι αν μας συμβεί. Και για να μην παραπονιόμαστε για το τι συμβαίνει, ας βλέπουμε το χέρι του Θεού σε όλα τα γεγονότα. Και για να μην φοβόμαστε τι θα συμβεί, ας βλέπουμε όλα τα γεγονότα στο χέρι του Θεού. Κλείνει παρουσιάζοντας τον πικρό καρπό που πάντα αποδίδει η αμαρτία. Αυτά είναι τα ολέθρια αποτελέσματά της: ξέχασε την εντολή του Κυρίου του Θεού του, και από εδώ έχει προέλθει όλο αυτό το κακό! Εσείς που προβάλλετε δικαιολογία για την αμαρτία, επειδή ο Δαβίδ, ο άνθρωπος κατά την καρδιά του Θεού, έπεσε σε αυτήν· θυμηθείτε, επίσης, ποιες πικρές και οδυνηρές τιμωρίες υπέστη γι' αυτήν. Είστε πρόθυμοι να πληρώσετε ένα τέτοιο τίμημα για την αμαρτία; Και όμως, να είστε βέβαιοι, οι απαραβίαστοι νόμοι του Θεού απαιτούν να το πληρώσετε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου έχω πειραστεί να αναζητήσω τιμή με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο Αβεσσαλώμ; 2. Πώς η προθυμία του Δαβίδ να αφήσει τα πάντα στα χέρια του Θεού μιλάει στις παρούσες δοκιμασίες μου; 3. Ποια προειδοποίηση ηχεί στη συνείδησή μου σήμερα ο καρπός της αμαρτίας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Joseph Benson, ο οποίος μας άνοιξε την ιερή σελίδα με τόση σαφήνεια και αγάπη. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε τις προειδοποιήσεις που τίθενται εδώ ενώπιόν μας, ώστε να φύγουμε από κάθε μονοπάτι υπερηφάνειας και ιδιοτέλειας. Δίδαξέ μας, όπως τον Δαβίδ, να εμπιστευόμαστε τον δρόμο μας σε σένα και να αναπαυόμαστε στην κυρίαρχη θέλησή σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που στήριξε τον δούλο σου στην θλίψη του να μας ενδυναμώσει να περπατάμε ταπεινά μαζί σου όλες τις ημέρες μας. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →