Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα καθόμαστε με τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει το κεφάλαιο 6 των Πράξεων και παρακολουθεί πώς η νεαρή εκκλησία αντιμετώπισε την πρώτη της εσωτερική ένταση. Η υπομονετική έκθεση του Καλβίνου δείχνει τους αποστόλους να μετατρέπουν μια στιγμή παραπόνου σε μια οργανωμένη λύση που προστατεύει τη διακονία του Λόγου. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε το Πνεύμα να διαμορφώνει τόσο την ηγεσία όσο και την ταπεινοφροσύνη μεταξύ των πρώτων πιστών. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε αρχές που ακόμα σταθεροποιούν τις εκκλησίες που αντιμετωπίζουν ανάπτυξη και τριβές. Το σχόλιο του Καλβίνου κρατά τα μάτια μας στην πρόοδο του ευαγγελίου ακόμα και όταν πρακτικές ανάγκες πιέζουν σκληρά. Ας προετοιμάσει η προσεκτική ανάγνωσή του τις καρδιές μας για το κείμενο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 6 των Πράξεων. Προσέξτε το γογγυσμό που ανακύπτει, την μετρημένη απάντηση των αποστόλων και την επιλογή των επτά. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Προσέξτε πώς η προσευχή και ο Λόγος παραμένουν κεντρικά ακόμα και ενώ οργανώνεται η πρακτική διακονία. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε έτοιμοι να ακούσετε την έκθεση του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας την περίσταση για τον διορισμό διακόνων.
1. Ο Λουκάς δηλώνει εδώ με ποια περίσταση και για ποιο σκοπό και επίσης με ποια τελετή οι διάκονοι διορίστηκαν πρώτα. Λέει όταν προέκυψε ένα μουρμούρισμα ανάμεσα στους μαθητές αυτό κατευνάστηκε με αυτό το μέσο όπως λέγεται στην κοινή παροιμία οι καλοί νόμοι πήραν την αρχή τους από κακούς τρόπους. Και μπορεί να φαίνεται παράξενο πράγμα αφού αυτή είναι μια λειτουργία τόσο εξαιρετική και τόσο αναγκαία στην Εκκλησία γιατί δεν ήρθε στο νου των αποστόλων από την αρχή πριν υπάρξει τέτοια περίσταση να διορίσουν διακόνους και γιατί το Πνεύμα του Θεού δεν τους έδωσε τέτοια συμβουλή που παίρνουν τώρα σαν να εξαναγκάστηκαν σε αυτό. Αλλά αυτό που συνέβη ήταν και καλύτερο τότε και είναι επίσης πιο ωφέλιμο για εμάς σήμερα να είναι παράδειγμα για εμάς. Αν οι απόστολοι είχαν μιλήσει για την επιλογή διακόνων πριν οποιαδήποτε ανάγκη απαιτήσει το ίδιο δεν θα είχαν τον λαό τόσο έτοιμο θα φαίνονταν να αποφεύγουν τον κόπο και τον κόπο πολλοί δεν θα πρόσφεραν τόσο ελεύθερα στα χέρια άλλων ανθρώπων. Επομένως ήταν απαραίτητο οι πιστοί να πεισθούν από την εμπειρία ότι μπορούσαν να επιλέξουν διακόνους πρόθυμα τους οποίους είδαν ότι δεν μπορούσαν να στερηθούν και ότι μέσα από το δικό τους σφάλμα.Έπειτα δείχνει πώς η εκκλησία μαθαίνει μέσα από την πρώτη της αταξία.
Μαθαίνουμε σε αυτή την ιστορία ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να διαμορφωθεί αμέσως αλλά ότι παραμένει κάτι να διορθωθεί ούτε μπορεί ένα τόσο μεγάλο οικοδόμημα να ολοκληρωθεί σε μία ημέρα ώστε να μην μπορεί να προστεθεί κάτι για να γίνει το ίδιο τέλειο. Επιπλέον μαθαίνουμε ότι δεν υπάρχει διάταξη του Θεού τόσο ιερή και αξιέπαινη η οποία δεν διαφθείρεται ή γίνεται άχρηστη μέσα από το σφάλμα των ανθρώπων. Απορούμε που τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο καλά τακτοποιημένα στον κόσμο αλλά ότι υπάρχει πάντα κάποιο κακό αναμεμειγμένο με το καλό αλλά είναι η κακία και η διαφθορά της φύσης μας που προκαλεί αυτό. Αυτό ήταν πράγματι μια ευσεβής τάξη για την οποία ο Λουκάς έκανε μνεία προηγουμένως όταν τα αγαθά όλων των ανθρώπων αφιερωμένα στον Θεό διανέμονταν σε κάθε άνθρωπο όπως είχε ανάγκη όταν οι απόστολοι σαν οικονόμοι του Θεού και των πτωχών είχαν την κύρια διακυβέρνηση της ελεημοσύνης. Αλλά λίγο μετά προκύπτει ένα μουρμούρισμα που διαταράσσει αυτή την τάξη. Εδώ εμφανίζεται αυτή η διαφθορά των ανθρώπων για την οποία έχω μιλήσει η οποία δεν μας επιτρέπει να χρησιμοποιούμε τα καλά μας πράγματα. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε την πονηριά του Σατανά ο οποίος για να μας αφαιρέσει τη χρήση των δώρων του Θεού επιχειρεί αυτό συνεχώς ώστε να μην παραμείνει καθαρό και υγιές αλλά αναμειγνυόμενο με άλλες δυσχέρειες να γίνει πρώτα ύποπτο δεύτερον μισητό και τέλος εντελώς αφαιρεμένο. Αλλά οι απόστολοι μας έχουν διδάξει με το παράδειγμά τους ότι δεν πρέπει να υποκύψουμε σε τέτοιες μηχανές και πολιτικές του Σατανά. Διότι δεν θεωρούν σκόπιμο προσβεβλημένοι από το μουρμούρισμα να αφαιρέσουν αυτή τη διακονία την οποία γνωρίζουν ότι ευαρεστεί τον Θεό αλλά μάλλον εφευρίσκουν ένα μέσο με το οποίο το σκάνδαλο μπορεί να αφαιρεθεί και αυτό που είναι του Θεού να διατηρηθεί. Έτσι πρέπει να κάνουμε. Διότι όποια σκάνδαλα και αν εγείρει ο Σατανάς πρέπει να προσέχουμε καλά ώστε να μην μας αφαιρέσει εκείνες τις διατάξεις που είναι διαφορετικά υγιείς.Στη δήλωση των αποστόλων ότι η διακονία τραπεζών δεν πρέπει να εμποδίζει τον Λόγο ο Καλβίνος γράφει:
Δεν αρέσει. Είναι στα ελληνικά ουκ αρεστόν. Με αυτή τη λέξη οι Έλληνες εκφράζουν τώρα κάθε γνώμη ή διάταγμα που είναι καλύτερο από άλλο ή που πρέπει να προτιμηθεί ως καλύτερο. Προτιμώ να σκεφτώ ότι οι απόστολοι δηλώνουν τι είναι ωφέλιμο παρά απλώς τι έχουν διατάξει. Αλλά αν δεν είναι συμφέρον για αυτούς να αναμιχθούν με αυτή την υπόθεση φαίνονται τώρα να αναγνωρίζουν κάποιο σφάλμα στο ότι διακονούσαν μέχρι τώρα. Και σίγουρα αυτό είναι αληθές ότι η χρήση είναι ο πατέρας της σοφίας. Επομένως δεν θα υπάρχει καμία ατοπία αν πούμε ότι οι απόστολοι επιθυμούν από την Εκκλησία να απαλλαγούν από αυτή τη λειτουργία αφού έχουν δοκιμάσει ότι δεν τους ταιριάζει. Αλλά αν υπήρχε κάποιο σφάλμα θα έπρεπε μάλλον να αποδοθεί στην ανάγκη παρά σε αυτούς διότι δεν ανέλαβαν αυτό το βάρος με απληστία αλλά βλέποντας ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος ακόμα προτίμησαν να φορτωθούν υπερβολικά παρά να παραμεληθούν οι πτωχοί. Και όταν λένε ότι δεν είναι σκόπιμο να απασχολούνται στην πρόνοια για τους πτωχούς η έννοιά τους είναι ότι δεν μπορούν να υπομείνουν και τα δύο βάρη ώστε να πρέπει αναγκαστικά να αφήσουν το ένα μόνο. Διότι είναι σαν να λένε αν θέλεις να απολαύσεις τη διακονία μας στο κήρυγμα του ευαγγελίου απάλλαξέ μας από τη φροντίδα των πτωχών επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε και τα δύο. Αλλά αυτό φαίνεται να λέγεται εκτός εποχής από αυτούς επειδή δεν είχαν αφήσει τη φροντίδα της διδασκαλίας πριν αν και είχαν την επίβλεψη της ελεημοσύνης. Απαντώ εφόσον η διαχείριση ήταν συγκεχυμένη ήταν τόσο εμπλεγμένοι ώστε δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν ολοκληρωτικά τη διδασκαλία όπως έπρεπε. Επομένως αρνούνται αυτή τη λειτουργία που τους απομακρύνει από την ελεύθερη και τέλεια φροντίδα της διδασκαλίας. Παρ' όλα αυτά δεν πρέπει να σκεφτούμε ότι απέρριψαν εντελώς κάθε φροντίδα για τους πτωχούς αλλά ότι ζήτησαν μόνο κάτι για να ελαφρυνθούν και να ανακουφιστούν ώστε να παρακολουθήσουν το αξίωμά τους. Και εν τω μεταξύ δηλώνουν ότι η διακονία του λόγου είναι τόσο επίπονη που απαιτεί έναν ολόκληρο άνθρωπο ούτε θα επιτρέψει σε αυτόν να απασχολείται με οποιαδήποτε άλλη υπόθεση η οποία αν είχε καλά εξεταστεί θα είχε ληφθεί μια πολύ διαφορετική τάξη στην Εκκλησία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος εξάγει την συνεχιζόμενη προτεραιότητα της διακονίας του Λόγου.
Αλλά παραλείποντας αυτά, ας σημειώσουμε αυτή την πρόταση. Γνωρίζουμε πόσο άγιο πράγμα είναι να φροντίζουμε τους πτωχούς. Επομένως, αφού οι απόστολοι προτιμούν την κήρυξη του ευαγγελίου από αυτό, συμπεραίνουμε ότι καμία υπακοή δεν είναι πιο αποδεκτή στον Θεό. Παρ' όλα αυτά, δηλώνεται επίσης η δυσκολία, [328] όταν λένε ότι δεν μπορούν να εκπληρώσουν και τα δύο αυτά καθήκοντα. Σίγουρα δεν είμαστε καλύτεροι από αυτούς. Επομένως, ας αφοσιωθεί ο καθένας από εμάς που καλείται στη λειτουργία της διδασκαλίας ολοκληρωτικά για να διευθετήσει καλά αυτή την κατάστασή του. [329] Διότι είμαστε κεκλιμένοι σε τίποτε περισσότερο από το να πέσουμε στην οκνηρία. Πάλι, η σάρκα παρέχει ωραία καλύμματα και χρώματα, ώστε εκείνοι οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν αμέσως ότι οδηγούνται μακριά από την κλήση τους όσοι περιπλέκονται σε ξένες υποθέσεις. Επομένως, για να προτρέψουν οι ίδιοι οι διάκονοι να κάνουν το καθήκον τους, ας θυμούνται αυτή την ρήση των αποστόλων συχνά, στην οποία δηλώνουν ότι, αφού καλούνται στη λειτουργία της διδασκαλίας, δεν πρέπει πλέον να αναλαμβάνουν φροντίδα των πτωχών. Επομένως, τι δικαιολογίες έχουν οι κοσμικές υποθέσεις [330] (αναληφθείσες ακόμα και για κάποιο ιδιωτικό κέρδος) όπου εκείνο παραμελείται, το οποίο κατά τα άλλα λογίζεται όχι μικρό μέρος της λατρείας του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί οι πρακτικές ανάγκες στην κοινότητά σας να αποσπούν σιωπηλά την προσοχή από την προσευχή και τον Λόγο; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στον οργανωμένο διορισμό υπηρετών μιλά στον τρόπο που βλέπετε τους ρόλους ηγεσίας; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Κύριος να αφήσετε ένα βάρος ώστε ένα άλλο να φερθεί πιο πιστά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ Κυρίαρχε, ὁ διὰ τοῦ Πνεύματος ἀφορίσας ἄνδρας πλήρεις πίστεως εἰς διακονίαν τῶν καθημερινῶν χρεῶν τῆς ἐκκλησίας, ἵνα οἱ ἀπόστολοι ἐμμένωσιν ἀπερίσπαστοι τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ Λόγου, δώρησαι ἡμῖν τὴν αὐτὴν χάριν ὅπως διευθετῶμεν τὴν κοινὴν ζωὴν ἡμῶν κατὰ τὴν Σοφίαν Σου. Διατήρησον τοὺς ἡγουμένους ἡμῶν ἀφοσιωμένους εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ γογγυσμοῦ ὅταν ἡ αὔξησις φέρῃ νέας ἐντάσεις, καὶ ἀνάδειξον διακόνους οἵτινες θὰ πληρῶσι τὰς πρακτικὰς ἀνάγκας χωρὶς νὰ ἀποσπῶσι τῆς εὐαγγελικῆς ἀγγελίας. Οὕτως εἴθε ὁ λαός Σου τῆς διαθήκης νὰ αὐξάνῃ καὶ κατ' ἀριθμὸν καὶ κατ' εὐσεβῆ τάξιν, εἰς δόξαν τῆς κυρίαρχης χάριτός Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →