Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Α' Σαμ 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 7 και 8 της Α' Σαμουήλ μας προσκαλεί σε μια περίοδο εθνικής μετάνοιας και ανανεωμένης εξάρτησης από τον Κύριο. Μέσα από την ηγεσία του Σαμουήλ ο λαός αποστρέφεται τα είδωλα, συγκεντρώνεται για προσευχή και γίνεται μάρτυρας της αποφασιστικής βοήθειας του Θεού εναντίον των εχθρών του. Ο Χένρι περιγράφει πώς ο θρήνος οδηγεί στη μεταρρύθμιση και πώς η πιστή μεσιτεία ενός ανθρώπου φέρνει απελευθέρωση. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή αναζωπύρωση ξεκινά στην καρδιά και σφραγίζεται από τη δύναμη του Θεού. Καθώς μελετούμε αυτά τα κεφάλαια βλέπουμε τόσο το κόστος της απομάκρυνσης από τον Θεό όσο και τη χαρά της επιστροφής σε Αυτόν. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του Χένρι τη δική μας πορεία μετάνοιας και εμπιστοσύνης σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε την Α' Σαμουήλ 7–8 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τον θρήνο του λαού μετά τον Κύριο, την πρόσκληση του Σαμουήλ για ολόψυχη επιστροφή και τη νίκη που ακολουθεί στη Μισπά. Παρατηρήστε επίσης το μεταγενέστερο αίτημα για βασιλιά και τι αποκαλύπτει για την καρδιά του Ισραήλ. Ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει έναν στίχο ή μια φράση που μιλά στη σημερινή σας περίοδο. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο νου σας πριν στραφούμε στις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τις βασικές κινήσεις του κεφαλαίου στη διακονία του Σαμουήλ ως κριτή.
Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Τη συσκότιση της δόξας της κιβωτού, λόγω της ιδιωτικής της παραμονής στην Καριαθιαρείμ για πολλά χρόνια, εδ. 1, 2. ΙΙ. Την εμφάνιση της δόξας του Σαμουήλ στις δημόσιες υπηρεσίες του για το καλό του Ισραήλ, στον οποίο αναδείχθηκε ως κριτής, και ήταν ο τελευταίος που έφερε αυτόν τον χαρακτήρα. Αυτό το κεφάλαιο μας δίνει όλη την αφήγηση που έχουμε γι' αυτόν όταν ήταν στην ακμή της ηλικίας του· γιατί ό,τι είχαμε προηγουμένως ήταν στην παιδική του ηλικία (κεφ. β' και γ')· ό,τι έχουμε γι' αυτόν αργότερα ήταν στα γεράματά του, κεφ. η' 1. Τον έχουμε εδώ δραστήριο, 1. Στη μεταρρύθμιση του Ισραήλ από την ειδωλολατρία του, εδ. 3, 4. 2. Στην αναζωογόνηση της θρησκείας μεταξύ τους, εδ. 5, 6. 3. Στο να προσεύχεται γι' αυτούς εναντίον των εισβολέων Φιλισταίων (εδ. 7-9), τους οποίους ο Θεός, σε απάντηση της προσευχής του, τους χάρισε ένδοξη νίκη, εδ. 10, 11. 4. Στην ανέγερση ενός ευγνώμονος μνημείου αυτής της νίκης, εδ. 12. 5. Στη βελτίωση αυτής της νίκης, εδ. 13, 14. 6. Στη διοίκηση της δικαιοσύνης, εδ. 15-17. Και αυτά ήταν τα πράγματα για τα οποία ο Θεός τον προετοίμαζε, με τις πρώιμες χορηγήσεις της χάρης Του σε αυτόν.Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στην έγκαιρη παρέμβαση του Σαμουήλ καθώς ο λαός θρηνεί.
Μπορούμε κάλλιστα να αναρωτηθούμε πού ήταν ο Σαμουήλ και τι έκανε όλο αυτό το διάστημα, γιατί δεν τον έχουμε ούτε καν ονομάσει μέχρι τώρα, από το κεφ. δ' 1, όχι σαν να ήταν αδιάφορος, αλλά οι κόποι του μεταξύ του λαού του δεν αναφέρονται μέχρι να εμφανιστεί ο καρπός τους. Όταν αντιλήφθηκε ότι άρχισαν να θρηνούν μετά τον Κύριο, χτύπησε ενώ ο σίδηρος ήταν καυτός, και δύο πράγματα προσπάθησε να κάνει γι' αυτούς, ως πιστός υπηρέτης του Θεού και πιστός φίλος του Ισραήλ του Θεού:—Αναλογιζόμενος την εισβολή, ο Χένρι σημειώνει πώς το καλό αναδύεται από το φαινομενικό κακό.
Εδώ, Ι. Οι Φιλισταίοι εισβάλλουν στον Ισραήλ (εδ. 7), παίρνοντας αφορμή από αυτή τη γενική συνάθροιση για μετάνοια και προσευχή σαν να ήταν συγκέντρωση για πόλεμο, και, αν ήταν έτσι, θεώρησαν συνετό να κρατήσουν τον πόλεμο έξω από τη χώρα τους. Δεν είχαν δίκαιη αιτία για αυτή την υποψία· αλλά εκείνοι που επιδιώκουν να κάνουν κακό σε άλλους θα είναι πρόθυμοι να φανταστούν ότι άλλοι σχεδιάζουν κακό εναντίον τους. Τώρα δείτε εδώ, 1. Πώς το κακό μερικές φορές φαίνεται να βγαίνει από το καλό. Η θρησκευτική συνάθροιση των Ισραηλιτών στη Μισπά έφερε πάνω τους ταραχή από τους Φιλισταίους, που ίσως τους έκανε να ευχηθούν να είχαν μείνει στο σπίτι και να κατηγορήσουν τον Σαμουήλ που τους κάλεσε μαζί. Αλλά μπορούμε να είμαστε στον δρόμο του Θεού και όμως να συναντήσουμε δυσχέρεια· μάλιστα, όταν οι αμαρτωλοί αρχίζουν να μετανοούν και να μεταρρυθμίζονται, πρέπει να περιμένουν ότι ο Σατανάς θα συγκεντρώσει όλη τη δύναμή του εναντίον τους, και θα θέσει τα όργανά του σε έργο στο έπακρο για να τους αντιταχθούν και να τους αποθαρρύνουν. Αλλά, 2. Πώς το καλό, στο τέλος, βγαίνει από αυτό το κακό. Ο Ισραήλ δεν μπορούσε ποτέ να απειληθεί πιο εύστοχα από αυτή τη στιγμή, όταν μετανοούσαν και προσεύχονταν, ούτε θα μπορούσαν να έχουν προετοιμαστεί καλύτερα για να δεχτούν τον εχθρό· ούτε οι Φιλισταίοι θα μπορούσαν να ενεργήσουν πιο απρόσεκτα για τον εαυτό τους από το να κάνουν πόλεμο στον Ισραήλ αυτή τη στιγμή, όταν έκαναν την ειρήνη τους με τον Θεό. Αλλά ο Θεός τους επέτρεψε να το κάνουν, ώστε να έχει αμέσως την ευκαιρία να στεφανώσει τη μεταρρύθμιση του λαού Του με σημεία της εύνοιάς Του, και να επιβεβαιώσει τα λόγια του αγγελιοφόρου Του, ο οποίος τους είχε διαβεβαιώσει ότι αν μετανοήσουν ο Θεός θα τους ελευθερώσει από το χέρι των Φιλισταίων. Έτσι κάνει την οργή του ανθρώπου να Τον δοξάζει, και υπηρετεί τους σκοπούς της χάρης Του προς τον λαό Του ακόμη και από τα κακόβουλα σχέδια των εχθρών τους εναντίον τους, Μιχ. δ' 11, 12.Ο Χένρι περιγράφει λεπτομερώς την ελεήμονα απάντηση του Θεού που τιμά την προσευχή του Σαμουήλ.
IV. Ο Θεός έδωσε ελεήμονα απάντηση στην προσευχή του Σαμουήλ (εδ. 9): Ο Κύριος τον άκουσε. Ο ίδιος ήταν ένας Σαμουήλ, ζητημένος από τον Θεό, και πολλοί Σαμουήλ, πολλά ελέη σε απάντηση προσευχής, ο Θεός του έδωσε. Υιοί προσευχής πρέπει να είναι διάσημοι για την προσευχή, όπως ήταν ο Σαμουήλ μεταξύ εκείνων που επικαλούνται το όνομά Του, Ψαλμ. ϙθ' 6. Η απάντηση ήταν πραγματική απάντηση: οι Φιλισταίοι ηττήθηκαν (εδ. 10, 11), ολοκληρωτικά τροπαιοφόροι, και αυτό με τρόπο που μεγάλυνε ιδιαίτερα την προσευχή του Σαμουήλ, τη δύναμη του Θεού και την ανδρεία του Ισραήλ. 1. Η προσευχή του Σαμουήλ τιμήθηκε· γιατί ακριβώς τη στιγμή που πρόσφερε τη θυσία του, και την προσευχή του μαζί της, η μάχη άρχισε, και στράφηκε αμέσως εναντίον των Φιλισταίων. Έτσι ενώ ακόμη μιλούσε ο Θεός άκουσε, και απάντησε με βροντή, Ησ. ξε' 24. Ο Θεός έδειξε ότι ήταν η προσευχή και η θυσία του Σαμουήλ που σεβάστηκε, και με αυτό έκανε γνωστό στον Ισραήλ ότι όπως σε προηγούμενη σύγκρουση με τους Φιλισταίους είχε δικαίως τιμωρήσει την αυθάδη εμπιστοσύνη τους στην παρουσία της κιβωτού, στους ώμους δύο ασεβών ιερέων, έτσι τώρα δέχθηκε ελεήμονα την ταπεινή εξάρτησή τους από την προσευχή της πίστης από το στόμα και την καρδιά ενός ευσεβούς προφήτη. 2. Η δύναμη του Θεού μεγαλύνθηκε πολύ· γιατί πήρε το έργο στα χέρια Του, και τους ηττήθηκε, όχι με μεγάλες χαλαζόπετρες, που θα τους σκότωναν (όπως Ιησ. Ναυή ι' 11), αλλά με μεγάλη βροντή, που τους τρόμαξε και τους έβαλε σε τέτοιο τρόμο και σύγχυση που λιποθύμησαν, και έγιναν πολύ εύκολη λεία στο ξίφος του Ισραήλ, ενώπιον του οποίου, έτσι συγχυσμένοι, ηττήθηκαν. Ο Ιώσηπος προσθέτει ότι η γη σείστηκε κάτω από αυτούς όταν πρώτα έκαναν την επίθεση και σε πολλά μέρη άνοιξε και τους κατάπιε, και ότι, εκτός από τον τρόμο της βροντής, τα πρόσωπα και τα χέρια τους κάηκαν από αστραπή, που τους ανάγκασε να φύγουν για τον εαυτό τους με φυγή. Και, έτσι οδηγημένοι στα τακούνια τους από το άμεσο χέρι του Θεού (τον οποίο δεν φοβούνταν τόσο όσο φοβούνταν την κιβωτό Του, κεφ. δ' 7), τότε, 3. Τιμή δόθηκε στις στρατιές του Ισραήλ· χρησιμοποιήθηκαν για την ολοκλήρωση της νίκης, και είχαν την ευχαρίστηση να θριαμβεύσουν εναντίον των καταπιεστών τους: Καταδίωξαν τους Φιλισταίους, και τους κατατρόπωσαν. Πόσο σύντομα βρήκαν το όφελος της μετάνοιάς τους, και της μεταρρύθμισής τους, και της επιστροφής στον Θεό! Τώρα που τον έχουν έτσι δεσμεύσει για χάρη τους, κανένας από τους εχθρούς τους δεν μπορεί να σταθεί ενώπιόν τους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει τις παρατηρήσεις του για την κιβωτό εξετάζοντας τη μακρά αφάνειά της.
ΙΙ. Κι όμως είμαστε πολύ απρόθυμοι να την αφήσουμε εδώ, ευχόμενοι να ήταν καλά στη Σηλώ πάλι, αλλά αυτό έχει ερημωθεί (Ιερ. ζ' 14), ή τουλάχιστον ευχόμενοι να ήταν στη Νωβ, ή στη Γαβαών, ή όπου είναι η σκηνή και τα θυσιαστήρια· αλλά, φαίνεται, πρέπει να παραμείνει στο πλάι για έλλειψη κάποιων ανδρών με δημόσιο πνεύμα να την φέρουν στον κατάλληλο τόπο της. 1. Ο χρόνος της παραμονής της εδώ ήταν μακρύς, πολύ μακρύς, πάνω από σαράντα χρόνια έμεινε σε αυτά τα χωράφια του δάσους, ένα απομακρυσμένο, αφανές, ιδιωτικό μέρος, αδιάβατο και σχεδόν απαρατήρητο (εδ. 2): Ο χρόνος που η κιβωτός έμεινε στην Καριαθιαρείμ ήταν μακρύς, μέχρι που ο Δαβίδ την έφερε από εκεί. Ήταν πολύ παράξενο ότι όλο τον χρόνο που ο Σαμουήλ κυβερνούσε η κιβωτός δεν μεταφέρθηκε ποτέ στον τόπο της στα άγια των αγίων, απόδειξη της παρακμής του ιερού ζήλου μεταξύ τους. Ο Θεός το επέτρεψε να είναι έτσι, για να τους τιμωρήσει για την αμέλειά τους της κιβωτού όταν ήταν στον τόπο της και για να δείξει ότι η μεγάλη έμφαση που έθετε ο θεσμός στην κιβωτό ήταν μόνο τυπική του Χριστού, και εκείνων των καλών πραγμάτων που έρχονται και δεν μπορούν να μετακινηθούν, Εβρ. θ' 23· ιβ' 27. Ήταν ένα δίκαιο όνειδος για τους ιερείς ότι ένας όχι της τάξεώς τους αγιάστηκε για να φυλάει την κιβωτό. 2. Είκοσι χρόνια από αυτόν τον χρόνο είχαν περάσει πριν το σπίτι του Ισραήλ γίνει αισθητό της ανάγκης της κιβωτού. Οι Εβδομήκοντα το διαβάζουν κάπως πιο καθαρά από εμάς· και ήταν είκοσι χρόνια, και (δηλαδή όταν) ολόκληρο το σπίτι του Ισραήλ κοίταξε πάλι μετά τον Κύριο. Τόσο καιρό έμεινε η κιβωτός στην αφάνεια, και οι Ισραηλίτες δεν αισθάνθηκαν την ταλαιπωρία, ούτε έκαναν ποτέ καμία έρευνα γι' αυτήν, τι έχει γίνει· αν και, ενώ απουσίαζε από τη σκηνή, το σημείο της ειδικής παρουσίας του Θεού έλειπε, ούτε μπορούσαν να τηρήσουν την ημέρα του εξιλασμού όπως έπρεπε να τηρηθεί. Ήταν ικανοποιημένοι με τα θυσιαστήρια χωρίς την κιβωτό· τόσο εύκολα μπορούν οι τυπικοί ομολογητές να αναπαυθούν ικανοποιημένοι σε έναν κύκλο εξωτερικών επιτελέσεων, χωρίς κανένα σημείο παρουσίας ή αποδοχής του Θεού. Αλλά στο τέλος σκέφτηκαν τον εαυτό τους, και άρχισαν να θρηνούν μετά τον Κύριο, παρακινημένοι σε αυτό, είναι πιθανό, από το κήρυγμα του Σαμουήλ, με το οποίο μια έκτακτη ενέργεια του Πνεύματος του Θεού εισήλθε. Μια γενική διάθεση για μετάνοια και μεταρρύθμιση εμφανίζεται τώρα σε όλο τον Ισραήλ, και αρχίζουν να κοιτάζουν προς Αυτόν τον οποίο είχαν περιφρονήσει, και να πενθούν, Ζαχ. ιβ' 10. Ο Δρ. Λάιτφουτ θεωρεί ότι αυτό ήταν ένα θέμα και χρόνος τόσο αξιοσημείωτος όσο σχεδόν οτιδήποτε διαβάζουμε στην Γραφή· και ότι η μεγάλη μεταστροφή, Πράξ. 2 και 3, είναι η μόνη παράλληλη προς αυτό. Σημείωσε, (1.) Εκείνοι που ξέρουν πώς να εκτιμούν τα διατάγματα του Θεού δεν μπορούν παρά να θεωρούν πολύ θλιβερό πράγμα να τα στερούνται. (2.) Η αληθινή μετάνοια και μεταστροφή αρχίζει με το να θρηνεί κανείς μετά τον Κύριο· πρέπει να αισθανόμαστε ότι με την αμαρτία προκαλέσαμε την απομάκρυνσή Του και είμαστε χαμένοι αν συνεχίσουμε σε κατάσταση απόστασης από Αυτόν, και να είμαστε ανήσυχοι μέχρι να ανακτήσουμε την εύνοιά Του και να λάβουμε τις ελεήμονες επιστροφές Του. Ήταν καλύτερα με τους Ισραηλίτες όταν στερούνταν την κιβωτό, και θρηνούσαν γι' αυτήν, παρά όταν είχαν την κιβωτό, και έψαχναν μέσα της, ή καυχώνταν γι' αυτήν. Καλύτερα να βλέπει κανείς ανθρώπους να ποθούν στη σπανιότητα των μέσων της χάρης παρά να αηδιάζουν στην αφθονία τους.Κλείνοντας, ο Χένρι τονίζει το ευγνώμον μνημείο που ανεγείρει ο Σαμουήλ.
V. Ο Σαμουήλ ανήγειρε ένα ευγνώμον μνημείο αυτής της νίκης, προς δόξα του Θεού και για ενθάρρυνση του Ισραήλ, εδ. 12. Έστησε έναν Εβεν-εζέρ, την πέτρα της βοήθειας. Αν ποτέ οι σκληρές καρδιές του λαού έχαναν τις εντυπώσεις αυτής της πρόνοιας, αυτή η πέτρα θα είτε θα αναζωογονούσε τη μνήμη της, και θα τους έκανε ευγνώμονες, ή θα παρέμενε μάρτυρας εναντίον τους για την αχαριστία τους. 1. Ο τόπος όπου στήθηκε αυτό το μνημείο ήταν ο ίδιος όπου, είκοσι χρόνια πριν, οι Ισραηλίτες ηττήθηκαν από τους Φιλισταίους, γιατί αυτός ήταν δίπλα στον Εβεν-εζέρ, κεφ. δ' 1. Η αμαρτία που προκάλεσε εκείνη την ήττα παλαιότερα συγχωρήθηκε μετά τη μετάνοιά τους, η συγχώρηση σφραγίστηκε με αυτή την ένδοξη νίκη στον ίδιο ακριβώς τόπο όπου τότε υπέστησαν απώλεια· δες Ωσ. α' 10. 2. Ο ίδιος ο Σαμουήλ φρόντισε να στήσει αυτό το μνημείο. Είχε συμβάλει με την προσευχή να αποκτήσει το έλεος, και επομένως θεώρησε τον εαυτό του ιδιαίτερα υποχρεωμένο να κάνει αυτή την ευγνώμονα αναγνώριση αυτού. 3. Ο λόγος που δίνει για το όνομα είναι, Μέχρι τώρα ο Κύριος μας βοήθησε, με τον οποίο μιλά ευγνώμονα για ό,τι πέρασε, δίνοντας τη δόξα της νίκης μόνο στον Θεό, ο οποίος είχε προσθέσει αυτό σε όλες τις προηγούμενες εύνοιές Του· και όμως μιλά κάπως αμφίβολα για το μέλλον: «Μέχρι τώρα τα πράγματα πήγαν καλά, αλλά τι μπορεί ακόμη να κάνει ο Θεός με εμάς δεν ξέρουμε, αυτό το αναθέτουμε σε Αυτόν· αλλά ας Τον αινέσουμε για ό,τι έχει κάνει.» Σημείωσε, Οι αρχές του ελέους και της απελευθέρωσης πρέπει να αναγνωρίζονται από εμάς με ευγνωμοσύνη μέχρι εκεί που φτάνουν, αν και δεν είναι πλήρως ολοκληρωμένες, μάλιστα, αν και το αποτέλεσμα φαίνεται αβέβαιο. Έχοντας λάβει βοήθεια από τον Θεό, συνεχίζω μέχρι τώρα, λέει ο μακάριος Παύλος, Πράξ. κστ' 22.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την ανάγκη να θρηνήσετε μετά τον Κύριο και να απομακρύνετε ανταγωνιστικά είδωλα; Πώς θα μπορούσατε να μιμηθείτε το πρότυπο του Σαμουήλ να μεσιτεύει για άλλους ακόμη και όταν οι συνθήκες φαίνονται απειλητικές; Ποιο απλό μνημείο θα μπορούσατε να στήσετε αυτή την εβδομάδα για να θυμάστε την πρόσφατη βοήθεια του Θεού και να κρατήσετε τη ευγνωμοσύνη ζωντανή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, Σε ευχαριστούμε που ανέδειξες ηγέτες όπως ο Σαμουήλ που καλούν τον λαό Σου πίσω στην ολόψυχη αφοσίωση. Δώσε μας θάρρος να απομακρύνουμε κάθε είδωλο που ανταγωνίζεται την αγάπη μας. Δίδαξέ μας να προσευχόμαστε αδιαλείπτως όταν οι εχθροί πιέζουν, εμπιστευόμενοι ότι ακούς και ενεργείς για τη δόξα Σου. Βοήθησέ μας να σημειώσουμε την πιστότητά Σου με πέτρες μνήμης ώστε οι μελλοντικές γενιές να γνωρίζουν ότι μας βοήθησες. Ας είναι η μετάνοιά μας γνήσια και η εμπιστοσύνη μας σε Σένα ακλόνητη. Στο όνομα του Ιησού, που μεσιτεύει για εμάς πάντα, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →