← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρούθ

Ρουθ 4 — με τον Whedon

Ρούθ 4Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Με την ήσυχη δύναμη της Ουεσλεϋανής παράδοσης στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ευλαβική προσοχή στο απλό κείμενο και τα ζωντανά έθιμα του αρχαίου Ισραήλ, ο Whedon μας καθοδηγεί στο τελευταίο κεφάλαιο της Ρουθ, όπου η λύτρωση, η πιστότητα στη διαθήκη και η ήσυχη αποκάλυψη του θείου σκοπού συναντώνται στην πύλη της πόλης. Η έκθεσή του προσκαλεί κάθε αναγνώστη να δει πώς οι συνηθισμένες πράξεις δικαιοσύνης και καλοσύνης γίνονται κλωστές στο μεγαλύτερο υφαντό της χάριτος που οδηγεί τελικά στον Δαβίδ και πέρα από αυτόν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά ολόκληρο το τέταρτο κεφάλαιο της Ρουθ, ακούγοντας τις μετρημένες αρμονίες του νόμου της διαθήκης και το τρυφερό έλεος που συνδέει τις γενιές. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις φωνές του Βοόζ, του πλησιέστερου συγγενή, και των πρεσβυτέρων στην πύλη να ακούγονται καθαρά, και παρατηρήστε πώς κάθε συναλλαγή εξυπηρετεί τη διατήρηση του ονόματος και της κληρονομιάς εντός του λαού του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά σκιαγραφώντας το συμβούλιο στην πύλη της Βηθλεέμ. Εδάφια 1-12. ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ, Ρουθ 4:1-12. Στενά συνδεδεμένος με τα έθιμα και τον νόμο του λεβιρατικού γάμου ήταν ένας άλλος νόμος σχετικά με την εξαγορά περιουσίας. Ο Ιεχωβά διεκδίκησε τη γη του Ισραήλ ως δική του, και διέταξε να μην πωλείται ποτέ από τον λαό του. Επομένως, μια κληρονομιά δεν επιτρεπόταν να περάσει μόνιμα στα χέρια άλλης οικογένειας από αυτήν της οποίας ήταν η αρχική κατοχή. Εάν λόγω φτώχειας κάποιος αναγκαζόταν να πουλήσει ένα κομμάτι γης από την οικογενειακή περιουσία, (όπως η Ναομί, βλέπε Ρουθ 4:3,) ήταν καθήκον του πλησιέστερου συγγενή να το εξαγοράσει. Αυτός που ενεργούσε ως λυτρωτής σε τέτοιες περιπτώσεις αγόραζε, κυριολεκτικά, όχι την ίδια τη γη, αλλά τη χρήση της μέχρι το επόμενο έτος του Ιωβηλαίου. Βλέπε τον νόμο, όπως αναλύεται στο Λευιτικό 25:23-34. Αλλά σε περίπτωση που ο συγγενής εκτελούσε το διπλό ρόλο της αγοράς της περιουσίας και του γάμου με τη χήρα, τότε η κληρονομιά θα περνούσε στους απογόνους αυτού του γάμου, και έτσι ο συγγενής θα οικοδομούσε τον οίκο του αδελφού του. Αυτό το κεφάλαιο μας προσφέρει μια ζωντανή εικόνα ενός αρχαίου δικαστηρίου που συγκεντρώθηκε για να διαιτητεύσει μια υπόθεση βάσει του προαναφερθέντος νόμου. Κάθε περίσταση χρησιμεύει σε κάποιο βαθμό για να απεικονίσει την απλότητα εκείνης της εποχής. Στη συνέχεια αναλύει το νομικό δικαίωμα με το οποίο η Ναομί διαθέτει το κομμάτι γης. Εδάφιο 3. 3. Η Ναομί… πωλεί ένα κομμάτι γης. Σύμφωνα με τον νόμο (Αριθμοί 27:8-11), όταν ένας άνδρας πέθαινε και δεν άφηνε γιο, η περιουσία του περνούσε στην κόρη του· αν δεν είχε κόρη, περνούσε στους αδελφούς του· αν δεν είχε αδελφούς, περνούσε στους αδελφούς του πατέρα του· και σε περίπτωση που ο πατέρας του δεν είχε αδελφούς, περνούσε στον επόμενο πλησιέστερο συγγενή του. Σε καμία περίπτωση δεν περνούσε στη σύζυγο του αποθανόντος. Εξ ου και το ερώτημα: Τι δικαίωμα είχε η Ναομί να πουλήσει την περιουσία του Ελιμέλεχ; Η λύση της δυσκολίας είναι πιθανώς αυτή, ότι, καθώς ο νόμος δεν όριζε τον χρόνο κατά τον οποίο οι νόμιμοι κληρονόμοι έπαιρναν στην κατοχή τους την κληρονομιά, το έθιμο δεν επέτρεπε να περάσει σε αυτούς όσο ζούσε η χήρα του αποθανόντος. Η Ναομί, επομένως, θα είχε τον έλεγχο της περιουσίας του Ελιμέλεχ όσο ζούσε, και η πώλησή της δεν ήταν, όπως έχουμε δείξει στη σημείωση στην αρχή αυτού του κεφαλαίου, μια μόνιμη διάθεση, αλλά μια ετήσια ενοικίαση μέχρι το έτος του Ιωβηλαίου. Ο Whedon δείχνει στη συνέχεια πώς το καθήκον προς τη Ρουθ συνδέεται με την εξαγορά της κληρονομιάς. Εδάφιο 5. 5. Πρέπει να την αγοράσεις και από τη Ρουθ. Η περιουσία του Ελιμέλεχ θα ανήκε στον Χιλίων και τον Μααλών αν ζούσαν. Η χήρα του Χιλίων είχε πάει στο σπίτι της μητέρας της στον Μωάβ, και ίσως είχε ξαναπαντρευτεί, οπότε δεν είχε νομική αξίωση στην περιουσία· αλλά η χήρα του Μααλών, η Ρουθ, είχε προσκολληθεί στη Ναομί, και επομένως όσο ζούσε είχε μερίδιο με την πεθερά της στην κληρονομιά του Μααλών. Η Ναομί ήταν πολύ μεγάλη για να περιμένει σύζυγο (Ρουθ 1:12), ή να διεκδικήσει από τους συγγενείς του αποθανόντος συζύγου της το καθήκον του λεβιρατικού γάμου. Αλλά όχι έτσι η Ρουθ, η οποία ήταν νέα και όμορφη, και είχε το δικαίωμα να ζητήσει σε γάμο τον άνδρα που εξαγόρασε την κληρονομιά του Μααλών. Για να αναστήσει το όνομα του νεκρού. Σύμφωνα με τον νόμο (Δευτερονόμιο 25:6) ο πρωτότοκος του λεβιρατικού γάμου διαδέχονταν στο όνομα του αποθανόντος συζύγου της μητέρας του. Έτσι η οικογένεια στην οποία ανήκε ο αποθανών δεν εξαφανιζόταν στον Ισραήλ. Βλέπε Ρουθ 4:10.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Τέλος, τονίζει τη σημασία της γέννησης του Ωβήδ για τη Ναομί και για τη γραμμή του Δαβίδ. Εδάφιο 17. 17. Γεννήθηκε γιος στη Ναομί. Ο γιος της Ρουθ ονομάστηκε γιος της Ναομί, και αυτή η ηλικιωμένη και άτεκνη χήρα χάρηκε για τη γέννηση όπως η Ραχήλ και η Λεία, που έχτισαν τον οίκο του Ισραήλ (Ρουθ 4:11), χάρηκαν για τα παιδιά που τους γέννησαν η Βιλά και η Ζελφά, οι δούλες τους. Γένεση 30:1-13. Με τη γέννηση αυτού του παιδιού διαβεβαιώθηκε ότι το όνομα των πολύτιμων νεκρών της δεν θα κοβόταν από τους αδελφούς τους. Ρουθ 4:10. Τον ονόμασαν Ωβήδ. Το όνομα σημαίνει, κυριολεκτικά, αυτός που υπηρετεί· και, όπως φαίνεται να υποδηλώνει το πλαίσιο, δόθηκε στο παιδί της Ρουθ και του Βοόζ επειδή υπηρέτησε για να ευχαριστήσει τα γηρατειά της Ναομί. Από αυτό φαίνεται ότι ο νόμος του Δευτερονομίου 25:6 δεν ερμηνεύτηκε ότι σήμαινε ότι το πρωτότοκο παιδί του λεβιρατικού γάμου έπρεπε να ονομαστεί με το ίδιο όνομα του νεκρού. Βλέπε σημείωση στο Ρουθ 4:10. Αυτός είναι ο πατέρας του Ιεσσαί, ο πατέρας του Δαβίδ. Έτσι επιτέλους αναδεικνύεται πλήρως και σημαντικά ο φανερός σκοπός του συγγραφέα να γράψει αυτή τη σύντομη αλλά βαθιά ενδιαφέρουσα ιστορία της Ρουθ. Ρίχνει ένα ήρεμο και ειρηνικό φως στην καταγωγή του μεγαλύτερου προσώπου της ισραηλιτικής ιστορίας. Στην καταληκτική γενεαλογία στέκεται για να σημειώσει την προσεκτική συμμετρία της και το βλέμμα της προς τον Μεσσία. Εδάφια 18-22. ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ, Ρουθ 4:18-22. Αυτός ο γενεαλογικός πίνακας μας παρουσιάζει δέκα ονόματα, έναν στρογγυλό και άρτιο αριθμό· και αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την γνωστή αγάπη των αρχαίων Εβραίων για ένα τέλεια σχεδιασμένο, συμμετρικό οικογενειακό μητρώο, μπορεί τουλάχιστον να υποδηλώσει ότι κάποια ασήμαντα ονόματα έχουν σκόπιμα παραλειφθεί. Αυτό είναι το πιο φυσικό να υποτεθεί σε μια λίστα που γεφυρώνει πολλές εκατοντάδες χρόνια. Η θέση ότι κάθε μεμονωμένος κρίκος σε αυτή την προγονική αλυσίδα, που εκτείνεται από τον Δαβίδ στον Φαρές, δίνεται εδώ, είναι μια αδικαιολόγητη υπόθεση, και εντελώς στερημένη απόδειξης. Μπορούμε, επομένως, να παραβλέψουμε χωρίς σχόλια όλα τα χρονολογικά ερωτήματα που έχουν εγερθεί σχετικά με αυτή τη γενεαλογία. Το απόσπασμα εμφανίζεται ξανά, με μόνο ασήμαντες λεκτικές διαφορές, στη γενεαλογία του Χριστού του Ματθαίου (Ματθαίος 1:3-6), έτσι ώστε από μια υψηλή πνευματική άποψη μπορούμε να το θεωρήσουμε ως ένα προσεκτικά ολοκληρωμένο έγγραφο, που δεν αφορά μόνο τον Δαβίδ, αλλά και τον Μεσσία. Είναι ένα αξιοσημείωτο γεγονός, και άξιο ειδικής αναφοράς εδώ, ότι οι δύο πρώτες γενεαλογίες της Γένεσης —αυτή του Κάιν (Γένεση 4:17-22), και αυτή του Αδάμ μέσω του Σηθ (Γένεση 5:1-29)— περιέχουν η καθεμία ακριβώς δέκα ονόματα.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στη δική μου ζωή ο Κύριος χρησιμοποίησε συνηθισμένες πύλες αποφάσεων για να επιτύχει διαρκή λύτρωση; 2. Πώς η άρνηση του πλησιέστερου συγγενή με ωθεί να εξετάσω τι είμαι πρόθυμος να ρισκάρω για χάρη του ονόματος και του μέλλοντος κάποιου άλλου; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να χαρώ που οι σκοποί του Θεού εκτείνονται πέρα από το δικό μου νοικοκυριό σε γενιές που δεν έχουν ακόμη φανεί;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Λυτρωτή, που έθεσες τον μοναχικό σε οικογένειες και διατήρησες ένα όνομα για τον λαό σου, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία της προσεκτικής έκθεσης του Daniel D. Whedon. Χάρισέ μας, σε παρακαλούμε, το ίδιο πνεύμα δικαιοσύνης και καλοσύνης που κίνησε τον Βοόζ στην πύλη. Είθε κάθε πράξη λύτρωσης που μας επιτρέπεται να εκτελέσουμε να αντικατοπτρίζει τη μεγαλύτερη λύτρωση που επιτελέστηκε για εμάς εν Χριστώ. Διατήρησε τα νοικοκυριά μας σε πιστότητα διαθήκης, και ας γραφτούν τα ονόματά μας όχι μόνο σε επίγεια μητρώα αλλά στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →