← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 97-98 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 97-98Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα ακούμε ξανά τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει το θησαυροφυλάκιο των Ψαλμών 97 και 98. Ο Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από την παγκόσμια πρόσκληση να χαρούμε ότι ο Κύριος βασιλεύει, την φοβερή μεγαλειότητα που περιβάλλει τον θρόνο Του, και το εκπληκτικό έλεος που μεταφέρει τη σωτηρία στα πέρατα της γης. Η ερμηνεία του δείχνει πώς η ίδια δικαιοσύνη που κάποτε φαινόταν κρυμμένη τώρα λάμπει ανοιχτά στον Χριστό, ταπεινώνοντας τα είδωλα και παρηγορώντας τους ευθείς. Προσκαλούμαστε να σταθούμε με δέος, να απορρίψουμε κάθε αντίπαλη αξίωση, και να αναπαυθούμε κάτω από το φως που ο Θεός έχει σπείρει για εκείνους που Τον αγαπούν. Είθε τα προσεκτικά λόγια του Καλβίνου να διευρύνουν τη λατρεία μας και να σταθεροποιήσουν την ελπίδα μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 97 και 98 αργά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις στη χαρά, τις εικόνες της φωτιάς και του φωτός, την κρίση κατά των ειδώλων, και την υπόσχεση ότι όλη η γη θα δει τη σωτηρία του Θεού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Καλβίνου για τους ίδιους αυτούς στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει με το να ερμηνεύει την πρόσκληση να χαρούμε για τη βασιλεία του Ιεχωβά. 1 Ο Ιεχωβά βασιλεύει Η πρόσκλησή Του στους ανθρώπους να χαρούν, είναι απόδειξη ότι η βασιλεία του Θεού είναι αδιαχώριστα συνδεδεμένη με τη σωτηρία και την ύψιστη ευτυχία της ανθρωπότητας. Και, η χαρά για την οποία μιλάει ότι είναι κοινή σε όλο τον κόσμο και στις περιοχές πέρα από τις θάλασσες, είναι φανερό ότι προβλέπει τη διεύρυνση της βασιλείας του Θεού, η οποία είχε περιοριστεί μέσα στα στενά όρια της Ιουδαίας, σε πολύ ευρύτερη έκταση. Ο Ψαλμωδός, παρουσιάζοντας τις διάφορες λεπτομέρειες της θείας δόξας στους τέσσερις στίχους που ακολουθούν, θα επιδιώξει να εντυπώσει σε όλους τους ανθρώπους έναν ευλαβικό φόβο γι' Αυτόν. Έτσι μας δίνει μια αναπαράσταση της φοβερής μεγαλειότητας που συνδέεται με τον Θεό, ώστε να συντρίψει και να ταπεινώσει την μάταιη εμπιστοσύνη και την σαρκική υπερηφάνεια. Ένας συννεφιασμένος ουρανός μας τρομάζει περισσότερο από έναν καθαρό, καθώς το σκοτάδι παράγει μια ιδιαίτερη επίδραση στις αισθήσεις. Ο Ψαλμωδός χρησιμοποιεί αυτό το σύμβολο, χωρίς αμφιβολία, για να εντυπώσει στον κόσμο μεγαλύτερη ευλάβεια προς τον Θεό. Άλλοι εμβαθύνουν περισσότερο στα λόγια, και νομίζουν ότι τα σύννεφα λέγεται ότι είναι γύρω από τον Θεό, για να ελέγξουν την ανθρώπινη προπέτεια και αυθάδεια, και να συγκρατήσουν εκείνη την υπερβολική περιέργεια που θα διείσδυε περισσότερο από ό,τι πρέπει στα μυστήρια της Θεότητας. Αυτή είναι μια ερμηνεία των λόγων που τους κάνει να μεταφέρουν ένα πολύ χρήσιμο μάθημα· αλλά είμαι εναντίον όλων των εκλεπτυσμένων αποδόσεων, και νομίζω ότι ο Ψαλμωδός σκόπευε, συνδέοντας το σκοτάδι με τον Θεό, να εντυπώσει τις καρδιές των ανθρώπων με έναν φόβο γι' Αυτόν γενικά. [97] Το ίδιο νόημα βγαίνει στο υπόλοιπο πλαίσιο, όταν λέγεται ότι η φωτιά πηγαίνει μπροστά Του, και κατακαίει τους εχθρούς Του, οι αστραπές Του να ταράζουν τη γη, και τα βουνά να ρέουν κάτω. Αν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό δεν συμφωνεί με όσα ειπώθηκαν για τη χαρά που διαχέει η βασιλεία Του, θα μπορούσα να απαντήσω, πρώτον, ότι αν και ο Θεός είναι έτοιμος από μέρους Του να διαχέει μακαριότητα όπου βασιλεύει, όλοι δεν είναι ικανοί να την εκτιμήσουν. Επιπλέον, όπως έχω ήδη υπαινιχθεί, η αλήθεια είναι χρήσιμη στους πιστούς, ταπεινώνοντας την υπερηφάνεια της σάρκας, και βαθαίνοντας την προσκύνησή τους στον Θεό. Ο θρόνος του Θεού παρουσιάζεται ως θεμελιωμένος στη δικαιοσύνη και την κρίση, για να δηλώσει το όφελος που αντλούμε από αυτόν. Η μεγαλύτερη δυστυχία που μπορεί να συλληφθεί, είναι εκείνη του να ζει κανείς χωρίς δικαιοσύνη και κρίση, και ο Ψαλμωδός το αναφέρει ως θέμα αίνου αποκλειστικά οφειλόμενου στον Θεό, ότι όταν βασιλεύει, η δικαιοσύνη αναζωογονείται στον κόσμο. Αρνείται εξίσου φανερά ότι μπορούμε να έχουμε οποιαδήποτε δικαιοσύνη, μέχρι ο Θεός να μας υποτάξει στον ζυγό του λόγου Του, με τις ήπιες αλλά ισχυρές επιδράσεις του Πνεύματός Του. Μεγάλο μέρος των ανθρώπων αντιστέκεται πεισματικά και απορρίπτει την κυβέρνηση του Θεού. Γι' αυτό ο Ψαλμωδός αναγκάστηκε να παρουσιάσει τον Θεό στην αυστηρότερη όψη του, για να διδάξει τους ασεβείς ότι η διεστραμμένη αντίθεσή τους δεν θα μείνει ατιμώρητη. Όταν ο Θεός πλησιάζει τους ανθρώπους με έλεος, και αυτοί αποτυγχάνουν να τον υποδεχτούν με την αρμόζουσα ευλάβεια και σεβασμό, αυτό συνεπάγεται ασεβή πολύ επιβαρυμένης περιγραφής· για τον λόγο αυτό η γλώσσα της καταγγελίας ταιριάζει με τη βασιλεία του Χριστού. Ο Ψαλμωδός υπαινίσσεται ότι εκείνοι που θα περιφρονούσαν τον Θεό στο πρόσωπο του μονογενούς Υιού Του, θα αισθανθούν στον κατάλληλο χρόνο και σίγουρα το φοβερό βάρος της μεγαλειότητάς Του. Τόσο πολύ υπονοείται στην έκφραση που χρησιμοποιείται -- Η γη Θα Δει. Διότι οι ασεβείς, όταν βρίσκουν ότι οι προσπάθειές τους είναι μάταιες στον αγώνα κατά του Θεού, καταφεύγουν σε υπεκφυγές και απόκρυψη. Ο Ψαλμωδός δηλώνει ότι δεν θα πετύχαιναν με καμία τέτοια μάταιη τέχνη να κρυφτούν από τον Θεό. Στη δήλωση των ουρανών, ο Καλβίνος γράφει: 6 Οι ουρανοί έχουν διακηρύξει τη δικαιοσύνη Του Εδώ δηλώνει ότι θα υπήρχε μια τόσο λαμπρή επίδειξη της δικαιοσύνης του Θεού, ώστε οι ουρανοί οι ίδιοι θα την προανήγγελλαν. Το νόημα δεν είναι το ίδιο όπως στην αρχή του δεκάτου ενάτου ψαλμού, «Οι ουρανοί διακηρύττουν τη δόξα του Θεού», κ.λπ. Σε εκείνον τον ψαλμό ο Δαβίδ δεν εννοεί τίποτε άλλο παρά ότι η σοφία και η δύναμη του Θεού είναι τόσο εμφανείς στην κατασκευή των ουρανών, σαν ο Θεός να τις διακήρυττε με ακουστή φωνή. Το νόημα του χωρίου ενώπιόν μας είναι, ότι η πνευματική δικαιοσύνη του Θεού θα εκδηλωθεί τόσο σημαντικά υπό τη βασιλεία του Χριστού ώστε να γεμίσει και τον ουρανό και τη γη. Υπάρχει μεγάλη δύναμη σε αυτή την προσωποποίηση, στην οποία οι ουρανοί, σαν ακόμη και αυτοί να διαπερνώνται από αίσθηση της δικαιοσύνης του Θεού, παρουσιάζονται να μιλούν γι' αυτήν. Είναι εξίσου πιθανό, ωστόσο, ότι οι ουρανοί σημαίνουν εδώ τους αγγέλους, οι οποίοι περιέχονται στον ουρανό, με το σχήμα της μετωνυμίας ή της συνεκδοχής, ενώ, στην αντίστοιχη πρόταση, αντί να αναφέρεται η γη, μιλάει για τους λαούς που κατοικούν σε αυτήν. Οι άγγελοι μπορούν πολύ σωστά να ειπωθεί ότι αναγγέλλουν και εορτάζουν τη θεία δόξα. Ο Καλβίνος στη συνέχεια ασχολείται με τη σύγχυση των ειδωλολατρών. 7 Ας ντραπούν όλοι εκείνοι που υπηρετούν γλυπτά είδωλα. Ο Ψαλμωδός κάνει εδώ μια ευρεία διάκριση, όπως και στον ψαλμό δίπλα σε αυτόν, μεταξύ του αληθινού Θεού και των ψεύτικων θεών που οι άνθρωποι σχηματίζουν για τον εαυτό τους. Αυτό το κάνει ώστε ο έπαινος που είχε αποδώσει να μην εφαρμοστεί σε κανέναν άλλον εκτός από τον αληθινό Θεό. Όλοι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να παραδεχτούν ότι οφείλουν να εορτάζουν τους αίνους του Θεού, αλλά, φυσικά επιρρεπείς όπως είναι στη δεισιδαιμονία, λίγοι πράγματι θα δεσμευτούν να λατρεύουν τον Θεό με τον τρόπο που είναι σωστός. Μόλις έχουν να κάνουν με τον Θεό, παρεκκλίνουν στις πιο αβάσιμες πλάνες. Ο καθένας πλάθει έναν θεό για τον εαυτό του, και όλοι επιλέγουν αυτό που τους ταιριάζει καλύτερα στο μείγμα των εφευρέσεων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ιεροί συγγραφείς, υπό τον φόβο ότι οι άνθρωποι μπορεί να στραφούν σε ψεύτικους θεούς, είναι προσεκτικοί στις προτροπές για τη λατρεία του Θεού, να δηλώνουν ταυτόχρονα ποιος είναι ο αληθινός Θεός. Η τάξη που τηρεί ο Ψαλμωδός υποδηλώνει την παρατήρηση, ότι οι διεφθαρμένες δεισιδαιμονίες δεν θα αφαιρεθούν ποτέ μέχρι να επικρατήσει η αληθινή θρησκεία. Εμποδιζόμενοι να έρθουν στον αληθινό Θεό από τη βραδύτητα της πνευματικής τους αντίληψης, οι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να περιπλανηθούν σε ματαιότητες δικές τους· και είναι η γνώση του αληθινού Θεού που διαλύει αυτές, όπως ο ήλιος διαλύει το σκοτάδι. Όλοι έχουν φυσικά κάτι από θρησκεία γεννημένο μαζί τους, [100] αλλά λόγω της τύφλωσης και της βλακείας, καθώς και της αδυναμίας των νόων μας, η αντίληψη που σχηματίζουμε για τον Θεό διαστρέφεται αμέσως. Η θρησκεία είναι έτσι η αρχή όλων των δεισιδαιμονιών, όχι στη δική της φύση, αλλά μέσω του σκότους που έχει εγκατασταθεί στους νόες των ανθρώπων, και που τους εμποδίζει να διακρίνουν μεταξύ ειδώλων και του αληθινού Θεού. Η αλήθεια του Θεού είναι αποτελεσματική όταν αποκαλύπτεται στο να διαλύει και να διασκορπίζει τις δεισιδαιμονίες. Απορροφά ο ήλιος τους ατμούς που παρεμβάλλονται στον αέρα, και δεν θα είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματική η παρουσία του ίδιου του Θεού; Δεν χρειάζεται λοιπόν να απορούμε που ο Ψαλμωδός, προβλέποντας τη Βασιλεία του Θεού, θριαμβεύει κατά των ασεβών εθνών, που καυχώνταν στα γλυπτά είδωλα, όπως όταν ο Ησαΐας, μιλώντας για την άνοδο του Ευαγγελίου, προσθέτει,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εφαρμόζει την υπόσχεση του φωτός στην εμπειρία των δικαίων. 11. Φως έχει σπαρθεί για τον δίκαιο Επιβεβαιώνει την αλήθεια που μόλις προωθήθηκε, και προλαμβάνει μια αντίρρηση που θα μπορούσε να προβληθεί εναντίον της. Έχουμε δει ότι ο λαός του Κυρίου συχνά αντιμετωπίζεται με τη μέγιστη σκληρότητα και αδικία, και θα φαινόταν ότι εγκαταλείπεται στην οργή των εχθρών του. Ο Ψαλμωδός μας υπενθυμίζει για την ενθάρρυνσή μας ότι ο Θεός, ακόμη και όταν δεν παραδίδει αμέσως τα παιδιά Του, τα στηρίζει με τη μυστική Του δύναμη. [104] Στην πρώτη πρόταση του στίχου υπάρχει μια διπλή μεταφορά. Με το φως εννοείται η χαρά, ή ένα ευτυχές αποτέλεσμα, (σύμφωνα με μια φρασεολογία που είναι κοινή στην Γραφή,) καθώς το σκοτάδι δηλώνει την αντιξοότητα. Η δεύτερη μεταφορά της σποράς είναι κάπως πιο δύσκολο να κατανοηθεί. [105] Κάποιοι νομίζουν ότι η χαρά σπέρνεται για τους δικαίους, ως σπόρος που, όταν ριχθεί στο έδαφος, πεθαίνει ή παραμένει θαμμένος στη γη για αρκετό χρόνο πριν βλαστήσει. Αυτή η ιδέα μπορεί να είναι καλή· αλλά, ίσως, η απλούστερη σημασία των λόγων είναι η ακόλουθη, ότι αν και οι δίκαιοι μπορεί να είναι σχεδόν εξορισμένοι από τον κόσμο, και ανίκανοι να τολμήσουν να εμφανιστούν δημόσια, και κρυμμένοι από την όψη, ο Θεός θα διαδώσει τη χαρά τους σαν σπόρο, ή θα φέρει στο φως τη χαρά τους που είχε κλειστεί. Η δεύτερη πρόταση του στίχου είναι μια εξήγηση της πρώτης -- το φως ερμηνεύεται ότι σημαίνει χαρά, και οι δίκαιοι εκείνοι που είναι ευθείς στην καρδιά Αυτός ο ορισμός της δικαιοσύνης είναι άξιος προσοχής, Ότι δεν συνίσταται σε μια απλή εξωτερική εμφάνιση, αλλά περιλαμβάνει ακεραιότητα καρδιάς, απαιτούμενο περισσότερο για να μας καταστήσει δικαίους ενώπιον του Θεού από το να κρατάμε απλώς τη γλώσσα, τα χέρια, ή τα πόδια μας, μακριά από την ανομία. Στον καταληκτικό στίχο προτρέπει τον λαό του Κυρίου σε ευγνωμοσύνη, ότι κοιτάζοντας τον Θεό ως Λυτρωτή τους, να οδηγήσουν μια ζωή αντίστοιχη με το έλεος που έχουν λάβει, και να αναπαυθούν ικανοποιημένοι κάτω από όλα τα κακά που συναντούν, με τη συνείδηση ότι απολαμβάνουν την προστασία Του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο να ακούσετε ότι ο Κύριος βασιλεύει και ότι η δικαιοσύνη στηρίζει τον θρόνο Του; Πώς η προειδοποίηση του Καλβίνου κατά των ειδώλων μιλά σε οποιεσδήποτε μικρότερες αγάπες που ακόμη ανταγωνίζονται για τη λατρεία σας; Σε ποιο κρυμμένο μέρος περιμένετε το φως που ο Θεός έχει σπείρει για τους ευθείς στην καρδιά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ βασιλεύων ἐπὶ πάσης τῆς γῆς ἐν δικαιοσύνῃ, ἀγαλλόμεθα ὅτι αἱ κρίσεις Σου ἐγνώσθησαν τοῖς ἔθνεσι καὶ ὅτι αἱ νῆσοι εἶδον τὴν σωτηρίαν Σου. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου καὶ ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς ἀντιστελλομένης τῇ ἁγίᾳ Σου βασιλείᾳ· σπεῖρον τὸ φῶς Σου ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἵνα περιπατῶμεν εὐθέως καὶ ἀναπαυώμεθα ἀσφαλῶς ὑπὸ τὴν πίστιν τῆς διαθήκης Σου. Πλήρωσον τὰ ᾄσματα ἡμῶν τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιότητός Σου, ἕως οὗ ἐπιστρέψῃ ὁ Χριστὸς κρῖναι τὸν κόσμον ἐν ἰσότητι. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →