Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 31-32 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Με την ήσυχη δύναμη της μέσης οδού, στρεφόμαστε πάλι στο Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από την υπομονετική πάλη με το ιερό κείμενο. Σήμερα ο Συμεών μας καθοδηγεί μέσα από τη νυχτερινή συνάντηση που καταγράφεται στη Γένεση 31–32, όπου η προσευχή του Ιακώβ γίνεται το πρότυπο για κάθε ψυχή που αρνείται να απελευθερώσει τον Κύριο μέχρι να τον ευλογήσει. Είθε το ίδιο Πνεύμα που συνάντησε τον Ιακώβ στην Πενιήλ να μας συναντήσει σε αυτές τις ώρες μελέτης και ικεσίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε με ευλάβεια τα δύο κεφάλαια που ορίστηκαν, προσέχοντας ιδιαίτερα τον μοναχικό αγώνα δίπλα στο πέρασμα του Ιαβόκ. Ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά καθώς ξεδιπλώνεται η αφήγηση, ώστε να ακούσουμε στην κραυγή του Ιακώβ τη φωνή της Εκκλησίας που ακόμη ικετεύει, 'Δεν θα σε αφήσω να φύγεις, εκτός αν με ευλογήσεις.'
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει την πραγματεία του παρουσιάζοντας το πρώτο συστατικό της αποδεκτής προσευχής.
Μια αποκήρυξη κάθε εξάρτησης από τον εαυτό μας— [Με αυτή την ομολογία ο Ιακώβ άρχισε την προσευχή του: 'Ω Θεέ του πατέρα μου Αβραάμ, δεν είμαι άξιος του ελάχιστου από όλα τα ελέη και από όλη την αλήθεια που έδειξες στον δούλο σου [Σημείωση: 0.].' Και τέτοιο είναι το συναίσθημα που πρέπει να επηρεάζει τις καρδιές μας όποτε επιχειρούμε να πλησιάσουμε τον Θεό. Αν νομίζουμε ότι αξίζουμε τη θεία εύνοια, ούτε μία λέξη δεν μπορούμε να πούμε με αρμόζουσα ταπείνωση· ούτε έχουμε την παραμικρή προοπτική αποδοχής από τον Θεό: 'Τους πεινασμένους θα γεμίσει με αγαθά· αλλά τους πλούσιους θα τους αποστείλει με άδεια χέρια [Σημείωση: Λουκ. 1:53 .].' Είναι 'αυτός που ταπεινώνει τον εαυτό του, και αυτός μόνο, που θα υψωθεί ποτέ.' Σε αυτό το σημείο ο επιστρέφων άσωτος είναι πρότυπο για όλους μας. Δεν παίρνει τίποτε άλλο παρά ντροπή για τον εαυτό του, και ρίχνεται ολόκληρος στο έλεος του πατέρα του. Είθε να υπήρχε και σε εμάς τέτοια καρδιά!Προχωρεί κατόπιν στο δεύτερο συστατικό, μια απλή εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του Θεού.
διότι όχι ο Φαρισαίος που επαινεί τον εαυτό του, αλλά ο Τελώνης που χτυπά το στήθος του και κραυγάζει για έλεος, θα λάβει τις ευλογίες της χάριτος και της δόξας.] 2. Μια απλή εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του Θεού— [Ο Ιακώβ υπενθυμίζει στον Θεό την υπόσχεση που του είχε δοθεί είκοσι χρόνια πριν· 'Είπες, Σίγουρα θα σου κάνω καλό [Σημείωση: 2.].' Και αυτός είναι ο αληθινός λόγος στον οποίο μόνο μπορούμε να τολμήσουμε να ζητήσουμε οτιδήποτε από τον Θεό. Μας έχει 'δώσει υπερβολικά μεγάλα και πολύτιμα υποσχέσεις [Σημείωση: Β' Πέτρ. 1:4 .],' τις οποίες έχει επίσης 'επιβεβαιώσει με όρκο, για να έχουμε παρηγοριά' στις ψυχές μας [Σημείωση: Εβρ. 6:17-18 .], και να ενθαρρυνθούμε να απλώσουμε ενώπιόν του όλες τις ανάγκες μας. Ιδού πώς ο Δαβίδ άδραξε τις υποσχέσεις, και τις ικέτευσε ενώπιον του Θεού στην προσευχή: 'Κύριε Θεέ, υποσχέθηκες αυτή την καλοσύνη στον δούλο σου· κάνε όπως μίλησες· κάνε όπως είπες [Σημείωση: Β' Βασ. 7:25-29 .Ο Συμεών πιέζει έπειτα το τρίτο και στεφανωτικό σημάδι, έναν άγιο προσδιορισμό να επιμείνουμε.
και να την ικετεύσουμε, και να στηριχθούμε σε αυτήν, και να προσδοκούμε την εκπλήρωσή της στις ψυχές μας.] 3. Ένας προσδιορισμός να επιμείνουμε μέχρι να λάβουμε την επιθυμητή ευλογία— [Αυτό είναι το ιδιαίτερο σημείο που αναφέρεται στο κείμενό μας. Και είναι αυτό χωρίς το οποίο ποτέ δεν μπορούμε να υπερισχύσουμε. Ο Ιακώβ, αν και χωλός από τον αντίπαλό του, ακόμη τον κρατούσε σφιχτά. Και έτσι πρέπει να κάνουμε και εμείς: πρέπει 'να προσευχόμαστε, και να μην αποκάμουμε.' Μια παραβολή δόθηκε από τον μακαριστό Κύριό μας για τον ρητό σκοπό να μας διδάξει αυτό το ανεκτίμητο μάθημα [Σημείωση: Λουκ. 18:1-8 .]. Πρέπει να είναι ένα σταθερό σημείο στο μυαλό μας, ότι 'ο Θεός δεν μπορεί να ψεύδεται,' και 'δεν θα αρνηθεί τον εαυτό του.' Έχει πει, 'Ζητείτε, και θα λάβετε· ζητείτε, και θα βρείτε· κρούετε, και θα σας ανοιχθεί.' Δεν έχει προσδιορίσει τίποτε πράγματι σχετικά με τον χρόνο ή τον τρόπο απάντησης των αιτημάτων μας· αλλά θα τα απαντήσει, με τον καλύτερο τρόπο και τον καταλληλότερο χρόνο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών ξεδιπλώνει τις πλουσιότερες ευλογίες της χάριτος που εξασφαλίζονται από τέτοια επικρατούσα προσευχή.
Μόνο 'επιμείνετε στην προσευχή,' και ο Θεός θα σας δώσει, όχι μόνο ένα νέο όνομα (διότι και αυτό θα σας δώσει, ακόμη και όνομα καλύτερο από γιων και θυγατέρων [Σημείωση: Ησ. 62:2 · Ησ. 62:12 · Ησ. 56:5 .],) αλλά και μια νέα φύση επίσης, όμοια με τη δική του [Σημείωση: Β' Πέτρ. 1:4 .], που θα σας μεταμορφώσει προοδευτικά στην τέλεια εικόνα του 'εν δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητα. [Σημείωση: Εφ. 4:24 · Β' Κορ. 3:18 .] '] 3. Η πλήρης κατοχή της δόξας του— [Η απάντηση που έδωσε ο Θεός στην προσευχή του Ιακώβ καταγράφεται πληρέστερα σε ένα επόμενο κεφάλαιο. Εκεί, αφού δήλωσε σαφώς ποιος ήταν, 'Εγώ είμαι ο Θεός Παντοκράτωρ,' υπόσχεται, 'Τη γη που έδωσα στον Αβραάμ και στον Ισαάκ, σε σένα θα τη δώσω, και στο σπέρμα σου μετά από σένα [Σημείωση: Γέν. 35:11-12 .].' Αυτό ήταν τυπικό εκείνης της καλύτερης κληρονομιάς, στην οποία όλος ο Ισραήλ του Κυρίου γεννιέται, και για την οποία διατηρείται [Σημείωση: Εβρ. 11:16 · Α' Πέτρ. 1:3-5 .].Κλείνει με έναν τελικό λόγο ενθάρρυνσης σε κάθε ψυχή που παλεύει.
Στον λαό του παλαιά είπε, 'Θα πας ακόμη και στη Βαβυλώνα· εκεί θα ελευθερωθείς· εκεί θα σε λυτρώσει ο Κύριος από το χέρι των εχθρών σου [Σημείωση: Μιχ. 4:10 · Ιερ. 30:7 .].' Προχώρα λοιπόν, προσδοκώντας πλήρως ότι ο Θεός θα παρέμβει στον κατάλληλο καιρό, και ότι οι πιο σκοτεινές ώρες σου θα είναι μόνο πρόλογος στην πιο φωτεινή ημέρα [Σημείωση: Ησ. 54:7-8 · Ψαλμ. 30:5 .].
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες προσευχές μου στηρίζομαι ακόμη στις δικές μου επινοήσεις αντί στις υποσχέσεις της διαθήκης; Έχω συνεχίσει ποτέ ενώπιον του Θεού μετά την πρώτη αποθάρρυνση, ή τον άφησα πολύ νωρίς; Τι θα σήμαινε, στις συγκεκριμένες περιστάσεις που αντιμετωπίζω τώρα, να πω με τον Ιακώβ, 'Δεν θα σε αφήσω να φύγεις, εκτός αν με ευλογήσεις';
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, που συνάντησες τον δούλο σου στο σκοτάδι και άφησες επάνω του το σημάδι της επικρατούσας χάριτός σου, χάρισέ μας το ίδιο ταπεινό, πιστό και επιμένον πνεύμα. Δίδαξέ μας να αποκηρύξουμε κάθε εμπιστοσύνη εκτός από τον δικό σου λόγο, να ικετεύουμε τις υποσχέσεις σου χωρίς δισταγμό, και να σε κρατούμε σφιχτά μέχρι να έρθει η ευλογία. Σε όλους τους αγώνες μας φύλαξέ μας από την αυθάδεια και από την αδυναμία· και όταν χωλώσεις την αυτοπεποίθησή μας, ύψωσέ μας να περπατήσουμε σε καινότητα ζωής. Έτσι φέρε μας τελικά σε εκείνη την κληρονομιά που ετοίμασες για εκείνους που σε αγαπούν, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →