Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Κατά Λουκάν 6 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού στρεφόμαστε σήμερα προς τις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το σεβάσμιο θησαυροφυλάκιο της ερμηνευτικής θεολογίας. Καθώς η Εκκλησία συνεχίζει στην πίστη που παραδόθηκε άπαξ, η υπομονετική ανάπτυξη του Σάιμεον του έκτου κεφαλαίου του Λουκά μας οδηγεί στο όρος της προσευχής και στο πλήθος που πιέζει τον Θεραπευτή, ώστε να μάθουμε τόσο την πηγή της αποστολικής χάριτος όσο και το πρότυπο της δικής μας προσέγγισης στον Χριστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε το έκτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Λουκά, ακούγοντας τη φωνή που ακόμη καλεί μαθητές και ακόμη αποστέλλει δύναμη προς θεραπεία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον αρχίζει θέτοντας τη νύχτα προσευχής που προηγήθηκε της εκλογής των Δώδεκα.
αλλά οι Απόστολοι επρόκειτο να είναι οι τακτικοί υπηρέτες του αφού θα είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο και θα είχε επιστρέψει στον ουράνιο Πατέρα του. Οι περιστάσεις του διορισμού τους ήταν ιδιότυπες και αξίζουν την πιο προσεκτική μας θεώρηση. Τη νύχτα πριν από τον διορισμό τους πέρασε σε προσευχή προς τον ουράνιο Πατέρα του [Σημείωση: Αν υποθέσουμε ότι το προσευχῇ σημαίνει «σε τόπο προσευχής», δεν έχουμε αμφιβολία για το τι ήταν η ενασχόλησή του εκεί.]: το οποίο αξιοσημείωτο γεγονός είναι σκόπιμο να παρατηρήσουμε υπό τριπλή όψη: Ι. Ως πράξη προς όφελός μας— Ο διορισμός των Αποστόλων ήταν έργο ιδιαίτερης σημασίας— [Επρόκειτο να απασχοληθούν στην Εκκλησία ως αγγελιαφόροι του για να κηρύξουν την αλήθεια του—ως μάρτυρες για να την βεβαιώσουν—ως πρότυπα επίσης για να την εικονογραφήσουν—και ως μάρτυρες για να την επιβεβαιώσουν. Αλλά από πού θα μπορούσε ένα πλήθος φτωχών ψαράδων να αποκτήσει «ικανότητα για αυτά τα πράγματα;»Στη συνέχεια αντλεί από εκείνη τη νύχτα ένα μάθημα για τη χειροτονία διακόνων σε κάθε εποχή.
Ως μάθημα προς διδασκαλία μας— Η χειροτονία διακόνων είναι επίσης έργο μέγιστης σημασίας— [Σε αυτούς, υπό τον Θεό, εξαρτάται η αιώνια ευημερία χιλιάδων. Αρκεί μόνο να συγκρίνουμε την κατάσταση εκείνων των εκκλησιασμάτων όπου το Ευαγγέλιο κηρύττεται πιστά με εκείνα που βρίσκονται υπό την επίβλεψη αμελών διακόνων: στα πρώτα θα βρεθεί λίγη άγνοια και ασεβεια· στα δεύτερα, θα υπάρχουν πολλοί των οποίων οι νόες φωτίζονται με θεία αλήθεια, και των οποίων οι ψυχές ζωογονούνται σε νέα και ουράνια ζωή. Αλλά πού θα βρεθούν πρόσωπα δεόντως προσοντούχα για το έργο—πού εκείνοι που θα είναι πρόθυμοι να το αναλάβουν;Στρεφόμενος στο πλήθος στον στίχο δεκαεννέα, ο Σάιμεον ανιχνεύει την αναλογία μεταξύ σωματικών και πνευματικών παθών.
Μας πληροφορείται ότι ένα μεγάλο πλήθος ήλθε προς αυτόν από την Ιουδαία και την Ιερουσαλήμ, και από την παραλία της Τύρου και της Σιδώνος, για να τον ακούσουν, και να θεραπευθούν από τις ασθένειές τους: και τότε λέγεται, με τα λόγια του κειμένου, «Το όλο πλήθος ζητούσε να τον αγγίξει: διότι εξήρχετο δύναμις εξ αυτού, και εθεράπευεν αυτούς όλους.» Για να εικονογραφήσουμε αυτό το θέμα θα, Ι. Ανιχνεύσουμε την αναλογία μεταξύ των θαυμάτων που επιτελέστηκαν από τον μακαριστό Κύριό μας στα σώματα των ανθρώπων, και εκείνων που ακόμη επιτελεί στις ψυχές των ανθρώπων— Για την πιο σαφή διασάφηση αυτού του σημείου, μπορούμε να παρατηρήσουμε, 1. Υπάρχει ομοιότητα μεταξύ των διαταραχών του σώματος, και των διαταραχών της ψυχής— [Πολλοί οδηγήθηκαν στον Κύριό μας, οι οποίοι ήταν τυφλοί, κωφοί, λεπροί, και δαιμονισμένοι. Και τέτοιοι είναι οι άνθρωποι αυτή τη στιγμή, υπό πνευματική άποψη.Στη συνέχεια δείχνει πώς ο τρόπος της προσέγγισης του λαού διδάσκει τη δική μας προσέλευση στον Χριστό.
], και αναγνωρίζοντας την πλήρη ανεπάρκεια όλων των άλλων μέσων [Σημείωση: Μάρκος 5:26 · Μάρκος 5:33 .]. Και τέτοια ήταν η σπουδή τους, ώστε ήλθαν από μακριά [Σημείωση: Μάρκος 8:3 .], και δεν μπορούσαν να πεισθούν να σιωπήσουν [Σημείωση: Ματθαίος 20:30-31 .], ούτε θα δέχονταν άρνηση ούτε από τον ίδιο τον Κύριό μας [Σημείωση: Ματθαίος 15:22-28 .]. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όλοι ήλθαν με πίστη: λίγοι πράγματι αμφέβαλλαν για τη δύναμή του, και μερικοί για την προθυμία του, να τους βοηθήσει: αλλά κανείς δεν αμφέβαλλε και για τα δύο, τη δύναμη και την προθυμία του· και οι περισσότεροι δεν είχαν καμία αμφιβολία καθόλου. Έτσι λοιπόν πρέπει να πορευόμαστε προς αυτόν, «κοπιώντες και πεφορτισμένοι» με τις αμαρτίες μας, και τόσο αισθανόμενοι τις πνευματικές μας ανάγκες, ώστε αν μας ρωτούσε, Τι θέλεις να σου κάνω; να μπορούμε να του απαντήσουμε αμέσως, «Κύριε, να θεραπευθεί αυτή η διαταραχή, και να συγχωρηθεί εκείνη η αμαρτία [Σημείωση: Ματθαίος 20:33 .].»
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον ολοκληρώνει την πρώτη ομιλία παροτρύνοντας την Εκκλησία να κοπιάσει στην προσευχή για πιστούς ποιμένες.
Ας παρακαλέσουμε λοιπόν τον Θεό να μας δώσει πνεύμα χάριτος και ικεσίας· και ας ενδιαφερθούμε ενώπιον του Θεού για την ευημερία της Εκκλησίας του. Ας θυμηθούμε ιδιαιτέρως «εκείνους που προΐστανται ημών εν Κυρίω», και «να κοπιώμεν πάντοτε εντόνως υπέρ αυτών εν προσευχή», ώστε να είναι ικανοί να εκπληρώσουν τη διακονία τους με επιμέλεια και επιτυχία. Έτσι θα εξασφαλίσουμε ευλογίες για τις δικές μας ψυχές, και θα συμβάλουμε στην επιτάχυνση εκείνης της ημέρας, όταν «πάντες θα γνωρίσουν τον Κύριον, από του μικροτέρου έως του μεγαλυτέρου», και «πάσα σάρξ θα ιδή την σωτηρίαν του Θεού.»Στη δεύτερη ομιλία κλείνει δείχνοντας την αλάνθαστη δύναμη και ευσπλαχνία του Κυρίου.
Μόνον ας τον ζητούμε εν αληθεία, και θα τον βρούμε πλούσιον εν ελέει προς πάντας όσοι επικαλούνται αυτόν [Σημείωση: Ρωμαίους 10:12 .]. Τέλος, ιδού η δύναμίς του! Όσο και αν ήταν χρόνιες οι ασθένειες πολλών, το όλο πλήθος θεραπεύθηκε. Και έχει λιγότερη δύναμη τώρα που είναι στον ουρανό; Δεν έχει «το υπόλοιπον του Πνεύματος», ναι, και «πάν το πλήρωμα της θεότητος κατοικούν εν αυτώ»; Γιατί λοιπόν να αποθαρρύνεται κανείς; Και αν οι αμαρτίες μας είναι μεγάλες; δεν μπορεί να τις συγχωρήσει; Και αν οι συνήθειές μας είναι βαθιά ριζωμένες; δεν μπορεί να τις υπερνικήσει; Και αν οι πειρασμοί μας είναι πολλοί; δεν μπορεί να μας ελευθερώσει από όλους; Ας είναι «οι εχθροί μας ποτέ τόσο ισχυροί, εκείνος που κατοικεί εν υψηλοίς είναι ισχυρότερος.» Ας τον περιβάλλουμε όλοι εν αναμονή των ευεργεσιών του· και «θα τον βρούμε ικανόν να μας σώσει εις το έσχατον.»] Προς συμπέρασμα— [Ας εικονίσουμε τώρα στον εαυτό μας την κατάσταση των πλήθων που τον είχαν αγγίξει: τι χαρές! τι αρπαγές! τι εκστάσεις!
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς το παράδειγμα της νύχτας προσευχής του Κυρίου μας ελέγχει τις δικές μας βιαστικές ικεσίες; Σε ποια ιδιαίτερη διαταραχή της ψυχής χρειάζομαι περισσότερο να πιέσω προς τον Χριστό και να τον αγγίξω δια πίστεως; Ποιο καθήκον προς τη διακονία της Εκκλησίας καλούμαι να εκπληρώσω με έντονη και επίμονη μεσιτεία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, ο οποίος διέμεινες όλη τη νύχτα εν προσευχή προ του να αποστείλεις τους αποστόλους σου, χάρισε στην Εκκλησία σου εν αυτή τη ημέρα ποιμένες κατά την καρδίαν σου. Έκχεε επ' ημάς πνεύμα χάριτος και ικεσίας, ώστε να σε ζητούμε με την ίδια σπουδή με την οποία το πλήθος ζητούσε να σε αγγίξει. Θεράπευσε, σε παρακαλούμε, την τύφλωση, την κώφωση, και τη λέπρα των ψυχών μας· και τελείωσε εν ημίν εκείνο το αγαθό έργο το οποίον ήρχισες, προς δόξαν του αγίου ονόματός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →