Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Με τη Χάρη Σώζεστε: Νεκροί στις Αμαρτίες, Ζωοποιημένοι εν Χριστώ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αν οι Εφεσίους 1 μας ύψωσαν στους ουράνιους τόπους, οι Εφεσίους 2 πρώτα μας δείχνουν τον λάκκο από τον οποίο αντληθήκαμε. «Και εσάς που ήσασταν νεκροί στις παραβάσεις και τις αμαρτίες σας, σας ζωοποίησε». Η διάγνωση του Παύλου είναι σαφής: όχι άρρωστοι, όχι αδύναμοι, αλλά νεκροί — και έπειτα, ανάμεσα σε αυτόν τον θάνατο και την ελπίδα μας, θέτει δύο από τις ωραιότερες λέξεις της Γραφής, «Αλλά ο Θεός». «Αλλά ο Θεός, που είναι πλούσιος σε έλεος, για τη μεγάλη αγάπη με την οποία μας αγάπησε… μας ζωοποίησε μαζί με τον Χριστό». Από αυτό προέρχεται το εδάφιο που η Εκκλησία έχει φέρει σαν λάβαρο: «με τη χάρη σώζεστε δια της πίστεως· και αυτό όχι από εσάς· είναι δώρο του Θεού». Ο Χρυσόστομος κρατά τις δύο αλήθειες μαζί: ήμασταν πραγματικά νεκροί, και σωζόμαστε πραγματικά με τη χάρη — όμως η ίδια αυτή χάρη μας δημιουργεί «για καλά έργα», ώστε να πορευθούμε σε αυτά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε Εφεσίους 2 — κάποτε νεκροί στις παραβάσεις, «τέκνα οργής, όπως και οι άλλοι»· «Αλλά ο Θεός, που είναι πλούσιος σε έλεος… ενώ ήμασταν νεκροί στις αμαρτίες, μας ζωοποίησε μαζί με τον Χριστό (με τη χάρη σώζεστε)», και μας ανέστησε και μας συνεκάθισε στους ουράνιους τόπους εν Χριστώ· «διότι με τη χάρη σώζεστε δια της πίστεως· και αυτό όχι από εσάς· είναι δώρο του Θεού· όχι από έργα, για να μη καυχηθεί κανείς»· διότι είμαστε έργο του χεριού Του, δημιουργημένοι εν Χριστώ Ιησού για καλά έργα· έπειτα οι εθνικοί, κάποτε «μακριά», έγιναν «κοντά με το αίμα του Χριστού», διότι Αυτός είναι η ειρήνη μας, που «έκανε και τους δύο ένα, και κατέστρεψε το μεσαίο τείχος του φραγμού», συμφιλιώνοντας και τους δύο προς τον Θεό σε ένα σώμα δια του σταυρού· έτσι δεν είναι πλέον «ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων και οικείοι του Θεού», «έχοντας τον Ιησού Χριστό τον ίδιο ως ακρογωνιαίο λίθο».
Μελετήστε
Μελέτη
Η καρδιά του κεφαλαίου είναι «με τη χάρη σώζεστε δια της πίστεως… όχι από έργα, για να μη καυχηθεί κανείς». Θα ήταν εύκολο να το ακούσει κανείς σαν η πίστη να ήταν ένα μικρό έργο που συνεισφέρουμε για να κερδίσουμε τα υπόλοιπα. Ο Χρυσόστομος κλείνει αυτή την πόρτα: ακόμη και η πίστη σώζει μόνο επειδή ο Θεός το θέλησε έτσι, όχι επειδή η πίστη είναι μισθός που πληρώσαμε.
Η έκφρασή του είναι ότι η πίστη σώζει, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός έτσι θέλει, ώστε η πίστη να σώζει.Η σωτηρία είναι δώρο από την αρχή μέχρι το τέλος. Ωστόσο ο Χρυσόστομος είναι προσεκτικός: ο Θεός δεν μας έσωσε επειδή δεν είχαμε έργα να προσφέρουμε· έσωσε ακριβώς τους ανθρώπους που δεν είχαν κανένα, ώστε η χάρη μόνη να λάμψει:
Δεν μας απέρριψε ως έχοντες έργα, αλλά ως εγκαταλελειμμένους από έργα μας έσωσε με τη χάρη. Γι' αυτό «κανείς να μη καυχηθεί». Ήμασταν νεκροί, και οι νεκροί δεν κερδίζουν την ανάστασή τους· δεν φέρνουμε τίποτε στον τάφο παρά την ανάγκη μας, και η χάρη μας συναντά εκεί με ζωή.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η χάρη δεν μας αφήνει εκεί που μας βρήκε. Ο Παύλος μεταβαίνει αμέσως από τον διασωθέντα ατομικά στον ανοικοδομημένο λαό: οι εθνικοί, κάποτε «μακριά», γίνονται «κοντά με το αίμα του Χριστού», το διαχωριστικό τείχος γκρεμίζεται, Ιουδαίοι και εθνικοί πλάθονται σε «έναν νέο άνθρωπο». Και ο σκοπός όλων αυτών είναι ένα οικοδόμημα — «ένας άγιος ναός εν Κυρίω», με τον Χριστό ως ακρογωνιαίο λίθο που ενώνει κάθε τοίχο. Ο Χρυσόστομος εστιάζει στο θαύμα ότι αυτός ο ναός είναι ταυτόχρονα συλλογικός και προσωπικός:
Διότι ο καθένας σας ξεχωριστά είναι ναός, και όλοι μαζί είστε ναός.Κανείς δεν είναι απλώς ένα τούβλο στον τοίχο κάποιου άλλου· κάθε ψυχή είναι η ίδια κατοικητήριο του Θεού, και όμως κανείς δεν στέκεται μόνος. Το να σωθεί κανείς με τη χάρη δεν είναι ποτέ ιδιωτική υπόθεση· είναι να οικοδομηθεί, μαζί με όλους τους αγίους, στον οίκο όπου ο Θεός ο Ίδιος επέλεξε να κατοικήσει.
Απαντήστε
Απόκριση
Ξεκινήστε από εκεί που ξεκινά ο Παύλος — με την ειλικρινή λέξη «νεκρός». Όχι αγωνιζόμενος, όχι απλώς ελαττωματικός, αλλά νεκρός στις αμαρτίες μέχρις ότου η χάρη σας έφτασε. Αυτή η λέξη δεν προορίζεται να σας συνθλίψει αλλά να σας ελευθερώσει, διότι αφαιρεί την τελευταία ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσατε ποτέ να σώσετε τον εαυτό σας. Η υπενθύμιση του Χρυσόστομου είναι η απελευθέρωσή σας: η πίστη σώζει «επειδή ο Θεός έτσι θέλει», και Αυτός «μας έσωσε με τη χάρη», όχι ως ανταμοιβή για έργα που σάς έλειπαν. Σταματήστε λοιπόν να προσπαθείτε να κερδίσετε αυτό που μόνο μπορεί να ληφθεί· απλώστε άδεια χέρια και αφήστε το έλεος να κάνει το έργο του. Έπειτα θυμηθείτε σε τι σωθήκατε: όχι σε μια μοναχική διάσωση αλλά σε έναν ναό — «ξεχωριστά ναός», και «μαζί ναός» με όλους τους αγίους. Πάρτε τη θέση σας στον οίκο του Θεού, στηριχθείτε στον ακρογωνιαίο λίθο, και αφήστε τη χάρη που σας ζωοποίησε να σας οικοδομήσει σε κατοικητήριο για τον Θεό εν Πνεύματι.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ που είσαι πλούσιος σε έλεος, που με αγάπησες με τόσο μεγάλη αγάπη ώστε ενώ ήμουν νεκρός στις αμαρτίες μου με έκανες ζωντανό μαζί με τον Χριστό: ας μη λησμονήσω ποτέ ότι δεν Σου φέρνω τίποτε παρά την ανάγκη μου, και ότι σώζομαι με τη χάρη και όχι με κανένα δικό μου έργο. Φύλαξέ με από κάθε καύχημα, και δίδαξέ με να δέχομαι το δώρο Σου με άδεια και ευγνώμονα χέρια. Οικοδόμησέ με, μαζί με όλους τους αγίους Σου, στον άγιο ναό του οποίου ο Υιός Σου είναι ο ακρογωνιαίος λίθος· κάνε με κατοικητήριο του Πνεύματός Σου, και ένωσέ με στον οίκο του Θεού, όχι πλέον ξένο αλλά συμπολίτη των αγίων. Περπάτησέ με στα καλά έργα για τα οποία με δημιούργησες εκ νέου. Σε Εσένα, που ζωοποιείς τους νεκρούς και συμφιλιώνεις τους μακρινούς με το αίμα του Χριστού, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ανήκει η δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →