Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί στους Ψαλμούς 11 και 12 με ποιμαντική διορατικότητα, δείχνοντας πώς ο Δαβίδ προσκολλάται στον Θεό εν μέσω κινδύνου και ηθικής κατάρρευσης. Το σχόλιό του σταθεροποιεί την καρδιά αγκυρώνοντας κάθε φόβο στη κυρίαρχη φροντίδα του Κυρίου. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του Χένρι, ανακαλύπτουμε νέο θάρρος να σταθούμε σταθεροί όταν τα θεμέλια φαίνεται να κλονίζονται και οι φωνές παροτρύνουν σε υποχώρηση. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε με τον ψαλμωδό και τον σχολιαστή, αφήνοντας τη συνδυασμένη μαρτυρία τους να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας για όποιες δοκιμασίες φέρει η σημερινή ημέρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τους Ψαλμούς 11 και 12 αργά. Παρατηρήστε την αποφασιστικότητα του Δαβίδ να εμπιστευθεί τον Κύριο αντί να φύγει, και τον ειλικρινή θρήνο του για την ευρεία απάτη. Αφήστε τα λόγια να σας περιλούσουν, προετοιμάζοντας το πνεύμα σας να δεχθεί τις σοφές παρατηρήσεις του Ματθαίου Χένρι σε αυτά τα ίδια αποσπάσματα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά παρουσιάζοντας την ακλόνητη απόφαση του Δαβίδ να εμπιστευθεί στον Κύριο.
Ιδού, Ι. Η ακλόνητη απόφαση του Δαβίδ να κάνει τον Θεό πεποίθησή του: Εν τω Κυρίω έχω εμπιστευθεί, εδ. 1. Εκείνοι που αληθώς φοβούνται τον Θεό και τον υπηρετούν είναι ευπρόσδεκτοι να εμπιστευθούν σ’ Αυτόν, και δεν θα ντραπούν για το ότι το κάνουν. Και είναι το χαρακτηριστικό των αγίων, που έχουν λάβει τον Θεό ως Θεό τους, ότι τον κάνουν ελπίδα τους. Ακόμη και όταν έχουν άλλα πράγματα στα οποία να στηριχθούν, όμως δεν στηρίζονται, δεν τολμούν να στηριχθούν σ’ αυτά, αλλά μόνο στον Θεό. Ο χρυσός δεν είναι η ελπίδα τους, ούτε τα άλογα και τα άρματα η πεποίθησή τους, αλλά μόνο ο Θεός· και γι’ αυτό, όταν οι δευτερεύουσες αιτίες συνοφρυώνονται, όμως οι ελπίδες τους δεν τους εγκαταλείπουν, επειδή η πρώτη αιτία παραμένει η ίδια, είναι πάντοτε έτσι. Ο ψαλμωδός, πριν δώσει λογαριασμό για τον πειρασμό στον οποίο βρισκόταν να δυσπιστήσει στον Θεό, καταγράφει την απόφασή του να εμπιστευθεί σ’ Αυτόν, ως εκείνη με την οποία ήταν αποφασισμένος να ζήσει και να πεθάνει.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην παρουσία του Κυρίου στον άγιο ναό Του.
Ι. Ότι υπάρχει Θεός στον ουρανό: Ο Κύριος είναι στον άγιο ναό Του επάνω, όπου, αν και είναι εκτός της όψεώς μας, εμείς δεν είμαστε εκτός της δικής Του. Ας μη περιγελούν οι εχθροί των αγίων αυτούς, σαν να βρίσκονται σε αμηχανία και σε απελπισία: όχι, έχουν Θεό, και γνωρίζουν πού να τον βρουν και πώς να απευθύνουν την προσευχή τους σ’ Αυτόν, ως Πατέρα τους στον ουρανό. Ή, Είναι στον άγιο ναό Του, δηλαδή στην Εκκλησία Του· είναι Θεός σε διαθήκη και κοινωνία με τον λαό Του, μέσω Μεσίτου, του οποίου ο ναός ήταν τύπος. Δεν χρειάζεται να πούμε, «Ποιος θα ανέβει στον ουρανό, για να μας φέρει από εκεί Θεό στον οποίο να εμπιστευθούμε;» Όχι, ο λόγος είναι πλησίον μας, και ο Θεός στον λόγο· το Πνεύμα Του είναι στους αγίους Του, αυτούς τους ζώντες ναούς, και ο Κύριος είναι αυτό το Πνεύμα.Ο Χένρι κλείνει την ερμηνεία δείχνοντας πώς ο Κύριος αναγνωρίζει και ευνοεί τους ευθείς.
ΣΤ. Ότι, αν και οι τίμιοι καλοί άνθρωποι μπορεί να καταδιώκονται και να καταπατούνται, όμως ο Θεός τους αναγνωρίζει και τους ευνοεί, και τους χαμογελά, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Θεός θα λογαριάσει αυστηρά με τους διώκτες και τους καταπιεστές, επειδή εκείνοι που καταπιέζουν και διώκουν είναι αγαπητοί σ’ Αυτόν· έτσι ώστε όποιος τους αγγίζει αγγίζει την κόρη του οφθαλμού Του, εδ. 7. 1. Τους αγαπά και το έργο της δικής Του χάριτος σ’ αυτούς. Ο Ίδιος είναι δίκαιος Θεός, και γι’ αυτό αγαπά τη δικαιοσύνη όπου την βρίσκει και υπερασπίζεται την υπόθεση των δικαίων που αδικούνται και καταπιέζονται· ευχαριστείται να εκτελεί κρίση γι’ αυτούς, Ψαλμ. ργ΄ 6. Σ’ αυτό πρέπει να είμαστε μιμητές του Θεού, να αγαπάμε τη δικαιοσύνη όπως Εκείνος, ώστε να διατηρούμε πάντοτε τον εαυτό μας στην αγάπη Του. Τους βλέπει με χάρη: Το πρόσωπό Του βλέπει τον ευθύ· δεν είναι μόνο ειρηνευμένος μαζί τους, και βάζει χαρά στις καρδιές τους, κάνοντάς τους να γνωρίζουν ότι είναι έτσι. Εκείνος, σαν τρυφερός πατέρας, τους βλέπει με ευαρέσκεια, και αυτοί, σαν υπάκουα παιδιά, ευχαριστούνται και ικανοποιούνται άφθονα από τα χαμόγελά Του. Περιπατούν στο φως του Κυρίου.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι προσφέρει έναν τελικό λόγο για το να ψάλουμε τον ψαλμό με ανανεωμένη εμπιστοσύνη.
Ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό πρέπει να ενθαρρύνουμε και να δεσμεύσουμε τον εαυτό μας να εμπιστευόμαστε στον Θεό πάντα, πρέπει να εξαρτόμαστε από αυτόν για να προστατεύει την αθωότητά μας και να μας κάνει ευτυχισμένους, πρέπει να φοβόμαστε τις συνοφρυώσεις του ως χειρότερες από τον θάνατο και να επιθυμούμε την εύνοιά του ως καλύτερη από τη ζωή.Ο Χένρι κλείνει το κεφάλαιο με μια πρόσκληση να προσευχηθούμε τον ψαλμό για τους δικούς μας καιρούς.
Ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό, και προσευχόμενοι γι' αυτόν, πρέπει να θρηνήσουμε τη γενική διαφθορά των ηθών, να ευχαριστήσουμε τον Θεό που τα πράγματα δεν είναι χειρότερα από ό,τι είναι, αλλά να προσευχόμαστε και να ελπίζουμε ότι θα γίνουν καλύτερα στον κατάλληλο καιρό του Θεού.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σας ο φόβος ψιθυρίζει ότι πρέπει να φύγετε αντί να σταθείτε; Πώς η ανάμνηση του θρόνου του Θεού στον ουρανό αλλάζει τον τρόπο που βλέπετε τις απειλές γύρω σας; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να επιλέξετε να εμπιστευθείτε τα καθαρά λόγια του Κυρίου αντί για τα κολακευτικά χείλη γύρω σας σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὅταν σείωνται τὰ θεμέλια καὶ οἱ ἀσεβεῖς φαίνονται νικῶντες, στερέωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τὸν θρόνον σου ἐν οὐρανῷ, ὅπου δοκιμάζεις τοὺς δικαίους καὶ μισεῖς τὴν βίαν μετὰ τελείας δικαιοσύνης. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, φύλαξε τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ ἀπελπισίας καὶ ἀπὸ πάσης κολακευτικῆς γλώσσης, καὶ ἔστωσαν οἱ λόγοι σου—καθαροὶ ὡς ἀργύριον κεκαθαρμένον—τὸ καταφύγιον καὶ ἡ μερίς μας. Διατήρησον ἡμᾶς ἕως τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐγείρῃ νὰ ὑπερασπισθῇς τοὺς εὐθεῖς καὶ νὰ διορθώσῃς τὰ πάντα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →