← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ας Δοξάζεται Εκείνος που Δοξάζεται στο Να Με Γνωρίζει: Ο Ζωντανός Θεός και τα Νεκρά Είδωλα

Ιερεμίας 9-10Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ιερεμίας, ο προφήτης που θρηνεί, αρχίζει αυτό το τμήμα ζητώντας μια πηγή δακρύων για να θρηνήσει τον λαό του νύχτα και μέρα. Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου — ένας μεγάλος Πατέρας της Χριστιανικής Ανατολής, νηφάλια φωνή της Αντιοχειανής σχολής, κυριολεκτικός-ιστορικός αλλά πάντα αναφέροντας το κείμενο στον Χριστό — αντιμετωπίζει αυτά τα δύο κεφάλαια ως μία ενιαία αντίθεση: ανάμεσα σε όλα όσα μπορεί να καυχηθεί ένας άνθρωπος και στη μία δόξα που διαρκεί. Ο Ιούδας εμπιστεύτηκε τον πλούτο του, τη σοφία του, τη δύναμή του, την περιτομή του· και πέρα από αυτά, σε άψυχα είδωλα από ξύλο και χρυσό που χρειάζονται σφυρί και καρφιά για να κατασκευαστούν. Ενάντια σε όλα αυτά ο προφήτης αντιπαραθέτει έναν ύμνο στον ζωντανό Θεό που έκανε τους ουρανούς. Και έτσι έρχεται ο λόγος του Κυρίου που η Εκκλησία δεν ξέχασε ποτέ: 'Ας μη δοξάζεται ο σοφός άνθρωπος στη σοφία του… αλλά ας δοξάζεται αυτός που δοξάζεται σε αυτό, ότι κατανοεί και γνωρίζει Εμένα'. Ο Θεοδώρητος μας διδάσκει πού βρίσκεται η αληθινή δόξα, και γιατί η παιδεία που πέφτει στους αμετανόητους είναι το δίκαιο και πατρικό χέρι του ενός αληθινού Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Ιερεμίας 9–10 — ο προφήτης που θα ήταν πηγή δακρύων για τους σκοτωμένους του λαού του· η ψεύτικη γλώσσα λυγισμένη σαν τόξο· η προειδοποίηση να μην εμπιστεύεσαι ούτε φίλο ούτε αδελφό· ο Κύριος που θα τους λιώσει και θα τους δοκιμάσει· ο σοφός άνθρωπος που καλείται να δηλώσει γιατί η γη χάθηκε — επειδή εγκατέλειψαν τον νόμο και περπάτησαν πίσω από είδωλα· ο διάσημος λόγος, 'Ας μη δοξάζεται ο σοφός άνθρωπος στη σοφία του, ούτε ας δοξάζεται ο δυνατός άνθρωπος στη δύναμή του, ας μη δοξάζεται ο πλούσιος άνθρωπος στον πλούτο του· αλλά ας δοξάζεται αυτός που δοξάζεται σε αυτό, ότι κατανοεί και γνωρίζει Εμένα, ότι Εγώ είμαι ο Κύριος που ασκώ αγαθοσύνη, κρίση και δικαιοσύνη στη γη'· η κλήση να περιτμηθεί η καρδιά και όχι μόνο η σάρκα· έπειτα η χλεύη των ειδώλων — 'είναι όρθια σαν τον φοίνικα, αλλά δεν μιλούν' — αντιπαρατιθέμενη στον ύμνο, 'Αλλά ο Κύριος είναι ο αληθινός Θεός, είναι ο ζωντανός Θεός, και αιώνιος βασιλιάς'· ο Δημιουργός που στερέωσε τον κόσμο με τη σοφία του· και η τελική προσευχή, 'Ω Κύριε, διόρθωσέ με, αλλά με κρίση· όχι με την οργή σου'.
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί ο προφήτης συσσωρεύει τους πλούσιους, τους σοφούς και τους δυνατούς μόνο για να τους απαγορεύσει την καύχησή τους; Ο Θεοδώρητος το διαβάζει ως τη μεγάλη αντιστροφή του τόπου όπου μια ψυχή τοποθετεί τη δόξα της. Οι νεκροί κείτονται πυκνοί σαν το θέρος πίσω από τον θεριστή, και πάνω από εκείνη την καταστροφή ο προφήτης στρέφει τα μάτια των επιζώντων μακριά από κάθε φθαρτό πράγμα: τους συμβουλεύει να μην δοξάζονται σε αυτά τα πράγματα αλλά στη γνώση του Θεού και στην ενάρετη διαγωγή. Ο ίδιος Πατέρας που δεν αφήνει την ψυχή να καυχηθεί επίσης δεν θα της επιτρέψει να φανταστεί ότι η κρίση είναι σκληρή ή αυθαίρετη· η τιμωρία είναι η πράξη ενός Κριτή που θα ήταν άδικος αν έκανε διαφορετικά: Διότι είναι παράλογο ένας τέτοιος Κριτής να αφήσει τόσο μεγάλη ανομία ατιμώρητη. Και αφαιρεί την τελευταία ψεύτικη εμπιστοσύνη — την καύχηση της σάρκας, της περιτομής ως εξωτερικού σημαδιού — διδάσκοντας ότι οι Γραφές από παλιά ήδη πρόσταζαν την περιτομή που μετράει, τον καθαρισμό της καρδιάς, ώστε το εξωτερικό σημάδι χωρίς την εσωτερική στροφή να είναι τίποτα: Επομένως διδάσκει τόσο το όφελος της πνευματικής περιτομής που εκτίθεται στις αρχαίες Γραφές όσο και την απρέπεια της σωματικής απεριτμησίας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Αφού άδειασε την ψυχή από κάθε ψεύτικη δόξα, ο Θεοδώρητος αφήνει τον προφήτη να την γεμίσει με την αληθινή — τον ζωντανό Θεό αντιπαρατιθέμενο στα νεκρά θεά. Παρακολουθεί τον Ιερεμία να αποκαλύπτει όλη την απάτη της ειδωλολατρίας, τον θεό που πρέπει να λατομηθεί, να σφυρηλατηθεί, να επιχρυσωθεί και να καρφωθεί στη θέση του, και έπειτα να ξεσπά σε αίνο: Αφού έδειξε έτσι τα είδωλα γελοία, ο Προφήτης υφαίνει έναν ύμνο στον Θεό των πάντων. Ο άξονας της αντίθεσης είναι η απλούστερη και βαθύτερη από όλες τις διακρίσεις — αυτά τα πράγματα είναι νεκρά· ο Θεός ζει, και δίνει ζωή: Τα είδωλα, λέει, δεν ζουν, αλλά ο Θεός είναι και ο δωρητής της ζωής και ο Θεός των ζωντανών και αιώνιος Βασιλιάς. Και ο Θεοδώρητος, πάντα ο προσεκτικός θεολόγος, πιέζει τη δοκιμασία της αληθινής θεότητας μέχρι την άκρη της — μόνο ο άκτιστος Δημιουργός είναι Θεός, γι' αυτό, σημειώνει, ο Υιός που έκανε τα πάντα δεν είναι κτίσμα αλλά αληθινά Θεός: Διότι είναι ιδιότητα του Θεού να δημιουργεί, όχι να δημιουργείται από άλλον. Αυτός είναι ο Θεός που ο προφήτης μας προσκαλεί να γνωρίσουμε και να δοξάσουμε· και ακόμη και η ράβδος που πέφτει στον Ιούδα είναι δική Του — τα κεφάλαια τελειώνουν με την ικεσία να διορθώσει, αλλά ως Πατέρας, με κρίση και όχι με οργή, γιατί το πηδάλιο του κόσμου δεν βρίσκεται σε άλλο χέρι.
Απαντήστε

Απόκριση

Τοποθέτησε τις δύο στήλες σου δίπλα-δίπλα όπως κάνει ο προφήτης. Στη μία: σοφία, δύναμη, πλούτη, κάθε εξωτερικό σημάδι που εμπιστεύεσαι — όλα όσα, λέει ο Θεοδώρητος, σου συμβουλεύεται να μην δοξάζεσαι. Στην άλλη: η γνώση του Θεού και η ενάρετη διαγωγή, η μοναδική δόξα που η φωτιά της κρίσης δεν μπορεί να λιώσει. Από ποια στήλη ζούσες; Εξέτασε επίσης τα είδωλά σου — όχι πλέον χονδροειδείς εικόνες, αλλά όποιο άψυχο πράγμα έχεις λατομήσει και επιχρυσώσει και στήσει για να σε σώσει, που 'δεν ζει' και δεν μπορεί να δώσει ζωή. Στρέψου από αυτό στον Θεό που είναι 'ο δωρητής της ζωής', τον μόνο άκτιστο Δημιουργό, και ας γίνει ο ύμνος του προφήτη δικός σου. Και όταν το χέρι Του πέφτει βαρύ, μην το ονομάζεις σκληρότητα: Αυτός που παιδεύει είναι ο ίδιος Κριτής που θα ήταν άδικος να αφήσει μεγάλη ανομία μόνη, ο Πατέρας που κατευθύνει όλο τον κόσμο σοφά και διορθώνει με κρίση, όχι με οργή. Προσευχήσου με τον Ιερεμία, 'διόρθωσέ με, αλλά με κρίση', και δόξασε μόνο σε αυτό — ότι κατανοείς και Τον γνωρίζεις.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, ο αληθινός και ζωντανός Θεός, ο δωρητής της ζωής και αιώνιος Βασιλιάς: λύτρωσέ με από κάθε δόξα που η φωτιά θα λιώσει — την καύχηση της σοφίας μου, της δύναμής μου, του πλούτου μου, του εξωτερικού σημαδιού χωρίς την εσωτερική καρδιά — και χάρισέ μου τη μία δόξα που διαρκεί, ώστε να κατανοώ και να σε γνωρίζω, που ασκείς αγαθοσύνη, κρίση και δικαιοσύνη στη γη. Γκρέμισε τα άψυχα είδωλα που έχω λατομήσει και επιχρυσώσει και εμπιστευτεί, τους θεούς που δεν ζουν και δεν μπορούν να σώσουν, και ας υφάνω με τον προφήτη έναν ύμνο σε Σένα μόνο, τον άκτιστο Δημιουργό του ουρανού και της γης. Όταν το χέρι Σου πέσει επάνω μου, ας μην το ονομάσω σκληρότητα αλλά να το δεχτώ ως τη δίκαιη και πατρική διόρθωση του Κριτή που κατευθύνει όλο τον κόσμο σοφά· διόρθωσέ με, Ω Κύριε, αλλά με κρίση, όχι με την οργή Σου. Διά του Χριστού του Θεού μας, με τον οποίο, μαζί με τον Πατέρα και το Πανάγιο Πνεύμα, είναι η δόξα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →