Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Εφ 2 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το κλασικό υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στη μεταμορφωτική δύναμη της χάριτος που περιγράφεται στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής. Η προσεκτική του ερμηνεία αντιπαραβάλλει την απελπιστική κατάσταση εκείνων που είναι νεκροί στην αμαρτία με τον πλούτο του ελέους που ανυψώνει τους πιστούς σε νέα ζωή εν Χριστώ. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του σήμερα, καλούμαστε να θυμηθούμε τη δική μας πρώην κατάσταση και να θαυμάσουμε τη μεγάλη αλλαγή που έχει επιτελέσει ο Θεός. Τα λόγια του Χένρι μας υπενθυμίζουν ότι η ίδια χάρις που ζωοποίησε τους Εφεσίους συνεχίζει το έργο της σε κάθε γενιά. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς μας καθοδηγεί μέσα από αυτό το βαθύ χωρίο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στις σκέψεις του Ματθαίου Χένρι. Προσέξτε τη μετάβαση από τον θάνατο στις παραβάσεις στη ζωή μαζί με τον Χριστό και από την αποξένωση στην ιδιότητα του πολίτη στον οίκο του Θεού. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχθείτε τις γνώσεις του υπομνήματος με ταπείνωση και ευγνωμοσύνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την άθλια κατάσταση των Εφεσίων εκ φύσεως.
Η άθλια κατάσταση των Εφεσίων εκ φύσεως περιγράφεται εδώ εν μέρει. Παρατηρήθηκε, 1. Οι αμετανόητες ψυχές είναι νεκρές στις παραβάσεις και τις αμαρτίες. Όλοι όσοι βρίσκονται στις αμαρτίες τους είναι νεκροί εν αμαρτίαις· ναι, εν παραβάσεσι και αμαρτίαις, που μπορεί να σημαίνει κάθε είδους αμαρτίες, συνήθεις και πραγματικές, αμαρτίες καρδιάς και ζωής. Η αμαρτία είναι ο θάνατος της ψυχής. Όπου επικρατεί αυτό, υπάρχει στέρηση κάθε πνευματικής ζωής. Οι αμαρτωλοί είναι νεκροί κατά την κατάσταση, στερούμενοι τις αρχές και τις δυνάμεις της πνευματικής ζωής· και αποκομμένοι από τον Θεό, την πηγή της ζωής· και είναι νεκροί κατά τον νόμο, όπως ένας καταδικασμένος κακοποιός λέγεται ότι είναι νεκρός άνθρωπος. 2. Η κατάσταση της αμαρτίας είναι κατάσταση συμμόρφωσης με αυτόν τον κόσμο, εδ. 2. Στον πρώτο στίχο μιλά για την εσωτερική τους κατάσταση, σε αυτόν για την εξωτερική τους συμπεριφορά· Εν αις, εν αυτές τις παραβάσεις και αμαρτίες, εν τω παρελθόντι χρόνω περιεπατήσατε, εζήσατε και συμπεριφερθήκατε με τρόπο που συνηθίζουν οι άνθρωποι του κόσμου. 3. Είμαστε εκ φύσεως δούλοι της αμαρτίας και του Σατανά. Εκείνοι που περιπατούν εν παραβάσεσι και αμαρτίαις, και κατά την πορεία αυτού του κόσμου, περιπατούν κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος. Ο διάβολος, ή ο άρχων των δαιμόνων, περιγράφεται έτσι. Βλέπε Ματθ. ιβ΄ 24, 26. Οι λεγεώνες των αποστατημένων αγγέλων είναι ως μία δύναμη ενωμένη υπό έναν αρχηγό· και γι' αυτό αυτό που αλλού ονομάζεται δυνάμεις του σκότους εδώ μνημονεύεται στον ενικό αριθμό. Ο αέρας παριστάνεται ως η έδρα της βασιλείας του· και ήταν η γνώμη τόσο των Ιουδαίων όσο και των εθνικών ότι ο αέρας είναι γεμάτος πνεύματα, και ότι εκεί ασκούν και επιδεικνύουν τον εαυτό τους. Ο διάβολος φαίνεται να έχει κάποια δύναμη (με την άδεια του Θεού) στην κατώτερη περιοχή του αέρος· εκεί είναι πρόχειρος να πειράζει τους ανθρώπους, και να κάνει όσο κακό μπορεί στον κόσμο· αλλά είναι η παρηγοριά και η χαρά του λαού του Θεού ότι αυτός που είναι κεφαλή πάντων των πραγμάτων προς την εκκλησία έχει νικήσει τον διάβολο και τον έχει στην αλυσίδα του. Αλλά οι πονηροί άνθρωποι είναι δούλοι του Σατανά, γιατί περιπατούν κατά αυτόν· συμμορφώνουν τη ζωή και τις πράξεις τους με το θέλημα και την ευαρέσκεια αυτού του μεγάλου σφετεριστή. Η πορεία και ο τόνος της ζωής τους είναι κατά τις υποδείξεις του, και σε συμμόρφωση με τους πειρασμούς του· είναι υποκείμενοι σε αυτόν, και οδηγούνται αιχμάλωτοι από αυτόν κατά το θέλημά του, γι' αυτό ονομάζεται θεός αυτού του κόσμου, και το πνεύμα που τώρα ενεργεί στα τέκνα της απειθείας. Τα τέκνα της απειθείας είναι εκείνοι που επιλέγουν να απειθούν στον Θεό, και να υπηρετούν τον διάβολο· σε αυτούς ενεργεί πολύ δυνατά και αποτελεσματικά. Όπως το αγαθό Πνεύμα ενεργεί αυτό που είναι αγαθό σε υπάκουες ψυχές, έτσι αυτό το πονηρό πνεύμα ενεργεί αυτό που είναι πονηρό σε πονηρούς ανθρώπους· και τώρα ενεργεί, όχι μόνο παλαιότερα, αλλά ακόμη και αφού ο κόσμος ευλογήθηκε με το φως του ένδοξου ευαγγελίου. Ο απόστολος προσθέτει, Μεταξύ των οποίων και εμείς όλοι είχαμε τη συμπεριφορά μας εν τω παρελθόντι χρόνω, τα οποία λόγια αναφέρονται στους Ιουδαίους, τους οποίους σημαίνει εδώ ότι ήταν στην ίδια θλιβερή και άθλια κατάσταση εκ φύσεως, και ότι ήταν τόσο άθλιοι και πονηροί όσο οι αμετανόητοι εθνικοί οι ίδιοι, και των οποίων την φυσική κατάσταση περιγράφει περαιτέρω στα επόμενα λόγια. 4. Είμαστε εκ φύσεως δούλοι της σάρκας, και των διεφθαρμένων επιθυμιών μας, εδ. 3. Εκπληρώνοντας τις επιθυμίες της σάρκας και του νου, οι άνθρωποι αποκτούν εκείνη την ακαθαρσία της σάρκας και του πνεύματος από την οποία ο απόστολος προτρέπει τους Χριστιανούς να καθαριστούν, Β΄ Κορ. ζ΄ 1. Η εκπλήρωση των επιθυμιών της σάρκας και του νου περιλαμβάνει όλη την αμαρτία και την πονηρία που διαπράττονται εντός και δια των κατώτερων και ανώτερων ή ευγενέστερων δυνάμεων της ψυχής. Ζήσαμε στην πραγματική διάπραξη όλων εκείνων των αμαρτιών προς τις οποίες μας έγειρε η διεφθαρμένη φύση. Ο σαρκικός νους καθιστά τον άνθρωπο τέλειο δούλο της μοχθηρής όρεξής του.—Η εκπλήρωση των θελήσεων της σάρκας, έτσι μπορεί να αποδοθούν τα λόγια, δηλώνοντας την αποτελεσματικότητα αυτών των επιθυμιών, και τι δύναμη έχουν πάνω σε εκείνους που παραδίδονται σε αυτές. 5. Είμαστε εκ φύσεως τέκνα οργής, ακόμη και ως οι άλλοι. Οι Ιουδαίοι ήταν έτσι, καθώς και οι εθνικοί· και ένας άνθρωπος είναι τόσο πολύ όσο ένας άλλος εκ φύσεως, όχι μόνο κατά το έθος και τη μίμηση, αλλά από τον χρόνο που αρχίσαμε να υπάρχουμε, και εξαιτίας των φυσικών μας κλίσεων και ορέξεων. Όλοι οι άνθρωποι, όντας φυσικά τέκνα απειθείας, είναι επίσης εκ φύσεως τέκνα οργής· ο Θεός οργίζεται με τους πονηρούς κάθε ημέρα. Η κατάσταση και η πορεία μας είναι τέτοιες που αξίζουν οργή, και θα κατέληγαν σε αιώνια οργή, αν η θεία χάρις δεν παρενέβαινε. Τι λόγο έχουν λοιπόν οι αμαρτωλοί να αναζητούν εκείνη τη χάρι που θα τους κάνει, από τέκνα οργής, τέκνα Θεού και κληρονόμους δόξας! Μέχρι εδώ ο απόστολος έχει περιγράψει την αθλιότητα μιας φυσικής κατάστασης σε αυτούς τους στίχους, την οποία θα τον βρούμε να την επιδιώκει ξανά σε μερικούς επόμενους.Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει από ποιον και με ποιον τρόπο επιτελέστηκε η ένδοξη αλλαγή.
Ι. Από ποιον, και με ποιον τρόπο, επιτελέστηκε και έγινε. 1. Αρνητικά· Όχι από εσάς τους ίδιους, εδ. 8. Η πίστη μας, η μεταστροφή μας, και η αιώνια σωτηρία μας, δεν είναι το απλό προϊόν οποιωνδήποτε φυσικών ικανοτήτων, ούτε οποιασδήποτε αξίας δικής μας· Όχι εκ έργων, για να μη καυχηθεί κανείς, εδ. 9. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από οτιδήποτε έγινε από εμάς, και γι' αυτό αποκλείεται κάθε καύχημα· αυτός που καυχάται δεν πρέπει να καυχάται στον εαυτό του, αλλά στον Κύριο. Δεν υπάρχει χώρος για καύχημα οποιουδήποτε ανθρώπου για τις δικές του ικανότητες και δύναμη· ή σαν να είχε κάνει οτιδήποτε που θα μπορούσε να αξίζει τέτοιες απέραντες εύνοιες από τον Θεό. 2. Θετικά· Αλλά ο Θεός, που είναι πλούσιος σε έλεος, κ.λπ., εδ. 4. Ο ίδιος ο Θεός είναι ο συγγραφέας αυτής της μεγάλης και ευτυχούς αλλαγής, και η μεγάλη αγάπη του είναι η πηγή και η αρχική αιτία της· εξαιτίας αυτού αποφάσισε να δείξει έλεος. Η αγάπη είναι η κλίση του να μας κάνει καλό θεωρούμενο απλώς ως πλάσματα· το έλεος μας σέβεται ως αποστάτες και ως άθλια πλάσματα. Παρατηρήστε, η αιώνια αγάπη ή η καλή θέληση του Θεού προς τα πλάσματά του είναι η πηγή από την οποία προέρχονται όλα τα ελέη που μας παρέχονται· και ότι η αγάπη του Θεού είναι μεγάλη αγάπη, και ότι το έλεός του είναι πλούσιο έλεος, ανέκφραστα μεγάλο και ανεξάντλητα πλούσιο. Και τότε δια της χάριτος σώζεστε (εδ. 5), και δια της χάριτος σώζεστε δια πίστεως—είναι το δώρο του Θεού, εδ. 8. Σημειώστε, Κάθε μεταστραφείς αμαρτωλός είναι σωσμένος αμαρτωλός. Τέτοιοι ελευθερώνονται από την αμαρτία και την οργή· εισάγονται σε κατάσταση σωτηρίας, και τους δίνεται δικαίωμα δια της χάριτος στην αιώνια ευτυχία. Η χάρις που τους σώζει είναι η ελεύθερη αδικαίωτη καλοσύνη και εύνοια του Θεού· και τους σώζει, όχι δια των έργων του νόμου, αλλά δια πίστεως εν Χριστώ Ιησού, δια μέσου των οποίων έρχονται να μετέχουν των μεγάλων ευλογιών του ευαγγελίου· και τόσο η πίστη εκείνη όσο και η σωτηρία εκείνη στην οποία έχει τόσο μεγάλη επιρροή είναι το δώρο του Θεού. Τα μεγάλα αντικείμενα της πίστεως γίνονται γνωστά δια της θείας αποκαλύψεως, και γίνονται πιστευτά δια της μαρτυρίας και της αποδείξεως που ο Θεός μας έχει δώσει· και ότι πιστεύουμε προς σωτηρία και αποκτούμε σωτηρία δια πίστεως οφείλεται εξ ολοκλήρου στη θεία βοήθεια και χάρι· ο Θεός έχει τακτοποιήσει όλα έτσι ώστε το σύνολο να φαίνεται ότι είναι εκ χάριτος. Παρατηρήστε,Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί σε τι συνίσταται αυτή η αλλαγή σε διάφορα ιδιαίτερα σημεία.
ΙΙ. Σε τι συνίσταται αυτή η αλλαγή, σε διάφορα ιδιαίτερα σημεία, που αντιστοιχούν στην αθλιότητα της φυσικής μας κατάστασης, μερικά από τα οποία απαριθμούνται σε αυτό το τμήμα, και άλλα αναφέρονται παρακάτω. 1. Εμείς που ήμασταν νεκροί ζωοποιούμαστε (εδ. 5), σωζόμαστε από τον θάνατο της αμαρτίας και έχουμε μια αρχή πνευματικής ζωής εμφυτευμένη σε εμάς. Η χάρις στην ψυχή είναι νέα ζωή στην ψυχή. Όπως ο θάνατος κλειδώνει τις αισθήσεις, σφραγίζει όλες τις δυνάμεις και τις ικανότητες, έτσι κάνει και η κατάσταση της αμαρτίας, ως προς οτιδήποτε είναι αγαθό. Η χάρις ξεκλειδώνει και ανοίγει τα πάντα, και διευρύνει την ψυχή. Παρατηρήστε, ένας αναγεννημένος αμαρτωλός γίνεται ζωντανή ψυχή· ζει ζωή αγιασμού, γεννημένος από τον Θεό· και ζει κατά την έννοια του νόμου, ελευθερωμένος από την ενοχή της αμαρτίας δια της συγχωρητικής και δικαιωτικής χάριτος. Μας ζωοποίησε μαζί με τον Χριστό. Η πνευματική μας ζωή προκύπτει από την ένωσή μας με τον Χριστό· είναι εν αυτώ που ζούμε· Επειδή εγώ ζώ, και εσείς θα ζήσετε. 2. Εμείς που ήμασταν θαμμένοι εγειρόμαστε, εδ. 6. Αυτό που απομένει ακόμη να γίνει λέγεται εδώ σαν να ήταν ήδη παρελθόν, αν και πράγματι εγειρόμαστε εν αρετή της ενώσεώς μας με αυτόν τον οποίο ο Θεός ανέστησε εκ νεκρών. Όταν ανέστησε τον Χριστό εκ νεκρών, στην ουσία ανέστησε όλους τους πιστούς μαζί του, όντας αυτός η κοινή κεφαλή τους· και όταν τον τοποθέτησε στα δεξιά του εν ουρανίοις τόποις, τους προήγαγε και τους δόξασε εν αυτώ και με αυτόν, την ανεγερμένη και υψωμένη κεφαλή και πρόδρομό τους.—Και μας έκανε να καθίσουμε μαζί εν ουρανίοις τόποις εν Χριστώ Ιησού. Αυτό μπορεί να νοηθεί με άλλη έννοια. Οι αμαρτωλοί κυλιούνται στη σκόνη· οι αγιασμένες ψυχές κάθονται εν ουρανίοις τόποις, είναι υψωμένες πάνω από τον κόσμο· ο κόσμος είναι ως τίποτα γι' αυτούς, σε σύγκριση με αυτό που ήταν, και σε σύγκριση με αυτό που είναι ο άλλος κόσμος. Οι άγιοι δεν είναι μόνο ελεύθεροι του Χριστού, αλλά είναι σύνεδροι με αυτόν· με τη βοήθεια της χάριτός του έχουν ανέλθει με αυτόν πάνω από αυτόν τον κόσμο για να συνομιλούν με άλλον, και ζουν στη διαρκή προσδοκία του. Δεν είναι μόνο υπηρέτες του καλυτέρου των δεσποτών στο καλύτερο έργο, αλλά είναι υψωμένοι να βασιλεύσουν με αυτόν· κάθονται στον θρόνο με τον Χριστό, όπως αυτός έχει καθίσει με τον Πατέρα του στον θρόνο του.Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα δηλώνοντας τον μεγάλο σχεδιασμό και σκοπό του Θεού στην παραγωγή αυτής της αλλαγής.
ΙΙΙ. Παρατηρήστε ποιος είναι ο μεγάλος σχεδιασμός και σκοπός του Θεού στην παραγωγή και την επίτευξη αυτής της αλλαγής· Και αυτό, 1. Ως προς τους άλλους· Ώστε εις τους μέλλοντας αιώνας να δείξει, κ.λπ. (εδ. 7), ώστε να δώσει ένα δείγμα και απόδειξη της μεγάλης καλοσύνης και ελέους του, για την ενθάρρυνση των αμαρτωλών στον μελλοντικό χρόνο. Παρατηρήστε, η καλοσύνη του Θεού στη μεταστροφή και τη σωτηρία αμαρτωλών παλαιότερα είναι κατάλληλη ενθάρρυνση για άλλους σε μεταγενέστερο χρόνο να ελπίζουν στη χάρι και το έλεός του, και να προσφύγουν σε αυτά. Ο Θεός έχοντας αυτό στον σχεδιασμό του, οι πτωχοί αμαρτωλοί πρέπει να αντλούν μεγάλη ενθάρρυνση από αυτό. Και τι δεν μπορούμε να ελπίζουμε από τέτοια χάρι και καλοσύνη, από πλούτη χάριτος, στα οποία οφείλεται αυτή η αλλαγή; Δια του Χριστού Ιησού, δια και δια του οποίου ο Θεός μεταδίδει όλη την εύνοια και τις ευλογίες του σε εμάς. 2. Ως προς τους ίδιους τους αναγεννημένους αμαρτωλούς· Διότι είμαστε το έργο του, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού εις έργα αγαθά, κ.λπ., εδ. 10. Φαίνεται ότι όλα είναι εκ χάριτος, επειδή όλα τα πνευματικά μας πλεονεκτήματα είναι από τον Θεό. Είμαστε το έργο του· εννοεί ως προς τη νέα κτίση· όχι μόνο ως άνθρωποι, αλλά ως άγιοι. Ο νέος άνθρωπος είναι νέο κτίσμα· και ο Θεός είναι ο Δημιουργός του. Είναι νέα γέννηση, και γεννιόμαστε ή γεννιόμαστε από το θέλημά του. Εν Χριστώ Ιησού, δηλαδή εξ αιτίας αυτού που έχει κάνει και υποφέρει, και δια της επιρροής και της ενέργειας του ευλογημένου Πνεύματός του. Εις έργα αγαθά, κ.λπ. Ο απόστολος έχοντας προηγουμένως αποδώσει αυτή την αλλαγή στη θεία χάρι αποκλείοντας τα έργα, για να μη φανεί έτσι ότι αποθαρρύνει τα αγαθά έργα, παρατηρεί εδώ ότι αν και η αλλαγή αποδίδεται σε τίποτα τέτοιας φύσεως (διότι είμαστε το έργο του Θεού), όμως ο Θεός, στη νέα κτίση του, μας έχει σχεδιάσει και προετοιμάσει για αγαθά έργα· Κτισθέντες εις έργα αγαθά, με σχέδιο ότι θα είμαστε καρποφόροι σε αυτά. Όπου ο Θεός δια της χάριτός του εμφυτεύει αγαθές αρχές, αυτές προορίζονται να είναι για αγαθά έργα. Τα οποία ο Θεός έχει προορίσει προηγουμένως, δηλαδή έχει διατάξει και ορίσει. Ή, τα λόγια μπορεί να αναγνωστούν, Προς τα οποία ο Θεός μας έχει προετοιμάσει προηγουμένως, δηλαδή ευλογώντας μας με τη γνώση του θελήματός του, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματός του· και παράγοντας τέτοια αλλαγή σε εμάς. Ώστε να περιπατήσουμε εν αυτά, ή να δοξάσουμε τον Θεό δια μιας υποδειγματικής συναναστροφής και δια της επιμονής μας στην αγιότητα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι τελικά επισκοπεί τα μεγάλα προνόμια που λαμβάνουν και οι μεταστραφέντες Ιουδαίοι και εθνικοί από τον Χριστό.
Έχουμε τώρα φθάσει στο τελευταίο μέρος του κεφαλαίου, το οποίο περιέχει μια αφήγηση των μεγάλων και ισχυρών προνομίων που λαμβάνουν και οι μεταστραφέντες Ιουδαίοι και εθνικοί από τον Χριστό. Ο απόστολος εδώ δείχνει ότι εκείνοι που ήταν σε κατάσταση εχθρότητας συμφιλιώνονται. Μεταξύ των Ιουδαίων και των εθνικών υπήρχε μεγάλη εχθρότητα· έτσι υπάρχει μεταξύ του Θεού και κάθε αμετανόητου ανθρώπου. Τώρα ο Ιησούς Χριστός είναι η ειρήνη μας, εδ. 14. Έκανε ειρήνη δια της θυσίας του εαυτού του· και ήλθε να συμφιλιώσει, 1. Ιουδαίους και εθνικούς μεταξύ τους. Έκανε και τους δύο ένα, συμφιλιώνοντας αυτές τις δύο διαιρέσεις ανθρώπων, που συνήθιζαν να κακολογούν, να μισούν, και να ονειδίζουν ο ένας τον άλλον προηγουμένως. Κατέβασε το μεσαίο τείχος του φραγμού, τον τελετουργικό νόμο, που έκανε τη μεγάλη έχθρα, και ήταν το σήμα της ιδιαιτερότητας των Ιουδαίων, ονομαζόμενο τείχος φραγμού κατ' αναλογία προς τον φραγμό στον ναό, που χώριζε την αυλή των εθνικών από εκείνη στην οποία μόνο οι Ιουδαίοι είχαν ελευθερία να εισέλθουν. Έτσι κατήργησε εν τη σαρκί του την έχθρα, εδ. 15. Δια των παθημάτων του εν τη σαρκί, αφαίρεσε τη δεσμευτική δύναμη του τελετουργικού νόμου (αφαιρώντας έτσι εκείνη την αιτία εχθρότητας και απόστασης μεταξύ τους), ο οποίος εδώ ονομάζεται νόμος εντολών εν διατάγμασι, επειδή επέβαλλε πλήθος εξωτερικών τύπων και τελετών, και αποτελούνταν από πολλές διατάξεις και ορισμούς για τα εξωτερικά μέρη της θείας λατρείας. Οι νομικές τελετές καταργήθηκαν από τον Χριστό, έχοντας την εκπλήρωσή τους εν αυτώ. Αφαιρώντας αυτές από τον δρόμο, σχημάτισε μία εκκλησία πιστών, είτε ήταν Ιουδαίοι είτε εθνικοί. Έτσι έκανε εν εαυτώ εκ των δύο έναν νέο άνθρωπο. Πλαισίωσε και τα δύο αυτά μέρη σε μία νέα κοινωνία, ή σώμα του λαού του Θεού, ενώνοντάς τους με τον εαυτό του ως κοινή κεφαλή τους, ανανεωμένους από το Άγιο Πνεύμα, και τώρα συμφωνούντες σε νέο τρόπο ευαγγελικής λατρείας, κάνοντας έτσι ειρήνη μεταξύ αυτών των δύο μερών, που ήταν τόσο σε διαμάχη προηγουμένως. 2. Υπάρχει εχθρότητα μεταξύ του Θεού και των αμαρτωλών, είτε Ιουδαίων είτε εθνικών· και ο Χριστός ήλθε να σκοτώσει εκείνη την εχθρότητα, και να τους συμφιλιώσει και τους δύο με τον Θεό, εδ. 16. Η αμαρτία γεννά διαμάχη μεταξύ του Θεού και των ανθρώπων. Ο Χριστός ήλθε να διευθετήσει τη διαμάχη, και να τη φέρει σε τέλος, συμφιλιώνοντας και τον Ιουδαίο και τον εθνικό, τώρα συγκεντρωμένους και συναθροισμένους σε ένα σώμα, σε έναν προκληθέντα και προσβεβλημένο Θεό· και αυτό δια του σταυρού, ή δια της θυσίας του εαυτού του επί του σταυρού, έχοντας σκοτώσει την εχθρότητα δια αυτού. Αυτός, σκοτωθείς ή θυσιασθείς, σκότωσε την εχθρότητα που υπήρχε μεταξύ του Θεού και των πτωχών αμαρτωλών. Ο απόστολος προχωρεί να απεικονίσει τα μεγάλα πλεονεκτήματα που κερδίζουν και τα δύο μέρη δια της μεσιτείας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, εδ. 17. Ο Χριστός, που αγόρασε ειρήνη επί του σταυρού, ήλθε, εν μέρει στο ίδιο του το πρόσωπο, ως προς τους Ιουδαίους, οι οποίοι εδώ λέγονται ότι ήταν πλησίον, και εν μέρει στους αποστόλους του, τους οποίους διέταξε να κηρύξουν το ευαγγέλιο στους εθνικούς, οι οποίοι λέγονται ότι ήταν μακράν, κατά την έννοια που έχει δοθεί προηγουμένως. Και εκήρυξε ειρήνη, ή δημοσίευσε τους όρους συμφιλιώσεως με τον Θεό και αιωνίου ζωής. Σημειώστε εδώ, Όταν οι αγγελιαφόροι του Χριστού παραδίδουν τις αλήθειες του, είναι στην ουσία το ίδιο σαν να το έκανε αμέσως ο ίδιος. Λέγεται ότι κηρύττει δι' αυτών, τόσο ώστε αυτός που τους δέχεται δέχεται αυτόν, και αυτός που τους περιφρονεί (ενεργώντας δυνάμει της αποστολής του, και παραδίδοντας το μήνυμά του) περιφρονεί και απορρίπτει τον ίδιο τον Χριστό. Τώρα το αποτέλεσμα αυτής της ειρήνης είναι η ελεύθερη πρόσβαση που έχουν και οι Ιουδαίοι και οι εθνικοί προς τον Θεό (εδ. 18)· Διότι δι' αυτού, εν τω ονόματί του και δυνάμει της μεσιτείας του, έχουμε και οι δύο πρόσβαση ή είσοδο στην παρουσία του Θεού, ο οποίος έχει γίνει ο κοινός συμφιλιωμένος Πατέρας και των δύο· ο θρόνος της χάριτος έχει στηθεί για να έρθουμε σε αυτόν, και ελευθερία προσέγγισης σε εκείνον τον θρόνο μας επιτρέπεται. Η πρόσβασή μας είναι δια του Αγίου Πνεύματος. Ο Χριστός αγόρασε για εμάς άδεια να ερχόμαστε στον Θεό, και το Πνεύμα μας δίνει καρδιά να ερχόμαστε και δύναμη να ερχόμαστε, ακόμη και χάρι να υπηρετούμε τον Θεό ευπρόσδεκτα. Παρατηρήστε, Πλησιάζουμε στον Θεό, δια του Ιησού Χριστού, με τη βοήθεια του Πνεύματος. Οι Εφέσιοι, κατά τη μεταστροφή τους, έχοντας τέτοια πρόσβαση στον Θεό, καθώς και οι Ιουδαίοι, και δια του ιδίου Πνεύματος, ο απόστολος τους λέει, Τώρα λοιπόν δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, εδ. 19. Αυτό το αναφέρει κατ' αντίθεση προς αυτό που είχε παρατηρήσει για αυτούς στην ειδωλολατρία τους· δεν ήταν πλέον αλλοδαποί από την πολιτεία του Ισραήλ, και δεν ήταν πλέον αυτό που οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να θεωρούν όλα τα έθνη της γης εκτός από τους ίδιους (δηλαδή, ξένοι προς τον Θεό), αλλά συμπολίτες των αγίων, και του οίκου του Θεού, δηλαδή μέλη της εκκλησίας του Χριστού, και έχοντας δικαίωμα σε όλα τα προνόμια αυτής. Παρατηρήστε εδώ, η εκκλησία παρομοιάζεται με πόλη, και κάθε μεταστραφείς αμαρτωλός είναι ελεύθερος αυτής. Παρομοιάζεται επίσης με οίκο, και κάθε μεταστραφείς αμαρτωλός είναι ένας από τους οικιακούς, ένας από την οικογένεια, υπηρέτης και τέκνο στον οίκο του Θεού. Στον εδ. 20 η εκκλησία παρομοιάζεται με οικοδόμημα. Οι απόστολοι και οι προφήτες είναι το θεμέλιο εκείνου του οικοδομήματος. Μπορεί να ονομαστούν έτσι κατά δευτερεύουσα έννοια, ο ίδιος ο Χριστός όντας το πρωταρχικό θεμέλιο· αλλά μάλλον πρέπει να το εννοήσουμε για τη διδασκαλία που παραδόθηκε από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και τους αποστόλους της Καινής. Ακολουθεί, ο Ιησούς Χριστός ο ίδιος όντας ο ακρογωνιαίος λίθος. Εν αυτώ και οι Ιουδαίοι και οι εθνικοί συναντώνται, και αποτελούν μία εκκλησία· και ο Χριστός υποστηρίζει το οικοδόμημα με τη δύναμή του· Εν ω πάσα η οικοδομή, συναρμολογουμένη, κ.λπ., εδ. 21. Όλοι οι πιστοί, από τους οποίους αποτελείται, ενωμένοι με τον Χριστό δια πίστεως, και μεταξύ τους δια της χριστιανικής αγάπης, αυξάνονται εις ναόν άγιον, γίνονται ιερή κοινωνία, στην οποία υπάρχει πολλή κοινωνία μεταξύ του Θεού και του λαού του, όπως στον ναό, λατρεύοντες και υπηρετούντες αυτόν, αυτός φανερώνων τον εαυτό του σε αυτούς, αυτοί προσφέροντες πνευματικές θυσίες στον Θεό και αυτός διανέμων τις ευλογίες και τις εύνοιές του σε αυτούς. Έτσι το οικοδόμημα, για τη φύση του, είναι ναός, άγιος ναός· γιατί η εκκλησία είναι ο τόπος τον οποίο ο Θεός έχει εκλέξει να θέσει το όνομά του εκεί, και γίνεται τέτοιος ναός δια χάριτος και δυνάμεως προερχομένης από τον εαυτό του—εν τω Κυρίω. Η καθολική εκκλησία οικοδομημένη επί του Χριστού ως λίθου θεμελίου, και ενωμένη εν Χριστώ ως ακρογωνιαίου λίθου, έρχεται τελικά να δοξασθεί εν αυτώ ως λίθου κορυφής· Εν ω και εσείς συνοικοδομείσθε, κ.λπ., εδ. 22. Παρατηρήστε, Όχι μόνο η καθολική εκκλησία ονομάζεται ναός του Θεού, αλλά και οι μερικές εκκλησίες· και ακόμη και κάθε αληθινός πιστός είναι ζωντανός ναός, είναι κατοικητήριο του Θεού δια του Πνεύματος. Ο Θεός κατοικεί σε όλους τους πιστούς τώρα, αυτοί έχοντας γίνει ο ναός του Θεού δια των ενεργειών του ευλογημένου Πνεύματος, και η κατοίκησή του με αυτούς τώρα είναι αρραβώνας της κατοίκησής τους μαζί του εις την αιωνιότητα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην προσωπική σας ιστορία βλέπετε πιο καθαρά την αντίθεση μεταξύ της πρώην νεκρότητάς σας και της ζωής που σας έχει δώσει ο Χριστός; Πώς επηρεάζει τον τρόπο που βλέπετε τα αγαθά σας έργα το να θυμάστε ότι η σωτηρία είναι εξ ολοκλήρου δώρο του Θεού; Με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορείτε να ζήσετε σήμερα ως κάποιος που έχει εγερθεί και καθίσει με τον Χριστό εν τοις επουρανίοις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τον πλούτο του ελέους που φανερώνεται στο ευαγγέλιο. Σε ευχαριστούμε που μας ζωοποίησες όταν ήμασταν νεκροί εν παραβάσεσι και αμαρτίαις και που μας ανέστησες μαζί με τον Χριστό. Βοήθησέ μας να μη καυχώμεθα ποτέ στον εαυτό μας αλλά να αναπαυόμαστε ολοκληρωτικά στο δώρο της χάριτος που λαμβάνεται δια πίστεως. Ας παράγει το ίδιο Πνεύμα που μας ενώνει με τον Χριστό και σε εμάς τα αγαθά έργα που προετοίμασες προηγουμένως. Κράτησέ μας ενθύμιους της πρώην αποξενώσεώς μας ώστε να θαυμάζουμε συνεχώς την εγγύτητά μας σε εσένα. Ας δείχνει η ζωή μας τον υπερβάλλοντα πλούτο της χάριτός σου στις γενεές που έρχονται. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →