Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μαλαχίας
Μαλαχίας 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Μαλαχίας κεφάλαια 1–2 προσφέρει μια διεισδυτική εξέταση της αγάπης της διαθήκης, της ιερατικής αποτυχίας και της κλήσης σε γνήσια λατρεία. Η μετρημένη έκθεσή του προχωρεί από τη στοργική διακήρυξη του Θεού για αγάπη προς τον Ιακώβ μέχρι την οξεία επίπληξη για μολυσμένες προσφορές και περιφρονητικές καρδιές. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, καλούμαστε να δούμε πώς η ίδια θεία υπομονή και δικαιοσύνη απευθύνονται ακόμη στη λατρεία μας σήμερα. Το βάρος του προφήτη γίνεται ο καθρέφτης μας, αποκαλύπτοντας τόσο το θαύμα της εκλεκτικής χάριτος όσο και τον κίνδυνο να αντιμετωπίζουμε τα άγια πράγματα ως συνηθισμένα. Ας προετοιμάσει η προσεκτική ανάπτυξη του Χένρι τις καρδιές μας να δεχτούν τον λόγο με ευλάβεια και αυτοεξέταση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στον Μαλαχία 1–2 και διάβασε το βάρος του προφήτη δυνατά. Άκουσε τη αρχική διακήρυξη αγάπης του Κυρίου, τις αμυντικές ερωτήσεις των ιερέων και την επανειλημμένη αποκάλυψη της περιφρόνησης για το θυσιαστήριο. Άφησε το κείμενο να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε επιπόλαιη προσέγγιση στη λατρεία που μπορεί να έχει εισχωρήσει στη ζωή σου. Διάβασε αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε χρησμό ώστε το βάρος των κατηγοριών να εγκατασταθεί. Ζήτα από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σου τόσο στην προειδοποίηση όσο και στην υπόσχεση που εμπεριέχεται σε αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει ιχνηλατώντας κάθε ευλογία πίσω στην πηγή της εκλεκτικής αγάπης του Θεού.
Ι. Ο Θεός διακηρύσσει τη μεγάλη καλοσύνη που είχε και είχε συχνά εκφράσει γι' αυτούς (εδ. 2): Σας αγάπησα, λέγει ο Κύριος. Έτσι απότομα αρχίζει το κήρυγμα, σαν ο Θεός να ήθελε, όποιες επιπλήξεις κι αν δοθούν, να τους συμφιλιώσει με την αγάπη του και να φροντίσει ώστε να έχουν πάντα καλές σκέψεις γι' αυτόν. Όσους αγαπώ ελέγχω και παιδεύω. Έτσι στοργικά αρχίζει το κήρυγμα. Ο Θεός θέλει ο λαός του να είναι ικανοποιημένος ότι τους αγαπά και θυμάται πάντα την αγάπη του. Αυτό είναι το ίδιο με ό,τι είπε παλιά στην παρθένο του Ισραήλ, για να δεσμεύσει την αγάπη της προς αυτόν (Ιερ. λα' 3, 4): Ναι, σε αγάπησα με αιώνια αγάπη. Με αυτή τη μία λέξη ο Θεός συνοψίζει όλες τις χαριτωμένες συναλλαγές του μαζί τους· η αγάπη ήταν η πηγή όλων· τους αγάπησε επειδή ήθελε να τους αγαπήσει (Δευτ. ζ' 7, 8), τους αγάπησε στην παιδική τους ηλικία, Ωσ. ια' 1. Η ευαρέσκειά του ήταν σ' αυτούς, Ησ. ξβ' 4. 'Σας αγάπησα, αλλά εσείς δεν με αγαπήσατε, ούτε κάνατε κατάλληλες ανταποδόσεις για την αγάπη μου.' Σημείωσε, ο λαός του Θεού χρειάζεται συχνά υπενθύμιση της αγάπης του προς αυτούς.Ο Χένρι στη συνέχεια καλεί τους ιερείς να λογοδοτήσουν για τη διαχείριση των αγίων πραγμάτων.
Ο προφήτης εδώ, με ειδική εντολή, καλεί τους ιερείς σε λογοδοσία, αν και αυτοί είχαν διοριστεί κριτές για να καλέσουν τον λαό σε λογοδοσία. Ας γνωρίζουν οι άρχοντες στον οίκο του Θεού ότι υπάρχει ένας πάνω από αυτούς, που θα τους λογαριάσει για τις κακοδιοικήσεις τους. Έτσι λέγει ο Κύριος των δυνάμεων σε εσάς, ω ιερείς! εδ. 6. Ο Θεός θα έχει λόγο προς τους άπιστους λειτουργούς· και συμφέρει σε εκείνους που μιλούν από τον Θεό στον λαό του να ακούν και να προσέχουν τι λέγει σ' αυτούς, ώστε να σώσουν πρώτα τον εαυτό τους, αλλιώς πώς θα βοηθήσουν να σωθούν εκείνοι που τους ακούν; Είναι μια αυστηρή, και χωρίς αμφιβολία δίκαιη, επίπληξη που δίνεται εδώ στους ιερείς, για τη βεβήλωση των αγίων πραγμάτων του Θεού, με τα οποία είχαν εμπιστευθεί· και, αν αυτό ήταν το έγκλημα των ιερέων, έχουμε λόγο να φοβόμαστε ότι ο λαός ήταν επίσης ένοχος: ώστε ό,τι λέγεται στους ιερείς λέγεται σε όλους, μάλιστα λέγεται σε εμάς, που ως χριστιανοί ομολογούμε ότι είμαστε όχι μόνο ο λαός του Θεού, αλλά ιερείς σ' αυτόν. Παρατήρησε εδώ,Ο Χένρι στη συνέχεια εκθέτει τις φυσικές υποχρεώσεις της υιότητας και της δουλείας που οι ιερείς είχαν αγνοήσει.
Ι. Τι ήταν αυτό που ο Θεός περίμενε από αυτούς, και με ποια καλή αιτία το περίμενε (εδ. 6): Γιος τιμά τον πατέρα του, επειδή είναι πατέρας του· η φύση έχει γράψει αυτόν τον νόμο στις καρδιές των παιδιών, πριν ο Θεός τον γράψει στο Σινά· μάλιστα, ένας δούλος, αν και η υποχρέωσή του προς τον κύριό του δεν είναι φυσική, αλλά από εθελούσια συμφωνία, όμως θεωρεί καθήκον του να τον τιμά, να προσέχει τις εντολές του και να είναι πιστός στα συμφέροντά του. Παιδιά και δούλοι αποδίδουν σεβασμό στους γονείς και κυρίους τους· όλοι φωνάζουν ντροπή αν δεν το κάνουν, και οι ίδιες οι καρδιές τους δεν μπορούν παρά να τους ελέγξουν επίσης· η τάξη των οικογενειών διατηρείται έτσι, και είναι η ομορφιά και το πλεονέκτημά τους. Αλλά οι ιερείς, που είναι παιδιά του Θεού και δούλοι του, δεν τον φοβούνται και δεν τον τιμούν. Ήταν πατέρες και κύριοι του λαού, και περίμεναν να αποκαλούνται έτσι (Κριτ. ιη' 19, Ματθ. κβ' 7, 10) και να γίνονται σεβαστοί και υπάκουοι ως τέτοιοι· αλλά ξέχασαν τον Πατέρα και Κύριο στον ουρανό, και το καθήκον που του όφειλαν. Μπορούμε ο καθένας μας να φορτώσουμε στον εαυτό μας ό,τι εδώ φορτώνεται στους ιερείς. Σημείωσε, 1. Ο καθένας μας πρέπει να βλέπει τον Θεό ως Πατέρα και Κύριό μας, και τον εαυτό μας ως παιδιά και δούλους του. 2. Η σχέση μας με τον Θεό ως Πατέρα και Κύριο μας υποχρεώνει έντονα να τον φοβόμαστε και να τον τιμούμε. Αν τιμούμε και φοβόμαστε τους πατέρες της σάρκας μας, πολύ περισσότερο τον Πατέρα και Κύριο των πνευμάτων μας, Εβρ. ιβ' 9. 3. Είναι κάτι που πρέπει να παραπονιόμαστε και να θρηνούμε δικαίως, ότι ο Θεός φοβείται και τιμάται τόσο λίγο ακόμη και από εκείνους που τον ομολογούν ως Πατέρα και Κύριό τους. Πού είναι η τιμή του; Πού είναι ο φόβος του;Ο Χένρι προχωρεί να εκθέσει τους συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους οι ιερείς βεβήλωσαν το θυσιαστήριο με τα λόγια και τις πράξεις τους.
(1.) Περιφρόνησαν το όνομα του Θεού σε ό,τι είπαν, στη χαμηλή γνώμη που είχαν για τα διατάγματά του: 'Λέτε στις καρδιές σας, και ίσως το λέτε όταν οι ιερείς συγκεντρώνονται πάνω από τα ποτήρια τους, μακριά από την ακοή του λαού, Η τράπεζα του Κυρίου είναι περιφρονητέα' (εδ. 7), και πάλι (εδ. 12), 'Λέτε, Η τράπεζα του Κυρίου είναι μολυσμένη· δεν πρέπει να θεωρείται πλέον περισσότερο από κάθε άλλη τράπεζα.' Είτε η τράπεζα στον ναό, πάνω στην οποία τοποθετούνταν οι άρτοι της προθέσεως, είναι αυτή που επικρίνουν (μη κατανοώντας το μυστήριό της, την περιφρονούν ως ασήμαντο πράγμα), είτε μάλλον το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων ονομάζεται εδώ τράπεζα, γιατί εκεί ο Θεός, και οι ιερείς του, και ο λαός του, γευμάτιζαν κατά κάποιον τρόπο μαζί πάνω στις θυσίες, σε ένδειξη φιλίας. Αυτό το θεωρούσαν περιφρονητέο. Παλαιότερα, στις ημέρες της δεισιδαιμονίας, θεωρούνταν περιφρονητέο σε σύγκριση με τα ειδωλολατρικά θυσιαστήρια που είχαν οι εθνικοί, και παραμερίστηκε για να γίνει χώρος για ένα νέο τύπου (Δ' Βασ. ιστ' 14, 15)· τώρα θεωρείται περιφρονητέο σε σύγκριση με τις δικές τους τραπέζες, και εκείνες των μεγάλων ανδρών τους: Ο καρπός αυτής, ακόμη και το φαγητό του, είναι περιφρονητέος. Εκείνοι που υπηρετούσαν στο θυσιαστήριο έπρεπε να ζουν από το θυσιαστήριο· αλλά παραπονιούνταν ότι ζούσαν φτωχά και ταπεινά, και ότι δεν άξιζε να παρακολουθούν τη λειτουργία του θυσιαστηρίου για τον καρπό και το φαγητό του, γιατί ήταν πολύ συνηθισμένο και πάντα το ίδιο· δεν είχαν λιχουδιές, ποικιλίες, ωραία πιάτα. Μάλιστα, εκείνο το μέρος των θυσιών που δινόταν στον Θεό, το αίμα και το λίπος, το έβλεπαν με περιφρόνηση, ως ανάξιο του πλήθους των νόμων που ο Θεός είχε κάνει γι' αυτό· ρωτούσαν, 'Τι ανάγκη υπάρχει για τόση φασαρία σχετικά με το κάψιμο του λίπους και το χύσιμο του αίματος;' Σημείωσε, Εκείνοι που βεβηλώνουν και μολύνουν πολύ το όνομα του Θεού περιφρονούν το έργο της θρησκείας, αν και είναι πολύ τιμητικό, ως μη άξιο να κοπιάσουν, και τα πλεονεκτήματα της θρησκείας, αν και πολύτιμα, ως μη άξια να κοπιάσουν γι' αυτά. Εκείνοι που ζουν σε αμελή παραμέληση των ιερών διατάξεων, που έρχονται σ' αυτές και τις παρακολουθούν ασεβώς, και φεύγουν από αυτές ποτέ καλύτεροι και χωρίς καμία ανησυχία, λένε στην ουσία, 'Η τράπεζα του Κυρίου είναι περιφρονητέα· δεν υπάρχει ούτε αρετή ούτε αξία σ' αυτήν, ούτε τιμή ούτε παρηγοριά από αυτήν.'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα αντιπαραβάλλοντας την διαρκή ερήμωση του Εδώμ με την υποσχημένη αποκατάσταση των συνόρων του Ισραήλ.
(2.) Οι Ισραηλίτες θα γίνουν μνημεία του ελέους του, και θα δοξαστεί στη σωτηρία τους, εδ. 5. 'Οι Εδωμίτες θα στιγματιστούν ως λαός μισητός από τον Θεό, αλλά τα μάτια σας θα δουν τις αμφιβολίες σας σχετικά με την αγάπη του προς εσάς να σιωπούν για πάντα· γιατί θα πείτε, και έχετε αιτία να πείτε, Ο Κύριος είναι και θα μεγαλυνθεί από τα σύνορα του Ισραήλ, από κάθε μέρος και σύνορο της γης του Ισραήλ.' Το σύνορο του Εδώμ είναι σύνορο αδικίας, και γι' αυτό ο Κύριος θα έχει αγανάκτηση εναντίον του για πάντα· αλλά το σύνορο του Ισραήλ είναι σύνορο αγιότητας, το σύνορο του αγιαστηρίου (Ψαλμ. οη' 54), και γι' αυτό ο Θεός θα κάνει να φανεί (αν και μπορεί για ένα διάστημα να κείται έρημο) ότι έχει έλεος σε αποθήκη γι' αυτό, και από εκεί θα μεγαλυνθεί· θα δώσει στον λαό του Ισραήλ και αιτία, και καρδιές, να τον αινέσουν. Όταν το σύνορο του Εδώμ παραμένει ακόμη έρημο, και το σύνορο του Ισραήλ επισκευάζεται και γεμίζει, τότε θα φανεί ότι ο Θεός αγάπησε τον Ιακώβ. Σημείωσε, [1.] Εκείνοι που αμφιβάλλουν για την αγάπη του Θεού προς τον λαό του θα έχουν, αργά ή γρήγορα, πειστικές και αναμφισβήτητες αποδείξεις γι' αυτήν: 'τα ίδια σας τα μάτια θα δουν ό,τι δεν θα πιστέψετε.' [2.] Οι απελευθερώσεις από τον θλίψη πρέπει να λογίζονται αποδείξεις της καλής θέλησης του Θεού προς τον λαό του, αν και μπορεί να επιτραπεί να πέσουν σε θλίψη, Ψαλμ. λδ' 19. [3.] Οι διακριτικές εύνοιες είναι πολύ υποχρεωτικές. Αν ο Θεός ξαναστήσει το σύνορο του Ισραήλ, αλλά αφήσει το σύνορο του Εδώμ σε ερείπια, ας μην ρωτήσει κανένας Ισραηλίτης, από ντροπή, Σε τι με αγάπησες; [4.] Η εξύψωση του Ισραήλ είναι η μεγάλυνση του Θεού του Ισραήλ, και, με έναν ή άλλο τρόπο, ο Θεός θα έχει τιμή από τον ομολογούντα λαό του. [5.] Η αγαθότητα του Θεού είναι η δόξα του, όταν μας κάνει καλό πρέπει να τον διακηρύττουμε μεγάλο, γιατί αυτό είναι να τον μεγαλύνουμε. Είναι παράδειγμα της αγαθότητάς του ότι ευαρεστείται στην ευημερία των δούλων του, και γι' αυτό όσοι αγαπούν τη σωτηρία του λένε, Ο Κύριος ας μεγαλυνθεί, Ψαλμ. λε' 27.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού αμφισβήτησα την αγάπη του Θεού αντί να ιχνηλατήσω κάθε έλεος πίσω στην εκλεκτική χάρη του;
2. Σε ποιες συνηθισμένες πράξεις λατρείας άρχισα να αντιμετωπίζω την τράπεζα του Κυρίου ή τον λόγο του ως συνηθισμένα αντί για άγια;
3. Πώς μπορεί ο Κύριος να με καλεί σε ανανεωμένη ευλάβεια τόσο στην ιδιωτική λατρεία όσο και στη συγκεντρωμένη λατρεία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, κλίνουμε ενώπιόν Σου ως ο στοργικός μας Πατέρας και ο κυρίαρχος Κύριός μας, ομολογώντας πόσο συχνά Σου προσφέραμε μισόκαρδη λατρεία και αντιμετωπίσαμε το όνομά Σου με αδιαφορία. Με το Πνεύμα Σου, καθάρισε τις καρδιές μας, αγίασε τα κίνητρά μας, και αποκατάστησε αληθινή ευλάβεια στα χείλη και στις ζωές μας, ώστε οι προσφορές που φέρνουμε να είναι άγιες και ευάρεστες ενώπιόν Σου. Είθε τα όρια της αφοσίωσής μας να χαρακτηρίζονται από φόβο και αγάπη, ώστε το όνομά Σου να μεγαλύνεται μεταξύ των εθνών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →