Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 5-6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα καθόμαστε με τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει την δραματική αντιπαράθεση μεταξύ του Μωυσή και του Φαραώ στα κεφάλαια 5 και 6 της Εξόδου. Η έκθεση του Καλβίνου τονίζει την σκόπιμη στρατηγική του Θεού στην υπέρβαση της σκληρυμένης αντίστασης και την δοκιμασία της πίστης που συχνά συνοδεύει την υποσχόμενη απελευθέρωση. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς η θεία δύναμη εργάζεται μέσα από φαινομενικές οπισθοδρομήσεις και να εξετάσουμε τη δική μας στάση όταν οι υποσχέσεις του Θεού φαίνονται καθυστερημένες. Καθώς ακούμε, ας κάνει η προσεκτική προσοχή του Καλβίνου στο κείμενο σταθερά τις καρδιές μας και να βαθύνει την εμπιστοσύνη μας στον κυρίαρχο χρόνο του Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά τα κεφάλαια 5 και 6 της Εξόδου. Προσέξτε το τολμηρό αίτημα που φέρνουν ο Μωυσής και ο Ααρών ενώπιον του Φαραώ, την προκλητική απάντηση του βασιλιά, την άμεση αύξηση των βαρών του λαού και τις πρώτες κινήσεις αποθάρρυνσης μεταξύ των Ισραηλιτών. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη ώστε το σχόλιο του Καλβίνου να φωτίσει αργότερα το νόημά της.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας πόσες και πόσο μεγάλες ήταν οι αποδείξεις της δύναμης του Θεού που επιδείχθηκαν στην απελευθέρωση του λαού του.
1. Και μετά ο Μωυσής και ο Ααρών εισήλθαν. Εδώ ο Μωυσής αρχίζει να εκθέτει πόσες και πόσο μεγάλες ήταν οι αποδείξεις της δύναμης του Θεού που επιδείχθηκαν στην απελευθέρωση του λαού του. Διότι, αφού η υπερηφάνεια, η μανία και η πείσμωνα του βασιλιά ήταν ακατάβλητες, κάθε πόρτα ήταν κλειστή, μέχρι που σπάστηκε θαυματουργικά και με ποικίλα μέσα. Ήταν πράγματι δυνατό για τον Θεό να τον καταβάλει αμέσως, με ένα μόνο νεύμα, ώστε να πέσει ακόμη και νεκρός στην ίδια την όψη του Μωυσή· αλλά, όπως έχουμε ήδη δηλώσει σύντομα, και αυτός θα δηλώσει σύντομα, Εκείνος, πρώτα απ' όλα, επέλεξε να φανερώσει πιο καθαρά τη δύναμή Του· διότι αν ο Φαραώ είτε είχε υποχωρήσει οικειοθελώς, είτε είχε νικηθεί χωρίς προσπάθεια, η δόξα της νίκης δεν θα ήταν τόσο ένδοξη. Δεύτερον, ήθελε να υπάρχει αυτό το μνημείο της ιδιαίτερης αγάπης Του προς τον εκλεκτό λαό Του· διότι αντιπαλεύοντας τόσο επίμονα και τόσο δυναμικά ενάντια στην πείσμωνα αυτού του ισχυρότατου βασιλιά, έδωσε όχι αμφίβολη απόδειξη της αγάπης Του προς την Εκκλησία Του. Τρίτον, ήθελε να συνηθίσει τους υπηρέτες Του σε όλες τις εποχές στην υπομονή, μήπως λιποψυχήσουν στις ψυχές τους, αν δεν απαντά αμέσως στις προσευχές τους, και, σε κάθε στιγμή, να τους ανακουφίζει από τις θλίψεις τους. Τέταρτον, ήθελε να δείξει ότι, ενάντια σε όλες τις προσπάθειες και τις μηχανορραφίες του Σατανά, ενάντια στην τρέλα των ασεβών, και σε όλα τα εμπόδια του κόσμου, το χέρι Του πρέπει πάντα να υπερισχύει· και να μην μας αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας, αλλά ότι ό,τι βλέπουμε να αντιτίθεται σε εμάς θα νικηθεί τελικά από Αυτόν. Πέμπτον, Αποκαλύπτοντας τις απάτες του Σατανά και των μάγων, θα καθιστούσε την Εκκλησία Του πιο προσεκτική, ώστε να προσέχει προσεκτικά ενάντια σε τέτοιες μηχανορραφίες, και η πίστη της να παραμένει ακατανίκητη ενάντια σε όλες τις μηχανορραφίες της πλάνης. Τέλος, θα έπειθε τον Φαραώ και τους Αιγυπτίους, ότι η ανοησία τους δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί με καμία πρόφαση άγνοιας· και, ταυτόχρονα, με αυτό το παράδειγμα, θα μας έδειχνε πόσο φοβερό σκοτάδι κατέχει τις ψυχές των αποδοκιμασμένων, όταν τους έχει στερήσει το φως του Πνεύματός Του. Αυτά τα πράγματα πρέπει να παρατηρηθούν προσεκτικά κατά τη διάρκεια της αφήγησης, αν επιθυμούμε να ωφεληθούμε από αυτήν.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην αλαζονική ερώτηση του Φαραώ, 'Ποιος είναι ο Κύριος;'
2. Και ο Φαραώ είπε, Ποιος είναι ο Κύριος; Είναι σχεδόν πιστευτό ότι υπάρχει τέτοια τρέλα σε έναν θνητό ώστε, περιφρονώντας έτσι αυθαίρετα τον Θεό, να πετά, όπως ήταν, κατά πρόσωπο του ουρανού! [67] Αλλά πρέπει να παρατηρήσουμε, ότι ο τύραννος, αφοσιωμένος στις ειδωλολατρίες, έτσι προσέβαλε τον Θεό του Ισραήλ, ώστε να φανερώσει τη μεγάλη του ευσέβεια προς τους ψεύτικους θεούς του. Διότι η χλεύη του, περιφρονητικά πετώντας πίσω το όνομα του Ιεχωβά, πρέπει να αναφέρεται στα λόγια του Μωυσή, τόσο όσο να λέει, Γιατί φέρνετε εναντίον μου αυτό το άγνωστο φάντασμα με τον τίτλο του αιώνιου Θεού, σαν να μην είχαμε δικό μας θεό; Έτσι ο Πιλάτος, όταν ο Χριστός είπε, 'Για αυτό γεννήθηκα, και για αυτή την αιτία ήρθα στον κόσμο, για να μαρτυρήσω την αλήθεια', ρωτά ειρωνικά, και όχι χωρίς χλεύη, 'Τι είναι η αλήθεια;' [68] (Ιωάννης 18:37, 38.) Εν συντομία, ο Φαραώ δεν θεωρούσε ότι ατιμάζει τη Θεότητα, όταν απέρριπτε αυτόν τον ψεύτικο (θαυμαστό) Θεό, όπως νόμιζε. Ωστόσο το λάθος του δεν τον δικαιολογούσε, αφού προερχόταν από παράφρονα αυθάδεια και περιφρόνηση του Θεού. Παραδεχθείτε ότι δεν ήθελε κανείς να υποτιμήσει τα είδωλά του, και ότι έτσι φανταζόταν ότι εκτελεί θρησκευτικό καθήκον· ακόμη ήταν πράξη πολύ χονδροειδούς ασεβείας, τόσο απερίσκεπτα να απορρίπτει το όνομα του αληθινού Θεού, και ακόμη να το επιτίθεται με χλεύη. Μπορούμε να παρατηρήσουμε παρόμοια τρέλα σε όλους τους ειδωλολάτρες. Όντας μεθυσμένοι από τα λάθη τους, χλευάζουν τολμηρά τον Θεό, και δεν αξίζουν να κάνουν ερωτήσεις γι' Αυτόν. Η κραυγή των Παπικών σήμερα είναι, ότι επιβάλλουμε έναν νέο Θεό στον κόσμο· και, χειροκροτώντας τους εαυτούς τους στις πιο άγριες παραληρήσεις τους, δεν διστάζουν να καταδικάσουν όλη τη διδασκαλία μας ως ασεβή· όχι επειδή είναι πεπεισμένοι ότι οι ίδιοι λατρεύουν τον Θεό ορθά· αλλά είναι εκούσια τυφλοί, ώστε να αποφύγουν, με ατιμωρησία, την ιερή μεγαλειότητα του Θεού, και να ναρκώσουν τις συνειδήσεις τους, και να διατηρήσουν για τους εαυτούς τους τον θάνατο-όμοιο ύπνο τους. Φαίνονται στους εαυτούς τους οξυδερκείς και πνευματώδεις, όταν χλευάζουν την καινοτομία της διδασκαλίας μας· αν και η αλήθεια της θα ήταν αρκετά σαφής, αν μόνο άνοιγαν τα μάτια τους. Οι Επικούρειοι, επίσης, (αυτής της ολέθριας αίρεσης ο κόσμος είναι τώρα γεμάτος,) αν και αφρίζουν και οργίζονται ενάντια στον Θεό, ακόμη πάντα καταφεύγουν σε κάποιο σύννεφο, κάτω από το οποίο η αποτρόπαια τρέλα τους μπορεί να κρυφτεί: διότι προσποιούνται ότι μέσα σε τόσο πλήθος απόψεων, είναι σχεδόν αδύνατο να διακρίνει κανείς ποιος είναι ο Θεός, ή τι προστάζει. Ωστόσο, αυτός είναι ο σταθερός στόχος τους, δηλαδή, ότι δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τον Θεό, και όμως να κρύβουν με αστεία την ντροπή της ασεβείας τους· σαν να ήταν ελεύθερο για αυτούς να απορρίπτουν ό,τι αγνοούν εκούσια. Αλλά αφού ο Φαραώ είχε έμμεσα χλευάσει το μήνυμα του Μωυσή, ως γελοίο πράγμα, πιο ανοιχτά και πιο περιφρονητικά εκφράζει την υπερηφάνειά του, υπονοώντας ότι δεν νοιάζεται για εκείνον τον Θεό, με το όνομα του οποίου ο Μωυσής και ο Ααρών θα τον τρόμαζαν.Στην απάντηση του Μωυσή και του Ααρών, ο Καλβίνος γράφει:
3. Και είπαν, Ο Θεός των Εβραίων. Ο Μωυσής και ο Ααρών προχωρούν με το μήνυμά τους· ούτε η υπερηφάνεια του τυράννου μειώνει ή αποδυναμώνει το θάρρος τους στο να διακηρύττουν τη δόξα του Ενός αληθινού Θεού, ο οποίος είχε προσκολληθεί ιδιαίτερα σε αυτούς. Και, σίγουρα, αυτό είναι το γνώρισμα της πίστης, να καταπατά ό,τι υψώνεται στη γη· αφού η αλήθεια του Θεού είναι ανώτερη από κάθε ανθρώπινη μεγαλειότητα. Ούτε μπορούσαν πιο αποτελεσματικά να αντικρούσουν εκείνο το βέβηλο και ασεβές λόγι, 'Δεν γνωρίζω τον Κύριο', παρά επαναβεβαιώνοντας ότι ο αληθινός Θεός είναι ο Προστάτης του έθνους τους, και ότι αυτό είχε αποκαλυφθεί σε αυτούς σε μια ανοιχτή φανέρωση του Εαυτού Του. Η απειλή, την οποία πρόσθεσαν, προειδοποιεί τον Φαραώ ότι η επανάστασή του δεν θα μείνει ατιμώρητη, αν κρατούσε πίσω τον λαό από τη λατρεία του Θεού· διότι αν Εκείνος θα έπαιρνε εκδίκηση από τον λαό που κρατιόταν ενάντια στη θέλησή του, πώς θα μπορούσε αυτός να διαφύγει ατιμώρητος, ο οποίος εισήλθε σκόπιμα σε διαμάχη με τον Θεό; Όταν, λοιπόν, δηλώνουν ότι κάποια συμφορά θα τους έβρισκε αν δεν υπάκουαν στην κλήση του Θεού, υπαινίσσονται ότι ο Φαραώ πρέπει να προσέχει κάποια μεγαλύτερη επίσκεψη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αντλεί μια εφαρμογή για τους πιστούς που αντιμετωπίζουν αυξημένη αντίθεση όταν ο Θεός αρχίζει να τους απελευθερώνει.
6. Και ο Φαραώ διέταξε. Θα αντιληφθούμε πιο καθαρά, καθώς η αφήγηση προχωρά, ότι αυτοί οι επιστάτες και οι αξιωματούχοι προέρχονταν από τους γιους του Ισραήλ, αν και έχουμε διαβάσει προηγουμένως ότι κάποιοι ήταν Αιγύπτιοι. Αλλά, καθώς οι τύραννοι είναι εφευρετικοί στην εξασφάλιση των δικών τους συμφερόντων, ο Φαραώ με την πονηριά του ήθελε να φροντίσει ώστε κανείς να μην διαφύγει, αλλά όλοι ομοίως να οδηγηθούν εκ περιτροπής στην εργασία. Διότι κάποιοι, σε ένα τέτοιο πλήθος, θα μπορούσαν να αποφύγουν τους Αιγυπτίους· αλλά, όταν η φροντίδα δόθηκε στους Ισραηλίτες, η οικεία γνώση τους θα εμπόδιζε οποιονδήποτε να διαφύγει. Επιπλέον, είναι πιθανό ότι με αυτούς τους επιστάτες είχε κατατεθεί το άχυρο, το οποίο διένειμαν είτε σε ομάδες των δέκα, είτε σε άτομα· επομένως διπλασιάζει την εργασία με αυτόν τον τρόπο, διατάζοντάς τους να μαζέψουν το άχυρο με το οποίο φτιάχνονταν τα τούβλα. Αλλά, σύμφωνα με την παροιμία, ότι 'τα διατάγματα των βασιλιάδων είναι μονοσύλλαβα', ο Μωυσής δείχνει τη σφοδρότητα της τυραννίας με τη συντομία της εντολής. Αλλά αυτό το απόσπασμα μας διδάσκει, ότι όταν ο Θεός έχει αρχίσει να μας θεωρεί για τον σκοπό της ανακούφισης των προβλημάτων μας, μερικές φορές παίρνει αφορμή να αυξήσει την πίεση των βαρών μας. Έτσι, όταν ο Θεός είχε δεσμευτεί να είναι ο απελευθερωτής των Ισραηλιτών, το πρόβλημά τους έγινε μεγαλύτερο, με τον τύραννο να προσθέτει στις συνηθισμένες εργασίες τους αυτή της συλλογής του άχυρου για τους εαυτούς τους. Διότι έτσι ευαρεστείται ο Θεός να δοκιμάζει την πίστη του λαού Του· και έτσι είναι σκόπιμο να υψώσουν προς Αυτόν τις ψυχές τους, που είναι υπερβολικά προσκολλημένες στη γη, ενώ δεν αντιλαμβάνονται αμέσως τον καρπό της χάριτος που τους υποσχέθηκε, όχι, ενώ αισθάνονται ότι τίποτα άλλο δεν τους φέρνει η εύνοια του Θεού, εκτός από το ότι η κατάστασή τους γίνεται χειρότερη. Είναι πολύ χρήσιμο για εμάς να συλλογιστούμε αυτό, ώστε να υπομένουμε πιο υπομονετικά και ήρεμα να διεγερθούμε στην αγάπη και την επιθυμία των ουράνιων ευλογιών, από σταυρούς και αντιξοότητες. Σήμερα το Ευαγγέλιο προκαλεί μίσος σε πολλούς, στερεί άλλους από τις απολαύσεις τους, υποβιβάζει άλλους από τις τιμές τους, φέρνει σε άλλους την απώλεια των αγαθών τους, καταδικάζει άλλους στη φυλακή, άλλους στην εξορία, και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή κάποιων· με μια λέξη, όσο περισσότερο ο Θεός ασκεί τη δύναμή Του, τόσο περισσότερο διεγείρεται η οργή του Σατανά από την άλλη πλευρά, και οι ασεβείς γίνονται πιο άγρια σκληροί. Αυτό το σκάνδαλο θα μας κλόνιζε πολύ, αν δεν γνωρίζαμε, από την προειδοποίηση αυτού του παραδείγματος, ότι η ανεκτίμητη χάρη, που μας προσφέρεται στον Χριστό, πρέπει να εκτιμάται τόσο από εμάς, ώστε σε σύγκριση με αυτήν, πλούτη, τιμές, και όλα όσα επιδιώκουν οι άνθρωποι, να λογίζονται τίποτα· και ότι δεν θα βρίσκουμε δυσκολία στο να περιφρονούμε τις δυσκολίες οποιουδήποτε είδους.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού στη ζωή σας έχετε δει την αντίθεση να εντείνεται αμέσως μετά από μια σαφή υπόσχεση από τον Θεό; Πώς η απεικόνιση του Καλβίνου για την τύφλωση του Φαραώ αμφισβητεί οποιαδήποτε τάση να δικαιολογείτε την απιστία στον εαυτό σας ή στους άλλους; Με ποιον τρόπο το πρότυπο της καθυστερημένης απελευθέρωσης μπορεί να ενισχύει την εμπιστοσύνη σας αντί να την αποδυναμώνει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ὀμόσας τῷ ἰδίῳ ὀνόματί σου νὰ ἐξαγάγῃς τὸν Ἰσραὴλ ἐκ τῆς Αἰγύπτου διὰ χειρὸς κραταιᾶς, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ὅταν αἱ διαθηκικαί σου ὑποσχέσεις βραδύνωσι καὶ Φαραὼ ἀνίστανται νὰ ἀντισταθῶσι. Ὑπόταξον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος, ἵνα μήτε γογγύζωμεν κατὰ τοῦ λόγου σου μήτε ἀπογνώμεθα τῆς σωτηρίας σου, ἀλλὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ πιστότητί σου ἕως οὗ πᾶσα ὑπόσχεσις πληρωθῇ. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →