Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 5 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της πρωινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, αυτή την ακλόνητη μαρτυρία του Ουεσλεϋανού για την αποστολική καταγραφή. Με ευλαβική προσοχή τοποθετούμε τους εαυτούς μας κάτω από το ίδιο Πνεύμα που ζωογόνησε και έκρινε την βρεφική Εκκλησία. Η σαφής Αρμινιανή έκθεση του Whedon μας καλεί να δούμε την αγιότητα που φυλάσσει την κοινωνία των πιστών και το έλεος που εξακολουθεί να καλεί τους αμαρτωλούς σε μετάνοια. Είθε ο Κύριος που εξέτασε τον Ανανία και τη Σαπφείρα να εξετάσει και τις καρδιές μας, ώστε να περπατάμε εν αληθεία ενώπιόν Του.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα το πέμπτο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, ακούγοντας τη φωνή του ίδιου Πνεύματος που κινήθηκε στους πρώτους πιστούς. Δώστε προσοχή στην νηφάλια κρίση για την υποκρισία και την τολμηρή μαρτυρία που ακολούθησε, ζητώντας από τον Κύριο να ζωογονήσει τον λόγο στις δικές μας καρδιές για άγια ζωή και θαρραλέα μαρτυρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει τη μελέτη πλαισιώνοντας την αφήγηση του Ανανία και της Σαπφείρας εντός της αναπτυσσόμενης τιμωρητικής δύναμης της Πεντηκοστιανής Εκκλησίας.
Εδάφια 1-11. IV. Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΤΙΜΩΡΗΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ. 1 . Ανανίας και Σαπφείρα , Πράξεις 5:1-11 . Το Πνεύμα του φωτός και της αγάπης που κατοικεί σε αυτή την Πεντηκοστιανή Εκκλησία είναι επίσης το Πνεύμα της κρίσης. Και, όπως το Πνεύμα έχει τώρα δείξει τη δύναμη της αγάπης του, έτσι σε αυτή την Εκκλησία είναι ο ίδιος ο τόπος για να δείξει πόσο αυστηρό είναι το απόλυτο πρότυπο κρίσης του. Και αυτό γίνεται τώρα στην περίπτωση του Ανανία και της Σαπφείρας. Το αδίκημά τους, σύμφωνα με το μέσο πρότυπο της ανθρώπινης ηθικής, δεν ήταν πολύ ειδεχθές. Εκτελώντας μια μεγάλη πράξη φιλανθρωπίας δεν είχαν εξαπατήσει κανέναν ούτε για μια δεκάρα. Απλώς είχαν κρατήσει ένα μέρος των δικών τους χρημάτων και μετά αρνήθηκαν το γεγονός. Αν ένας έμπορος σήμερα, για χάρη μιας αδικαιολόγητης πίστωσης για γενναιοδωρία, προσποιούνταν ότι είχε δωρίσει το μισό του εισόδημά του όταν είχε δώσει μόνο το ένα τέταρτο, αυτό θα θεωρούνταν απλώς μια δυσφημιστική παρεκτροπή, αλλά όχι αρκετά εγκληματική ώστε να υπόκειται στον ανθρώπινο νόμο.Στη συνέχεια αναφέρεται στην εμφανή αυστηρότητα της μοίρας τους στα μάτια του κόσμου.
Στους κοσμικούς ανθρώπους, λοιπόν, η μοίρα αυτών των δύο προσώπων θα φαίνεται πάντα παράλογα σκληρή. Απορρίπτουμε όλες τις νατουραλιστικές λύσεις, όπως αυτές που υποστηρίζουν ότι οι θάνατοι δεν ήταν θαυματουργικοί, αλλά τα φυσικά αποτελέσματα του τρόμου. Ούτε επιτυγχάνεται καμία λύση με την υποδιαίρεση της αμαρτίας σε διάφορα μέρη, όπως έχουν κάνει ορισμένοι σχολιαστές, και δείχνοντας σε πόσες αμαρτίες ανήλθε. Ούτε μπορεί κανείς πιθανώς να ικανοποιηθεί εκτός αν μπορεί να δει την εγκυρότητα των ακόλουθων σκέψεων: 1 . Το Θείο Πνεύμα που είναι παρόν με απαράμιλλη δύναμη στην Εκκλησία, η αμαρτία, όπως λέει ο Πέτρος, ( Πράξεις 5:3-4 ,) είναι άμεσα εναντίον Του. Ο αμαρτωλός έρχεται άμεσα σε επαφή με το καθαρό Απόλυτο, και κρίνεται και εκτελείται από την απόλυτη Καθαρότητα και Νόμο. Τώρα το θαύμα είναι, όταν συνειδητοποιούμε αυτή την Παρουσία, όχι ότι κάποιος θα χτυπηθεί νεκρός, αλλά ότι κάποιος, ακόμη και ο αγιότερος των αδύναμων θνητών, θα ζούσε για μια στιγμή.Ο Whedon τονίζει το σημείο ότι το Πνεύμα στο οποίο ειπώθηκε ψέμα δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον Θεό.
Εδάφιο 4. 4 . Όχι δικό σου Θα μπορούσε να είχε κρατήσει τα δικά του και να θεωρηθεί ότι διατηρούσε το δικό του δικαίωμα αναμφισβήτητο. Πωλήθηκε Αυτές οι ερωτήσεις του Πέτρου δείχνουν ότι η δωρεά αγαθών ήταν απολύτως εθελοντική και όχι νόμος, και ότι το έγκλημα ήταν μια ελεύθερη και σκόπιμη πράξη στα διαδοχικά της στάδια. Ψεύτηκε Το έγκλημά του ήταν ένα ψέμα , και ενώπιον του Θεού κάθε ψεύτης είναι άξιος θανάτου. Το θαύμα δεν είναι ότι ένας ψεύτης θα χτυπηθεί νεκρός, αλλά ότι οι ψεύτες επιτρέπεται από τον Θεό να ζουν. Ταιριάζει στους σύγχρονους αμαρτωλούς να μην διαφωνούν με τη μοίρα του Ανανία, αλλά να θαυμάζουν το έλεος που δεν είναι η δική τους. Στον Θεό Δηλαδή, στον Θεό το Πνεύμα. Αυτό το Πνεύμα, λοιπόν, είναι ένα Θείο Πρόσωπο. Δεν είναι απλώς μια εκπόρευση από τον Θεό, αλλά είναι ο Θεός που εκπορεύεται από τον Θεό, ο Θεός σε εκπόρευση, ο Θεός που εκπορεύεται στην αγιότητα και τη δύναμή του. Αυτό είναι, επομένως, ένα σημαντικό κείμενο στην εξήγηση της προσωπικότητας του Πνεύματος.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει σημειώνοντας αυτό ως τη δήλωση του Θεού για τις αξίες των σκόπιμων υποκριτών.
Αυτό ήταν, σε κάθε περίπτωση, ένα πρωταρχικό σημάδι, και μια δήλωση για όλο το μέλλον, ποιες, αν επιβληθούν με ακρίβεια, είναι οι αληθινές αξίες και τιμωρίες του παραβάτη. Τέτοιες επιβολές είναι στην αρχή η θεϊκή διαμαρτυρία ενάντια στο συμπέρασμα ότι η μελλοντική ανοχή του Θεού προς την αμαρτία είναι οποιαδήποτε αντίφαση της μοιραίας αξίας της αμαρτίας. Είναι παραδείγματα που κρέμονται στην αρχή, μια για πάντα, ότι ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος, ένας θάνατος που είναι δικαίωμα του Θεού να επιβάλει ανά πάσα στιγμή. Τώρα αυτό το παρόν ζευγάρι ήταν οπωσδήποτε σκόπιμοι, θετικοί, υπεροπτικοί και σκόπιμα μόνιμοι υποκριτές. Ο θάνατός τους ήταν η δήλωση του Θεού σε όλες τις μελλοντικές εποχές για τις αληθινές αξίες όλων των σκόπιμων υποκριτών στην Εκκλησία του Χριστού. Αυτή η ειδική τιμωρία δεν επιβλήθηκε, επομένως, από το γεγονός ότι αυτοί οι δύο ήταν αμαρτωλοί πάνω από όλους τους άλλους. Χειρότεροι αμαρτωλοί, τόσο στην αποστολική όσο και στην μεταγενέστερη Εκκλησία, έχουν ζήσει και πεθάνει φυσικά.Τέλος, παρουσιάζει την παρηγορητική άποψη ότι αυτή η επίδειξη ήταν ένα άπειρο έλεος.
Και σε αυτό ο Ρωμαιοκαθολικισμός και ο Πάπας του έχουν βασίσει αυτό το τρομερό δικαίωμα του αφορισμού μπροστά στο οποίο βασιλιάδες και έθνη κάποτε έτρεμαν, με το οποίο ιδρύθηκε η πύρινη και αιματηρή Ιερά Εξέταση, και διαφωνούντες από τον Παπισμό, κατά χιλιάδες, έχουν δολοφονηθεί σκληρά. Ωστόσο, είναι αναμφίβολα αλήθεια ότι οι απόστολοι ήταν μερικές φορές οι απαιτούμενοι πράκτορες της θείας επιβολής, και ότι τα λόγια του Αγίου Παύλου περιγράφουν μια περίπτωση όπως αυτή του Ανανία. Και από εκεί, τελικά, συμπεραίνουμε την παρηγορητική άποψη ότι αυτή η επίδειξη οργής ήταν ένα άπειρο έλεος. Ήταν πιθανώς η καταστροφή της σάρκας για να σωθεί το πνεύμα την ημέρα του Κυρίου Ιησού, 1 Κορινθίους 5:5 . Δεν αναγνωρίζουμε, επομένως, αυτή ως περίπτωση της αμαρτίας κατά του Αγίου Πνεύματος. Διότι δεν αναγνωρίζεται κάθε προσβολή προς το Πνεύμα από το Άγιο Πνεύμα ως η βλασφημία κατά του εαυτού του. (Βλέπε σημείωση στο Ματθαίος 12:32 .)
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου μπορεί να μπω στον πειρασμό να φανώ πιο γενναιόδωρος ή άγιος από ό,τι πραγματικά είμαι ενώπιον του Θεού και της Εκκλησίας Του;
2. Πώς με ενθαρρύνει η αποστολική τόλμη κάτω από διωγμό να μιλάω το όνομα του Ιησού χωρίς φόβο;
3. Με ποιους τρόπους μαθαίνω να σέβομαι το παρόν Άγιο Πνεύμα ως Παρηγορητή και Κριτή;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε της Εκκλησίας, που έστειλες το Πνεύμα Σου με δύναμη την Πεντηκοστή, δώσε μας χάρη να περπατάμε στο φως της αγιότητάς Σου. Καθάρισε από τις καρδιές μας κάθε ίχνος υποκρισίας και αυτοεξαπάτησης, ώστε οι προσφορές μας να είναι αγνές και τα λόγια μας αληθινά. Ενδυνάμωσέ μας, όπως ενδυνάμωσες τους αποστόλους, να υπακούμε σε Εσένα μάλλον παρά στους ανθρώπους, και να χαιρόμαστε αν θεωρηθούμε άξιοι να υποφέρουμε ντροπή για το όνομά Σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που έκρινε τον Ανανία και τη Σαπφείρα να μας γεμίσει τώρα με άγιο δέος και τρυφερή αγάπη, ώστε η Εκκλησία να χαρακτηρίζεται ξανά από αλήθεια, ενότητα και τολμηρή μαρτυρία. Μέσω του Ιησού Χριστού του εξυψωμένου Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →