Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 45-46 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Τα τελευταία κεφάλαια του Ιερεμία στρέφονται από την άμεση πολιορκία της Ιερουσαλήμ στο ευρύτερο θέατρο της θείας κυριαρχίας. Το κεφάλαιο σαράντα πέντε καταγράφει έναν σύντομο αλλά οξύ λόγο προς τον Βαρούχ, τον γραμματέα του προφήτη, του οποίου το παράπονο αποκαλύπτει την αδυναμία ακόμη και εκείνων που βρίσκονται πλησιέστερα στον λόγο. Το κεφάλαιο σαράντα έξι στη συνέχεια ξεδιπλώνει μια εκτεταμένη προφητεία κατά της Αιγύπτου, της αρχαίας δύναμης της οποίας η ήττα στην Καρκεμίς γίνεται η αφορμή για να δηλωθεί ότι κανένα έθνος δεν κινείται έξω από τη βουλή του Κυρίου. Μαζί αυτά τα κεφάλαια δείχνουν την ίδια κυριαρχία που διατάσσει τον λαό της διαθήκης και κατευθύνει επίσης την άνοδο και την πτώση των αυτοκρατοριών. Ο αναγνώστης καλείται να παρατηρήσει πώς η προσωπική δοκιμασία και η διεθνής αναταραχή υπηρετούν εξίσου τον μοναδικό σκοπό της διατήρησης του υπολοίπου κατά την εκλογή. Σε αυτό το κείμενο επιβεβαιώνεται ότι ο Θεός που κρίνει πρώτα τον οίκο του δεν θα αφήσει τα γύρω έθνη χωρίς μαρτυρία της κυριαρχίας του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τον Ιερεμία 45 και 46 σε μία συνεδρία. Προσέξτε πρώτα την ανταλλαγή μεταξύ του Κυρίου και του Βαρούχ: σημειώστε το ακριβές παράπονο, την μετρημένη διόρθωση και την υπόσχεση ζωής που δίνεται εν μέσω ευρείας καταστροφής. Στη συνέχεια ακολουθήστε την κίνηση της προφητείας κατά της Αιγύπτου από την αναφορά της ήττας του Φαραώ μέχρι την τελική δήλωση ότι ο Κύριος θα επισκεφθεί την Αίγυπτο όπως επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ. Παρατηρήστε πώς το ίδιο θείο χέρι που περιορίζει την κρίση στον γραμματέα περιορίζει επίσης τη διάρκεια της υπερηφάνειας της Αιγύπτου. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος δίνει και παίρνει βασίλεια σύμφωνα με τον δικό του σκοπό, και ότι αυτός ο σκοπός παραμένει συνδεδεμένος με τη διατήρηση του Ιακώβ.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αρχή του κεφαλαίου σαράντα πέντε καταγράφει τον θρήνο του Βαρούχ ότι ο Κύριος πρόσθεσε λύπη στη θλίψη του. Το κείμενο δεν επεκτείνεται στην ακριβή περίσταση αλλά θέτει το παράπονο υπό θεία εξέταση. Ο Κύριος απαντά αναγνωρίζοντας την επιθυμία για ανάπαυση αλλά αρνείται να χορηγήσει διαφυγή από το διορισμένο έργο. Αντίθετα δηλώνει ότι ό,τι έχει οικοδομήσει θα το γκρεμίσει και ό,τι έχει φυτέψει θα το ξεριζώσει, όμως θα χορηγήσει στον Βαρούχ τη ζωή του ως λάφυρο πολέμου. Αυτή η μετρημένη απάντηση υπογραμμίζει ότι η διατήρηση του γραμματέα δεν είναι ανταμοιβή για δύναμη νου αλλά πράξη κυρίαρχου ελέους συνεπής με το ευρύτερο πρότυπο διατήρησης του υπολοίπου. Ο ίδιος Κύριος που καθορίζει την πτώση των εθνών καθορίζει την επιβίωση ενός ανθρώπου. Το κεφάλαιο σαράντα έξι μετατοπίζει τον ορίζοντα στην Αίγυπτο. Οι εναρκτήριοι στίχοι τοποθετούν τον λόγο στο τέταρτο έτος του Ιωακείμ, το έτος της μάχης στην Καρκεμίς. Η περιγραφή του στρατού της Αιγύπτου, των αρμάτων και των μισθοφόρων του, παρουσιάζεται μόνο για να ανατραπεί από τη δήλωση ότι ο Κύριος παρέδωσε τον ισχυρό στην χείρα του Ναβουχοδονόσορ. Η ήττα δεν παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα ανώτερης στρατηγικής αλλά ως εκτέλεση θείας απόφασης που είχε προλεχθεί. Οι επόμενοι στίχοι επεκτείνουν την κρίση από τη Μιγδώλ μέχρι τις Ταφνές, καθιστώντας σαφές ότι καμία περιοχή της Αιγύπτου δεν βρίσκεται πέρα από την εμβέλεια του λόγου. Ωστόσο η προφητεία δεν τελειώνει σε απεριόριστη καταστροφή. Ο Κύριος αναγγέλλει ότι αργότερα η Αίγυπτος θα κατοικηθεί, αν και μειωμένη, ενώ ο Ιακώβ διαβεβαιώνεται για επιστροφή και ησυχία. Έτσι το κεφάλαιο διατηρεί τη διάκριση μεταξύ της προσωρινής παιδείας του λαού της διαθήκης και της αποφασιστικής ταπείνωσης του υπερήφανου έθνους που κάποτε τους κρατούσε σε δουλεία. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η κυρίαρχη πεποίθηση είναι ότι η ιστορία ξεδιπλώνεται σύμφωνα με τη βουλή εκείνου που διαμόρφωσε τα έθνη και που τα καλεί σε λογοδοσία χωρίς μεροληψία. Η ζωή του Βαρούχ σώζεται όχι επειδή ο φόβος του συγχωρείται αλλά επειδή ο σκοπός του Κυρίου για τον γραπτό λόγο πρέπει να συνεχιστεί. Η δύναμη της Αιγύπτου συντρίβεται όχι επειδή η Βαβυλών είναι δίκαιη αλλά επειδή ο χρόνος που είχε οριστεί για την υπερηφάνειά της έφτασε. Το κείμενο επομένως παρουσιάζει μία ενιαία θεία οικονομία στην οποία προσωπικά και πολιτικά γεγονότα υπηρετούν εξίσου τη διατήρηση των εκλεκτών και την δικαίωση του θείου ονόματος.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Το πρότυπο που παρουσιάζεται εδώ επαναλαμβάνεται σε όλο το προφητικό σώμα και βρίσκει πληρέστερη έκθεση στα αποστολικά συγγράμματα. Ο ίδιος Κύριος που περιορίζει τη μάχαιρα στη διατήρηση του Βαρούχ αργότερα περιορίζει τη μάχαιρα στη διατήρηση της εκκλησίας εν μέσω αυτοκρατορικής αντίστασης. Η προφητεία κατά της Αιγύπτου στέκεται σε γραμμή με προγενέστερες δηλώσεις ότι ο Κύριος εγείρει ένα έθνος για να ταπεινώσει ένα άλλο, όπως φαίνεται στις ιστορίες της Ασσυρίας και της Βαβυλώνας. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης αυτή η κυριαρχία νοείται όχι ως αυθαίρετη δύναμη αλλά ως έκφραση της πιστότητας της διαθήκης: ο Θεός που δεσμεύτηκε στον Αβραάμ δεν θα επιτρέψει σε καμία επίγεια δύναμη να ακυρώσει αυτόν τον δεσμό. Ο σύντομος λόγος προς τον Βαρούχ προλαμβάνει την διαβεβαίωση της Καινής Διαθήκης ότι ο λόγος του Κυρίου διαμένει ακόμη και όταν οι υπηρέτες του είναι αδύναμοι. Η εκτεταμένη κρίση κατά της Αιγύπτου προλαμβάνει την τελική υποταγή κάθε αρχής που υψώνεται εναντίον της γνώσεως του Θεού. Έτσι τα κεφάλαια μαζί ενισχύουν την πεποίθηση ότι η εμπιστοσύνη του πιστού δεν στηρίζεται ούτε στην προσωπική αντοχή ούτε στην εθνική ισχύ αλλά στον αμετάβλητο σκοπό του Κυρίου της διαθήκης.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση βρίσκεστε να γογγύζετε κατά του έργου που ο Κύριος έχει αναθέσει, και πώς η υπόσχεση διατήρησης στον Βαρούχ αντιμετωπίζει αυτό το παράπονο; Όταν παρατηρείτε τις μεταβαλλόμενες τύχες εθνών και θεσμών, ποια διαβεβαίωση παρέχουν αυτά τα κεφάλαια ότι τέτοιες κινήσεις παραμένουν υπό το χέρι του ίδιου Κυρίου που κρίνει πρώτα τον λαό του; Πώς μπορεί η διάκριση μεταξύ της παιδείας του υπολοίπου και της ταπείνωσης των εθνών να διαμορφώσει τις προσευχές σας για την εκκλησία και για τον κόσμο σε αυτή τη γενιά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε των δυνάμεων, που έχεις ορίσει τα όρια κάθε έθνους και τις ημέρες κάθε υπηρέτη, χάρισε μας να δεχθούμε τον λόγο σου με τη σοβαρότητα που απαιτεί. Αναγνωρίζουμε ότι γκρεμίζεις ό,τι έχεις οικοδομήσει και ξεριζώνεις ό,τι έχεις φυτέψει, όμως δεν εγκαταλείπεις εκείνους που έχεις καλέσει κατά την διαθήκη σου. Διατήρησε την εκκλησία σου όπως διατήρησες τον Βαρούχ, όχι για την αξία μας αλλά για χάρη του λόγου που έχεις σκοπεύσει να εκπληρώσεις. Ταπείνωσε κάθε δύναμη που υψώνεται εναντίον σου, όπως ταπείνωσες την Αίγυπτο, και επανάφερε το υπόλοιπο του Ιακώβ στα σύνορά του. Φύλαξέ μας από τον φόβο που ζητά να διαφύγει από το διορισμένο καθήκον, και στήριξε την εμπιστοσύνη μας στη βουλή που δεν μπορεί να ανατραπεί. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, στον οποίο μαζί με σένα και το Άγιο Πνεύμα ανήκει η κυριαρχία στους αιώνες. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.