Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 95-96 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση του Αμερικανικού Πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για την Αγία Γραφή στους Ψαλμούς 95 και 96. Αυτά τα κεφάλαια καλούν τον λαό του Θεού σε λατρεία από καρδιάς ενώ προειδοποιούν κατά της απιστίας και επεκτείνουν την πρόσκληση της αίνεσης σε όλα τα έθνη. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από το κείμενο με προσεκτική προσοχή στη δομή του, στη θεμελίωσή του στην ιστορία της απολύτρωσης και στην διαρκή εφαρμογή του στην εκκλησία. Η ερμηνεία του μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή λατρεία πηγάζει από την αναγνώριση του Κυρίου ως Δημιουργού, Βασιλέα και Ποιμένα. Καθώς ανοίγουμε αυτές τις σημειώσεις, είθε το Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας για να ψάλουμε νέο άσμα και να προσέξουμε τη φωνή του Θεού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 95 και 96 δυνατά. Αυτοί οι ψαλμοί μετακινούνται από χαρούμενη πρόσκληση σε επίσημη προειδοποίηση και έπειτα σε παγκόσμια αίνεση. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις να ψάλλετε, να προσκυνήσετε και να διακηρύξετε τη βασιλεία του Κυρίου. Αφήστε τα λόγια να διαμορφώσουν τη δική σας λατρεία και να διεγείρουν ευγνωμοσύνη για τη σωτηρία που φθάνει σε κάθε έθνος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς αρχίζει σκιαγραφώντας τη δομή και τα θέματα του Ψαλμού 95.
Είναι ένα γενικό άσμα αίνεσης και περιέχει μόνο τέτοια γλώσσα που θα ήταν κατάλληλη σε οποιαδήποτε περίοδο της Ιουδαϊκής ιστορίας αφού ο λαός εγκαταστάθηκε στη γη της επαγγελίας. Είναι πράγματι ένα «εβραϊκό» άσμα· αναφέρεται στον εβραϊκό λαό· και περιέχει τέτοια επιχειρήματα και εκκλήσεις που θα ήταν ιδιαίτερα προσαρμοσμένα να επηρεάσουν αυτούς. Ο ψαλμός αποτελείται από τρία μέρη: Ι. Μια προτροπή να αινέσουμε και να λατρεύσουμε τον Θεό, Ψαλμοί 95:1-2. ΙΙ. Λόγοι για να προσφέρουμε τέτοια αίνεση, Ψαλμοί 95:3-7: (α) Είναι μεγάλος Θεός, Ψαλμοί 95:3· (β) Έκανε όλα τα πράγματα και όλα τα πράγματα είναι υπό τον έλεγχό του, Ψαλμοί 95:4-5· (γ) Είναι ο Ποιητής μας, Ψαλμοί 95:6· (δ) Είναι ο Θεός μας και εμείς είμαστε λαός του, Ψαλμοί 95:7. ΙΙΙ. Μια προτροπή να μη σκληρύνουμε την καρδιά· να μη γίνουμε διεστραμμένοι και επαναστατικοί, Ψαλμοί 95:7-11.Έπειτα στρέφεται στους λόγους για τη λατρεία, αρχίζοντας από το μεγαλείο του Κυρίου.
Στίχος 3. Διότι ο Κύριος είναι μεγάλος Θεός — Διότι ο Γιαχβέ είναι μεγάλος Θεός. Ο σκοπός είναι να υψώσει τον Ιεχωβά, τον αληθινό Θεό, διακρίνοντάς τον από όλους όσους λατρεύονταν ως θεοί. Η πρώτη ιδέα είναι ότι είναι «μεγάλος»· ότι είναι υψωμένος πάνω από όλο το σύμπαν· ότι κυβερνά πάνω σε όλα και ότι πρέπει να λατρεύεται ως τέτοιος. Και μεγάλος Βασιλεύς πάνω από όλους τους θεούς — Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μεγάλος άρχοντας όλων των άλλων θεών, σαν να είχαν πραγματική ύπαρξη, αλλά ότι είναι βασιλεύς ή άρχοντας πολύ πάνω από όλους όσους λατρεύονταν ως θεοί ή στους οποίους αποδιδόταν τιμή. Όποιος ή ό,τι λατρευόταν ως Θεός, ο Γιαχβέ ήταν υπέρτατος πάνω από όλα τα πράγματα. Κατείχε τον θρόνο· και όλοι οι άλλοι έπρεπε να είναι κάτω από αυτόν και υπό την κυριαρχία του. Αν ο ήλιος, η σελήνη ή τα άστρα λατρεύονταν — αν τα βουνά ή τα ποτάμια — αν άγγελοι καλοί ή κακοί — όμως ο Γιαχβέ ήταν πάνω από όλα αυτά. Αν φανταστικά όντα λατρεύονταν, όμως ο Γιαχβέ στις τελειότητές του ήταν υψωμένος πολύ πάνω από ό,τι αποδιδόταν σε αυτά, διότι Αυτός ήταν ο αληθινός Θεός και ο Άρχων του σύμπαντος, ενώ εκείνα ήταν όντα της φαντασίας μόνο.Μεταβαίνοντας στον Ψαλμό 96, ο Μπάρνς τονίζει την πρόσκληση για νέο άσμα από όλη τη γη.
Στίχος 1. Ψάλατε προς τον Κύριο νέο άσμα — Δείτε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 33:3. Αυτή είναι η μόνη προσθήκη που έγινε στην αρχική μορφή του ψαλμού. Η λέξη νέο εδώ υπονοεί ότι υπήρχε κάποια φρέσκια αφορμή για να εορτάσουμε τις αινέσεις του Θεού· ότι κάποιο γεγονός είχε συμβεί ή ότι κάποια αλήθεια σχετική με τον θείο χαρακτήρα είχε τώρα γίνει γνωστή, η οποία δεν μπορούσε καλά να εκφραστεί σε οποιονδήποτε ψαλμό ή ύμνο που ήταν τότε σε χρήση. Είναι πρόσκληση σε όλους να εορτάσουν τις αινέσεις του Κυρίου σε «νέο» άσμα — νέο, ιδιαίτερα, καθώς καλεί «όλη τη γη» να ενωθεί σε αυτό· και πιθανώς αυτό σχεδιάστηκε για να υποδείξει την ιδέα ότι ενώ εκείνος ο ναός στεκόταν, θα άρχιζε μια οικονομία υπό την οποία η διάκριση μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών θα καταργούνταν και όλη η ανθρωπότητα θα ενώνονταν στην αίνεση του Θεού. Ψάλατε προς τον Κύριο, όλη η γη — Όλα τα έθνη. Όλοι οι άνθρωποι είχαν αφορμή να ευλογούν το όνομά του· να τον αινούν. Ό,τι είχε κάνει, ό,τι ακόμη έκανε, ήταν ενδιαφέρον για όλες τις χώρες και έκανε έκκληση σε όλους τους ανθρώπους να τον αινούν. Ο ψαλμός είναι κατασκευασμένος πάνω σε αυτή την υπόθεση, ότι η αφορμή για αίνεση στην οποία αναφερόταν ήταν μία στην οποία όλοι οι άνθρωποι ενδιαφέρονταν· ή, με άλλα λόγια, ότι ο Γιαχβέ ήταν ο αληθινός Θεός πάνω από όλα τα έθνη και ότι όλοι οι άνθρωποι έπρεπε να τον αναγνωρίσουν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς πιέζει την επίσημη προειδοποίηση που αντλείται από την εξέγερση του Ισραήλ στην έρημο.
Στίχος 11. Προς τους οποίους ορκίστηκα εν οργή μου — Δείτε τις σημειώσεις προς Εβραίους 3:11. Ότι δεν θα εισέλθουν στην ανάπαυσή μου — Περιθώριο, όπως στα εβραϊκά, «Αν εισέλθουν στην ανάπαυσή μου». Η «ανάπαυση» στην οποία αναφέρεται εδώ ήταν η γη Χαναάν. Δεν τους επετράπη να εισέλθουν εκεί ως τόπο «ανάπαυσης» μετά τις μακρές και κουραστικές περιπλανήσεις τους, αλλά πέθαναν στην έρημο. Το νόημα δεν είναι ότι κανείς από αυτούς δεν σώθηκε (διότι πρέπει να ελπίζουμε ότι πολύ πολλοί από αυτούς οδηγήθηκαν στην ουράνια Χαναάν), αλλά ότι δεν ήλθαν στη γη της επαγγελίας. Η απιστία τους απέκλεισε· και αυτό το γεγονός χρησιμοποιείται εδώ ορθώς, και προς Εβραίους 3:0, ως παρέχον σοβαρή προειδοποίηση σε όλους να μη γίνουν άπιστοι και επαναστατικοί, αφού η συνέπεια της απιστίας και της επανάστασης πρέπει να είναι να μας αποκλείσει από τη βασιλεία των ουρανών, τον αληθινό τόπο «ανάπαυσης».Καταλήγει επιβεβαιώνοντας ότι ο Κύριος μόνος έκανε τους ουρανούς και επομένως αξίζει παγκόσμια αίνεση.
Από εκείνους που υπήρχαν πραγματικά, όπως ο ήλιος, η σελήνη, τα άστρα, τα ζώα ή τα πνεύματα των αποθανόντων ανθρώπων, αν και ήταν αληθές ότι είχαν πραγματική ύπαρξη, όμως ήταν επίσης αληθές ότι δεν είχαν ύπαρξη «ως θεοί» ή ως δικαιούμενοι λατρείας· και επομένως ήταν επίσης αληθές ότι η λατρεία που προσφερόταν σε αυτούς ήταν τόσο μάταιη όσο εκείνη που προσφερόταν σε απλά όντα της φαντασίας. Αυτός ο στίχος εξάγεται κυριολεκτικά από Α' Χρονικών 16:26. Το εβραϊκό είναι το ίδιο. Αλλά ο Κύριος έκανε τους ουρανούς — Ο Γιαχβέ δημιούργησε τις ουράνιες δυνάμεις και επομένως είναι ο αληθινός Θεός και δικαιούται λατρεία. Η δύναμη της «δημιουργίας» — του να προκαλεί οτιδήποτε να υπάρχει όπου δεν υπήρχε τίποτε πριν — πρέπει να ανήκει στον Θεό μόνο και είναι η υψηλότερη πράξη της Θεότητας. Κανένας προσποιημένος ειδωλολατρικός θεός δεν έχει αυτή τη δύναμη· κανένας άνθρωπος δεν έχει αυτή τη δύναμη. Ο αληθινός Θεός έχει διαφυλάξει την άσκηση αυτής της δύναμης για τον εαυτό του και ποτέ, σε καμία περίπτωση, δεν την έχει μεταδώσει σε κτιστό ον.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η πρόσκληση να λατρεύουμε τον Θεό ως Ποιητή μας διαμορφώνει τις καθημερινές συνήθειες αίνεσής σας; Σε ποιους τομείς της ζωής σας μπορεί να πειρασθείτε να σκληρύνετε την καρδιά σας όπως έκανε το Ισραήλ στην έρημο; Πώς μπορεί το νοικοκυριό σας ή η σύναξή σας να ενωθεί πληρέστερα με τα έθνη στη διακήρυξη ότι ο Κύριος βασιλεύει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του Λόγου σου και για τους πιστούς κόπους εκείνων που τον άνοιξαν για τον λαό σου. Δώσε μας καρδιές που ψάλλουν με χαρά, που προσκυνούν με ευλάβεια και που αρνούνται να σκληρύνουν κατά της φωνής σου. Είθε η αλήθεια ότι εσύ μόνος είσαι Θεός πάνω από όλα τα έθνη να μας κινήσει να διακηρύξουμε τη σωτηρία σου από ημέρα σε ημέρα. Φύλαξέ μας από την απιστία που στερεί την ανάπαυση και οδήγησέ μας με το Πνεύμα σου στην αιώνια ανάπαυση που παραμένει για τον λαό σου. Αυτό ζητούμε στο όνομα του Ιησού Χριστού, του μεγάλου Ποιμένα και Βασιλέα μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →