Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Νεεμίας
Καθένας Μπροστά στην Πόρτα του Ιδίου: Χτίζοντας το Τείχος με το Σπαθί στο Χέρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Όταν το τείχος της Ιερουσαλήμ υψώθηκε ξανά από τα ερείπια, δεν υψώθηκε από ένα μεγάλο χέρι αλλά από πολλά μικρά — κάθε οικογένεια, κάθε ιερέας, κάθε χρυσοχόος και αρωματοποιός άρχισε να εργάζεται στο ακριβώς εκείνο το τμήμα του σπασμένου τείχους που βρισκόταν πλησιέστερα στη δική του κατοικία. Ο Άγιος Βέδας ο Αιδέσιμος ερμηνεύει όλη αυτή τη λίστα των ονομασμένων οικοδόμων ως εικόνα της Εκκλησίας: κάθε πιστή ψυχή αρχίζει το έργο του Θεού στην πόρτα του ιδίου, που είναι η δική του καρδιά. Και ερμηνεύει την περιφρόνηση του Σαναβαλλάτ και του Τωβία, καθώς και το μυστρί που κρατιέται στο ένα χέρι ενώ το σπαθί στο άλλο, ως τον αιώνιο χαρακτήρα της χριστιανικής ζωής — τα καλά έργα ενωμένα αδιαχώριστα με τον άγρυπνο πόλεμο κατά του εχθρού των ψυχών μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αργά μέσα από τον Νεεμία 3 και στον 4. Προσέξτε πώς το τρίτο κεφάλαιο ονομάζει τους οικοδόμους έναν προς έναν — πρώτα τον Ελιασείβ τον αρχιερέα, έπειτα τους άνδρες της Ιεριχώ, τους γιους του Ασσεναά στην πύλη των ιχθύων, και τόσους άλλους που επισκεύασαν το τείχος ακριβώς απέναντι από τα δικά τους σπίτια. Έπειτα στο τέταρτο κεφάλαιο ακούστε την χλεύη των αντιπάλων — την ειρωνεία του Σαναβαλλάτ και την κοροϊδία του Τωβία ότι ακόμη και μια αλεπού που θα ανέβαινε στο τείχος θα το γκρέμιζε — και δείτε πώς απάντησε ο λαός: οι μισοί εργάζονταν, οι μισοί στέκονταν φρουροί, κάθε οικοδόμος με το ένα χέρι στο έργο και το άλλο να κρατά όπλο. Αφήστε τον ρυθμό των ονομασμένων χεριών και των άγρυπνων βραχιόνων να εγκατασταθεί μέσα σας πριν αρχίσει η μελέτη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Βέδας εστιάζει σε μια φράση που επαναλαμβάνεται σε όλη τη λίστα ονομάτων — ότι κάθε άνθρωπος επισκεύασε το τείχος απέναντι από το δικό του σπίτι. Κοιτάζοντας το δεύτερο, εσωτερικό μέτρο του τείχους, παρατηρεί ότι
φαίνεται ότι πάρα πολλοί από τους οικοδόμους έχτισαν απέναντι από το δικό τους σπίτι· διότι, εξηγεί, τα σπίτια της πόλης ήταν κοντά ή ενωμένα με εκείνο το εσωτερικό τείχος. Η κυριολεκτική εγγύτητα γίνεται πνευματικός νόμος: ο πρώτος και ιδιαίτερος μόχθος της ψυχής είναι το τμήμα του τείχους στο κατώφλι της — η δική της καρδιά, η δική της αδυναμία που την πολιορκεί, το δικό της μερίδιο της Εκκλησίας που της εμπιστεύτηκαν. Έτσι ο Βέδας εξάγει το μάθημα καθαρά: στην αγία Εκκλησία
καθένας οφείλει να χτίσει ένα τείχος αρετών απέναντι από το δικό του σπίτι, και να οχυρώσει τον δικό του νου κατά των παγίδων του διαβόλου. Κανείς δεν απαλλάσσεται από αυτό· κανείς δεν μπορεί να χτίσει μόνο το τμήμα που θαυμάζουν οι άλλοι. Ολόκληρη η πόλη του Θεού υψώνεται επειδή ο καθένας αρχίζει στην πόρτα του ιδίου.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αλλά το τείχος υψώθηκε υπό απειλή, και ο Βέδας βλέπει στη διαιρεμένη στάση των εργατών — χτίζοντας με το ένα χέρι, όπλο στο άλλο — τον ίδιο τον χαρακτήρα της χριστιανικής ζωής. Διαβάζοντας πώς ο λαός αγρυπνούσε τη νύχτα ενώ εργαζόταν, σημειώνει ότι κάποιοι
εργάζονταν την ημέρα στην οικοδόμηση του τείχους, ενώ άλλοι κρατούσαν τις νυχτερινές φρουρές κατά των εισβολών των εχθρών— και έπειτα συμπτύσσει τα δύο σε μία κλήση. Διότι οι οικοδόμοι της πόλης μας, λέει, κάνουν και τα δύο ταυτόχρονα:
Οι ίδιοι άνθρωποι που με την καθοδήγηση των πιστών οικοδομούν την Εκκλησία, με την ανασκευή των αντιφρονούντων αποκρούουν επίσης τη βλάβη από την Εκκλησία. Το καλό έργο και η άγρυπνη φρουρά δεν είναι δύο εποχές αλλά ένας μόχθος. Να χτίζεις το τείχος της αρετής χωρίς το σπαθί της επαγρύπνησης σημαίνει να αφήνεις την πύλη ανοιχτή στην περιφρόνηση και την επίθεση του εχθρού· να κρατάς μόνο το όπλο και να αφήνεις το μυστρί σημαίνει να υπερασπίζεσαι ένα τείχος που ποτέ δεν υψώνεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού είναι η δική σου πόρτα; Όχι το τείχος που πρέπει να χτίζει ο πλησίον σου, ούτε οι αδυναμίες της Εκκλησίας γενικά που είναι εύκολο να θρηνήσεις από απόσταση — αλλά το σπασμένο τμήμα πλησιέστερα στην καρδιά σου, ο πειρασμός που γνωρίζεις ονομαστικά, η ψυχή ή οι ψυχές που σου εμπιστεύτηκαν. Άρχισε εκεί, σήμερα, με μία πέτρα τοποθετημένη ορθά. Και μην φαντάζεσαι ότι το έργο μπορεί να προχωρήσει άοπλο. Η χλεύη του εχθρού — η ειρωνική φωνή που λέει ότι ο μικρός σου μόχθος είναι άχρηστος, ότι μια αλεπού θα μπορούσε να τον γκρεμίσει — δεν είναι σημάδι να σταματήσεις αλλά ο συνηθισμένος καιρός της οικοδόμησης της πόλης του Θεού. Κράτα το μυστρί να κινείται και κράτα την αγρυπνία: μια σύντομη προσευχή φρουράς πριν από κάθε έργο, μια γρήγορη στροφή του νου πίσω στον Χριστό όταν η περιφρόνηση ή η διάσπαση επιτίθεται. Το χέρι που εργάζεται και το χέρι που αγρυπνά ανήκουν στον ίδιο οικοδόμο.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ο Θεός μας, που ύψωσες τα τείχη της αγίας σου πόλης με τα χέρια πολλών εργατών, καθενός επισκευάζοντας το ρήγμα μπροστά στην πόρτα του ιδίου: δώσε μας να αρχίσουμε το έργο της μετανοίας στο κατώφλι των δικών μας καρδιών, και να μην κουραστούμε από την περιφρόνηση του αντιπάλου. Θέσε στο δεξί μας χέρι τον μόχθο των καλών έργων, και στο αριστερό το σπαθί της αγρυπνίας, ώστε χτίζοντας και φρουρώντας ως ένα, να γίνουμε ζωντανοί λίθοι στο τείχος της Εκκλησίας σου, απόρθητοι κατά των παγίδων του εχθρού. Διότι Εσύ είσαι ο ακρογωνιαίος λίθος που ένωσες όλους τους λαούς στην πίστη και την αγάπη σου, και σε Σένα αποδίδουμε δόξα, μαζί με τον άναρχο Πατέρα σου και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα σου, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →