Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παροιμίαι 11-12 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 11 και 12 των Παροιμιών ο Μακλάρεν ανιχνεύει την αιώνια αντίθεση μεταξύ δικαιοσύνης και αδικίας στην καθημερινή ζωή. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να δούμε τη σοφία όχι ως αφηρημένη θεωρία αλλά ως τον πρακτικό δρόμο που διαμορφώνει τον χαρακτήρα τον λόγο και τις σχέσεις. Καθώς ακούμε τα λόγια του εισερχόμαστε σε βαθύτερη ευλάβεια για την πειθαρχημένη καρδιά που ζητά τον Θεό. Ας ανοίξει αυτή η συνεδρία νέο χώρο για να μας διαμορφώσει σήμερα η Γραφή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά τα κεφάλαια 11 και 12 των Παροιμιών. Προσέξτε τον σταθερό ρυθμό των ζευγαρωμένων ρητών που αντιπαραθέτουν τον σοφό με τον άφρονα τον δίκαιο με τον άδικο. Αφήστε τις σύντομες ζωντανές εικόνες να παραμείνουν. Ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει έναν ή δύο στίχους που μιλούν στην παρούσα περίοδο της ζωής σας. Διαβάστε χωρίς βιασύνη αφήνοντας την αρχαία συμβουλή να εγκατασταθεί στην καρδιά σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει σημειώνοντας το πρώτο σημάδι διαφοράς μεταξύ του σοφού και του άφρονα.
Το πρώτο σημάδι διαφοράς είναι το αντίθετο συναίσθημα απέναντι στην πειθαρχία. Αν κάποιος είναι σοφός θα αγαπά τη γνώση και αν αγαπά τη γνώση θα αγαπά τα μέσα προς αυτήν και επομένως δεν θα αντιστέκεται στην διόρθωση. Αυτή είναι μια άλλη άποψη των δοκιμασιών από εκείνη που διδάσκει ευλαβική υποταγή σε έναν Πατέρα. Θεωρεί μόνο τα οφέλη για τον εαυτό μας. Αν θέλουμε να διδαχθούμε οτιδήποτε δεν θα αποφύγουμε τη ράβδο. Πρέπει να υποστούν πόνοι για να κερδηθεί γνώση οποιουδήποτε είδους και ο άνθρωπος που επαναστατεί εναντίον αυτών δείχνει ότι προτιμά να είναι άνετος και αμαθής παρά σοφός. Ένας μαθητής που δεν θα ανεχθεί τη διόρθωση των ασκήσεών του δεν θα μάθει τα λάθη του. Από την άλλη πλευρά το να μισεί κανείς την επίπληξη είναι κτηνώδες με την πιο κυριολεκτική έννοια διότι είναι χαρακτηριστικό των ζώων ότι δεν κατανοούν τον σκοπό του πόνου και δεν προοδεύουν ποτέ επειδή δεν το κάνουν. Οι άνθρωποι μπορούν να αναπτυχθούν επειδή μπορούν να υποταχθούν στην πειθαρχία τα ζώα δεν μπορούν να βελτιωθούν επειδή εκτός από μερικώς και σε λίγες περιπτώσεις δεν μπορούν να δεχθούν διόρθωση.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στα εσωτερικά και εξωτερικά αποτελέσματα κάθε είδους ζωής στους άλλους.
Έρχονται έπειτα ένα ζευγάρι στίχων που περιγράφουν το εσωτερικό και εξωτερικό έργο των δύο ειδών ανθρώπων όπως αυτά επηρεάζουν τους άλλους. Οι προηγούμενοι στίχοι ασχολούνταν με τις επιδράσεις τους στους δράστες οι παρόντες με τη σχέση τους προς τους άλλους. Εσωτερικά ο καλός άνθρωπος έχει σκέψεις που διατηρούν προσεκτικά την ισορροπία αληθινή και είναι δίκαιες προς τους συνανθρώπους του ενώ ο άδικος σχεδιάζει να εξαπατήσει για δικό του όφελος. Όταν οι σκέψεις μεταφράζονται σε λόγο η απάτη καρποφορεί σε λόγια που μοιάζουν με ενέδρες δολοφόνων στήνοντας παγίδες για να καταστρέψουν ενώ τα λόγια του δικαίου μοιάζουν με αγγέλους απελευθέρωσης για τους ανυποψίαστους που είναι έτοιμοι να πέσουν στην παγίδα. Ο εγωισμός που είναι η ρίζα της αδικίας θα γίνει σκληρότητα και αδικία όταν είναι απαραίτητο για τους σκοπούς του. Ο άνθρωπος που είναι σοφός επειδή ο Θεός είναι το κέντρο και ο στόχος του θα είναι ελεήμων και βοηθητικός. Η βάση της φιλανθρωπίας είναι η θρησκεία. Η σοβαρή σημασία που αποδίδεται στον λόγο είναι αξιοσημείωτη. Τα λόγια μπορούν να σκοτώσουν αληθινά όπως τα ξίφη. Τώρα που ο τύπος έχει πολλαπλασιάσει τη δύναμη του λόγου και ο κόσμος βουίζει από τον κρότο των γλωσσών όλοι μας χρειαζόμαστε να λάβουμε κατά νου τις ευθύνες και τη μαγική δύναμη των προφορικών και τυπωμένων λόγων και να βάλουμε φρουρό στην πόρτα των χειλιών μας.Ο Μακλάρεν εφαρμόζει έπειτα την αντίθεση στην οικιακή ζωή και τη φροντίδα των ζώων.
Αυτό φαίνεται να είναι το πρώτο μιας μικρής ομάδας παροιμιών που αφορούν την οικιακή ζωή. Προτιμά τη μετριοπαθή μετριότητα της θέσης όπως επιθυμούσε ο Αγούρ. Ο διάδοχός του δείχνει πώς οι αντιτιθέμενες ιδιότητες εμφανίζονται στη σχέση των δύο ανδρών με τα οικόσιτα ζώα τους. Η καλοσύνη σαρώνει έναν ευρύ κύκλο αγγίζοντας τον θρόνο του Θεού και τον στάβλο των βοδιών. Δεν ήταν ο Κολέριτζ που ανακάλυψε ότι προσεύχεται καλύτερα αυτός που αγαπά καλύτερα αλλά αυτός ο παλιός παροιμιογράφος και μπορούσε να εκφράσει τη σκέψη χωρίς την υπερβολή του ποιητή που στερεί την έκφρασή του από τη μισή της αξία. Το πρωτότυπο λέει γνωρίζει την ψυχή που μπορεί πράγματι να σημαίνει φροντίζει τη ζωή αλλά μάλλον φαίνεται να υποδηλώνει συμπαθητικό ενδιαφέρον που οδηγεί σε κατανόηση του άλαλου πλάσματος το οποίο πρέπει να προηγείται κάθε σοφής φροντίδας για την ευημερία του. Είναι μέρος της θρησκείας να προσπαθεί κανείς να εισέλθει στα μυστηριώδη συναισθήματα των ταπεινών εξαρτημένων μας στην αυλή και τον στάβλο. Από την άλλη πλευρά λόγω έλλειψης τέτοιου συμπαθητικού ενδιαφέροντος ακόμη και όταν ο άδικος σκοπεύει να είναι ευγενικός προκαλεί βλάβη ή η λέξη που αποδίδεται ως τρυφερά ελέη μπορεί εδώ να σημαίνει τα συναισθήματα κυριολεκτικά σπλάγχνα τα οποία στην έντονη εγωιστικότητά τους είναι σκληρά ακόμη και προς τα ζώα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα αντιπαραθέτοντας την αυταρέσκεια του άφρονα με την προθυμία του σοφού να μάθει.
Η τελευταία παροιμία του χωρίου δίνει μια οικεία αντίθεση και επιστρέφει εν μέρει στη σκέψη του Παροιμίαι 12:1. Ο άφρονας δεν έχει κανένα πρότυπο συμπεριφοράς παρά τις δικές του αντιλήψεις και είναι παράλογα ικανοποιημένος με όλες τις πράξεις του. Ο σοφός ζητά καλύτερη καθοδήγηση από τη δική του και είναι δεκτικός επειδή δεν είναι τόσο γελοία σίγουρος για την αλάθητότητά του. Κανένας τύπος αδύναμης αδικίας δεν είναι πιο απεχθής στον παροιμιογράφο από εκείνον της θρασύδειλης αυταρέσκειας που γνωρίζει τόσο λίγο ώστε νομίζει ότι γνωρίζει τα πάντα και είναι αδάμαστος σαν μύγα. Αλλά με την πιο σοφή έννοια είναι αληθές ότι ένα σημάδι ανοησίας είναι η αυταρέσκεια ότι ένας άνθρωπος που έχει τον εαυτό του για δάσκαλο έχει έναν άφρονα για μαθητή ότι η δοκιμασία της σοφίας είναι η προθυμία να διδαχθεί και ιδιαίτερα ότι το να φέρει κανείς ένα δεκτικό ταπεινό πνεύμα στην Πηγή πάσης σοφίας και να ζητήσει συμβουλή από τον Θεό είναι η αρχή της αληθινής ενόρασης και ότι η αυτάρκεια που είναι η ουσία της αμαρτίας δεν είναι ποτέ πιο μοιραία από όταν αγνοεί την ενοχή και επομένως αποδιώχνει έναν Σωτήρα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας σας προσκαλεί ο Κύριος να δεχθείτε διόρθωση αντί να αντισταθείτε σε αυτήν; Πώς μπορεί ο λόγος σας σήμερα είτε να παγιδεύσει είτε να ελευθερώσει αυτούς γύρω σας; Σε ποια περιοχή πειράζεστε να βασιστείτε στη δική σας κατανόηση αντί να ζητήσετε συμβουλή από τον Θεό και από άλλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα Σε ευχαριστούμε για το σταθερό φως του Λόγου Σου που διακρίνει τη σοφία από την ανοησία. Διαμόρφωσε μέσα μας ένα δεκτικό πνεύμα που υποδέχεται την πειθαρχία και αναπτύσσεται μέσω αυτής. Φύλαξε τα χείλη μας ώστε ο λόγος μας να φέρνει ελευθερία και όχι βλάβη. Ρίζωσε τη ζωή μας βαθιά σε Σένα ώστε να καρποφορούμε στον κατάλληλο καιρό. Φύλαξέ μας από την αυταρέσκεια που αρνείται τη συμβουλή και έλκυσέ μας καθημερινά να ζητούμε τη σοφία Σου πάνω από τη δική μας. Ας αντανακλούν τα σπίτια και το έργο μας τη δικαιοσύνη που Σε τιμά. Εν ονόματι του Ιησού Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →