← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 14 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ματθαίος 14Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις γνώσεις του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 14 του Ματθαίου, όπου οι αναφορές για τον Ιησού φτάνουν στην αυλή του Ηρώδη και η σκιά του μαρτυρίου του Ιωάννη πέφτει πάνω στην αφήγηση. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε πώς η δημόσια φήμη, ο ιδιωτικός φόβος και ο θείος σκοπός αλληλοσυνδέονται στην ιστορία του Ευαγγελίου. Το σχόλιό του αναδεικνύει το ιστορικό πλαίσιο και τα πνευματικά μαθήματα που είναι ενσωματωμένα σε αυτά τα γεγονότα. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς η βασιλεία του Θεού προχωρά ακόμα και μέσα σε σύγχυση και αντίθεση. Ας καθοδηγήσει η φωνή του Καλβίνου τον διαλογισμό μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αρχίζουμε διαβάζοντας ολόκληρο το κεφάλαιο 14 του Ματθαίου. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα, παρατηρώντας τις αναφορές που φτάνουν στον Ηρώδη, την αφήγηση του θανάτου του Ιωάννη και τη συμπόνια του Ιησού που ακολουθεί. Διαβάστε αργά και προσευχητικά, ζητώντας από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας γιατί οι Ευαγγελιστές αναφέρουν αυτό το γεγονός. Ο λόγος για τον οποίο οι Ευαγγελιστές αναφέρουν αυτό το γεγονός είναι να μας πληροφορήσουν ότι το όνομα του Χριστού ήταν παγκοσμίως γνωστό, και επομένως οι Ιουδαίοι δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν με το πρόσχημα της άγνοιας. Πολλοί θα μπορούσαν διαφορετικά να αμηχανήσουν από αυτό το ερώτημα: «Πώς συνέβη ώστε, ενώ ο Χριστός κατοικούσε στη γη, η Ιουδαία παρέμεινε σε βαθύ ύπνο, σαν να είχε αποσυρθεί σε κάποια γωνιά και δεν είχε δείξει σε κανέναν τη θεία του δύναμη;» Οι Ευαγγελιστές κατά συνέπεια δηλώνουν ότι η φήμη γι' αυτόν είχε διαδοθεί παντού και είχε διεισδύσει ακόμα και στην αυλή του Ηρώδη. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια πώς προέκυψε η υπόθεση για τον Ιωάννη μεταξύ του λαού. 2. Και είπε στους υπηρέτες του. Από τα λόγια του Λουκά μπορεί να συναχθεί ότι ο Ηρώδης δεν υιοθέτησε αυτή την υπόθεση από μόνος του, αλλά ότι του προτάθηκε από μια φήμη που κυκλοφορούσε μεταξύ του λαού. Και πράγματι, δεν αμφιβάλλω ότι το μίσος που έτρεφαν για τον τύραννο και η αποστροφή τους για ένα τόσο φρικτό φόνο προκάλεσαν, όπως συμβαίνει συνήθως, αυτές τις φήμες. Ήταν μια δεισιδαιμονία βαθιά ριζωμένη, όπως έχουμε αναφέρει προηγουμένως, στο νου των ανθρώπων, ότι οι νεκροί επιστρέφουν στη ζωή σε διαφορετικό πρόσωπο. Σχεδόν συγγενής με αυτό είναι η γνώμη που υιοθετούν τώρα, ότι ο Ηρώδης, όταν θανάτωσε με σκληρότητα τον άγιο άνθρωπο, απείχε πολύ από το να επιτύχει αυτό που περίμενε· επειδή είχε ξαφνικά αναστηθεί από τους νεκρούς με τη θαυματουργή δύναμη του Θεού και θα αντιστεκόταν και θα επιτιθόταν στους εχθρούς του με μεγαλύτερη σφοδρότητα από ποτέ. Για την ποικιλία των απόψεων, ο Καλβίνος γράφει: Ήταν εκπληκτικό ότι, μέσα στην ποικιλία των απόψεων που προτάθηκαν, η αληθινή ερμηνεία δεν συνέβη σε κανέναν· ιδιαίτερα καθώς η κατάσταση των πραγμάτων εκείνη ακριβώς την εποχή τους κατεύθυνε προς τον Χριστό. Ο Θεός τους είχε υποσχεθεί έναν Λυτρωτή, ο οποίος θα τους ανακούφιζε όταν ήταν σε θλίψη και απόγνωση. Το έσχατο σημείο της θλίψης στο οποίο είχαν βυθιστεί ήταν μια δυνατή κλήση για θεία βοήθεια. Ο Λυτρωτής είναι κοντά, ο οποίος είχε δείξει τόσο καθαρά από το κήρυγμα του Ιωάννη και ο οποίος ο ίδιος μαρτυρεί για την αποστολή του. Είναι αναγκασμένοι να αναγνωρίσουν ότι κάποια θεία δύναμη ανήκει σε αυτόν, και όμως πέφτουν στις δικές τους φαντασιώσεις και τον αλλάζουν σε πρόσωπα άλλων ανθρώπων. Έτσι συνηθίζει ο κόσμος, με βάση αχαριστία, να σβήνει τη μνήμη των ευεργεσιών που ο Θεός έχει δώσει.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναδεικνύει τον κανόνα που αυτό παρέχει για τους ευσεβείς διδασκάλους. Ο Ιωάννης λοιπόν, με το παράδειγμά του, παρείχε έναν αδιαμφισβήτητο κανόνα για τους ευσεβείς διδασκάλους, να μην κλείνουν τα μάτια στα σφάλματα των ηγεμόνων, ώστε να αγοράζουν την εύνοιά τους σε αυτή την τιμή, όσο ωφέλιμη κι αν φαινόταν αυτή η εύνοια για τα δημόσια συμφέροντα. [364] Στον Ηρώδη, από την άλλη πλευρά, το Πνεύμα του Θεού παρουσιάζει, σαν σε καθρέφτη, πόσο συχνά συμβαίνει εκείνοι που δεν λατρεύουν ειλικρινά τον Θεό να είναι παρ' όλα αυτά πρόθυμοι, σε κάποιο βαθμό, να υπακούσουν στις εντολές Του, υπό τον όρο ότι θα τους παραχωρήσει κάποια επιείκεια ή μείωση. Αλλά κάθε φορά που πιέζονται σκληρά, πετούν τον ζυγό και ξεσπούν όχι μόνο σε πείσμα, αλλά σε οργή. Δεν υπάρχει λόγος, επομένως, γιατί εκείνοι που συμμορφώνονται με πολλές υγιείς συμβουλές να είναι ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους, μέχρι να μάθουν να υποτάσσονται και να παραδίδονται ανεπιφύλακτα στον Θεό.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς εμφανίζεται ακόμα σήμερα η δημόσια σύγχυση για τον Ιησού; Με ποιους τρόπους μπορεί ο φόβος να μας εμποδίζει να μιλάμε την αλήθεια στην εξουσία; Πού βλέπουμε τον λόγο του Θεού να συνεχίζει να εργάζεται ακόμα και όταν οι αγγελιοφόροι του αντιτίθενται;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ Κυρίαρχε, ὁ διὰ τοῦ παντοδυνάμου σου λόγου πληθύνας ἄρτον τῷ πλήθει καὶ ποιήσας τὸν Υἱόν σου περιπατεῖν ἐπὶ τῆς μαινομένης θαλάσσης, ἐνίσχυσον τὴν ἀσθενῆ ἡμῶν πίστιν ἵνα ἐκβοῶμεν πρὸς τὸν Χριστὸν μόνον ἐν πάσῃ θυέλλῃ. Δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τοῖς ἐλέεσιν τῆς διαθήκης σου, ἵνα μὴ φοβώμεθα ἀλλὰ βλέπωμεν τὴν κυρίαρχον χεῖρά σου ἐκτεταμένην πρὸς σωτηρίαν. Συμμόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἵνα ἐμπιστευώμεθα τὴν πιστότητά σου ἕως οὗ πᾶν κῦμα κοπάσῃ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →