← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη

Αποκάλυψη 1 — με τον Γκιλ

Αποκάλυψη 1John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στην Ιδιαίτερη Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ για το κεφάλαιο 1 της Αποκάλυψης. Αυτό το κλασικό έργο ανοίγει το αποστολικό όραμα με προσεκτική προσοχή στο πρόσωπο του Χριστού και τη βεβαιότητα των επερχόμενων γεγονότων. Η κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τον χαιρετισμό, τη δοξολογία και την υπόσχεση της επιστροφής του Χριστού. Καθώς ακούμε, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχθούμε τα λόγια που πρώτα δείχθηκαν στον Ιωάννη και τώρα διατηρούνται για την εκκλησία σε κάθε εποχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 1 της Αποκάλυψης δυνατά. Αφήστε τον εναρκτήριο χαιρετισμό, την μεγαλειώδη περιγραφή του αναστημένου Χριστού και την κλήση προς τις επτά εκκλησίες να γεμίσουν το δωμάτιο. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση σε όσα πρέπει σύντομα να συμβούν και την ευλογία που υπόσχεται σε όσους διαβάζουν, ακούν και τηρούν αυτά τα λόγια. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο κείμενο να διαμορφώσει την προσδοκία σας για την εμφάνιση του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά αντιμετωπίζοντας την αποκάλυψη που δόθηκε στον Ιωάννη. Στίχος 1. Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού ,.... Είτε αυτής που είναι ο ίδιος ο συγγραφέας: διότι αυτός έστειλε και έδειξε αυτήν δια του αγγέλου του στον Ιωάννη· αυτός ήταν, ο λέων της φυλής του Ιούδα, που πήρε το βιβλίο και άνοιξε τις σφραγίδες του, και αυτό αποτελεί πολύ σημαντική απόδειξη της θεότητάς του· αφού κανείς άλλος εκτός από τον Θεό δεν μπορούσε να προγνωρίσει και να προφητεύσει τα μέλλοντα, ή να δηλώσει το τέλος από την αρχή, και από αρχαίους χρόνους τα πράγματα που δεν υπάρχουν ακόμη, όπως γίνεται σε αυτό το βιβλίο: ή αυτής της οποίας είναι το θέμα· διότι πραγματεύεται πολύ για το πρόσωπό του, τα αξιώματά του και τη χάρη του, και για τον μυστικό Χριστό, για την κατάσταση της εκκλησίας του, στους διάφορους αιώνες του χρόνου· ή είναι εκείνη η αποκάλυψη που πρώτα έγινε σε αυτόν, προς την οποία κλίνουν τα επόμενα λόγια: την οποία ο Θεός έδωσε σε αυτόν· όχι σε αυτόν ως Θεό, διότι ως τέτοιος είναι παντογνώστης, και προγνώριζε ό,τι θα συνέβαινε, και δεν χρειαζόταν καμία αποκάλυψη να γίνει σε αυτόν, αλλά ως άνθρωπος και Μεσίτης· και αυτή δόθηκε σε αυτόν από τον Θεό Πατέρα, και τέθηκε στα χέρια του, για να γίνει γνωστή ως μέρος της διοίκησης του προφητικού του αξιώματος: ο σκοπός της δόσεώς της σε αυτόν ήταν, να δείξει στους δούλους του πράγματα που πρέπει σύντομα να συμβούν: η αραβική μετάφραση προσθέτει, "σε μελλοντικές εποχές"· πράγματα που επρόκειτο να γίνουν στο εξής, η εκπλήρωση των οποίων ήταν αναγκαία, λόγω του βέβαιου και αμετάβλητου διατάγματος του Θεού, του καλού του λαού του, και της δικής του δόξας· και αυτά επρόκειτο να συμβούν γρήγορα, σε πολύ λίγο χρόνο· όχι ότι όλα θα εκπληρώνονταν σε σύντομο χρονικό διάστημα, διότι υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν έχουν εκπληρωθεί ακόμη, αν και έχουν περάσει δεκαεννέα εκατοντάδες χρόνια και περισσότερο, από τότε που έγινε αυτή η αποκάλυψη· και είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θα εκπληρωθούν παρά μόνο μετά από χίλια χρόνια και περισσότερο, διότι η χιλιετία δεν έχει αρχίσει ακόμη· και μετά το τέλος της, θα υπάρξει δεύτερη ανάσταση, και καταστροφή του στρατού του Γωγ και Μαγώγ· αλλά η έννοια είναι, ότι αυτά τα πράγματα θα αρχίσουν πολύ σύντομα να εκπληρώνονται, και από εκεί και πέρα θα συνεχίσουν να εκπληρώνονται μέχρι να ολοκληρωθούν όλα. Ο Γκιλ στη συνέχεια περιγράφει τη μετάδοση δια του αγγέλου. Τώρα για να δείξει, να παρουσιάσει αυτά τα πράγματα, με σαφή τρόπο, όπως η φύση τους θα επέτρεπε, στους δούλους του Χριστού, όλους τους αληθινούς πιστούς, να διαβάζουν και να ακούν και να τα παρατηρούν επιμελώς, και ιδιαίτερα στους λειτουργούς του Ευαγγελίου, των οποίων το έργο είναι να ερευνούν αυτά, και να τα υποδεικνύουν σε και ιδιαίτερα στον δούλο του Ιωάννη, έγινε αυτή η αποκάλυψη από τον Χριστό, ο οποίος αμέσως απάντησε σε αυτόν τον σκοπό: και έστειλε, και σήμανε [αυτό] δια του αγγέλου του στον δούλο Ιωάννη· αυτός που είναι ο Κύριος των αγγέλων, και προς τον οποίο είναι λειτουργικά πνεύματα, μερικές φορές έστειλε έναν άγγελο και μερικές φορές έναν άλλο· και με διάφορα σύμβολα, σημεία και οράματα, παρουσίασε και έθεσε ενώπιον του Ιωάννη, ενός πιστού δούλου, και αγαπημένου μαθητή του, το σύνολο αυτής της αποκάλυψης. Ο Γκιλ στη συνέχεια τονίζει την ευλογία για τους αναγνώστες και τους τηρητές. Στίχος 3. Μακάριος [είναι] αυτός που διαβάζει ,.... Αυτό το βιβλίο την Αποκάλυψη, ιδιωτικά, στο δωμάτιό του ή στην οικογένεια, προσεκτικά και επιμελώς, με επιθυμία κατανόησής του· ή δημοσίως στην εκκλησία του Θεού, και προσπαθεί να το ανοίξει και να το εξηγήσει σε άλλους· και μπορεί να υπαινίσσεται την ανάγνωση του νόμου και των προφητών στις συναγωγές, που δεν διαβάζονταν απλώς, αλλά εξηγούνταν· δες Πράξεις 13:15· και μάλλον αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι η έννοια των λόγων, αφού υπάρχει αλλαγή αριθμού στην επόμενη πρόταση, και αυτοί που ακούν τα λόγια αυτής της προφητείας· που ακούν προσεκτικά την ανάγνωση και την εξήγηση αυτού του βιβλίου, και έχουν αυτιά να ακούσουν, ώστε να κατανοήσουν τις προφητείες που περιέχονται σε αυτό: διότι το σύνολο, όταν παραδόθηκε στον Ιωάννη, ήταν προφητεία πραγμάτων που θα έρθουν: αλλά μερικές μεταφράσεις διαβάζουν τον αριθμό όμοια και στις δύο προτάσεις· όπως είτε, "μακάριος είναι αυτός που διαβάζει, και αυτός που ακούει", όπως οι λατινικές Βουλγάτα και Αιθιοπικές μεταφράσεις· ή "μακάριοι είναι αυτοί που διαβάζουν, και αυτοί που ακούν", όπως η αραβική μετάφραση: και τηρούν εκείνα τα πράγματα που είναι γραμμένα σε αυτό· η τελευταία μετάφραση προσθέτει, "σχετικά με αυτόν τον εύθραυστο κόσμο"· που όχι μόνο διαβάζουν, και ακούν, αλλά θέτουν σε πράξη όσα διαβάζουν και ακούν· διότι υπάρχουν κάποια πράγματα σε αυτό το βιβλίο που είναι πρακτικής φύσεως, ιδιαίτερα στις επιστολές προς τις επτά εκκλησίες· ή η έννοια είναι, ευτυχείς είναι εκείνα τα πρόσωπα που παρατηρούν, και προσέχουν όσα είναι γραμμένα εδώ, και διαλογίζονται επάνω σε αυτά, και τα ζυγίζουν καλά στις διάνοιές τους, και τα διατηρούν στις μνήμες τους.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ καταλήγει στοχάζοντας την επιστροφή του Χριστού. Στίχος 7. Ιδού έρχεται με νεφέλες ,.... Ο Ιωάννης συνεχίζει την αφήγηση για τον Χριστό στο βασιλικό του αξίωμα, ένας κλάδος του οποίου είναι να εκτελεί κρίση· και τον περιγράφει με μια μελλοντική έλευσή του, η οποία δεν μπορεί να νοηθεί ως η έλευσή του για να πάρει εκδίκηση από τους Ιουδαίους, την εποχή της καταστροφής της Ιερουσαλήμ, αν και αυτή μερικές φορές εκφράζεται με τέτοια γλώσσα, και με τέτοιες περιστάσεις, όπως εδώ· δες Ματθαίος 24:30· διότι αν αυτή η αποκάλυψη έγινε στον Ιωάννη, στο τέλος της βασιλείας του Δομιτιανού, όπως συνήθως αναφέρεται από τους αρχαίους, και το έτος 95 ή 96, όπως γενικά το τοποθετούν οι χρονολόγοι, πρέπει να είναι πάνω από είκοσι χρόνια μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, και επομένως δεν μπορεί να σχετίζεται με εκείνη· ούτε με την έλευσή του με πνευματική έννοια για να μεταστρέψει τους Ιουδαίους στην τελευταία ημέρα· διότι αυτή η έλευση είναι προσωπική, και με νεφέλες, όταν θα γίνει ορατός από κάθε μάτι· όλες αυτές οι περιστάσεις δεν συμφωνούν τόσο καλά με εκείνη· εκτός αυτού, όλες οι συγγένειες της γης δεν θα θρηνήσουν για αυτόν τον λόγο: οι ασεβείς θα δώσουν λίγη προσοχή σε αυτό, οι φυλές των Ιουδαίων θα χαρούν γι' αυτό, και το ίδιο θα κάνουν όλοι οι μεταστραφέντες εθνικοί: είναι καλύτερο επομένως να νοηθεί αυτό για τη δεύτερη έλευση του Χριστού για να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς, η οποία παρουσιάζεται ως ακριβώς στο χέρι, για να δηλώσει τη βεβαιότητά της· και ένα "ιδού" προτάσσεται σε αυτό, για να διεγείρει την προσοχή, και να δηλώσει τη σημασία του: πράγματα μεγάλης σημασίας, και πολύ εκπληκτικά, θα γίνουν τότε· ο Χριστός θα εμφανιστεί με μεγάλη δόξα και μεγαλειότητα, οι νεκροί εν Χριστώ θα αναστηθούν, η προσωπική βασιλεία του Χριστού θα λάβει χώρα, και η γενική κρίση θα έρθει. Ο Γκιλ επιβεβαιώνει την αιώνια ταυτότητα του Χριστού. Στίχος 8. Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα ,.... Αυτά είναι τα λόγια του ίδιου του Χριστού, που εμφανίζεται αμέσως, και επιβεβαιώνει όσα είχε πει ο Ιωάννης για αυτόν, σχετικά με το πρόσωπό του, τα αξιώματά του, και τη μελλοντική έλευσή του: το Άλφα είναι το πρώτο γράμμα, και το Ωμέγα το τελευταίο στο ελληνικό αλφάβητο, και σημαίνει ότι ο Χριστός είναι ο πρώτος και ο τελευταίος, όπως ερμηνεύεται στην Αποκάλυψη 1:11, και είναι χαρακτηριστικό που συχνά δίνεται στο θείο Ον στα προφητικά γραπτά· δες Ησαΐας 41:4· και αποτελεί όχι μικρή απόδειξη της ιδιαίτερης θεότητας του Χριστού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς επηρεάζει τον τρόπο που ζείτε σήμερα η βεβαιότητα ότι αυτά τα πράγματα πρέπει σύντομα να αρχίσουν να εκπληρώνονται; Με ποιους τρόπους το όραμα του Χριστού ως πιστού μάρτυρα, πρωτότοκου εκ νεκρών, και άρχοντα των βασιλέων της γης ενισχύει την ελπίδα σας; Πού μπορείτε να ασκηθείτε στο να διαβάζετε, να ακούτε και να τηρείτε τα λόγια αυτής της προφητείας πιο σκόπιμα αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, σε υμνούμε για την ένδοξη αποκάλυψη του Υιού σου που δόθηκε σε αυτό το κεφάλαιο, στο οποίο βλέπουμε τον αναστημένο Χριστό να περπατά ανάμεσα στις λυχνίες με μεγαλείο και να κρατά τα κλειδιά του θανάτου και του Άδη. Με τη χάρη του ευαγγελίου, άνοιξε τα μάτια μας να τον εμπιστευτούμε πλήρως ως το Άλφα και το Ωμέγα, και ενδυνάμωσέ μας να διαβάζουμε, να ακούμε και να τηρούμε αυτά τα λόγια ώστε η υποσχεμένη ευλογία να αναπαυθεί επάνω μας. Προετοίμασε τις καρδιές μας για την ημέρα που κάθε μάτι θα τον δει να έρχεται με τα σύννεφα, ώστε να σταθούμε με πεποίθηση στην λυτρωτική του αγάπη. Αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →