Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α΄ Κορινθίους 1 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στο πρώτο κεφάλαιο της Προς Κορινθίους. Σε αυτές τις σελίδες οι μεγάλοι Καθολικοί ερμηνευτές συγκεντρώνονται για να φωτίσουν τα εναρκτήρια λόγια του Αγίου Παύλου προς μια διχασμένη Εκκλησία. Οι γνώσεις τους μας προσκαλούν να δούμε πώς το μήνυμα του αποστόλου θεραπεύει ακόμη τις ρωγμές στο σώμα του Χριστού σήμερα. Στα επόμενα είκοσι λεπτά θα ακούσουμε θα μελετήσουμε θα σκεφτούμε θα ανταποκριθούμε και θα προσευχηθούμε επιτρέποντας στη σοφία του σχολίου να βυθιστεί βαθιά στις καρδιές μας και να διαμορφώσει την καθημερινή μας πορεία με τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε αργά και προσευχητικά το πρώτο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους. Προσέξτε πώς ο Άγιος Παύλος χαιρετά τους Κορινθίους, δίνει ευχαριστίες για τα χαρίσματά τους και αμέσως αντιμετωπίζει τις φατρίες που απειλούν την ενότητά τους. Αφήστε το ιερό κείμενο να μιλήσει πρώτα. έπειτα επιστρέψτε για να ακούσετε πώς το σχόλιο του Χέιντοκ ξεδιπλώνει τους θησαυρούς του για την Εκκλησία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ανοίγει παρέχοντας το ιστορικό πλαίσιο της επιστολής.
Η Κόρινθος ήταν η πρωτεύουσα της Αχαΐας, μια πολύ πλούσια και πολυάνθρωπη πόλη, όπου ο Άγιος Παύλος είχε κηρύξει επί ενάμισι χρόνο και είχε προσηλυτίσει πολλούς. Βλέπε Πράξεις ιη΄ 10. Τώρα, αφού έλαβε επιστολή από αυτούς, (κεφ. ζ΄ 1.) και αφού πληροφορήθηκε για ποικίλες διαμάχες και διαιρέσεις μεταξύ τους, (κεφ. α΄, εδ. 11.) έγραψε αυτή την επιστολή προς αυτούς και την απέστειλε με τα ίδια πρόσωπα, τον Στέφανα, τον Φορτουνάτο και τον Αχαϊκό, οι οποίοι του είχαν φέρει την επιστολή τους, κεφ. ιστ΄ 17. Γράφηκε περί το έτος 56, όχι από τους Φιλίππους, όπως συνήθως σημειώνεται στο τέλος των ελληνικών αντιγράφων, αλλά μάλλον από την Έφεσο. Το θέμα και ο κύριος σκοπός αυτής της Επιστολής ήταν να άρει τις διαιρέσεις μεταξύ τους σχετικά με τα χαρίσματα και τα προσόντα εκείνων που τους είχαν βαπτίσει και κηρύξει, και να ρυθμίσει ποικίλα ζητήματα εκκλησιαστικής πειθαρχίας. Ο απόστολος δικαιολογεί την αποστολή του και τον τρόπο του κηρύγματός του, κεφ. α΄, β΄, γ΄ και δ΄. Διδάσκει τι έπρεπε να γίνει με τον άνθρωπο που ήταν ένοχος για το σκανδαλώδες αμάρτημα της αιμομιξίας, κεφ. ε΄. Ομιλεί για αμαρτήματα κατά της σωφροσύνης· για τον γάμο· και για την κατάσταση της εγκράτειας, κεφ. στ΄ και ζ΄. Για τα κρέατα που προσφέρονταν στα είδωλα, κεφ. η΄. Για τον τρόπο της συναναστροφής του μαζί τους και για το πώς έπρεπε να είναι η συναναστροφή τους, κεφ. θ΄ και ι΄. Για το άγιο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, κεφ. ια΄. Για τα διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και πώς να τα χρησιμοποιούν, κεφ. ιβ΄, ιγ΄ και ιδ΄. Για την πίστη στην ανάσταση, κεφ. ιε΄. Για τις φιλανθρωπικές εισφορές και για την πρόθεσή του να έλθει πάλι σε αυτούς, κεφ. ιστ΄. (Ουίθαμ) --- Ο Άγιος Παύλος, αφού φύτεψε την πίστη στην Κόρινθο, όπου είχε κηρύξει επί ενάμισι χρόνο και είχε προσηλυτίσει πολλούς, πήγε στην Έφεσο. Αφού έμεινε εκεί τρία χρόνια, έγραψε αυτή την πρώτη Επιστολή προς τους Κορινθίους και την απέστειλε με τα ίδια πρόσωπα, τον Στέφανα, τον Φορτουνάτο και τον Αχαϊκό, οι οποίοι του είχαν φέρει την επιστολή τους. Γράφηκε περίπου είκοσι τέσσερα χρόνια μετά την Ανάληψη του Κυρίου μας και περιέχει πολλά ζητήματα που αφορούν την πίστη και τα ήθη, καθώς και την εκκλησιαστική πειθαρχία. (Χάλλονερ)Το υπόμνημα εξετάζει στη συνέχεια τις φατρίες που αναφέρθηκαν στον Παύλο.
Να μη υπάρχει σχίσμα....διαμάχες κ.λπ. Για να εμποδιστούν αυτά, ήταν ο κύριος σκοπός αυτής της επιστολής· ένας λέγοντας, Εγώ είμαι του Παύλου κ.λπ. κάθε παράταξη καυχώμενη για τον διδάσκαλό της από τον οποίο είχαν βαπτισθεί και είχαν γίνει χριστιανοί. Εγώ είμαι του Απολλώ, του εύγλωττου κήρυκα, και εγώ του Κηφά, της κεφαλής των αποστόλων και ολόκληρης της Εκκλησίας· ενώ άλλοι, η μόνη παράταξη που δεν έπρεπε να κατηγορηθεί, αρκούνταν να λένε, και εγώ είμαι του Χριστού. --- Είναι ο Χριστός διηρημένος; Δεν είναι η σωτηρία σας, δεν είναι η δικαίωσή σας εν τω βαπτίσματι, και όλα τα χαρίσματα από αυτόν; (Ουίθαμ)Ο Χέιντοκ στρέφεται έπειτα στην ευχαριστία του αποστόλου για τις χάριτες των Κορινθίων.
Ως τη μαρτυρία του Χριστού, ό,τι ο Χριστός μαρτύρησε και δίδαξε βεβαιώθηκε εν υμίν, δηλαδή η πίστη σας στον Χριστό έχει βεβαιωθεί από εκείνες τις χάριτες και τα χαρίσματα που λάβατε από το Άγιο Πνεύμα κατά το βάπτισμά σας, και όταν με την επιθέσει χειρών βεβαιωθήκατε από εμένα ή από κάποιον άλλο επίσκοπο. (Ουίθαμ)Στους επόμενους στίχους το υπόμνημα αναστοχάζεται τη δύναμη του σταυρού.
Διότι ο λόγος του σταυρού. Δηλαδή το κήρυγμα ότι ο Υιός του Θεού, Θεός και άνθρωπος, πέθανε καρφωμένος σε έναν άτιμο σταυρό, είναι μωρία, θεωρείται γελοίο και απίστευτο από όλους τους πεισματάρηδες απίστους που χάνονται· αλλά γίνεται δεκτό ως έργο του Θεού και αποτέλεσμα της θείας δυνάμεώς του από εκείνους που σώζονται. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ εξερευνά πώς ο Θεός συγχέει την ανθρώπινη σοφία.
Θα καταστρέψω τη σοφία των σοφών. Θα συγχύσω την ψευδή και εσφαλμένη σοφία των μεγάλων και σοφών φιλοσόφων, των λογίων διδασκάλων ή γραμματέων, των περίεργων ερευνητών των μυστικών της φύσεως. --- Δεν έκανε ο Θεός ανόητη τη σοφία αυτού του κόσμου, με τα μέσα που χρησιμοποίησε για να μεταστρέψει και να σώσει τον κόσμο, ιδιαίτερα στέλνοντας τον μονογενή Υιό Του να πεθάνει πάνω σε σταυρό; η κήρυξη του οποίου φαίνεται ανοησία, κ.λπ. μόνο αυτοί που καλούνται, πιστεύουν ότι ο Χριστός, αν και σταυρωμένος, είναι η δύναμη και η σοφία του Θεού. (Ουίθαμ)Το υπόμνημα περαιτέρω αντιπαραβάλλει τις ιουδαϊκές και ελληνικές προσδοκίες με το ευαγγέλιο.
Α' Κορ 1:22-25 Οι Ιουδαίοι, εν τω μεταξύ, ζητούν θαύματα, όπως ο Θεός παλαιότερα ενήργησε υπέρ αυτών, και οι Έλληνες, ή οι Εθνικοί, για να μεταστραφούν, προσδοκούν από εμάς, ό,τι θα θεωρούσαν ως τα υψηλότερα σημεία ανθρώπινης σοφίας και γνώσεως· διότι αυτό που φαίνεται ανοησία του Θεού, είναι σοφότερο από τους ανθρώπους, και ικανό να συγχύσει την υψηλότερη ανθρώπινη σοφία· και αυτό που φαίνεται αδυναμία του Θεού, είναι ισχυρότερο από τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν μπορούν να εμποδίσουν τον Θεό να μεταστρέψει τον κόσμο, με μέσα και μεθόδους, που φαίνονται τόσο δυσανάλογα προς αυτό το σχέδιό Του. (Ουίθαμ) --- Ανοησία. Δηλαδή, ό,τι φαίνεται ανόητο στον κόσμο στους τρόπους του Θεού, είναι πράγματι σοφότερο· και ό,τι φαίνεται αδυναμία, είναι πράγματι πάνω από όλη τη δύναμη και την κατανόηση του ανθρώπου. (Τσαλόνερ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού παρατηρώ λεπτές διαιρέσεις στη δική μου ενορία ή οικογένεια που αντηχούν τις φατρίες στην Κόρινθο; Πώς ο σταυρός αμφισβητεί την εξάρτησή μου από την κοσμική θέση ή την ευγλωττία; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να καυχηθώ μόνο στον Κύριο αυτή την εβδομάδα αντί σε ανθρώπους ηγέτες ή επιτεύγματα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐσταυρωμένε καὶ ἀναστάς, διὰ τῆς σοφίας τοῦ σταυροῦ σου ἔκβαλε πᾶσαν διαίρεσιν ἐκ τῆς Ἐκκλησίας σου καὶ ποίησον ἡμᾶς ἕνα ἐν σοὶ μόνῳ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, χάρισαι ἡμῖν χάριν ἵνα καυχώμεθα μόνον ἐν τῷ σωτηρίῳ σου σταυρῷ καὶ ἀγαπῶμεν τὰ μυστήρια δι᾽ ὧν τρέφεις τὴν ἑνότητα ἡμῶν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα φέρωμεν πιστὴν μαρτυρίαν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ εὐαγγελίου σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →